ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਯਦੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਯਯਾਤਿ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸਾਡੀ ਜਵਾਨੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ?" ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲਵੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਕਰ ਸਕਾਂ।" ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੰਬੇ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਉਸ਼ਨਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਘਟ ਗਈ ਹੈ; ਉਹ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਇਸ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਨਵੀਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਸੁਖ ਪਾ ਸਕਾਂ।" ਯਦੁ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਲੈਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਇਆ; ਇਸ 'ਤੇ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਪੁਰੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਨਾ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਸਰੀਰ ਲੈ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਪਰ ਪੁਰੂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਲੈਣ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗਾ।" ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਨਵਾਂ ਜਵਾਨ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪੁਰੂ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅਜਿੱਤ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਵੰਸ਼ਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ।" ਯਯਾਤਿ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰੂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਫਿਰ, ਉਹ ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਯਤ ਅੰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪੁਰੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵਾਲ ਉਠਦਾ ਹੈ: ਪੁਰੂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉੱਤਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਜਦ ਕਿ ਯਦੁ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ繁ਸਪ੍ਰਤੀ ਘਟ ਗਈ? ਹੇ ਸੁਤ ਜੀ, ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਹੋਰ ਕਥਾ, ਜੋ ਧਰਮਕ, ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਇਹੀ ਸਵਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਤਾਨਿਕ ਨੇ ਸ਼ੌਣਕਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ—ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਮਹਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਕਥਾ। ਯਯਾਤਿ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ; ਉਹ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਦੀ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਿਆ? ਹੇ ਤਪੋਧੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਪੁਰੂਰਵਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਏ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੋ। ਯਯਾਤਿ ਇਕ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਯਯਾਤਿ, ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਵੱਡਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਯਜਨ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਚੁਣਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਕਾਵ੍ਯ ਉਸ਼ਨਸ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਉਹ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇ ਭੜਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਕਾਵ੍ਯ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਫਿਰ, ਦਾਨਵਾਂ ਮੁੜ ਉਠ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਉੱਤਮ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਉਂਦਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਕਾਵ੍ਯ ਜਾਣਦਾ ਸੀ—ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ ਡੂੰਘੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ, ਕਾਵ੍ਯ ਉਸ਼ਨਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਕਚਾ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲੋ, ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਮਦਦ ਦਿਓ। ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਅਤੋਲ ਹੈ, ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਵੋਗੇ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦਵਿਜ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।" "ਉਹ ਉਥੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਗੈਰ-ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" "ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਉਥੇ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" "ਧਰਮ, ਦਾਨ, ਮਿੱਠਾ ਸੁਭਾਵ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੁਆਰਾ, ਜਦ ਦੇਵਯਾਨੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਕਚਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ," ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਨੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਮੈਂ ਅੰਗੀਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੌਤਰਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਚਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਬਣਾਓ।" "ਹੇ ਉਤਮ ਆਚਾਰਯ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਧੀਨ ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਹਚਰਯਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਅਨੁਮਤੀ ਦਿਓ।" ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਕਚਾ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਵਾਗਤ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦਾ ਵੀ।" ਕਚਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ," ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ, ਕਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਗਾਉਂਦਾ, ਨੱਚਦਾ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲ, ਫਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ।