ਯਸ਼ੋਦੇਵੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਨਮਨਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਤਿਆ ਨੇ ਵਿਖਿਆਤ ਪੁੱਤਰ ਵਿਜਯਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਤਪੁਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਦਰਥ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰਹਦਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤਯਕਰਮਾ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਸਤਯਕਰਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਧਿਰਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਰਥੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਕਰਣ ਨੂੰ ਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪੂਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਚੀਤਵਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਬਣਾਇਆ। ਪ੍ਰਾਚੀਤਵਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨਸਯੂ ਸੀ; ਮਨਸਯੂ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਪੀਤਾਯੁਧਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਰਿਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਧੁੰਦੂ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਧੁੰਦੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਵਿਧਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਪਾਤੀ ਸੀ। ਸੰਪਾਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੰਹਵਰਚਾ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਾ ਤੋਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਉਹ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਔਚੇਯੂ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੇਯੂ, ਕਕਸ਼ੇਯੂ, ਸਨੇਯੁਕ, ਧ੍ਰਿਤੇਯੂ, ਵਿਨੇਯੂ, ਅਤੇ ਸਥਲੇਯੂ, ਜੋ ਉਤਮ ਸੀ। ਧਰਮੇਯੂ, ਸਮਨਤੇਯੂ ਅਤੇ ਪੁਣੇਯੂ—ਇਹ ਦਸ ਉਚੈਓਰਜਵਲਾ, ਤਕਸ਼ਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਤੀਨਰਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਅੰਤੀਨਰਾ ਨੇ ਮਨਸਵਿਨੀ ਨਾਲ noble ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮੂਰਤਾਰਯਸ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਵਨਾ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ; ਗੌਰੀ ਤੀਜੀ ਧੀ ਸੀ, ਜੋ ਮੰਧਾਤਾ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ। ਇਲੀਨਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਿਕ ਵਚਨ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ; ਸ਼ੁਭਦਾ ਇਲੀਨਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਉਪਾਦਾਨਵੀ ਨੇ ਇਲੀਨਾ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ: ਰਿਸ਼ਯੰਤਾ, ਦੁਸ਼ਯੰਤਾ, ਪ੍ਰਵੀਰਾ, ਅਤੇ ਅਨਾਧਾ। ਦੁਸ਼ਯੰਤਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ-ਸੰਰਾਟ ਸੀ, ਸਮਿਤਿੰਜਯਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਭਾਰਤਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਆਇਆ। ਦੁਸ਼ਯੰਤਾ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ, ਇੱਕ ਅਦੇਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਮਾਂ ਧੌਂਕਣੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਜਨਕ ਹੈ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਹੈ।” “ਦੁਸ਼ਯੰਤਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਨੋ; ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੋ। ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੀਜ ਬੋਇਆ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰਚੀਤਾ ਹੋ; ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।” ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਾਰਤ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹੀ; ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਸਜੀ-ਸਵਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਏ ਸੁਭਾਗੀ।” ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: “ਇਹ ਗਰਭ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡਾ ਬੀਜ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਿਰਿਆ ਅਧਰਮ ਹੈ।” ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: “ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਚੀ ਚਲਣ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਨਾ ਦਿਓ।” ਉਸ ਨੇ ਜਬਰਦਸਤ ਕਰਕੇ ਸੰਭੋਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਗਰਭ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਿੰਸਕਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਹਾ: “ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੀਜ ਅਟੱਲ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।” ਗਰਭ ਦੇ ਐਸਾ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਕਿਹਾ: “ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਜਦ ਸਭ ਜੀਵ ਜਨਮ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਡੂੰਘੇ ਹਨੇਰੇ 'ਚ ਜਾਓਗੇ।” ਫਿਰ, ਮਮਤਾ ਦੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਬੀਜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਬੱਚਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ, ਮਮਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗੀ; ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਇਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੋ।” ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ; ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵੀ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ, ਦੋਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਠਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਭਰਦਵਾਜ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਾਰਤ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਪਰ ਜਦ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਮਰੁਤਸੋਮ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਯਜਨ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਮਰੁਤ ਭਾਰਤ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਲਿਆਏ। ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਸੱਚਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਿਸ਼, ਮਰੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪਾ ਕੇ ਕਿਹਾ: “ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰੇ ਲਾਭ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਹੁਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ, ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।” ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਭਰਦਵਾਜ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਤਥਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਭਰਦਵਾਜ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦ੍ਵਿਆਮੁਸ਼ਿਆਯਣ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਵਿਤਥਾ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਤ ਸੁਰਗ ਗਿਆ; ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਰਗ ਗਿਆ। ਵਿਤਥਾ ਦਾ ਵਾਰਿਸ਼ ਭੁਵਮਨਯੂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬਣਿਆ; ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਭੁਵਮਨਯੂ, ਵੱਡੇ ਜੀਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਤਕਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਰਾ, ਤੇ ਗਰਗਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ; ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਨਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਗੁਰੁਧੀ ਅਤੇ ਰੰਤਿਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ, ਤੇ ਗਰਗਾ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਬੀ, ਵਾਰਿਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ।