ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਜੋ ਅਸਲੀ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇਜ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਪੰਛੀ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪਹਚਾਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਦਿਵ੍ਯ ਜੀਵ ਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਠੀਕ ਜਾਂ ਗਲਤ ਦੀ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਨਿਰਣਾ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਚੌਥਾ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਯਤਰੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਅੰਗ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਜੋੜਾ ਰੂਪਹੀਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਣੀ-ਪਤੀ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤਾਪ ਨਾਲ ਛਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਯਤਰੀ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸੰਚਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਧੀ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਣ ਤੋਂ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। "ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਤਪਾਤ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਭਸਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ," ਐਸਾ ਕਹਿਆ ਗਿਆ। ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਚੌਥਾ-ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਕਾਰਨ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾ ਦਿਓ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਪਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹਰ ਥਾਂ, ਨਰ-ਨਾਰੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਤਪਾਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਹਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਨਾ ਮੰਨੋ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਲੈ ਸਕਾਂ।" "ਜਦੋਂ ਵੈਵਸਵਤ ਯੁਗ ਆਵੇਗਾ, ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਵੰਸ਼ਜ ਰਾਮ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਵਹ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਆਏਗਾ, ਤੇ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿਖੇ ਰਹੇਗਾ; ਫਿਰ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੋਗੇ, ਜੋ ਉਸ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਮਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਰੀਰ ਪਾਵੋਗੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗੋਗੇ, ਤੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਵਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੋਗੇ।" "ਤੁਸੀਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤਿ ਬਣੋਗੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ; ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਸੁਖ ਪਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਵੋਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੁਖ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਇਹ ਯਾਦਵ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਮਦੇਵ ਜਨਮਿਆ? ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਲਾਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਕੀ ਹੋਇਆ?" "ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਕੌਣ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।" ਗਾਯਤਰੀ, ਜੋ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮਾਂ ਹੈ; ਤੇ ਮਨੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਜੋ ਸੌ ਰੂਪ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਆਨੰਦ, ਮਨ, ਤਪ, ਬੁੱਧੀ, ਮਹਾਨ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਭੁਲ; ਫਿਰ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਮਰੀਚਿ ਆਦਿ, ਬੜੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਮਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਤੇ ਸੰਤ ਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਰਚਿਆ। ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੂੰਹ ਤੋਂ, ਕਸ਼ਤ੍ਰੀਅ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਏ। ਉਸ ਨੇ ਬਿਜਲੀ, ਗਰਜ, ਬੱਦਲ, ਲਾਲ ਧਨੁਸ਼, ਤੇ ਛੰਦ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਰਜਨਯਾ; ਫਿਰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਣਾਏ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਫਿਰ ਸਾਧ੍ਯ, ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ, ਤੇ ਚੌਰਾਨਵੇਂ ਕਰੋੜ ਜੀਵ, ਜੋ ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਬਣਾਏ। ਵਾਮਾ ਨੇ ਮਰਤ ਜੀਵ ਬਣਾਏ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਸਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਜੋ ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਉਹ ਰਚਨਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਦੋਵੇਂ ਗੁਣ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪਾਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਸਥੰਭ ਵਾਂਗ ਰਹੇ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਮਨੁ ਨੇ, ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਪਤਨੀ ਅਨੰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਮਨੁ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀ ਸੁਨ੍ਰਿਤਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਧੀ, ਜਨਮੀ। ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਤੋਂ, ਮਨਥਰਾਗਾਮਿਨੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ: ਅਪਸਯਤੀ, ਅਪਸਯੰਤਾ, ਕੀਰਤਿਮੰਤ, ਤੇ ਧ੍ਰੁਵ। ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਨੇ ਸੁਨ੍ਰਿਤਾ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ; ਧ੍ਰੁਵ ਨੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸਥਾਨ ਪਾਇਆ; ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਧ੍ਰੁਵ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਮਨੁ ਦੀ ਧੀ ਧਨਿਆ ਨੇ ਧ੍ਰੁਵ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ; ਅਗਨਿ ਦੀ ਧੀ ਸੁਚਾਇਆ ਨੇ ਬਾਕੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਕ੍ਰਿਪਾ, ਰਿਪੁ, ਜਯਾ, ਵ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਕ, ਵ੍ਰਿਕਤੇਜਸ, ਤੇ ਚਕਸ਼ੁਸ਼ ਜਨਮੇ; ਵਿਰਿਨੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੋਤੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਰਿਪੁੰਜਯਾ ਜਨਮਿਆ। ਚਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ, ਵਿਰਾਣਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ, ਜਨਮਿਆ; ਮਨੁ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਡਵਲਾ ਤੋਂ, ਚਕਸ਼ੁਸ਼ਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸਨ: ਊਰੁ, ਪੂਰੁ, ਸ਼ਤਦ੍ਯੁਮਨ, ਤਪਸਵੀ, ਸਤ੍ਯਵਾਕ, ਘਵੀ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੁਦਾ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਸੁਦ੍ਯੁਮਨ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਤੇ ਦਸਵਾਂ ਅਭਿਮਨ੍ਯੁ, ਨਡਵਲਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਊਰੁ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਛੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ: ਅਗਨਿ, ਸੁਮਨਸਾ, ਖ੍ਯਾਤਿ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਸ, ਤੇ ਗਯਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਇਹ ਉਤਪੱਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਤੇ ਸੰਗਤੀਆਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਅਨਾਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।