ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਲਕੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ। ਉਹ ਕਲਕੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੜਾਕੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕਲਕੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਚਵੀਂ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਕਲਕੀ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਕਲਕੀ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਲਸ਼ਕਰ ਸਮੇਤ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਪਰ ਅਚਾਨਕ, ਲੋਕ ਭਟਕ ਗਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾਸ ਕਰ ਬੈਠੇ। ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮੁਕ ਗਈ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਏ। ਪੁਰਾਣੇ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਕੋਈ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਜਾਇਦਾਦ ਨਾ ਰਹੀ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵ ਭੁੱਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਵਰਣ-ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਯੁੱਗ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਚੌਰਾਹਿਆਂ 'ਤੇ ਕੂੰਡੇ, ਵਿਅਕਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਥੰਮ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਲੱਗੇ ਹੋਣਗੇ। ਔਰਤਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਥੰਮ ਬਣੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਕੋਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਜੜਾਂ, ਪੱਤੇ, ਤੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਛਾਲ, ਚਮੜੇ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਪਾ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪਏ ਰਹਿਣਗੇ। ਕਲੇਸ਼, ਦੁੱਖ, ਘੱਟ ਲਾਭ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁੱਗ ਦੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਲੋਕ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਸਮੇਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਥੇ ਤੱਕ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਯਦੁ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਹੋਈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਰਵਸੁ, ਪੁਰੂ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਅਤੇ ਅਨੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੁਰਵਸੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਰਭਾ ਸੀ, ਗਰਭਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੋਭਾਨੁ ਸੀ। ਗੋਭਾਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਬਲੀ ਅਤੇ ਅਜੇਤੁ ਤ੍ਰਿਸਰੀ ਸੀ। ਤ੍ਰਿਸਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰੰਧਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਾਰਤ ਸੀ। ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਵੀ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਕਲਮਸ਼ਾ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਤੁਰਵਸੁ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਰਾਜਾ ਵਰੂਥਾ ਹੋਏ; ਵਰੂਥਾ ਤੋਂ ਅੰਡੀਰਾ, ਅਤੇ ਅੰਡੀਰਾ ਤੋਂ ਸੰਧਾਨਾ। ਸੰਧਾਨਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਪਾਂਡਿਆ, ਕੇਰਲ, ਚੋਲਾ ਅਤੇ ਕਰਣ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਪਾਂਡਿਆ, ਚੋਲਾ ਅਤੇ ਕੇਰਲ ਵਾਸੀ ਹੋਏ। ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਦੇ ਦੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਸੇਤੁ ਅਤੇ ਕੇਤੁ ਹੋਏ। ਸੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਰਦਵਾਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਦਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੰਧਾਰਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਹੀ ਗੰਧਾਰਾ ਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਆਰੱਟ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੰਧਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਾ ਸੀ, ਧਰਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘ੍ਰਿਤਾ। ਘ੍ਰਿਤਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਚੇਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਏ। ਅਨੁ ਦੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ: ਸਭਾਨਰਾ, ਕਾਕਸ਼ੁਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁ। ਸਭਾਨਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਕੋਲਾਹਲ ਸੀ। ਕੋਲਾਹਲ ਦਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਜਯਾ ਸੀ। ਸੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁਰੰਜਯਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਾ ਹੋਇਆ। ਜਨਮੇਜਯਾ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਸ਼ਾਲਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ਿਆਤਿ ਸੀ। ਮਹਾਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਮਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਦਾ ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਮਹਾਮਨਾ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਉਸ਼ੀਨਰਾ ਅਤੇ ਤਿਤਿਕਸ਼ੁ। ਉਸ਼ੀਨਰਾ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਜ ਸਨ: ਭ੍ਰਿਸ਼ਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ, ਨਵਾ, ਦਰਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ। ਉਸ਼ੀਨਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਗੁਣਵਾਨ ਅਤੇ ਆਦਰਨੀਏ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਭ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨ੍ਰਿਗਾ, ਨਵਾ ਦੇ ਨਵਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ, ਦਰਸ਼ਾ ਦੇ ਸੁਵ੍ਰਤਾ, ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਬੀ ਹੋਏ, ਜੋ ਉਸ਼ੀਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣੇ। ਸ਼ਿਬੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ: ਪෘਥੁਦਰਭਾ, ਸੁਵੀਰਾ, ਕੇਕਯਾ ਅਤੇ ਭਦਰਕਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਕੇਕਯਾ, ਭਦਰਕਾ, ਸੌਵੀਰਾ ਅਤੇ ਪੌਰਾ ਵਸਦੇ ਸਨ; ਕੇਕਯਾ ਨ੍ਰਿਗਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸਨ। ਸੁਵ੍ਰਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਅੰਬਸ਼ਠ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਲ, ਨਵਾ ਦੇ ਨਵਰਾਸ਼ਟਰ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਤਿਤਿਕਸ਼ੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਤਿਤਿਕਸ਼ੁ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੇਨਾ ਸੀ। ਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਤਪਾ, ਅਤੇ ਸੁਤਪਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ ਸੀ। ਜਦ ਵੰਸ਼ ਮੁੱਕ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਨੋਰਥ ਕਰਕੇ ਬਲੀ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਬਲੀ, ਜਦ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਾਜਵੰਸ਼ੀ ਹੋਏ। ਉਹ ਨੇ ਅੰਗ, ਵੰਗ, ਸੁਹਮ, ਪੁੰਡ੍ਰ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਲੇਯਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਬਲੇਯਾ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।