ਸੋਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਜਾਗਵ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭੂਤਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਦੇਵਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੀਜੀ ਅੱਖ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਿਹਰਾ ਵੀ ਭਯਾਨਕ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਦਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸੀ, ਚੌਵੀ ਅਤੇ ਸੱਠ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਅਣਗਿਣਤ ਲੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਰਹੇ ਸੀ। ਸੋਮ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ, ਵਟਾਲ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੇ ਇਕ ਪਦਮ ਤੇ ਇਕ ਅਰਬੁੜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ, ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਲਈ ਆਇਆ। ਨਕਸ਼ਤਰ-ਦੈਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ, ਸ਼ਨੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜੁੜ ਗਈ। ਸੱਤੋਂ ਲੋਕ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦ੍ਰਾਂ ਸਮੇਤ ਕੰਬ ਉਠੀ। ਫਿਰ ਪਿਨਾਕੀ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਮ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੈਣਾਂ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ, ਦੋਵੇਂ ਭੀਮਸੈਨ ਵਰਗੇ ਭਿਆਨਕ। ਇਹ ਜੰਗ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇਜ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਹਥਿਆਰ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਤੱਕ ਸਾੜ ਰਹੇ ਸੀ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਸ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਤੇ ਸੋਮ ਨੇ ਅਟੱਲ ਸੋਮ ਅਸਤਰ। ਦੋਵਾਂ ਅਸਤਰਾਂ ਦੇ ਪੈਣ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੋਨਾਂ ਅਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਵਧਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੀ ਚੌਂਕ ਗਏ। ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦੋਨਾਂ ਅਸਤਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸੋਮ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ, ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰੇਗਾ। ਹੁਣ, ਇਹ ਝਗੜਾ ਮੁਕਣ ਉੱਤੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਪਤਨੀ ਵਾਕਪਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ—ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਨਹੀਂ।" ਸੋਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼," ਤੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਹੱਟ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨਾਲ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਦੇਵੀ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤਾਰਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਆਦਿ ਕਰਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ "ਗਜਵੈਦ" ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ ਸੋਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਬੁਧ" ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜੋਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ?" ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਲਾਜ ਆਈ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੁੱਛਣ ਤੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਾ ਕਿਹਾ। ਆਖਰ, ਉਹ ਬੋਲੀ, "ਸੋਮ ਤੋਂ," ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ "ਬੁਧ" ਰਖਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਾਜਸਿੰਹਾਸਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ ਮੁੱਖ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਹ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਥੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਲਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਬੁਧ ਨੇ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤੀ ਨਾਲ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ; ਉਹ "ਪੁਰੂਰਵਾ" ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਲੋਕ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੱਤੋਂ ਟਾਪੂਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕੇਸ਼ੀ ਆਦਿਕ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਸੱਤੋਂ ਟਾਪੂਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਉਪਵਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਚੌਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਸਾਥਣ ਰਹੀ; ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ—ਤਿੰਨੋ ਰਸਤੇ—ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਕਿ ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਨਮਾਨ ਦੇਵੇਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਸਨ ਲਿਆ ਕੇ, ਤਿੰਨੋ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ, ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਧ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ। ਅਰਥ ਨੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਕਾਮ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ, "ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਾਗਲਪਨ ਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਕੁਮਾਰਵਨ ਵਿਚ ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਭੋਗੇਂਗਾ।" ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਚਿਰੰਜੀਵੀ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਹੇਂਗਾ, ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਤਕ ਚੱਲੇਗੀ। ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਧੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤਿੰਨੋ ਲੁਕ ਗਏ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਰੋਜ਼ ਰੋਜ਼, ਉਹ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ, ਕਈ ਵਾਰ ਦੱਖਣੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰਥੀ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਹਨੂੰ ਕੇਸ਼ੀ ਦਾਨਵ ਰਾਜਾ ਅਸਮਾਨ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਕੇਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵਾਯੁ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ (ਸ਼ਕ੍ਰ) ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਵਜਰਧਾਰੀ (ਇੰਦ੍ਰ) ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤ, ਤੀਬਰਤਾ, ਪ੍ਰਤਾਪ ਤੇ ਵੈਭਵ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਪਾ ਲਈ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲਈ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ, ਪੁਰੂਰਵਾ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਮ ਗਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਨੇ "ਲਕਸ਼ਮੀ ਸੁਯੰਵਰ" ਨਾਮ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ, ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮੇਨਕਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੇ ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਨੱਚਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਉਥੇ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਨਾਚ ਕੀਤਾ; ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਕਾਮ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਈ।