ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਅਵਗਾਹਾ ਦਾ ਜਨਮ ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ ਤੋਂ ਹੋਇਆ। ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ ਤੋਂ ਹੀ ਨੰਦਕਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਤਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਮਦਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੌਰੀ (ਵਸੁਦੇਵ) ਸ਼ਰਧਾ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਿਆ ਔਰਤ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੌਰੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਸੁਤਨੂ ਅਤੇ ਰਥਰਾਜੀ ਸਨ; ਪੁੰਡ੍ਰਾ ਅਤੇ ਕਪਿਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਹੋਏ। ਜਰਾ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਦ ਜਾਤੀ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ। ਸੌਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਭਵ, ਦੋਵੇਂ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਦੇਵਭਾਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਉਧਵ ਸੀ; ਅਤੇ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰਾਧਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਕਰੂਸ਼ਾ, ਜੋ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੁਚੰਦਰ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਾਂਬਵਤੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਉੱਚੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ—ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਣਾ ਤੇ ਸਾਂਬਾ, ਦੋਵੇਂ ਬੜੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਨੰਦਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੰਤਿਪਾਲ ਅਤੇ ਤੰਤੀ ਸਨ; ਸ਼ਮੀਕ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ—ਵੀਰਾਜ, ਧਨੁ, ਸ਼ਿਆਮ ਅਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ—ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਸਨ। ਸ਼ਿਆਮ ਦਾ ਕੋਈ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਚਲਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਮੀਕ ਨੇ ਭੋਜ ਬਣਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ, ਪਰ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਦੇਵ—ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ—ਆਪਣੇ ਖੇਡ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੰਵਲ-ਨੇਤ੍ਰੀ, ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਜਦੋਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵਿਆ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਓ।" "ਮੈਂ ਕੰਸ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵ! ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀਰ ਸਨ।" ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਚੁਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਲਿਆ; ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੌਰੀ ਨੂੰ ਨੰਦਗੋਪ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਬੱਚਾ ਨੰਦਗੋਪ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਾਦਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇਗਾ। "ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਇਹ ਬੱਚਾ ਕੰਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।" "ਇਹ ਵਸੁਦੇਵ ਕੌਣ ਹੈ? ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵਕੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਨੰਦਗੋਪ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਵਾਲੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕੌਣ ਹੈ?" ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਣੁ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪੁਰਖ ਕਸ਼੍ਯਪ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ; ਕਸ਼੍ਯਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਅਜੇ ਜਨਮੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਯੋਗਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਿਣੁ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ। ਰੁਕਮਣੀ, ਸਤਭਾਮਾ, ਸਤਿਆ, ਨਾਗਨਜਿਤੀ, ਸੁਭਾਮਾ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ। ਮਿਤਰਵਿੰਦਾ, ਕਾਲਿੰਦੀ, ਜਾਮਬਵਤੀ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਮਾਦ੍ਰੀ, ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਵਿਜਯਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵੀਆਂ—ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ। ਰੁਕਮਣੀ ਤੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਣਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਸੁਚਾਰੁ, ਭਦ੍ਰਚਾਰੁ, ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ, ਭਦ੍ਰਾ, ਪਰਸ਼ੁ, ਚਾਰੁਗੁਪਤ, ਚਾਰੁਭਦ੍ਰ, ਸੁਚਾਰੁਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਚਾਰੁਹਾਸਾ, ਅਤੇ ਧੀ ਚਾਰੁਮਤੀ ਵੀ। ਸਤਭਾਮਾ ਤੋਂ ਭਾਨੁ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭੌਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਤਾਮ੍ਰ, ਚੱਕਰ, ਅਤੇ ਜਲੰਧਮਾ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਚਾਰ ਛੋਟੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹੋਈਆਂ; ਜਾਮਬਵਤੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਸਾਂਬਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਮਿਤਰਵਾਨ ਅਤੇ ਮਿਤਰਵਿੰਦਾ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਮਿਤਰਵਿੰਦਾ, ਮਿਤਰਬਾਹੁ, ਅਤੇ ਸੁਨੀਥਾ ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ; ਉਸ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਤੋਂ ਲੱਖਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਅਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵੀ ਹੋਏ, ਹੇ ਵੈਦਿਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਉਪਸੰਘ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਵਜ੍ਰ ਅਤੇ ਸੰਕਸ਼ਿਪਤ; ਗਵੇਸ਼ਣਾ ਦੇ ਭੁਰਿੰਦ੍ਰਸੇਨਾ ਅਤੇ ਭੂਰੀ ਨਾਮਕ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਵੈਦਰਭੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਨਿਰੁੱਧ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਰੁੱਧ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਕੇਤਨ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਕਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਸੁਪਾਰਸ਼ਵਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨੇ ਸਾਂਬਾ ਤੋਂ ਪੰਜ ਬੜੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੱਚ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਯਾਦਵ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸੱਠ ਲੱਖ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਨਮੇ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਸੁਰ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੰਦੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸੌ ਕੁਲ ਹੋਏ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੁਲ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਰਹੇ।