ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਰੀਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇGovinda ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸ਼ੋਰ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, Govinda, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੰਬਵਾਨ, ਰੀਛਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜ਼ੰਬਵਾਨ ਨੂੰ ਪਕੜ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰੀਛ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਕਰਤਬਾਂ ਰਾਹੀਂ Govinda ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। Govinda ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੰਬਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸੁਭਾਗੀ ਧੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇ। ਇਹ ਮਣੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ—” ਫਿਰ, Govinda ਨੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਜੰਬਵਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਣੀ ਅਤੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਮਣੀ Satrājit ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ Janārdana ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਅਸੀਂ ਮੰਨਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰਿਆ।” Satrājit ਦੀਆਂ ਦਸ ਮਹਾਨ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਕੈਕੇਯਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ; ਭੰਗਕਾਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਭੰਗਕਾਰਾ ਤੋਂ ਵ੍ਰਤਵਤੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸੁੰਦਰ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਸਤਿਆਭਾਮਾ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਦਮਾਵਤੀ ਵੀ—ਇਹ ਧੀਆਂ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦਿਤੀਆਂ। ਅਨਮੀਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ਿਨੀ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤਿਕਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਤਿਆਕੀ। ਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਪੌਤਰੇ ਸਤਿਵਾਨ ਤੇ ਯੁਯੁਧਾਨਾ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ; ਯੁਯੁਧਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸੰਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਿਉਮਨੀ। ਧਿਉਮਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਗੰਧਰਾ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੈਣਯਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਇਹ ਅਨਮੀਤ੍ਰਾ ਦੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਰੀ ਕਥਾ ਹੈ। ਅਨਮੀਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਯੁਧਾਜਿਤ ਜਨਮਿਆ; ਅਤੇ ਦੋ ਹੋਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਤੇ ਖ਼ਤਰਾ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ, ਜਯੰਤੀ ਤੋਂ ਜਯੰਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਅਕ੍ਰੂਰ ਤੋਂ ਸਦਾਯਜ्ञ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨ-ਪ੍ਰੀਤ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ; ਸਦਾਯਜ्ञ ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ ਸੀ। ਸ਼ੈਬਿਆ ਦੀ ਧੀ ਰਤਨਾ ਨੂੰ ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਪਲੰਭਾ, ਸਦਾਲੰਭਾ, ਵ੍ਰਿਕਲਾ, ਵੀਰਿਆ, ਸਵੀਤਰਾ, ਸਦਾਪਕਸ਼, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨਾ, ਵਾਰੀਮੇਜਯਾ, ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਧਰਮਵਰਮਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਅਕ੍ਰੂਰ ਤੋਂ, ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦੇਵਵਾਨ ਤੇ ਉਪਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਥੁ, ਵਿਪ੍ਰਥੁ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਸੁਬਾਹੁ, ਸੁਪਾਰਸ਼ਵਕ ਤੇ ਗਵੇਸ਼ਣਾ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀਨੇਮੀ, ਸੁਧਰਮਾ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ, ਅਭੂਮੀ, ਵਰਜਭੂਮੀ, ਸ਼੍ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਅਜ਼ਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੀ ਨੇ ਸ਼ੂਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਚੰਭਿਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਸੀ; ਸ਼ੂਰ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੂਰਤਾ ਰਾਹੀਂ, ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਭੋਜਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਹੋਏ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ; ਫਿਰ ਦੇਵਮਾਰਗ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵਸ਼ਰਵਾ। ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸ਼ਿਨੀ, ਨੰਦਾ, ਸ੍ਰਿੰਜਯਾ, ਸ਼ਿਆਮਾ, ਸ਼ਮੀਕਾ, ਸੰਯੂਪਾ, ਤੇ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ। ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਾਦੇਵੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼ਰਵਾ, ਤੇ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ—ਇਹ ਪੰਜ ਹੀਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਸਨ। ਸ਼੍ਰੁਤਾਦੇਵੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਸੁਗਰੀਵ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ; ਕੈਕੇਈ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਅਨੁਵ੍ਰਤ ਜਨਮਿਆ। ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼ਰਵਾ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਰਾਜਾ ਸੁਨੀਥਾ ਜਨਮਿਆ; ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਸੀ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸਕ। ਫਿਰ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕੰਤੀਭੋਜ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ; ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਧਰਮ ਤੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਭੀਮ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਧਨੰਜਯਾ, ਜੋ ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਮਾਡਰਵਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਤੋਂ ਨਕੁਲਾ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚਰਿੱਤਰ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਰੋਹਿਣੀ, ਜੋ ਪੌਰਵੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰਣਾ ਜਨਮਿਆ। ਦੁਰਦਮਾ, ਦਮਨਾ, ਸੁਭਰੁ, ਪਿੰਡਾਰਕਾ, ਮਹਾਹਨੂ, ਤੇ ਦੋ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਚਿਤਰਾਕਸ਼ੀ ਤੇ ਹੋਰ, ਰੋਹਿਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਸ਼ੌਰੀ ਤੋਂ ਸੁਸ਼ੇਣਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਦਾਸੀ, ਭਦ੍ਰਸੇਨਾ, ਰਿਸ਼ਿਵਾਸਾ, ਤੇ ਛੇਵਾਂ ਭਦ੍ਰਵੀਦੇਹਾ ਜਨਮਿਆ; ਕੰਸ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਰਖਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਮਾਵਸ ਨੂੰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਸੁਭਾਗੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੂਰ ਵੀ ਜਨਮਿਆ। ਸਹਦੇਵ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਾਮਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੌਰੀ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ; ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਉਪਾਸੰਗਧਰਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਧੀ ਜਨਮਾਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੰਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਜਯਾ, ਰੋਚਮਾਨਾ, ਵਰਧਮਾਨਾ, ਤੇ ਦੇਵਲਾ—ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਉਪਦੇਵੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।