ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਧਰਮ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਇਹ ਜਿਗਿਆਸਾ ਉਠੀ ਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗੇ? ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਇਹ ਘਟਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੰਡਣ ਲਈ, ਲੜਾਈਆਂ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋਈਆਂ। ਦਸ, ਵਰਾਹ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਅਤੇ ਦੋ ਹੋਰ, ਸ਼ੰਡਾ ਅਤੇ ਅਮਰਕ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਪਹਿਲਾ ਨਰਸਿੰਹ, ਦੂਜਾ ਵਾਮਨ। ਤੀਜਾ ਵਰਾਹ, ਚੌਥਾ ਅਮ੍ਰਿਤ ਮंथਨ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਪੰਜਵਾਂ ਤਾਰਕਾਮਯ ਯੁੱਧ। ਛੇਵਾਂ ਆਡੀਬਕ, ਸੱਤਵਾਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ, ਅੱਠਵਾਂ ਅੰਧਕ, ਨੌਵਾਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਵਧ। ਦਸਵਾਂ ਧਾਤ੍ਰਾ, ਫਿਰ ਹਾਲਾਹਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਾਰਵਾਂ ਡਰਾਉਣਾ ਕੋਲਾਹਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵੀ ਹੈ। ਦੈਤ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਨੂੰ ਨਰਸਿੰਹ ਨੇ ਮਾਰਿਆ; ਬਲੀ ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬਾਂਧ ਦਿੱਤਾ। ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਇਕੱਲਾ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ; ਵਰਾਹ ਦੀ ਸੁੰਢ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਮਥਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਵਿਰੋਚਨ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਤਾਰਕਾਮਯ ਯੁੱਧ ਵਿਚ, ਵਿਰੋਚਨ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰਯ ਦਿਖਾ ਕੇ ਮਾਰਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਝੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੇ ਮਾਰਿਆ; ਅਸੁਰ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਅੰਧਕ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਭਿਆਨਕ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਾਲਾਹਲ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਲੁਕ ਕੇ, ਯੋਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹ ਦੇ ਬਾਣਰ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਣਰ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਲਦ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧ ਦਿੱਤਾ। ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤਮ ਕਰਮ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਪੁੰਸਕ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਲੜਾਈਆਂ ਸਨ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਇਹ ਲੜਾਈਆਂ, ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਨਾਸ਼ਕਾਰੀ, ਪਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਫਲਿਆ-ਫੁਲਿਆ। ਹੋਰ ਬਹੱਤਰ ਯੂਨਿਟ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ, ਅਤੇ ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਨੇ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਲ, ਫਿਰ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਵੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਬਲੀ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਅਸੁਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਰਹਿਣਾ। ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦ੍ਰ ਹੋਏ; ਇਹ ਸਾਰਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ, ਦਸ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਚੱਲਿਆ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਅਡੋਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਿਤ ਹੋਏ; ਇਹ ਸਾਰਾ, ਬਿਨਾਂ ਵਿਰੋਧੀ, ਦਸ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਚੱਲਿਆ। ਜਦ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੇ, ਪਾਕਾ (ਇੰਦ੍ਰ) ਦਾ ਰਾਜ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾ ਮਿਲਿਆ। ਯਜਨ 'ਤੇ, ਜਦ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਯਜਨ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ?" "ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਚਲੋ ਅਧੋਲੋਕ ਵਿਚ ਚਲਦੇ ਹਾਂ।" ਇਸ 'ਤੇ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਉਦਾਸ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਖਿਆ: "ਡਰੋ ਨਾ, ਅਸੁਰੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਹਾਰ ਦਿਆਂਗਾ—ਮੰਤਰ, ਜੜੀਆਂ, ਸਾਰਾਂ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਧਨ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। "ਇਹ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚਲੋ, ਉਸ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਰੰਤ ਚਲੇ ਜਾਈਏ।" "ਚਲੋ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਮਾਰੀਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧੋਲੋਕ ਭੇਜੀਏ।" ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਦਾਨਵਾਂ ਕੋਲ ਆਏ। ਜਦ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਕੋਲ ਦੌੜੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਹਟਾ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੂੰ ਡਟਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਡਰ ਰਹੇ ਬਿਨਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ। ਫਿਰ ਕਾਵਯ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭਕਾਰੀ ਬੋਲ ਆਖੇ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ: "ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵਾਮਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਲਏ; ਬਲੀ ਬਾਂਧਿਆ ਗਿਆ, ਜੰਭ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਵਿਰੋਚਨ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਗੂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਬਚੇ ਹੋ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਹੋ; ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਲੜਾਈ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਰਣਨੀਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।" "ਮੈਂ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ; ਜਦ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਉਹ ਮੰਤਰ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ।" ਫਿਰ, ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਕਵਚ ਵੀ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਹਾਂ।" "ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਛਾਲੇ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤਪ ਕਰਾਂਗੇ," ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਸੱਚੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਾ-ਰਹਿਤ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ; ਜਦ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਲੜਾਈਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਰਾਜਗੱਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਹੋਈ।