ਜੋ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਉਨ ਦੀ ਚਾਦਰ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰ ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿਅਾਸ, ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਲੋਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਆਪ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ, ਪਰ ਅਜੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਸੌ ਅਰਬ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਉਪ-ਪੁਰਾਣ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹਨ। ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਜਿਥੇ ਨਰਸਿੰਹ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਸਿੰਹ ਪੁਰਾਣ ਇੱਥੇ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਵਲੋਂ ਨੰਦਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨੰਦੀ ਪੁਰਾਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਬਾ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਕੇ ਜੋ ਕਥਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਬਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵਿਖਿਆਤ ਹੈ। ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਆਦਿਤਯ ਨਾਮ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪੁਰਾਣ ਅਠਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਜਾਣੋ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਲੱਛਣ ਹਨ: ਕਥਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪ੍ਰਲਯ, ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਮਨਵੰਤਰਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮ—ਇਹ ਪੰਜ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅੰਗ ਹਨ। ਪੰਜ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਲਯ ਅਤੇ ਦਾਨ ਆਦਿਕ ਵਰਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦਾ ਜਿਕਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਫਲਾਂ ਦਾ ਵੀ। ਸਾਤਵਿਕ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ; ਰਾਜਸ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਤਾਮਸ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਰਚੀ, ਜੋ ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਹੋਈ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਕਰੋੜ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਰਦ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵਾਲਮੀਕਿ ਲਈ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਲਈ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੋਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪੰਜ ਲੱਖ ਪਚੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਲੜੀ ਬੜੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਆਯੁਸ਼ਵਰਧਕ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਦੀ ਪਾਠ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਯਸ਼ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਵਰਗੀ ਹੈ; ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਦਾ ਲਈ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਾਨ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਦੀਆਂ ਸਮੂਹੀਕ ਰੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਮਤਸਯ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਮ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹਰਾ, ਜੋ ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ ਹਨ, ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਜੋ ਮੰਗਲ, ਸੁਖ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਭਾਗ, ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ—ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਾਂ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੋਈ ਵਰਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਇਸ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ।" ਹਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਜਿਹੜਾ ਵਰਤ ਇੱਥੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹੈ—ਨਾਰਦ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।" "ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰੁਸ਼ ਨਾਮਕ ਵਰਤ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਹੈ, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉੱਪਰ ਤੱਕ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਜਪ ਨਾਲ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਾਠ ਲਈ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਮੂਲ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਧਾਰਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ, ਗੁਲਫਾਵਨੰਤ ਦੇ ਟਖਣਿਆਂ ਨੂੰ, ਰੋਹਿਣੀ ਵਿੱਚ ਵਰਦਾ ਦੇ ਪਿੰਡੀਆਂ ਨੂੰ, ਦੋ ਜਾਨੂ ਜਾਂ ਅਸ਼ਵਿਕੁਮਾਰ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਪੂਰਵਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਅਸ਼ਾਢਾ ਦੇ ਜੋੜ ਵਿੱਚ, ਥਾਈਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਉਮਾਂ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਵਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾ ਫਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ, ਲੋਇਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਪੰਚਸ਼ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਨਾਲ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।" "ਕਮਰ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਸ਼ਾਰੰਗਧਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਨਾਲ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਅਤੇ ਦੋ ਭਾਦ੍ਰਪਦ ਵਿੱਚ ਪਾਸਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਕੇਸ਼ਿਨਿਸ਼ੂਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਨਾਲ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।" "ਰੈਵਤੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪਾਸਲੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਨਾਲ, ਅਨੁਰਾਧਾ ਵਿੱਚ ਛਾਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਨਾਲ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।" "ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ' ਵਜੋਂ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ, ਖੜਗ, ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਨਾਲ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।" "ਹਸਤ ਵਿੱਚ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਨਾਲ, ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਪੂਜਾ 'ਸਾਮਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਨਾਲ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।" "ਸਰਪ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਮਤਸਯ ਰੂਪ ਦੇ ਨਖਾਂ ਦੀ, ਕੂਰਮ ਰੂਪ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਜੇਠ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।" "ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰਾਹਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਯਾ ਵਿੱਚ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ ਦੀ ਮੂੰਹ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਨਰਸਿੰਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵਾਤੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭ੍ਰਿਗੁਪ੍ਰਿਯ ਹਰੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ, ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੂੰਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।" "ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਘਾ ਵਿੱਚ ਨੱਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰਘੁਕੁਲ ਭੂਸ਼ਣ ਵਜੋਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਾ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, 'ਰਾਮ, ਚੰਚਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ' ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।" "ਬੁੱਧ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਚਿਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮੱਥੇ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਮੁਰਾਰੀ ਵਜੋਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਭਰਨੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ, ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਅਰਦਰਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੇ ਦਿਨ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦਵਿਜ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਤੇ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਚੌੜਾ, ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੋਤੀ, ਚੰਦਨੀਆਂ ਅਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਸਮ, ਵਚਨ ਅਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਦਵਿਜ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਉੱਚਤਮ ਦਵਿਜ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪੂਰਨ ਜਲ ਭਰੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ, ਕਪੜਾ, ਗਾਂ, ਖੱਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ, ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰੁਸ਼ ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ-ਪদ্ধਤੀ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰੇਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।