ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੋਂ ਪੈਦੇ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ: ਪ੍ਰਿਥੁ, ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ, ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ, ਸੁਬਾਹੁ, ਸੁਪਾਰਸ਼ਵਕ ਅਤੇ ਗਵੇਸ਼ਣ। ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟਿਨੇਮੀ, ਸੁਧਰਮਾ, ਸ਼ਰਿਆਤੀ, ਅਭੂਮੀ, ਵਰਜਭੂਮੀ, ਸ਼੍ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿਚੋਂ ਹੋਏ। ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਤਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੀ ਨੇ ਸ਼ੂਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਅਦਭੁਤਤਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਸ਼ੂਰ ਦੀ ਮਰਦਾਂਗੀ ਤੋਂ, ਭੋਜਾ ਨੂੰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਦੇਵਮਾਰਗ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾ। ਫਿਰ ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸ਼ਿਨੀ, ਨੰਦ, ਸ੍ਰਿੰਜਯ, ਸ਼ਯਾਮ, ਸ਼ਮੀਕ, ਸੰਯੂਪ ਅਤੇ ਪੰਜ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਇਹ ਪੰਜ ਮਾਤਾਵਾਂ—ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਾਦੇਵੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ—ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਬਣੀਆਂ। ਸ਼੍ਰੁਤਾਦੇਵੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ। ਕੈਕੇਈ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਤੋਂ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਅਨੁਵ੍ਰਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਤੋਂ, ਚੇਦੀ ਰਾਜਾ ਸੁਨੀਥਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਸੀ। ਫਿਰ, ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਗਈ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਧਰਮ ਤੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਭੀਮ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਧਨੰਜਯ (ਅਰਜੁਨ) ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵਰਗੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ। ਮਾਦ੍ਰਾਵਤੀ ਤੋਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਾਹਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚਰਿਤਰ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਰੋਹਿਣੀ, ਜੋ ਪੌਰਵੀ ਵੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ (ਵਸੁਦੇਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਲਾਡਲਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰਣ ਜੰਮੇ। ਫਿਰ ਦੁਰਦਮ, ਦਮਨ, ਸੁਭ੍ਰੁ, ਪਿੰਡਾਰਕ, ਮਹਾਹਨੂ ਅਤੇ ਦੋ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ—ਚਿਤਰਾਕਸ਼ੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ—ਰੋਹਿਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮੀਆਂ। ਦੇਵਕੀ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰੀ ਤੋਂ ਸੁਸ਼ੇਣ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਦਾਸੀ, ਭਦ੍ਰਸੇਨ, ਰਿਸ਼ਿਵਾਸ ਅਤੇ ਛੇਵਾਂ ਭਦ੍ਰਵਿਦੇਹ ਜੰਮੇ, ਪਰ ਕੰਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਦੀ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੰਮਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਸ਼ੁਭ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਬਲੀ ਸ਼ੂਰ ਜੰਮਿਆ। ਤਾਮਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੌਰੀ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਹਦੇਵ ਜੰਮਿਆ। ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ ਨੇ ਉਪਾਸੰਗਧਰ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ ਜਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੰਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਪਦੇਵੀ ਤੋਂ ਵਿਜਯ, ਰੋਚਮਾਨ, ਵਰਧਮਾਨ ਅਤੇ ਦੇਵਲ—ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਨ। ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ ਤੋਂ ਅਵਗਾਹਾ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੰਮਿਆ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ ਤੋਂ ਹੀ ਨੰਦਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਤਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਮਦਨ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਜੇਤ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੌਰੀ ਸ਼ਰਧਾਦੇਵੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਕੌਸ਼ਿਕ ਜਣਿਆ। ਸੁਤਨੂ ਅਤੇ ਰਥਰਾਜੀ ਵੀ ਸ਼ੌਰੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ। ਪੁੰਡ੍ਰ ਅਤੇ ਕਪਿਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਬਲੀ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਜਰਾ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਦ ਕਬੀਲੇ ਦੀ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁਣ ਸੀ; ਸੌਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਭਵ, ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਵੀ ਜੰਮੇ। ਦੇਵਭਾਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਧਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਸ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੀ ਧੀ, ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨੇ ਸ਼੍ਰਾਧਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਕਰੂਸ਼ਾ, ਜੋ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਕੇ ਸੁਚੰਦਰ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਜਾਂਬਵਤੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਦੋਵੇਂ ਉੱਚ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲੇ—ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਸਾਂਬਾ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਨੰਦਨ ਤੋਂ ਤੰਤਿਪਾਲ ਅਤੇ ਤੰਤਿ ਜੰਮੇ। ਸ਼ਮੀਕ ਦੇ ਚਾਰ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ—ਵੀਰਾਜ, ਧਨੁ, ਸ਼ਯਾਮਾ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾ—ਹੋਏ। ਸ਼ਯਾਮਾ ਦੀ ਕੋਈ ਸੰਤਾਨ ਨਾ ਸੀ। ਸ਼ਮੀਕ ਨੇ ਭੋਜਾ ਹੋਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਕੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ, ਪਰ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਸੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਖੇਡ ਵਾਸਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਮਲ ਨੈਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੇਵੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ। ਜਦੋਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਰੂਪ ਹਟਾ ਲਵੋ।” “ਮੈਂ ਕੰਸ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵ! ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਸਨ।” ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਚੁਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਹਟਾ ਲਿਆ। ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੌਰੀ ਨੂੰ ਨੰਦਗੋਪ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਨੰਦਗੋਪ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਮੰਗਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਇਹ ਬੱਚਾ ਕੰਸ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰੇਗਾ।” ਕੌਣ ਹੈ ਇਹ ਵਸੁਦੇਵ? ਅਤੇ ਦੇਵਕੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ? ਕੌਣ ਹੈ ਨੰਦਗੋਪ, ਅਤੇ ਕੌਣ ਹੈ ਯਸ਼ੋਦਾ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ? ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਣੁ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਧਾਰਿਆ; ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਹਨ।