ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਬਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਭਰਾ ਜਿਹੜੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਮਾਪ ਜਾਣ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਹੁਣ ਮੁੜ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੋ। ਉਹ ਭਰਾ ਵੀ, ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦਾ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦਾ; ਜੇ ਉਹ ਚੁਣੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੁੱਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਰਸਤਾ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਰਾ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਵੈਰੀਣੀ ਤੋਂ ਸੱਠ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੱਸ ਧੀਆਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇਰਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ, ਸੱਤੀ ਵੀਹ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੋ, ਗਿਆਨੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦੋ ਅਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦੋ ਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਸੁਣ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਕਿਵੇਂ ਵਧੀਆਂ: ਮਰੁਤਵਤੀ, ਵਸੂ, ਯਾਮੀ, ਲੰਬਾ, ਭਾਨੁ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ। ਸੰਕਲਪਾ, ਮੁਹੂਰਤਾ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਾ ਅਤੇ ਭਾਮਿਨੀ—ਇਹ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣ। ਵਿਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵ, ਸਾਧਿਆ ਤੋਂ ਸਾਧਿਆ, ਮਰੁਤਵਤੀ ਤੋਂ ਮਰੁਤਵੰਤ ਅਤੇ ਵਸੂ ਤੋਂ ਵਸੂ ਜਨਮੇ। ਭਾਨੁ ਤੋਂ ਭਾਨਵ, ਮੁਹੂਰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਹੂਰਤਕ, ਲੰਬਾ ਤੋਂ ਘੋਸ਼ ਅਤੇ ਯਾਮੀ ਤੋਂ ਨਾਗਵੀਥੀ ਜਨਮੇ। ਅਰੁੰਧਤੀ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਗਿਆ ਹੋਇਆ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸੰਕਲਪਾ ਤੋਂ ਸੰਕਲਪ ਜਨਮਿਆ। ਹੁਣ ਵਸੂਆਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੁਣ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸੂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ: ਆਪ (ਪਾਣੀ), ਧ੍ਰੁਵ, ਸੋਮਾ, ਧਰਾ, ਅਨਿਲ, ਅਨਲ, ਪ੍ਰਤਯੂਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸ—ਇਹ ਅੱਠੇ ਵਸੂ ਹਨ। ਆਪ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹਨ: ਸ਼ਾਂਤ, ਦੰਡ, ਸ਼ਾਂਬ ਅਤੇ ਮਣਿਵਕਤ੍ਰ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੁੱਖ ਹਨ। ਧ੍ਰੁਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਲਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਵਰਚਾ ਜਨਮਿਆ; ਧਰਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰਵਿਣ ਅਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹ ਹਨ। ਕਲਿਆਣਿਨੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਣ, ਰਮਣ ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ਿਰ ਜਨਮੇ; ਮਨੋਹਰਾ ਨੇ ਧਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ। ਸ਼ਿਵਾ ਨੇ ਮਨੋਜਵ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਅਣਜਾਣ ਹੈ; ਅਨਲ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁਮਾਰਾ, ਸਰਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ; ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਸ਼ਾਖਾ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਅਤੇ ਨੈਗਮੇਯਾ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਕਾਰਤਿਕੇਯਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਤਯੂਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਭੂ ਅਤੇ ਦੇਵਲਾ ਹਨ; ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਸਾਰੇ ਮਹਿਲਾਂ, ਹਵੈਲੀਆਂ, ਬਾਗਾਂ, ਮੂਰਤੀਆਂ, ਗਹਿਣਿਆਂ, ਸਰੋਵਰਾਂ, ਉਧਿਆਨਾਂ ਅਤੇ ਖੂਹਾਂ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਵਿਧਾਨਕਾਰ ਹਨ। ਫਿਰ ਅਜੈਕਪਾਦ, ਅਹਿਰਬੁਧਨਯ, ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਸ਼, ਰੈਵਤ, ਹਰਾ, ਬਹੁਰੂਪ ਅਤੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ (ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ) ਦੇ ਨਾਮ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਜਯੰਤਾ, ਪਿਨਾਕੀ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ—ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਹਨ, ਜੋ ਮਿਲਾ ਕੇ ਗਿਆਰਾਂ ਮੁਖੀ ਸੈਨਾਪਤੀ ਹਨ। ਇਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਮਨੋਜਾਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਣਗਿਣਤ ਹਨ, ਜੋ ਚੌਰਾਸੀ ਕਰੋੜ ਹਨ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ, ਜੋ ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ—ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੂ, ਅਰਿਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਸੁਰਸਾ—ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸੁਰਭੀ, ਵਿਨਤਾ, ਤਾਮਰਾ, ਕਰੋਧਵਸ਼ਾ, ਇਰਾ, ਕਦਰੂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾ, ਇਹ ਸਤੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ। ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਨ: ਇੰਦਰ, ਧਾਤਾ, ਭਗ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਯਮ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਸਵਿਤਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ। ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਮਾਰੀਚ ਅਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਭ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਹਨ ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਅਸਤ੍ਰ-ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਰ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਅਤੇ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ: ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਅਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਅਨੁਹਲਾਦ, ਸੰਹਲਾਦ ਅਤੇ ਹਲਾਦ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਯੁਸ਼ਮਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਿਬੀ ਤੇ ਬਾਸ਼ਕਲ ਵੀ ਹੋਏ। ਚੌਥਾ ਵਿਰੋਚਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਲੀ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ। ਬਲੀ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਬਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟ੍ਰ, ਸੂਰਿਆ, ਚੰਦ੍ਰਾ, ਚੰਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਤਾਪਨਾ, ਨਿਕੁੰਭਨਾਭ, ਗੁਰਵਕ੍ਸ਼, ਕੁਕ੍ਸ਼ੀਭੀਮ ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਉੱਤਮ ਸਨ, ਬਾਣਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਵਜੋਂ ਜਨਮੇ। ਬਾਣਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ, ਹਰੇਕ ਸਸਤ੍ਰ-ਅਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਵਸਾਇਆ, ਮਹਾਕਾਲ ਦਾ ਦਰਜਾ ਅਤੇ ਪਿਨਾਕੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਲੂਕ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਭੂਤਸੰਤਾਪਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨਾਭਾ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੱਤਰ ਮਿਲੀਅਨ ਸੰਤਾਨਾਂ—ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤੇ—ਜਨਮੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ, ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਊਰਜਾ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਦਨੂ ਨੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।