ਮਨੁ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿਚੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ—ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉੱਤਾਨਪਾਦ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀ ਵੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਨ੍ਰਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਧੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਾਨਪਾਦ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਥਰਾਗਾਮਿਨੀ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਅਪਸ੍ਯਤੀ, ਅਪਸ੍ਯੰਤ, ਕੀਰਤਿਮੰਤ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ। ਉੱਤਾਨਪਾਦ ਨੇ ਸੁਨ੍ਰਤਾ ਨਾਲੋਂ ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਧ੍ਰੁਵ ਨੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤਪ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਟੱਲ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁ ਦੀ ਧੀ ਧਨਿਆ ਨੇ ਧ੍ਰੁਵ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਦੇ ਕੁਲ ਦੀ ਸੁਚਾਯਾ ਨੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਪ, ਰਿਪੁ, ਜਯ, ਵ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਕ, ਵ੍ਰਿਕਤੇਜਸ ਅਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਜਨਮੇ। ਵਿਰੀਣੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੋਤਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਰਿਪੁੰਜਯਾ ਜਨਮਿਆ। ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ, ਵਿਰੀਣੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਰਾਜ ਕੁਮਾਰੀ ਨਡਵਲਾ ਤੋਂ ਮਨੁ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ਾ ਨੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸਨ: ਊਰੁ, ਪੂਰੁ, ਸ਼ਤਦ੍ਯੁਮਨ, ਤਪਸਵੀ, ਸਤ੍ਯਵਾਕ, ਘਵੀ, ਅਗ્નਿਸ੍ਤੁਦ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਸੁਦ੍ਯੁਮਨ, ਅਪਰਾਜਿਤ ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਅਭਿਮਨਯੁ। ਊਰੁ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨੇ ਛੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ: ਅਗ੍ਨੀ, ਸੁਮਨਸ, ਖ੍ਯਾਤਿ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਸ ਅਤੇ ਗਿਆ। ਅੰਗਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੁਨੀਥਾ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨੇ ਵੇਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਵੇਨ ਅਧਰਮੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਵਿਚੋਂ ਮਥ ਕੇ ਮਹਾਨ ਪૃਥੁ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਅੰਤਰਧਾਨ ਨੇ ਸਿਖੰਡਿਨੀ ਤੋਂ ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ। ਅੱਗ ਦੀ ਧੀ ਹਵਿਰਧਾਨਾ ਤੋਂ ਧਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ: ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿਸ਼, ਸਾਂਗ, ਯਮ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਬਲ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿਸ਼ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਵਿਰਧਾਨ ਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਸਵਰਣਾ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ, ਜੋ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ ਅਤੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੁੱਖ ਵਧ ਗਏ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਅੱਗ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਚੇਤਸਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੋਮਕਨਿਆ ਮਾਰੀਸ਼ਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪੁੱਤਰ ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਜਨਮਿਆ। ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸੋਮਕਨਿਆ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਦਰਵਤੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦਕ੍ਸ਼ ਤੋਂ, ਜੋ ਚੰਦਰਾਂਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅੱਸੀ ਕਰੋੜ ਸੰਤਾਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਬਹੁ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਵੱਛੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ, ਸ਼ੰਖਾਕਾਰ ਕੰਨ, ਕੁਝ ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਚਿਹਰੇ, ਕੁਝ ਸਿੰਘ, ਕੁਝ ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਸੂਰ, ਤੇ ਕੁਝ ਊਠ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਹੋਏ। ਧਰਮੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਮਨ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਮਲੇਛ ਜਨਮਾਏ, ਫਿਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਦਸ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਤੇਰਾਂ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸਤਾਈ (ਨਕਸ਼ਤਰ ਰੂਪ) ਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ ਆਦਿਕ ਜਨਮੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਆਪਕ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ। ਪਹਿਲੀ ਰਚਨਾ ਸੰਕਲਪ, ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਪੁੱਤਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸੰਤਾਨ ਸੰਭੋਗ ਰਾਹੀਂ ਹੋਈ। ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੱਪ ਰਚੇ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਵਧੀ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਪਾਂਚਜਨੀ ਤੋਂ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਨੇ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਰਚਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਹਰੀਅਸ਼ਵ ਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: "ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਉਪਰਲੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਮਾਪ ਕਰਕੇ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ, ਕਦੇ ਮੁੜੇ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਹਰੀਅਸ਼ਵ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ, ਤਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਵੈਰੀਣੀ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਬਲਾ ਸੀ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਕਦੇ ਮੁੜੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਤੱਕ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵੱਡੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਵੀ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ, ਤਦ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਪੁੱਤਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਵੈਰੀਣੀ ਤੋਂ ਸੱਠ ਧੀਆਂ ਜਨਮਾਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਸ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਤੇਰਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ, ਸਤਾਈ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ੍ਵ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦੋ-ਦੋ ਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣੋ। ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ: ਮਰੁਤਵਤੀ, ਵਸੂ, ਯਾਮੀ, ਲੰਬਾ, ਭਾਨੁ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਸੰਕਲਪਾ, ਮੁਹੂਰਤਾ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਾ ਅਤੇ ਭਾਮਿਨੀ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵ, ਸਾਧਿਆ ਤੋਂ ਸਾਧਿਆ, ਮਰੁਤਵਤੀ ਤੋਂ ਮਰੁਤਵੰਤ, ਵਸੂ ਤੋਂ ਵਸੁ, ਭਾਨੁ ਤੋਂ ਭਾਨਵ, ਮੁਹੂਰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਹੂਰਤਕ, ਲੰਬਾ ਤੋਂ ਘੋਸ਼, ਅਤੇ ਯਾਮੀ ਤੋਂ ਨਾਗਵੀਥੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਰੁੱਖਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਜੀਵ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ।