ਸੂਰਜ ਦੇਵ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਐਸੇ ਤੀਰ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਛੱਡੇ ਜਾਣਗੇ, ਉਥੇ ਮੇਰੀ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਭੜਕਣਗੇ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਤੀਰ ਮੇਰੀ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਡਿੱਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਣਗੇ; ਸੁੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲੇਗੀ।" ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਡਿੱਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਪਿੰਡ, ਆਸ਼ਰਮ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਥਾਂ, ਸ਼ਹਿਰ, ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਤੀਰਥ ਥਾਵਾਂ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਬਾਗ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਦੱਖਣੀ ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਵੀ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਘਾਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਸੁਣ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਜੋ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਕੀ ਸੀ। ਉਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਣੂ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੀ। ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਥੀ ਸੀ। ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸ੍ਵਾਹਾ ਜਨਮਿਆ। ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਸ਼ੰਗੁ ਸੀ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਰੁਸ਼ੰਗੁ ਨੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ। ਚਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਫਿਰ ਚੈਤ੍ਰਰਥੀ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ: ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਵੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਭ ਵਿੱਦਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ, ਧਨ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਸੌ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਥੁਸਾਹਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਾ, ਪ੍ਰਥੁਯਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਥੁਧਰਮਾ, ਪ੍ਰਥੁੰਜਯ, ਪ੍ਰਥੁਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਥੁਮਨਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਨਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਾ ਸੁਯਜ్ఞ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੁਯਜ्ञ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚਕਾਰ ਜਨਮੇ। ਸੁਯਜ्ञ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ, ਨੇ ਸੌ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਮੀ ਸੀ। ਉਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿਤਿਕਸ਼ੁ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁੱਤ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸੀ। ਮਰੁੱਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲਾਬਰਹਿਸ਼ਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨੀ ਕਮਲਾਬਰਹਿਸ਼ਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਵਚ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਰੁਕਮਕਵਚ ਨੇ ਹੋਰ ਕਵਚਧਾਰੀ ਧਨੁਰਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਰੁਕਮਕਵਚ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ: ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ, ਪ੍ਰਥੁਰੁਕਮ, ਜਾਮਘ, ਪਰਿਘ ਅਤੇ ਹਰੀ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਪਰਿਘ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵਿਦੇਹ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ; ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਥੁਰੁਕਮ ਉਸ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸੀ। ਜਾਮਘ ਨੇ ਰਾਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਕਸ਼ਵੰਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੈਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਉਮਰ ਦੀ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨਿਸੰਤਾਨ ਸੀ, ਹੋਰ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਨਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸੁਚੱਜੀ ਹੱਸਣ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਤੇਰੀ ਪੁੱਤਰਵਧੂ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੈਤ੍ਰਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰਵਧੂ ਹੋਵੇਗੀ?" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮੇਗਾ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਘੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਲਈ ਇੱਕ ਧੀ ਜਨਮੀ। ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਚੈਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਉਮਰ ਦੀ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਦਰਭਾ ਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ: ਕ੍ਰਥਕੈਸ਼ਿਕ ਅਤੇ ਲੋਮਪਾਦ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਸੀ। ਵਿਦਰਭਾ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ; ਲੋਮਪਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੁ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਕਾ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਕੈਸ਼ਿਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਚੈਦੀ ਰਾਜੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਥਾ, ਵਿਦਰਭਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕੁੰਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਰਣਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮੀ ਨਿਰਵ੍ਰਿਤਿ ਸੀ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਨਾਇਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਨਿਰਵ੍ਰਿਤਿ ਦਾ ਇੱਕੋ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵਿਦੂਰਥ ਸੀ; ਵਿਦੂਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਯੋਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਵ੍ਯੋਮ ਤੋਂ ਜੀਮੂਤ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵ੍ਯੋਮ ਅਤੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਜੀਮੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਮਲ ਸੀ; ਵਿਮਲ ਦਾ ਭੀਮਰਥ; ਭੀਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਵਰਥ ਸੀ। ਨਵਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰਿੜਰਥ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਕਰੰਭਾ, ਅਤੇ ਕਰੰਭਾ ਤੋਂ ਦੇਵਰਾਤ ਜਨਮੇ। ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਦੈਵਰਾਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਜਠਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ। ਮਧੁਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਧੁ ਅਤੇ ਪੁਰਾਵਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਪੁਰਾਵਸ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪੁਰੁਦਵਾਨ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਪੁਰੁਦਵਾਨ ਨੂੰ ਵੈਦਰਭੀ ਭਦਰਸੇਣੀ ਤੋਂ ਜੰਤੁ ਜਨਮਿਆ; ਜੰਤੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਸਾਤ੍ਵਤ, ਜੋ ਗੁਣ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਾਮਘ ਦੀ ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਸੋਮ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬਹੁਤ ਸੀ।