ਜਦੋਂ ਅਸੁਰ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਦੌੜ ਕੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਦੇਵਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਡਰ ਰਹੇ ਬਿਨਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਕਾਵ੍ਯ, ਜੋ ਇਕ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਨ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭਕਾਰੀ ਬਾਤਾਂ ਆਖਣ ਲੱਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਵਾਮਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਏ; ਬਲੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਜੰਭਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁਖੀ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਏ ਹੋ; ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਉਪਾਏ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਅਜਿਹੇ ਮੰਤ੍ਰ ਲਿਆਉਂਗਾ ਜੋ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਟੱਲ ਮੰਤ੍ਰ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ, ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਜਿੱਤ ਜਾਵੋਗੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਬਕਤਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਰਥਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਾਂਗੇ," ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਸੱਚੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦੇਣ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਕਾਵ੍ਯ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੋ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹੇ ਦਾਨਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਉਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹੋ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।" ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਕਾਵ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਰ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ, ਧੂੰਏਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਬਣਾ, ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਰਹੁ; ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ। ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।" ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਚਰਨ ਛੁਹੇ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਹੀ ਇਹ ਵਰਤ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ।" ਜਦ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਚਲੇ, ਤਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕੁੰਡਧਾਰਾ, ਜੋ ਧੂੰਆ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੇਜਿਆ। ਉਥੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਸਭ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣ ਤੇ, ਅਤੇ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਸੁਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਸਾਡਾ ਅਚਾਰਯ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤਤਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਨ ਆ ਗਏ ਹੋ।" "ਅਸੀਂ ਬਿਨਾ ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਹਾਂ, ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਛਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਚਮੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਯ ਹਾਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਚਲੋ, ਕਾਵ੍ਯਮਾਤਾ ਕੋਲ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈਏ। ਆਪਣੇ ਅਚਾਰਯ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਤੱਕ ਇਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲਈਏ; ਜਦ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਗੇ, ਅਸੀਂ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੁੜ ਲੜਾਂਗੇ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕਾਵ੍ਯਮਾਤਾ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਡਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। "ਡਰੋ ਨਾ, ਡਰੋ ਨਾ—ਹੇ ਦਾਨਵੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" ਪਰ ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਕਾਵ੍ਯਮਾਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਉਹ ਹੱਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਬਰ ਕਰਕੇ ਅਸੁਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਬੈਠੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿਆਂਗੀ।" ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਤਪ ਅਤੇ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਸਹਾਇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਇੰਦ੍ਰ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੇਵਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਭੱਜ ਗਏ। ਤਦ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਰੰਦਰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਣੁ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਤੇਨੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਲਾ ਦਿਆਂਗੀ—ਮੇਰੀ ਤਪੋ-ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖੀ ਜਾਵੇ।" ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੋਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਈਏ?" ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾੜ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਹੇਠ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਤੁਰੰਤ ਵਾਰ ਕਰ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।" ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਔਖਿਆਈ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਚਕ੍ਰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਉਪਾਏ ਵਜੋਂ, ਡਰ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਕਿ "ਤੂੰ, ਧਰਮ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਇਕ ਅਜੋਗੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ।" ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਜਦ ਧਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਉੱਤੇ ਇਕ ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠਿਆ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਸਿਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਧੜ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਜੋੜ ਕੇ, ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਜੀਊ।