ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਅੰਨਾ ਤੇ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਅਚੰਗਾ ਤੇ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਮੰਦਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਲੈ ਲੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਨੇ ਤੇ ਬੁੱਢੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇੜੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਤੂੰ ਅੰਨਾ, ਬੁੱਢਾ ਤੇ ਪਾਲਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਪੈਂਦਾ।" ਜਦ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਬਲੀ, ਜੋ ਵੈਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਬਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲਿਆ ਕੇ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੁਆਦਿਸ਼ਟ ਵਸਤਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਬਲੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਐਸੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ, ਜੋ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਸਤਯ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਭੇਜਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦਾਸੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਆਦਿਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਰਮਕਰਮ ਦੇ ਪੰਡਤ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਏ। ਇਸ 'ਤੇ ਬਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੀ ਹਨ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਮਾਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਹੋਏ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅੰਨਾ ਤੇ ਬੁੱਢਾ ਜਾਣ ਕੇ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਦਾਸੀ ਭੇਜੀ।" ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਲੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ। ਫਿਰ, ਬਲੀ ਨੇ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਹੁਣ ਰਾਣੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਦਹੀਂ, ਨਮਕ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਲ ਲੈ, ਤੇ ਪੈਰ ਤੋਂ ਸਿਰ ਤੱਕ ਮੈਨੂੰ ਚਾਟ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਗੇ।" ਰਾਣੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਜਦ ਪੀਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਈ, ਉਹ ਰੁਕ ਗਈ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪੀਣ ਤੋਂ ਰੁਕ ਗਈ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਰਾਣੀ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਦੇਵੋ।" ਪਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੀ ਇਸ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਪੋਤੇ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਪੋਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੰਸ਼ ਵਧੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਚਾਟਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਗਰਭ ਅੰਗ 'ਤੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ। ਤੈਨੂੰ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਦੇਵਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗੇ, ਪ੍ਰਤਾਪੀ, ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੋਣਗੇ।" ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦੇ ਇਹ ਪੁੱਤਰ—ਅੰਗ, ਕਲਿੰਗ, ਪੁੰਡ੍ਰ, ਸੁਹਮ ਅਤੇ ਵੰਗ—ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਪੰਜ Bali ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ Dirghatamas ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। Bali ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, Bali ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿਚ ਨਵਾਂ ਵੰਸ਼ ਚਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਾਂ Surabhi ਨੇ Dirghatamas ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਧਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਨਿਰੰਤਰ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਕਾਲਾ, ਬੁੱਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਅੰਧਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗੀ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਜਦ ਗਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸੋਭਾ ਤੇ ਨਵੀਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲ ਗਈਆਂ। ਜਦ ਅੰਧਕਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਗੌਤਮ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ Girivraja ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਆਖ਼ਰ, ਤਪ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ कौशमंड ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਵੰਸ਼ ਵਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਉਂ, Dirghatamas, Bali ਅਤੇ ਵੈਰੋਚਨ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਈ। Bali ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੋ ਕੇ, ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰਹਿ ਕੇ ਉਚਿਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਥੇ, ਅੰਗ ਦੇ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦੁਧਿਵਾਹਨ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਦੁਧਿਵਾਹਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਵਿਰਥ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਧਰਮਰਥ ਨਾਮਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਧਰਮਰਥ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤਰਰਥ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤਯਰਥ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲੋਮਪਾਦ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਦੀ ਖਿਆਤਿ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ Dirghatamas, Bali ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।