ਕਾਵ્ય ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਥਿਰ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਵ્ય ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੀ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਮਲਿਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਆਰਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਵਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਧੂਏਂ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਾਵ्य ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਛਿਤ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਵਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਤਪ, ਗਿਆਨ, ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੁਪੁਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ, ਪਰ ਇਹ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿਤੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤਾਵਾਂ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਅਜੈ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਵਰ ਪਾ ਕੇ ਕਾਵ੍ਯਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ ਉਸ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਤਮ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਨੀਲ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਸ਼ਿਤਿਕੰਠ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਚਟਕਾਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਕਾਵ੍ਯਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮੂਲ, ਸਾਲ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਜਟਾਧਾਰੀ, ਭਿਆਨਕ, ਪੀਲੇ ਨੈਣ ਵਾਲੇ, ਵਰਦਾਤਾ, ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੱਗ ਵਾਲੇ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ, ਧਨ ਰੂਪ ਬੀਜ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ, ਤਪਸਵੀ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਛੋਟੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ ਵਾਲੇ, ਸੈਨਾਪਤੀ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜ ਰੁੱਖ, ਸਪਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਦਾਨੀ, ਵਰਦਾਤਾ, ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ, ਚਿੱਟਾ, ਪੁਰਖ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੂਰਜ, ਬਲਵਾਨ, ਘੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਚੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਭਾਰਗਵ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤਲਵਾਰਧਾਰੀ, ਤਾਰਾ, ਸੁੰਦਰ ਨੈਣ, ਯਤੀ, ਤਾਮ੍ਰ ਰੰਗ, ਭਿਆਨਕ, ਤੇਜ਼, ਮੰਗਲਮਈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ਰਵ, ਸਭ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੁਵਰਨੀ, ਉਤਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ, ਮੱਧ ਵਿੱਚ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ, ਮੁਕਤਿਕਾਰ, ਇਕੱਲਾ, ਹਿਰਨ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਨਿਪੁੰਨ, ਅਡੋਲ, ਭਿਆਨਕ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਨੇਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਾਹਕ, ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ, ਖੋਪੜੀਧਾਰੀ, ਵੀਰ, ਮੌਤ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੀਲੇ, ਚਿੱਟੇ-ਕਾਲੇ, ਲਾਲ-ਭੂਰੇ, ਲਾਲ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ, ਤੇਜ਼, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ, ਲਾਲ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਡਮਰੂ, ਏਕ ਪੈਰ, ਅਜਨਮਾ, ਗਿਆਨਦਾਤਾ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਤਪਸਵੀ, ਬ੍ਰਹਿਮਚਾਰੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਂਖਯ, ਯੋਗ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ, ਦীক্ষਿਤ, ਅਨਾਹਤ, ਸ਼ਰਵ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਯਮ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਯਮੀ, ਗਿਆਨੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਚਤੁਰਪਦ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰਖਿਆਕਾਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚੂੜਾ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ, ਦੰਤਧਾਰੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਾਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ, ਗਿਆਨਵਾਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਠੋਰ, ਅਟੱਲ, ਭਿਆਨਕ, ਮੰਗਲਮਈ, ਕੋਮਲ, ਪ੍ਰਧਾਨ, ਧਰਮਾਤਮਾ, ਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਅਜੈ, ਅਮਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰਖਿਆਕਾਰ, ਧੈਰ੍ਯਵਾਨ, ਸੱਚੇ, ਅਮਰ, ਕਰਤਾਰ, ਕੁਠਾਰਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ, ਦਿਵ੍ਯਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਧੂੰਏਂ ਤੇ ਤਾਪ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਤੁਰੰਤ ਜਨਮੇ, ਮੌਤ ਤੱਕ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ, ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ, ਸੰਕੁਚਿਤ, ਉਤਮ, ਭਰੇ ਹੋਏ, ਤਾਰਾਵਾਂ ਵਾਲੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਤੀਰਥ, ਟੇਢੇ, ਵਾਲਦਾਰ, ਨੁਕੀਲੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ, ਨਿਪੁੰਨ, ਪੁਲਤਸ੍ਯ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਮਕਦਾਰ, ਭਿਆਨਕ, ਪ੍ਰਚੁਰ, ਬਲਦ, ਵਰਤ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ, ਉਰਧ੍ਵ ਬੀਜ ਵਾਲੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੈਤ੍ਯ ਨਾਸਕ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਯੋਗ੍ਯ, ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ, ਗਿਆਨੀ, ਅੱਗ, ਨਿਰਮਲ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੈਤ੍ਯ ਨਾਸਕ, ਪਸ਼ੂ ਨਾਸਕ, ਵਿਘਨ ਹਰਨ, ਪ੍ਰਾਣ, ਭ੍ਰਮਣਸ਼ੀਲ, ਮਹਾਨ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦੁਸ਼ਕਰ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਾਲੇ, ਜਿੱਤੂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸਕਤ, ਭੇਦਣਯੋਗ, ਸਮਤਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੁਵਰਨ-ਬਾਹੂ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ, ਮਹਾਨ, ਸੁਕਰਮ, ਅਟੱਲ, ਪ੍ਰਭੂ, ਚੰਗੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਮੰਗਲਮਈ, ਮੁਕਤੀ ਦਾਤਾ, ਪੀਲੇ, ਭੂਰੇ, ਮਹਾਦੇਵ, ਗਿਆਨੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਰੁਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਥੀ, ਢਿੱਗ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਕਵਚਧਾਰੀ, ਰਥੀ, ਸੈਨਾਪਤੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਗੁਫਾ ਵਾਸੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਾਰ, ਅਚੂਕ, ਸ਼ਾਂਤ, ਗਿਆਨੀ, ਬਲਦ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ, ਚਮੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਪਸ਼ੂਪਤਿ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਂਕਾਰ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ੍ਵਧਾ, ਵਸ਼ਟ ਰੂਪ, ਮੰਤ੍ਰ ਸਰੂਪ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰਚਨਹਾਰ, ਧਾਰਕ, ਕਰਤਾ, ਨੇਤਰ ਤੇ ਕਾਨ ਰੂਪ, ਭੂਤ-ਵਰਤਮਾਨ-ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਰਮ ਸਰੂਪ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਵ੍ਯਾ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਅਨੰਦ ਭਰ ਲਿਆ।