ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੌਰਵਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਰਚਨਾ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਹੁਣ, ਸੂਤ ਜੀ, ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਪੂਜਣਯੋਗ ਅੱਗਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਬਾਰੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੋ ਅੱਗ "ਅਭਿਮਾਨੀ" ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਯੰਭੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਅੱਗ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪ ਹਨ—ਪਾਵਕ, ਪਾਵਮਾਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਚਿ। ਪਾਵਮਾਨ friction ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਵਿਦਿਊਤ ਅੱਗ ਪਾਵਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਸ਼ੁਚਿ ਨੂੰ ਸੂਰਜੀ ਅੱਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਅਡੋਲ ਹਨ ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਨਾਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਾਵਮਾਨ ਤੋਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹ ਅੱਗ ਜਨਮੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਵਕ, ਸਾਹਰਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੁਚਿ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ ਹਨ। ਹਵ੍ਯਵਾਹ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਹਰਕ੍ਸ਼ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਤੋਂ ਚਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤ੍ਰ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਅਕਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਪਵਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਅੱਗ ਹੈ, ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵੀ ਅੱਗ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮੌਦਨਗ੍ਨਿ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਥਰਵਣ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਕਮਲ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਅਥਰਵ ਸੰਸਾਰਕ ਅੱਗ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੋਂ ਅਥਰਵ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ ਅਥਰਵਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਅੱਗ ਅਲੌਕਿਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਪਾਵਮਾਨ friction ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਅੱਗ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅੱਗ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਭਿਆ ਅਤੇ ਅਵਸਥਿਆ, ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸੰਸ਼ਤਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਵ੍ਯਵਾਹ ਨੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਆਹਵਨੀਅ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅਭਿਮਾਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ: ਕਾਵੇਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ-ਵੇਣੀ, ਨਰਮਦਾ, ਯਮੁਨਾ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਵਿਤਸਤਾ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਇਰਾਵਤੀ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਸ਼ਤਦ੍ਰੁ, ਸਰਯੂ, ਸੀਤਾ, ਮਨਸਵਿਨੀ, ਹ੍ਰਦਿਨੀ ਅਤੇ ਪਵਨਾ। ਹਵ੍ਯਵਾਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਹਰ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਭਟਕਿਆ, ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਚੌਕੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੌਕੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਧਿਸ਼ਣਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੌਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਧਿਸ਼ਣਵਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚੌਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ ਜੋ ਭੋਗਣਯੋਗ ਅਤੇ ਸਥਾਪਨਯੋਗ ਹਨ—ਪ੍ਰਵਾਹਣ, ਅਗਨੀਧ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਿਸ਼ਣਵਾਂ ਉਥੇ ਸਥਾਪਤ ਹੋਏ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਉਹ ਅੱਗਾਂ ਜੋ ਵਰਣਨਯੋਗ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਰੋਕਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੁਣੋ। ਵਾਸੂਆਂ ਦੀ ਅੱਗ, ਜੋ ਤੀਬਰ ਜਲਦੀ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੱਠ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਜਨਯ ਅਤੇ ਪਾਵਮਾਨ ਦੂਜੇ ਹਨ; ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਪਾਵਕ ਨਾਮਕ ਅੱਗ, ਜੋ ਗਰਮ ਅਤੇ ਇਕੱਤਰਿਤ ਹੈ, ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਤ੍ਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਤਧਾਮਾ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਘੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ, ਤੀਬਰ ਸਵਾਮੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਜ੍ਯੋਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਖੇਤਰ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਜੈਕਪਾਦ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਲਾਮੁਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਰਣਨਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਹਿਰਬੁਧਨਯ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਬਾਹਰ ਹੈ; ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਉਹ ਅੱਠ ਅੱਗਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਚਲਣਯੋਗ ਹਨ—ਹੋਤ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਅੱਗ, ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਅੱਗ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਦੂਜੀ ਹੈ, ਸਹਾਇਕ; ਅਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਉਚਾਰਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਲ ਦਾ ਮੂਲ ਸ੍ਵਾਮ੍ਭ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੇਤੁ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਿਸ਼ਣਯ ਅੱਗਾਂ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ; ਇਹ ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਪੂਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਪਾਵਕ ਨਾਮਕ ਅੱਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਤਕਰਮੀ ਲੋਕ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਵਭ੍ਰਿਥ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਪੇਟ ਸਦਾ ਛਿਦਰ ਅੱਗ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅੱਗ ਪਰਸਪਰ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ; ਅਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਮਵਰਤਕ ਤੀਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਲ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਹਰਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਸਾਹਰਕ੍ਸ਼ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਵਕ ਅਗਨੀ ਦੇ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਥੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਇੰਧਨ ਮਿਲਿਆ; ਆਯੁਸ ਨਾਮਕ ਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਵਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਆਯੁਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਜੋ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਆਹੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਅਦਭੁਤ ਅੱਗ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜੋ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੋਰੀ ਹੋਈ ਆਹੁਤੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਦਭੁਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੱਗਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ, ਤਾਪ ਨਾਲ, ਅੱਠ ਅੱਗਾਂ ਜਨਮੀ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਇੱਛਤ ਆਹੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਸੁਰਭਿ, ਵਾਸੁਮਾਨ, ਨਾਦ, ਹਰਯਸ਼ਵ, ਅਤੇ ਰੁਕਮਵਾਨ—ਇਹ ਹਨ। ਪ੍ਰਵਰਗ੍ਯ ਅਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਵਾਨ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਠ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸ਼ੁੱਧ ਅੱਗ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੌਦਾਂ ਅੱਗਾਂ ਹਨ।