ਪੁਰਾਣੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਜਾਨਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਵਲੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਭਰੂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ। ਹੇ ਰਾਜਨ! ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੱਠ ਤੋਂ ਸੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਬਭਰੂ ਅਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਪਾਈ। ਉਹ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਦਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬਹਾਦਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭਗਤ, ਵਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਸੁੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਊਰਜਾ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ। ਫਿਰ ਕੰਗਕਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਕੁਕੁਰ, ਭਜਮਾਨ, ਸ਼ਸ਼ੀ ਅਤੇ ਕੰਬਲਾਬਰਹਿਸ਼। ਕੁਕੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਧ੍ਰਿਤੀ, ਫਿਰ ਕਪੋਤਾਰੋਮ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤੈਤਿਰੀ। ਤੈਤਿਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਰਪਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਰਪਾ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਪੁੱਤਰ ਨਲ ਸੀ। ਨਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਦਰਡੁਂਦੁਭਿ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਜਨ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਪੁਨਰਵਸੁ ਜੰਮਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਸਭਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ, ਕਰਮਕਾਂਡੀ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦਾਨੀ ਪੁਨਰਵਸੁ ਉਭਰੇ। ਉਸ ਦੇ ਜੁੜਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਅਵਿਜਿਤ ਅਤੇ ਆਹੁਕ; ਤੇ ਆਹੁਕੀ, ਜੋ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਇੱਥੇ ਆਹੁਕ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੇਵਕਾਂ, ਅਨੁਯਾਇਆਂ, ਝੰਡਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਫੌਜਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੋਈ ਊਰਜਾਵਿਹੀਣ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੋਈ ਅਯਜਵਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਕੋਈ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਭੋਜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨੀ ਨਹੀਂ ਜੰਮਿਆ; ਇਹ ਆਹੁਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਆਹੁਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਆਹੁਕੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਅਵੰਤੀ ਵਿੱਚ ਕਰਾਇਆ। ਆਹੁਕਾ, ਜੋ ਕਾਸ਼ਯ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ। ਦੇਵਕ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਦੋਵੇਂ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਜੰਮੇ; ਦੇਵਕ ਦੀਆਂ ਧੀਅਾਂ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਨ। ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤ—ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਸਨ, ਜੋ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਹਨ: ਦੇਵਕੀ, ਸ਼੍ਰੁਤੇਦੇਵੀ, ਮਿਤ੍ਰਦੇਵੀ, ਯਸ਼ੋਧਰਾ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ, ਸਤ੍ਯਦੇਵੀ ਅਤੇ ਸੁਤਾਪੀ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਕੰਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧ, ਸੁਨਾਮ, ਕੰਗਕ, ਸ਼ੰਕੁ ਅਤੇ ਹੋਰ। ਅਜਭੂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਯੁੱਧਮੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਸੁਮੁਸ਼ਟੀਦਾ—ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ: ਕੰਸਾ, ਕੰਸਾਵਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ। ਸੁਤੰਤੁ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲੀ ਅਤੇ ਕੰਗਕ—ਇਹ ਸਤਿਕਾਰੀ ਨਾਰੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੁਕੁਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਭਜਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਥੀਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਵਿਦੁਰਥ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਅਧਿਦੇਵ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰ, ਵਿਦੁਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਰਾਜਾ ਅਧਿਦੇਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ: ਸ਼ੋਣਸ਼ਵ ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ। ਸ਼ੋਣਸ਼ਵ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ: ਸ਼ਮੀ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ, ਨਿਕੁੰਟ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ। ਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ੇਤ੍ਰ। ਉਸ ਤੋਂ ਭੋਜ, ਤੇ ਭੋਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹ੍ਰਿਦਿਕਾ ਹੋਇਆ। ਹ੍ਰਿਦਿਕਾ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਸਭ ਮਹਾਬਲੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਮੱਧਲੇ ਸੀ। ਦੇਵਾਰ੍ਹ, ਨਭਹ, ਭੀਸ਼ਣ, ਅਜਾਤ, ਵਣਜਾਤ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਕਰੰਭਕ—ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਦੇਵਾਰ੍ਹ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਾਬਰਹਿਸ਼ਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਸਮੰਜਸ, ਤੇ ਅਸਮੰਜਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਮੋਜਾਤਾ ਹੋਇਆ। ਅਜਾਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਸੁਦੰਸ਼ਟਰ, ਸੁਨਭ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ—ਇਹ ਅੰਧਕ ਵੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਅੰਧਕ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੁਖੀ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੰਸ਼ਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਮਿਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ। ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਯੁਧਾਜਿਤ ਜੰਮਿਆ; ਫਿਰ ਦੇਵਮਿਧੁਸ਼ਾ, ਅਨਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਬੀ, ਪੰਜਵਾਂ ਕ੍ਰਿਤਲਕਸ਼ਣ ਹੋਇਆ। ਅਨਾਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤਿਸੇਨ। ਪ੍ਰਸੇਨ ਕੋਲ ਸਿਆਮੰਤਕ ਨਾਮਕ ਅਤੁੱਲ ਰਤਨ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਮੰਗਣ ਉੱਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਰਤਨ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਲੈ ਸਕਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਹ ਰਤਨ ਪਹਿਨ ਕੇ ਪ੍ਰਸੇਨ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ; ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਇੱਕ ਰਿੱਛ ਵੇਖਿਆ; ਰਿੱਛ ਨੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਰਿੱਛ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਹ ਰਤਨ ਲੈ ਗਿਆ; ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੱਕੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨ ਰਤਨ ਲਈ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਸੇਨ ਰਤਨ ਪਹਿਨ ਕੇ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਇਸ ਦੁਸਟ ਨੂੰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਗੋਵਿੰਦ ਮੁੜ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਉਹ ਗੁਫਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਸ਼, ਬਲ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਾਪਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਆਦਰਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਰਸੰਗਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹੋਈ।