ਮਦਰੀ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵਮੀਧੁਸ਼, ਅਨਮੀਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਬੀ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਕ੍ਰਿਤਲਕ੍ਸ਼ਣ। ਅਨਮੀਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨ ਸੀ। ਨਿਘਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਪ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤਿਸੇਨ। ਪ੍ਰਸੇਨ ਕੋਲ ਸ੍ਯਾਮੰਤਕ ਨਾਮਕ ਅਤੁੱਲ ਰਤਨ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਹ ਰਤਨ ਮੰਗਿਆ, ਪਰ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਵੈੰ ਗੋਵਿੰਦ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਮਰੱਥਾ ਸੀ, ਉਸ ਰਤਨ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਇਕ ਵਾਰ, ਪ੍ਰਸੇਨ ਉਹ ਰਤਨ ਪਹਿਨ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੇ ਗਿਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਜੰਗਲੀ ਰੀਛ ਸੀ। ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਉੱਤੇ, ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਰੀਛ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਰੀਛ ਨੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ। ਉਥੇ ਹੀ ਰੀਛ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਰਤਨ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਰਤਨ ਦੀ ਖਾਤਰ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਸੇਨ ਰਤਨ ਪਹਿਨ ਕੇ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋ ਗਈ। ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਜੋ ਇਹ ਦੁਸ਼ਟ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਗੋਵਿੰਦ ਮੁੜ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਯਾਦ ਰਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਗੁਫਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਉਥੇ ਰੀਛਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਰਜਿਆ। ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੋਵਿੰਦ ਤਲਵਾਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਹਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸੁਪੁੱਤਰੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇ। ਇਹ ਰਤਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਲਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।" ਤਦ, ਮਹਾਬਲੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਤਨ ਅਤੇ ਕੁੜੀ (ਜਾਮ੍ਬਵਤੀ) ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ। ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਇਹ ਰਤਨ ਸਾਰਿਆਂ ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਉੱਤੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਮੰਨ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰਿਆ ਹੈ।" ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀਆਂ ਦਸ ਉੱਤਮ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਕੈਕੇਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ; ਭੰਗਕਾਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਭੰਗਕਾਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਰਤਵਤੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸੁੰਦਰ, ਕੰਵਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਨਿਸ਼੍ਠਾਵਾਨ ਅਤੇ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਅਨਮੀਤ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ਿਨੀ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਕਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਸੀ। ਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਦੋ ਪੌਤਰੇ, ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਅਤੇ ਯੁਯੁਧਾਨ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਯੁਯੁਧਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸੰਗ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਯੁਮਨੀ ਸੀ। ਦ੍ਯੁਮਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਗੰਧਰ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੈਨਿਆਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਅਨਮੀਤ੍ਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਿਰਸਾ ਹੈ। ਅਨਮੀਤ੍ਰ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਦੋ ਹੋਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਅਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਜਯੰਤੀ ਤੋਂ ਜਯੰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਅਕ੍ਰੂਰ ਤੋਂ ਸਦਾਯਜ੍ਞ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ, ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਸੀ। ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੇ ਸ਼ੈਬ੍ਯ ਦੀ ਧੀ ਰਤ੍ਨਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਉਪਲੰਭ, ਸਦਾਲੰਭ, ਵ੍ਰਿਕਲਾ, ਵੀਰ੍ਯ, ਸਵੀਤਰਾ, ਸਦਾਪਕ੍ਸ਼, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ, ਵਾਰੀਮੇਜਯ, ਧਰ੍ਮਭ੍ਰਿਤ, ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਮਨ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼੍ਟਮਾਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਤ੍ਨਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਹੋਏ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਅਕ੍ਰੂਰ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਦੇਵਵਾਨ ਅਤੇ ਉਪਦੇਵ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਅਸ਼੍ਵਿਨੀ ਤੋਂ ਪ੍ਥੁ, ਵਿ੍ਪ੍ਰਥੁ, ਅਸ਼੍ਵਥਾਮਾ, ਸੁਬਾਹੁ, ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼ਵਕ ਅਤੇ ਗਵੇਸ਼ਣ ਜਨਮੇ। ਵ੍ਰਿਸ਼੍ਟਿਨੇਮੀ, ਸੁਧਰ੍ਮਾ, ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੀ, ਅਭੂਮੀ, ਵਜ੍ਰਭੂਮੀ, ਸ਼੍ਰਮਿਸ਼੍ਠਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਥਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਉੱਤੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ। ਆਈਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੀ ਨੇ ਸ਼ੂਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਸੀ। ਸ਼ੂਰ ਤੋਂ, ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਨਾਲ, ਦੱਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਜੋ ਭੋਜਾ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ। ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭਿ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਨਮੇ; ਫਿਰ ਦੇਵਮਾਰਗ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾ। ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼੍ਟਿ, ਸ਼ਿਨੀ, ਨੰਦ, ਸਰੰਜਯ, ਸ਼੍ਯਾਮ, ਸ਼ਮੀਕ, ਸਮ੍ਯੂਪ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਉੱਤਮ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ। ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਾਦੇਵੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ—ਇਹ ਪੰਜੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਬਣੀਆਂ। ਸ਼੍ਰੁਤਾਦੇਵੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਤੋਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਅਨੁਵ੍ਰਤ ਜਨਮਿਆ। ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਨੀਥ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ਕ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਮੰਨੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਰਤਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਹੋਈ।