ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮਹਾਨ ਕārtavīrya Arjuna ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਰਪ ਕਰਕੋਟਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਵਰਖਾ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਨੂੰ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਵਿਰੋਧੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ। ਜਦ ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ‘ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਖੇਡਦਾ, ਤਾਂ ਨਰਮਦਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਭੜਕ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਉਂਦੀ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਭਾਰ ਦਿੰਦਾ। ਜਦ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਮਹਾ-ਦੈਤ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਗੁਆ ਲੈਂਦੇ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ churn ਕਰਦਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾਉਂਦਾ, ਮੱਛੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਲ-ਜੰਤੂਆਂ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਝਾਗ ਦੇ ਗੋਲੇ ਉਤਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਅਣਪਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਜਦ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ churn ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੇ churn ਵਾਂਗ, ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਕਿ ਕਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਨਮ ਨਾ ਲੈ ਲਵੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਸੁੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਵੇਲੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਤਣੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕārtavīrya Arjuna ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਪੰਜ ਤੀਰ ਲਾ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਾਦੂਈ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ, ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਲਿਆ ਕੇ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਪੂਲਸਤਿਆ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਇਆ। ਪੂਲਸਤਿਆ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਉਠਿਆ। ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਅਜਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਜਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਵਜਰ; ਪਰ, ਹਾਏ, ਭਾਗ ਦਾ ਵਿਰੋਧ, ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਾਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਉਥੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। "ਹੈਹਯਾ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੰਗਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਵੇਗਾ।" "ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਬਲ ਨਾਲ ਕੱਟੀ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤਪਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਮਾ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਬਣਿਆ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਖੁਦ ਚੁਣਿਆ ਸੀ। ਕārtavīrya Arjuna ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਨ—ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ, ਸ਼ੂਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਕ੍ਰੋਸ਼ਤ੍ਰੀ, ਜਯਧਵਜ, ਵੈਕਾਰਤਾ ਅਤੇ ਅਵੰਤੀ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਜਯਧਵਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਲਾਜੰਗਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਤਲਾਜੰਗਾ, ਇੱਕ ਸੌ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਹੈਹਯਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ—ਵਿਤੀਹੋਤ੍ਰਾ, ਸ਼ਰਯਾਤ, ਭੋਜਾ, ਅਵੰਤੀ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤੀਹੋਤ੍ਰਾ। ਵੀਰ ਕੁੰਡਿਕੇਰਾ ਅਤੇ ਤਲਾਜੰਗਾ ਵੀ ਸਨ; ਵਿਤੀਹੋਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨਰਤਾ, ਜੋ ਅਜਿੱਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਤ੍ਰਕਰਸ਼ਣ। ਸੱਚੀ ਨਿਯਤ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕārtavīrya Arjuna, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰਖਿਆ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਜੋ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਉਠਦੇ ਹੀ ਜਪਦਾ, ਉਹ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਹਾਨੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਖੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ; ਜੋ ਵੀ ਇੱਥੇ ਕārtavīrya ਦੀ ਜਨਮ ਕਥਾ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੁਣਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ। ਪਰ, ਕārtavīrya ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਰਸਾ ਕੇ ਮਹਾਨ ਆਪਵਾ ਦਾ ਜੰਗਲ ਕਿਉਂ ਸਾੜਿਆ? ਇਹ ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਸੂਤ ਜੀ। ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ, ਰਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਕਿਵੇਂ ਸਾੜਿਆ? ਸੂਰਜ, ਦੂਜਾ-ਜਨਮ ਧਾਰ ਕੇ, ਕārtavīrya ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ!" ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ? ਕੀ ਖਾਣਾ ਦਵਾਂ? ਜੋ ਤੂੰ ਮੰਗੇ, ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਨੂੰ ਸਾਰਾ ਅਚਲ (ਅਡੋਲ) ਪਦਾਰਥ ਖਾਣਾ ਦੇ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਸਾਰੇ ਅਚਲ ਪਦਾਰਥ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਡਿਆਈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਦ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਜੋੜ ਤੇ ਚਹੁੰ-ਦਿਸ਼ਾ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਤੀਰ ਚਲਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਲਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।" "ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਹ ਤੀਰ ਅਚਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਣਗੇ; ਸੁੱਕੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਇਸ ਰਾਹੀਂ, ਰਾਜਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲੇਗੀ।" ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਸਾਰੇ ਅਚਲ ਪਦਾਰਥ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ। ਪਿੰਡ, ਆਸ਼ਰਮ, ਗੋ-ਸ਼ਾਲਾ, ਸ਼ਹਿਰ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਵਨ, ਜੰਗਲ, ਤੇ ਬਾਗ—ਇਹ ਸਭ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਦੱਖਣ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਘਾਹ ਰਹਿ ਨਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਥੇ ਰਹੇ। ਜਦ ਉਹਦੀ ਤਪਸਿਆ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ, ਜੋ ਉਜਲਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਭਰਿਆ ਅਤੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਹੁਣ, ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਜੋ ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੂ ਤੋਂ ਉਤਰੀ। ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਨਮਿਆ। ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ। ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਸ੍ਵਾਹਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਸ਼ੰਗੂ ਸੀ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਇਹ ਹੈ ਕārtavīrya Arjuna ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਥਾ।