ਕਾਵ்ய ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਫਲ ਹੋ ਕੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੌੜੇ, ਤਾਕਿ ਉਹ ਕਾਵ੍ਯ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਣ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਾਯਾ ਨਾਲ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕਾਵ੍ਯ ਇੱਕ ਵਰਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਜਯੰਤਿ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਦਸ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਕਾਵ੍ਯ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਦ ਅਸੁਰ ਆਏ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਯਜਨ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਸਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਸੁਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਲੈਣ ਆਏ। ਦਸ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਕਾਵ੍ਯ ਤੋਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕਾਵ੍ਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯਜਨ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਯਜਨ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਚਿੱਤ, ਚੰਗੀ ਮਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਭਟਕਦੇ ਨੈਣਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।" ਉਸ ਨੇ ਕਾਵ੍ਯ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਹਾਨ-ਵਰਤ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ; ਇਹ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਧਰਮ-ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ।" ਕਾਵ੍ਯ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕਾਵ੍ਯ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਭੁਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਕਾਵ੍ਯ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਕਾਵ੍ਯ ਸਮਝੋ; ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਖੁਸ਼ ਹੈ। ਹਾਏ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਭੁਲੇ ਗਏ ਹੋ! ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦਾਨਵੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਸੁਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੋ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗੇ। ਸਭ ਅਸੁਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲਝ ਗਏ ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਉਲਝਣ ਵਿਚ, ਕਾਵ੍ਯ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਅਧਿਆਪਕ ਕਾਵ੍ਯ ਹਾਂ; ਇਹ ਅੰਗੀਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਹੇ ਦੈਤ੍ਯੋ, ਮੇਰਾ ਪਾਲਣ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਸ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਛੱਡੋ।" ਪਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੋਨੋਂ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ, ਪਰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਾ ਪਾ ਸਕੇ। ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੈਤ੍ਯੋ, ਮੈਂ ਕਾਵ੍ਯ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਅਧਿਆਪਕ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।" "ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਸੁਰੋ, ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮਹਾਨ, ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਸਿਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਸੀਂ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਇਹ ਦੂਜਾ ਦੁਆਰਾ-ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਦਖਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਸਭ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ; ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਭੁਲੇ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਹੋ ਕੇ, ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਇਹ ਸਾਡਾ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ।" "ਭਾਵੇਂ ਭਾਰਗਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਾਂਗੀਰਾ, ਇਹ ਪੂਜਨਯ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਗੁਰੂ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਕੋਲ ਆਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਵ੍ਯ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣੀ ਨਹੀਂ। ਭਾਰਗਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਹੰਕਾਰਤਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ; "ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ ਤੇ ਦਾਨਵ ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਗੁਆ ਲਵੋਗੇ ਤੇ ਹਾਰ ਜਾਵੋਗੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਾਵ੍ਯ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਕਾਵ੍ਯ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਅਸੁਰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ; ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਗਾਇਬੀ ਨਾਲ, ਦਾਨਵ ਉਲਝ ਗਏ। "ਹਾਏ, ਅਸੀਂ ਭੁਲੇ ਗਏ!"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਆਂਗੀਰਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ। ਚਲਾਕੀ ਅਤੇ ਮਾਯਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਭੁਲੇ ਹੋਏ, ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਕਾਵ੍ਯ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਕਾਵ੍ਯ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇਕੱਠਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਾਵ੍ਯ ਨੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਤੁਸੀਂ, ਮੇਰੀ ਸਿਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਅਣਾਦਰ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਹਾਰ ਗਏ ਹੋ।" ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਰੋਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ, ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਸਾਨੂੰ ਛੱਡੋ ਨਾ, ਭਾਰਗਵ!" "ਭਾਰਗਵ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅਦਿੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇਵ-ਅਧਿਆਪਕ ਵੱਲੋਂ ਭੁਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੰਬੇ ਤਪ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਹੇ ਭ੍ਰਗੁ-ਪੁਤ੍ਰ, ਤਾਂ ਅੱਜ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਨਿੰਦਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂਗੇ।" ਕਾਵ੍ਯ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਦਇਆ ਤੇ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਡਰੋ ਨਾ, ਪਾਤਾਲ ਨਾ ਜਾਓ।" "ਜੋ ਨਿਯਤ ਘਟਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਵਿਚ ਹੋਣੀ ਹੀ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਗ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਗੁਆਈ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ; ਇਕ ਵਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਤਾਲ ਜਾਵੋਗੇ।" ਜਦ ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ ਹੈ।" "ਦਸ ਪੂਰੇ ਯੁਗ ਚੱਕਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।" "ਸਾਵਰਣੀ ਯੁਗ ਵਿਚ, ਰਾਜ ਤੁਹਾਡਾ ਮੁੜ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੁਹਾਡਾ ਪੋਤਾ ਬਲੀ ਦੁਬਾਰਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣੇਗਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ; ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵਰਤ ਉਸਦੇ ਹੋ ਗਏ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ, ਉਲਝਣ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਅਤੇ ਆਸ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ ਵੱਲ ਵਧੇ।