ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲ ਪਏ। ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉਡਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਢੱਕਦੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਇਹ ਉਸ਼ੀਨਾਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਬੀ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਤਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਦੌੜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਸ਼ਿਬੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਦੇਵਯਾਨਾ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਉਸ਼ੀਨਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਿਬੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਦਾਨ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਸੱਚ, ਅਹਿੰਸਾ, ਲਜਾ, ਭਾਗ, ਧੈਰਜ, ਸਮਤਾ, ਅਤੇ ਦਇਆ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਬੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਲਜਾ ਅਤੇ ਸਧਾਰਣ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਪਣਾਇਆ, ਉਹ ਇਹ ਗੁਣ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਿਬੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇਗਾ। ਫਿਰ ਅਸ਼ਟਕਾ ਨੇ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਨਾਨਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸੀ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ—ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋ? ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" "ਮੈਂ ਯਯਾਤੀ ਹਾਂ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੁਰੁ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ, ਇਹ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਜਿੱਤ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਸੁੱਚੇ ਘੋੜੇ, ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜੇ ਵੀ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਪੂਣ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋਏ।" "ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ, ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ, ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਖਜਾਨੇ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ ਵੀ ਸਨ।" "ਸੱਚ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਵੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਬੋਲ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮਵਾਨ ਸੱਚ ਨੂੰ ਹੀ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤੱਬ, ਜਿਵੇਂ ਹਨ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ ਦੱਸੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਿਸਾ ਪਾਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੋਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋਸਤ, ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਲਏ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਕਰਤੱਬ ਕਰਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈਆਂ ਕਰਤੀਆਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾ ਕੇ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ—ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਕਰਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੌਨਕ ਤੋਂ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਾਨਿਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੰਨ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੌਨਕ ਨੂੰ ਜਵੇਹਰਾਤ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਗੁਆਬ ਹੋ ਗਿਆ। "ਅਸੀਂ ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ—ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਯਦੁ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ?" "ਮੈਂ ਯਦੁ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਨਨ ਕਰਾਂਗਾ।" ਯਦੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਮਹਾਨ ਰਥ-ਯੋਧੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਰਧਰ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ: ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਹਸਰਜਿਤ, ਫਿਰ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ, ਨੀਲਾ, ਅੰਤਿਕਾ, ਤੇ ਲਘੁ। ਸਹਸਰਜਿਤ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤਾਜਿਤ ਸੀ। ਸ਼ਤਾਜਿਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ: ਹੈਹਯਾ, ਹਯਾ, ਤੇ ਵੇਨੁਹਯਾ। ਹੈਹਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਰਮਨੇਤ੍ਰਾ ਸੀ; ਧਰਮਨੇਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁੰਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਹਤਾ। ਸੰਹਤਾ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਮਹਿਸ਼ਮਾਨ ਸੀ; ਮਹਿਸ਼ਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਨਯਾ ਸੀ। ਉਹ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਨਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਦਾਮਾ ਸੀ। ਦੁਰਦਾਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਨਕਾ ਸੀ; ਕਨਕਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਨ: ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਿਆ, ਕ੍ਰਿਤਾਗਨੀ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਤੇ ਚੌਥਾ ਕ੍ਰਿਤੌਜਸ। ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਿਆ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਅਰਜੁਨ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਨੇ ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦਾ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ; ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਉੱਚਤਮ ਵਰ ਦਿਤੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਧਰਮ ਰੋਕਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਰਾਹੀਂ ਜਿੱਤਣ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ, ਜੋ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਵੀ ਮੰਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੀ ਘੇਰੇ ਵਿਚ, ਖਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿੱਤ ਲਈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਤੇ ਝੰਡਾ ਵੀ ਬਣ ਗਏ—ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨ, ਵਿਘਨ-ਰਹਿਤ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਕਰੇ। ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਦਾਨ-ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ; ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਯਜਨ-ਸੰਭਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੇਦੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨ-ਰਥਾਂ 'ਚ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਸਦਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਨਾਰਦ ਨੇ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਇਆ। "ਨਿਸਚਿਤ, ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦਾ ਮਾਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ—ਯਜਨ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਸ਼ੌਰ, ਜਾਂ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ, ਤਲਵਾਰ, ਚਕ੍ਰ, ਧਨੁ, ਤੇ ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ 'ਚ ਯੋਗੀ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ, ਚੋਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ।" ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਚਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕ ਸਮਰਾਟ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਗਵਾਲਾ, ਖੇਤਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ, ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਜੋ ਧਨੁ ਦੇ ਤੰਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਪਤਝੜ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੇਜਸਵੀ ਹੋ ਗਿਆ।