ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਹੀ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬੋਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਹਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਦীক্ষਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ? ਬੋਲ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ।" ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਯਾਦਸ਼ਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਮੈਨੂੰ ਹਰੇਕ ਗੱਲ ਯਾਦ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਘਟੇ ਨਾ—ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਾੜ ਕੇ, ਕੁਟ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਕਾਵਯ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਜਾਦੂ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਜਾਦੂ ਵਧੀਆ ਹੈ—ਤੁਸੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਬਤਾ, ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਪੁੱਤਰ? ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ; ਕਚਾ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਚੀਰ ਕੇ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਯਾਨੀ।" "ਮੇਰੇ ਦੋ ਦੁੱਖ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ: ਕਚਾ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਨੁਕਸਾਨ। ਕਚਾ ਦੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸੁਕੂਨ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" "ਤੂੰ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਕਚਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।" "ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਕੇਵਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।" "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ, ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ; ਮੈਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ, ਅਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ। ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਬਣ।" ਤਦ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੇਟ ਚੀਰਿਆ ਤੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਨ ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਗਏ; ਫਿਰ ਕਚਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੋਲਿਆ। "ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮੱਥਾ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਅਸਥਿਰ ਲੋਕ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਪਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਸ਼ ਤੇ ਅਕਲ ਖੋ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਆਲਾ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਕਾਵਯ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਠਿਆ, ਉਸ਼ਨਸ ਨਾਲ ਹੋਈ ਗਲਤ ਕਰਤੂਤ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਬੋਲਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦੀ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। "ਅੱਜ ਤੋਂ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਵੇਗਾ, ਜੋ ਮੰਦ-ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਨਿੰਦਤ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਹੱਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਨੇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਸੁਣੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਅਣਮਾਪ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਉਹਨਾਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। "ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦਾਨਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ; ਕਚਾ, ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹੇਗਾ। ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੰਜੀਵਨੀ ਗਿਆਨ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੇ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਕਚਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਲ੍ਹਣ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। "ਅੰਗੀਰਸ ਦੇ ਪੌਤਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਚਰਨ, ਜਨਮ, ਗਿਆਨ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸਯਾਮੀ ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।" "ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਅੰਗੀਰਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ।" "ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝ, ਹੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਵਰਤ ਤੇ ਨਿਯਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਰਤਾਵ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।" "ਤੂੰ, ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਭਗਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਛੱਡ; ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਨਿਯਮਿਤ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਫੜ।" "ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈਂ।" "ਜੀਵਨ ਤੇ ਸਾਹ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭਾਰਗਵ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਹੇ ਸੁਖਮਈ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੂੰ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਧੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈਂ।" "ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਗੁਰੂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵੀ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਬੋਲ।" "ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਗੁਰੂ ਦੀ ਧੀ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਨਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਧੀ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈਂ।" "ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਕਚਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।" "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਲਗਨ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ; ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਭਗਤ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡ।" "ਹੇ ਨੇਕ ਨਾਰੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਕੰਮ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈਂ।" "ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਚੰਨ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਰਹੀ, ਓਥੇ ਮੈਂ ਵੀ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਸੁਖਮਈ, ਕਾਵਯ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀ।" "ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਹੈਂ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਸੁਖਮਈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਧਰਮ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਵਧਾਨ ਤੇ ਭਗਤ ਰਹੀ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ।" "ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਬਚਾਇਆ। ਜੇ ਤੂੰ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਧਨ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ।" "ਤਾਂ, ਕਚਾ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਚਾਹੇ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦੇ।" "ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਅੱਜ ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਨਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫੜੇਗਾ।" "ਮੇਰਾ ਗਿਆਨ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਸਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਗਿਆਨ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਚਾ ਫ਼ੌਰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਲ੍ਹਣ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।