ਕਸ਼੍ਯਪ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਦਿਤੀ ਸੀ। ਕਸ਼੍ਯਪ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਦੀਆਂ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਉਹ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਅਜਨਮੀ ਮਹਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਬਲ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਰੁਕਮਿਣੀ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਸਤ੍ਯਾ, ਨਾਗਨਜਿਤੀ, ਸੁਭਾਮਾ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣਾ ਆਦਿ, ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ, ਕਾਲਿੰਦਿ, ਦੇਵੀ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਮਾਦ੍ਰੀ, ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਵਿਜਯਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ। ਰੁਕਮਿਣੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਣਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸੁਚਾਰੁ, ਭਦ੍ਰਚਾਰੁ, ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ, ਭਦ੍ਰਾ, ਪਰਸ਼ੁ, ਚਾਰੁਗੁਪਤ, ਚਾਰੁਭਦ੍ਰ, ਸੁਚਾਰੁਕ, ਚਾਰੁਹਾਸਾ (ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ), ਅਤੇ ਧੀ ਚਾਰੁਮਤੀ ਵੀ ਹੋਈ। ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਤੋਂ ਭਾਨੁ (ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭੌਂਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸੀ), ਰੋਹਿਤ (ਚਮਕਦਾਰ), ਤਾਮ੍ਰ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਜਲੰਧਮਾ ਜਨਮੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਛੋਟੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਜਾਮ੍ਬਵਤੀ ਤੋਂ ਸੰਬਾ ਜੀ ਆਇਆ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਤੋਂ ਮਿਤ੍ਰਵਾਨ, ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ (ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ), ਮਿਤ੍ਰਬਾਹੁ ਅਤੇ ਸੁਨੀਥਾ ਜਨਮੇ। ਹੁਣ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਇੱਕ ਲੱਖ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਅਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੱਕ ਸੀ। ਉਪਸੰਘਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਵਜ੍ਰ ਅਤੇ ਸੰਕਸ਼ਿਪਤ। ਗਵੇਸ਼ਣਾ ਦੇ ਭੁਰਿੰਦ੍ਰਸੇਨਾ ਅਤੇ ਭੂਰੀ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਦੇ ਵੈਦਰਭੀ ਤੋਂ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਅਨਿਰੁੱਧ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਅਰੁੱਧ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਕੇਤਨ ਜਨਮੇ। ਸੰਬਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਸੁਪਾਰਸ਼ਵਾ ਦੀ ਧੀ ਕਸ਼੍ਯਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਪੰਜ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ। ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਯਾਦਵ ਹੋਏ, ਤੇ ਸੱਠ ਲੱਖ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਇਹੀ ਉਹ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਕਰਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ, ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸੌ ਵੱਡੇ ਕੁਲ ਸਨ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੁਲ ਵੈਸ਼ਣਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੀ ਨੇਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਯਾਦਵ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੁਬੇਰ, ਯਕਸ਼ ਮਣਿਕਾਰਾ, ਸ਼ਲਾਕਾ, ਨਾਰਦ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਧਨਵੰਤਰੀ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਨ। ਆਦਿ-ਦੇਵ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਿਉਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਦਭਵ ਕਿੰਨੇ ਹਨ? ਕਿੰਨੇ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਹੋਣਗੇ? ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ? ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਪੁੱਛੀਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯੁੱਗ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਮਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੈਤ੍ਯ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਕਦੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਬਲੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸੀ। ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਬਹੁਤ ਅਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਯੁਗਾਖ੍ਯਾ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ; ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਗਏ। ਬਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਭਾਰੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਇਉਂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਿਵੇਂ ਇਸ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਜੁੜਿਆ? ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੰਡਣ ਲਈ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋਏ; ਦਸ, ਵਰਾਹ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਕੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੋ, ਸ਼ੰਡਾ ਤੇ ਅਮਰਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ: ਪਹਿਲਾ ਨਰਸਿੰਘਾ, ਦੂਜਾ ਵਾਮਨ। ਤੀਜਾ ਵਰਾਹ, ਚੌਥਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਥਨ ਦਾ ਯੁੱਧ, ਪੰਜਵਾਂ ਤਾਰਕਾਮਯ ਯੁੱਧ। ਛੇਵਾਂ ਆਡੀਬਕ, ਸੱਤਵਾਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ, ਅੱਠਵਾਂ ਅੰਧਕ, ਨੌਵਾਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ। ਦਸਵਾਂ ਧਾਤ੍ਰ, ਫਿਰ ਹਾਲਾਹਲ, ਤੇ ਬਾਰਵਾਂ ਭਿਆਨਕ ਕੋਲਾਹਲ। ਦੈਤ੍ਯ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੂੰ ਨਰਸਿੰਘ ਨੇ ਮਾਰਿਆ; ਬਲੀ ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਲਾ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ; ਵਰਾਹ ਦੇ ਦੰਦ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਥਨ ਸਮੇਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ; ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰੋਚਨ ਸਦਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ।