ਸਤੀਧ੍ਰਿਤਿ, ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਸਨ, ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨੇਕ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਤੀਧ੍ਰਿਤਿ ਦਾ ਬੀਜ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਪਸਰਾ ਨੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਜੋੜਾ ਉਪਜਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਜੋੜਾ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਤਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਆਏ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ। ਇਹ ਜੋੜਾ ਸ਼ਰਦਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਗੌਤਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਵੋਦਾਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਦਿਵੋਦਾਸ ਦੇ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਧਰਮੀਕ ਰਾਜਾ ਮਿਤਰਾਇੁ ਸਨ, ਜੋ ਮੈਤ੍ਰਾਯਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਾਰਗਵ ਵੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਅਪਣਾਇਆ। ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚੈਦ੍ਯਵਰ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਚੈਦ੍ਯਵਰ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀ ਸੁਦਾਸ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਅਜਮੀਢ਼ਾ ਮੁੜ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਜਦ ਵੰਸ਼ ਘਟਣ ਲੱਗਾ, ਸੋਮਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਸੋਮਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਤੁ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਅਜਮੀਢ਼ਾ ਅਤੇ ਸੋਮਕਾ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਵਧੇ। ਅਜਮੀਢ਼ਾ ਦੀ ਰਾਣੀ ਧੂਮਿਨੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿ ਕੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ। ਧੂਮਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਧੂਮਿਨੀ ਵਿੱਚ ਅਜਮੀਢ਼ਾ ਨੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ Ṛਕ੍ਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਧੂਮਵਰਨ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੌ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। Ṛਕ੍ਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸੰਵਰਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸੰਵਰਨ ਤੋਂ ਕੁਰੂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕੁਰੂ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੇਤ ਬਣਾਇਆ; ਜਦ ਉਹ ਖੇਤ ਜੋਤ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਡਰ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਕੁਰੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਕੌਰਵ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਰੂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧਨਵਨ, ਜਹਨੂ, ਮਹਾਨ ਤਜ ਵਾਲਾ ਪਰੀਖ਼ਿਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਨਾ, ਜੋ ਸ਼ਤਰੂਆਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਨ। ਸੁਧਨਵਨ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਗਿਆਨੀ ਚਯਵਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਮੀ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦਾ ਮੂਲ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਚਯਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਮੀ Ṛਕ੍ਸ਼ਾ ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਭੂ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਚੈਦ੍ਯਉਪਰਿਚਾਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਾਸੂ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਗਿਰਿਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ, ਪ੍ਰਤਯਸ਼੍ਰਵਾ, ਕੁਸ਼, ਚੌਥਾ ਹਰਿਵਾਹਨ, ਪੰਜਵਾਂ ਯਜੁ, ਛੇਵਾਂ ਮਤ੍ਸਯ ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਕਾਲੀ ਸੀ। ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰ ਸੀ, ਜੋ ਨਾਮੀ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਨੇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਣ੍ਯ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਸਤੀਧ੍ਰਿਤਿ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਧਨੁ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਧਨੁ ਤੋਂ ਸਰਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸਰਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਭਵ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਦੇ ਦੋ ਟੁਕੜੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਰਾ ਨੇ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜਰਾਸੰਧ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਜਰਾਸੰਧ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਹਦੇਵ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਵਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸੀ। ਸੋਮਵਿਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਮਗਧ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਜਹਨੂ ਨੇ ਸੁਰਥਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਸੁਰਥਾ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਵੀਰ ਰਾਜਾ ਵਿਦੁਰਥਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਦੁਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਰਵਭੌਮ ਸੀ। ਸਰਵਭੌਮ ਤੋਂ ਜਯਤਸੇਨਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਰੁਚਿਰਾ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਰੁਚਿਰਾ ਤੋਂ ਭੌਮ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤਵਰਿਤਾਯੁ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਆਯੁਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਕਰੋਧਨ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਥੀ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਤਿਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੱਖ ਸੀ। ਦੱਖ ਤੋਂ ਭੀਮਸੇਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦਿਲੀਪਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਦਿਲੀਪਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਪ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦੇਵਾਪੀ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਅਤੇ ਵਹਲਿਕਾ। ਵਹਲਿਕਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਹਲੀ ਦੇ ਸੱਤ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਪਰ ਦੇਵਾਪੀ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਤਿਆਗਿਆ? ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਕੋੜ੍ਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਆਦਰਨਾ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਰਾਜਾ ਬਣੇ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਚਿਕਤਸਕ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਹ ਹੱਥ ਲਾ ਦਿੰਦੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।" ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਇਹ ਗੁਣ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਹਨਵੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਮਿਲਿਆ। ਕਾਲੀ ਨੇ ਦਾਸੀਨੀ ਨੂੰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੁਵੈਪਾਯਨ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੂ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੀ। ਪਾਂਡੂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਮਾਦਰੀ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੰਸ਼ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਪਰੰਪਰਾ ਬਣੀ।