ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਾਵ੍ਯਮਾਤਾ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਆ ਜਾਵੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਪਣੇ ਗੁਰੂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਹਥਿਆਰ ਚੱਕ ਕੇ ਯੁੱਧ ਕਰਨਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਕਾਵ੍ਯਮਾਤਾ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਏ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਡਰੋ ਨਾ, ਡਰੋ ਨਾ—ਆਪਣੀ ਭੈਅ ਛੱਡੋ, ਦਾਨਵੋ; ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" ਪਰ ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮਾਤਾ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਦੇਖੇ ਕਿ ਕੌਣ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਕੌਣ ਕਮਜ਼ੋਰ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ। ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਤਪਸਿਆ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਸਥਿਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅਸਥਿਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ। ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਭੱਜ ਗਈ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਾਂਗਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।" ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸਾੜ ਦਿਆਂਗਾ, ਮਘਵਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ—ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੋ।" ਮਾਤਾ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੋਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?" ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਪ੍ਰਭੂ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਾਕਤ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹਾਂ—ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।" ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸੋਚਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਪਰ ਸੰਕਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਚੱਕ ਲਿਆ। ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਠੋਰ ਇਰਾਦਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਇਆ ਅਤੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਧਰਮ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜੋ ਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ।" ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਦ ਧਰਮ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਦਾ ਸਿਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੀ ਗਈ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕਰਾਂਗਾ।" ਸਿਰ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੀਵਿਤ ਹੋ ਜਾ।" "ਜੇ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂ ਪੂਰਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਸੱਚ ਦੇ ਬਲ ਤੇ ਤੂੰ ਜੀਵਿਤ ਹੋ ਜਾ; ਜੇ ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ।" ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, "ਜੀਵਿਤ ਹੋ ਜਾ!" ਕਹਿ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹਨੂੰ ਜਾਗਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ "ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!" ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਚਮਤਕਾਰ ਵਾਪਰਿਆ। ਭ੍ਰਿਗੁ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਾ ਆਇਆ, ਕਾਵ੍ਯ ਦਾ ਡਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਾਗਦਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਜਯੰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਕਾਵ੍ਯ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਡਰਾਉਣੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਧੀਏ, ਮੈਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਬੁਧੀ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।" "ਜਾ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਕਰ, ਬਿਨਾ ਥੱਕੇ।" "ਕਾਵ੍ਯ ਦੀ ਐਸੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕਰ।" ਜਯੰਤੀ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਲਿਆ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਕਾਵ੍ਯ, ਭਿਆਨਕ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਾਵ੍ਯ ਨੂੰ ਧੂੰਆਂ ਪੀਦੇ, ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਯਕ੍ਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾਇਆ, ਵੇਖਿਆ। ਕਾਵ੍ਯ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀੜਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਪਰ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ, ਜਯੰਤੀ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਵ੍ਯ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਰਦਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੁਖ-ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਧੂੰਆਂ ਵਾਲੀ ਤਪਸਿਆ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਕਾਵ੍ਯ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਜਯੰਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰਤਾਨਾ ਦਿੱਤਾ। "ਇਹ ਤਪਸਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਤੂੰ ਹੀ ਕੀਤੀ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਤਪ, ਗਿਆਨ, ਵਿਦਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਲ ਤੇ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਊਰਜਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਭ੍ਰਿਗੁਪੁਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਾਏਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।" ਇਹ ਵਰਤਾਨੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਭਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ, ਧਨ ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ, ਅਤੇ ਅਜੈਯਤਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਵਰਤਾਨੇ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਕਾਵ੍ਯਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਨੀਲਾ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ। "ਸ਼ਿਤਿਕੰਠ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਚਟਣ ਵਾਲੇ, ਕਾਵ੍ਯਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਲ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ।" "ਜਟਾਧਾਰੀ, ਭਿਆਨਕ, ਪੀਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਰਤਾਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੇਜ਼—ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਰਲੇ, ਚਮਤਕਾਰੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ, ਤਪਸਿਆ, ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ।