ਕਾਵ્ય ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਕਾਵ੍ਯਾ ਜਾਣੋ; ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਏ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ ਹੋ! ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦਾਨਵੋ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ, ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬੈਠਿਆਂ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਬਿਲਕੁਲ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕੇ। ਜਦ ਉਹ ਇੰਝ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪਏ, ਤਾਂ ਕਾਵ੍ਯਾ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਕਾਵ੍ਯਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਚਾਰਯ ਕਾਵ੍ਯਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਅੰਗਿਰਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਚਾਰਯ। ਹੇ ਦੈਤ੍ਯੋ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਓ ਤੇ ਇਸ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਅਸੁਰ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਪਰ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਘੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਹੀ ਕਾਵ੍ਯਾ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਚਾਰਯ, ਹੇ ਦੈਤ੍ਯੋ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਸੁਰੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਨਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਤਾਂ ਦਸ ਸਾਲ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਅਸਲੀ ਆਚਾਰਯ ਹੈ। ਇਹ ਦੂਜਾ ਦੁਜਾਤੀ ਸਾਡੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ, ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਏ। ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ, "ਇਹ ਸਾਡੇ ਆਚਾਰਯ ਤੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਹਨ; ਤੂੰ ਚਲਾ ਜਾ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਭਾਰਗਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਾਂਗਿਰਾ, ਇਹ ਮਾਣਯੋਗ ਹੀ ਸਾਡੇ ਗੁਰੂ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਥੋਂ ਤੁਰ ਜਾ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਵ੍ਯਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਮਹਾਨ ਲਾਭ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਭਾਰਗਵ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਅਹੰਕਾਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ; "ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਦਾਨਵ ਮੈਨੂੰ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।" ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਗਵਾ ਬੈਠੋਗੇ ਤੇ ਹਾਰ ਜਾਵੋਗੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਾਵ੍ਯਾ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕਾਵ੍ਯਾ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਸਮਝ ਆ ਗਈ ਕਿ ਅਸੁਰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹਾਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸਦੇ ਗਾਇਬ ਹੋਣ ਤੇ ਦਾਨਵ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਹਾਏ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ ਹਾਂ!" ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਅੰਗਿਰਸਾ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ। ਧੋਖੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਕਾਵ੍ਯਾ ਕੋਲ ਗਏ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ, ਸਾਰੇ ਕਾਵ੍ਯਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ। ਜਦ ਉਹ ਕਾਵ੍ਯਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਇਕੱਠੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਾਵ੍ਯਾ ਨੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮੈਨੂੰ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਅਣਾਦਰ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਹਾਰ ਗਏ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਜੂਆਂ ਨਾਲ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗਿਆ, "ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇਵੋ, ਭਾਰਗਵ।" ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਗਵ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਆਚਾਰਯ ਵਲੋਂ ਧੋਖਾ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਲੰਮੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਪਛਾਣੋ।" "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ, ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੁਪੁੱਤਰ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਤ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂਗੇ।" ਕਾਵ੍ਯਾ ਨੇ, ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਦਇਆ ਤੇ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਡਰੋ ਨਹੀਂ, ਪਾਤਾਲ ਨਾ ਜਾਓ।" "ਜੋ ਨਿਯਤ ਘਟਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣੀ ਹੀ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਗ੍ਯ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਸੂਝ ਗਵਾ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹਰਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਤਾਲ ਜਾਵੋਗੇ।" ਜਦ ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।" ਦਸ ਪੂਰੇ ਯੁਗ ਬੀਤ ਗਏ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। "ਸਾਵਰਨੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜ ਮੁੜ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਤੇਰਾ ਪੋਤਾ ਬਲੀ ਦੁਬਾਰਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣੇਗਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪ ਸੰਬੋਧਿਆ ਸੀ; ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵਰਦਾਨ ਉਸਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਏ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਉੱਦਮ ਸਾਫ਼ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਏ, ਇਸ ਲਈ, ਉਸਦੀ ਨੇਕ ਕਰਨੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੈਯੰਭੂ ਵਲੋਂ ਮਿਲਿਆ।" "ਬਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ," ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਢੁਕਵੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਰਦਾਨ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੈਯੰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਅਸੁਰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਵਿੱਖ ਜਾਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਸੀ।" "ਇਹ ਮੇਰੇ ਦੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਕਾਵ੍ਯਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਸੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਿਆ। ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਲੜਾਈ ਸੋ ਸਾਲ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। "ਆਓ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਯਜ੍ਯ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਈਏ; ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵਾਂਗੇ।" ਇੰਝ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਡ ਤੇ ਅਮਰਕਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜਿਆ।