ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਮੁਕਟ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੈਸਾ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ," ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਇਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਚਮਕਦੇ ਬਾਲਕ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਹ ਦੇਵ-ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀਕ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤਾਰਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਆਰੰਭਕ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਗਜਵੈਦ੍ਯਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਰਾਜ-ਹਾਥੀ ਵਿਦਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਹ ਬੁਧ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਜਨਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ, ਉਹ ਸਭ ਚਮਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ, ਸਤ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਆਏ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ-ਸੰਸਕਾਰ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਬੱਚਾ ਕਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ?" ਤਾਰਾ, ਲੱਜਾ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ। ਬਾਰ-ਬਾਰ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਰਹੀ। ਆਖਰ ਉਹ ਕਹਿ ਉਠੀ, "ਸੋਮਾ ਤੋਂ," ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬੁਧ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਾਰਥਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ (ਰਾਜ-ਤਿਲਕ) ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੁਧ ਨੂੰ ਘਰ ਦੀ ਸਮਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਇਲਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਬੁਧ ਨੇ ਇੱਕ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੌ ਅਸ਼ਵ-ਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਿਖਰ 'ਤੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਦਾ ਸਰਵਰਤਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕੇਸ਼ੀ ਆਦਿ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ। ਉਰਵਸ਼ੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਉਪਵਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਚਵਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਧਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦਿੱਤਾ। ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਅਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਦੇਖਣ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਤਕਾਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਧੇਰੇ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਕਾਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਰਾਜਾ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ। ਅਰਥ ਨੇ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਕਾਮ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ, "ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪਾਗਲਪਨ ਆਵੇਗਾ; ਕੁਮਾਰਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਸਹੇਗਾ।" ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਹੇਗਾ; ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਰਹਿਣ ਤਕ ਚੱਲੇਗੀ।" "ਇਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਧੇਗੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਰੋਜ਼-ਰੋਜ਼, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਦੱਖਣੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੇਵਕਾਂ ਵਾਲੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੇਸ਼ਿਨ ਦਾਨਵ-ਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਿਨ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਵਾਟ-ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ। ਇਤਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾ (ਇੰਦਰ) ਨੂੰ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਵਜ੍ਰ-ਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਤਾਕਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਧਨ-ਸਮਪਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਗਾਇਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਇਨ ਕੀਤੀ। ਭਾਰਤ ਨੇ 'ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਵਯੰਵਰ' ਨਾਮਕ ਉਤਸਵ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਮੇਨਕਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਅਤੇ ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਕੀਤਾ; ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਏ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ-ਭਾਵ ਭੁੱਲ ਗਈ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਵਿੱਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਪੰਜਵਾਹ-ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੂੰ ਸੁਕਮਲ ਲਤਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ; ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਉਥੇ ਭੂਤ-ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ।" ਉਰਵਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਬੁਧ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਠ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ—ਸੁਣੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ: ਆਯੁ, ਦੀਰਘਾਯੁ, ਅਸ਼ਵਾਯੁ, ਧਨਾਯੁ, ਧ੍ਰਤਿਮਾਨ, ਵਾਸੁ, ਸ਼ੁਚਿਵਿਦ੍ਯਾ ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਯੁ—ਸਭ ਦੇਵ-ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੇ। ਆਯੁ ਤੋਂ ਨਹੁਸ਼ਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਵ੍ਰਿਦ੍ਧਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਰਾਜੀ, ਡੰਭਾ ਅਤੇ ਵਿਪਾਪਮਾ—ਇਹ ਪੰਜ ਮਹਾ-ਯੋਧਾ ਸਨ। ਰਾਜੀ ਨੂੰ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਰਾਜ-ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਰਾਜੀ ਨੇ ਨਿਰਪਾਪ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਯੁੱਧ ਚਲਿਆ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਅਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਕੋਈ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਚਤੁਰ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿੱਥੇ ਰਾਜੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਜਿੱਤ ਦੀ ਮੰਗ 'ਤੇ, ਰਾਜੀ ਨੂੰ ਅਨੁਰੋਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, "ਸਾਡੇ ਸਾਥੀ ਬਣੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣਕਥਾ ਦੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੰਸ਼ਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾ-ਗਾਥਾ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।