ਰਾਜਾ, ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੋਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿੱਤਰ ਸਨ, ਨੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਕਰਤਬ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਤੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਹੁਸ਼ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਧੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਜਨਮੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਵਿਵਰਣ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਾਨਿਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੌਣਕ ਨੂੰ ਜਵਾਹਰਾਤ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ ਯਥਾ ਰੀਤ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਮ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣੀਏ—ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਯਦੁ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਯਦੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਵਿਵਰਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਯਦੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਹਾਨ ਰਥਯੋਧਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਰਧਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ: ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਾਹਸਰਜਿਤ, ਫਿਰ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ, ਨੀਲ, ਅੰਤਿਕਾ ਅਤੇ ਲਘੁ। ਸਾਹਸਰਜਿਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਾਜਿਤ ਸੀ। ਸ਼ਤਾਜਿਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋਏ: ਹੈਹਯ, ਹਯਾ ਅਤੇ ਵੇਨੁਹਯਾ। ਹੈਹਯਾ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਰਮਨੇਤ੍ਰਾ ਸੀ; ਧਰਮਨੇਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁੰਤੀ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਘਾਤਾ। ਸੰਘਾਤਾ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਰਾਜਾ ਮਹਿਸ਼ਮਾਨ ਸੀ; ਮਹਿਸ਼ਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯਾ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਵਰਾਨਸੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਦਮਾ ਹੋਇਆ। ਦੁਰਦਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਨਕਾ ਸੀ; ਕਨਕਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ: ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ, ਕ੍ਰਿਤਾਗਨੀ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਕ੍ਰਿਤੌਜਸ। ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਜਨਮਿਆ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਅਰਜੁਨ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਨਾਥ; ਉਸਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕਰੀ। ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਨੇ ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਰ ਸਰਵੋਤਮ ਵਰ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਸਧਾਰਣ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਧਰਮ ਰੋਕਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਰਾਹੀਂ ਜਿੱਤਣ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਲੰਘਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮੰਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਸੱਤ ਟਾਪੂ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੀ ਘੇਰੇ ਜਿੱਤ ਲਏ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਰਥ ਅਤੇ ਧਵਜ ਜਨਮ ਲਏ—ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨਾਂ ਕਰੀਆਂ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਸਭ ਯਜਨ ਭਰੀ ਦਾਨ-ਦਾਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਏ; ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯਜਨ-ਸਤੰਭ ਅਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬੇਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਵਿਹੰਗਮ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਆਏ, ਤੇ ਗੰਧਰਵ-ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਨਾਰਦ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਇਆ, ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇਖ ਕੇ। ਨਿਸਚਿਤ, ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਮਾਰਗ—ਯਜਨ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਸ਼ੌਰਯ, ਜਾਂ ਗਿਆਨ—ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਲਵਾਰ, ਚਕ੍ਰ, ਧਨੁ ਅਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਯੋਗੀ ਵਾਂਗ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਚੋਰਾਂ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਦਾ ਫਿਰਿਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਥ ਪਚਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ, ਸਮੁੱਚੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਮਰਾਟ ਬਣ ਗਿਆ, ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਗਵਾਲਾ, ਖੇਤਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਤੇ ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ, ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਜੋ ਧਨੁ ਦੀ ਤਾਰ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦਾ ਸੂਰਜ। ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਨੇ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਪ ਕਰਕੋਟਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਰਾਜਾ, ਵਰਖਾ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਨੂੰ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਵਿਰੋਧੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਟ 'ਤੇ ਖੇਡਦਾ, ਵਿਰੋਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਨਰਮਦਾ, ਉਸਦੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਭੈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਡਰ ਕੇ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਆਉਂਦੀ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦਾ, ਤੇ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਨਰਮਦਾ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾ ਕਰਦਾ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਤਦ ਨਰਕ ਲੋਕ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਦਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਉਠਾਉਂਦਾ, ਮੱਛੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਲ-ਜੰਤੂ ਡੁਬਾ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਫੇਂਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਫੇਨ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਉਤਸ਼ਾ ਕਰਦਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਅਗਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਮਥਦਾ, ਇੰਨਾ ਕਿ ਦੇਵਤਾ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਥਨੀ ਵਾਂਗ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਸੰਦੇਹ ਕਰਦੇ। ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਸਰਪ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਸੂਰਜ-ਅਸਤ ਦੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਤਣੇ ਵਾਂਗ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸੁੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁ ਚੜਾ ਕੇ, ਪੰਜ ਤੀਰ ਲਾ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਚਕਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਬਾਂਧ ਕੇ, ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਕੈਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਿਆ ਅਰਜੁਨ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।