ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਯਣ ਹਰਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜਨਾਰਦਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੰਗ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ।" ਸੋਮ ਨੇ ਫਿਰ ਇਹ ਵਰ ਮੰਗੇ: "ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲੇ, ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਭੋਗੀ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ। ਮੇਰੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਮੇਰੇ ਯਾਜਕ ਬਣਨ; ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।" ਜਦ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ" ਆਖ ਦਿੱਤਾ, ਸੋਮ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਯਗ ਵਿੱਚ ਅਤ੍ਰਿ ਜੀ ਹੋਤ੍ਰ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਧਵਰੀਉ, ਅਤੇ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਦਗਾਤਾ ਬਣੇ। ਸੋਮ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ; ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਨੇ ਸਰਵ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਯਗ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਦਸ ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ ਚਮਸ ਅਤੇ ਅਧਵਰੀਉ ਬਣ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਤੇ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਯਜਮਾਨ ਦੱਖਣਾ ਵਜੋਂ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਜਦ ਯਗ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਤਦ ਨੌ ਦੇਵੀਆਂ, ਜੋ ਕਾਮ ਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿਗੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਆ ਗਈਆਂ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਨੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਨੇ ਕਰਦਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਦਯੁਤੀ ਨੇ ਵਿਭਾਵਸੁ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ, ਅਤੇ ਤੁਸ਼ਟੀ ਨੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਧਾਤਾ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਨੂੰ, ਕੁਹੁ ਨੇ ਹਵਿਸ਼ਮਤ ਨੂੰ, ਕੀਰਤੀ ਨੇ ਜਯੰਤਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਵਸੁ ਨੇ ਮਰੀਚੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਧ੍ਰਿਤੀ ਨੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਹੋ ਗਈ; ਸੋਮ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਨਿਆਇਤਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਨਾ ਤਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾ ਸਕੇ। ਸੋਮ ਨੇ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਤ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਉਹ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਰਮ ਅੰਗ ਉਸਦੇ ਭਾਰੇ ਨਿਤੰਭ ਅਤੇ ਵੱਖਾਂ ਨਾਲ ਥੱਕ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਨਮੋਹਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਮਧੁਰ ਸਨ। ਕਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਇਕ ਅਕੇਲੇ ਸਥਾਨ 'ਚ ਕੇਸਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਤਾਰਾ ਵੀ ਕਾਮ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਸੋਮ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੋਮ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੀ, ਸੋਮ ਤਾਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਿਰਫ ਤਾਰਾ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਮੰਤਰ, ਹਥਿਆਰ, ਅੱਗ, ਜ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਇਸ ਦੁਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਵਿਲਾਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਮ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਾਪਸ ਮੰਗੀ; ਪਰ ਸੋਮ, ਤਾਰਾ ਦੇ ਸੁਖ-ਸੰਗ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਮਹਾਨ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਧਿਆ, ਮਰੁਤ, ਅਤੇ ਲੋਕਪਾਲ ਆ ਕੇ ਵੀ ਸੋਮ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਫਿਰ ਵੀ ਤਾਰਾ ਵਾਪਸ ਨਾ ਦੇ ਸਕਿਆ; ਇਸ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧ ਆਇਆ। ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਾਮਦੇਵ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨ ਅਨੇਕ ਰੁਦ੍ਰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਸੀ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਲਈ ਸਨੇਹ ਵਿਚ ਰੁਕ ਗਏ। ਫਿਰ, ਅਜਾਗਵ ਧਨੁ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੀਜੀ ਅੱਖ ਦੀ ਅੱਗ ਭਿਆਨਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਾਲ ਹੀ ਗਣੇਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੌਂਵੀ ਅਤੇ ਸੱਠ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਯਕ੍ਸ਼ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਆਏ। ਸੋਮ ਵੀ ਵਿਟਾਲ, ਯਕ੍ਸ਼, ਨਾਗ ਅਤੇ ਕਿਨਰਾਂ ਦੀ ਇਕ ਪਦਮ ਤੇ ਇਕ ਅਰਬੁਦ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ-ਦੈਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸੀ; ਸ਼ਨੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸੱਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਛਾ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਕੰਪ ਗਈ। ਫਿਰ, ਪਿਨਾਕੀ (ਸ਼ਿਵ) ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਸੋਮ ਵੱਲ ਵਧੇ; ਦੋਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਦੋਵੇਂ ਭੀਮਸੇਨ ਵਰਗੇ ਵੀਰ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਹਥਿਆਰ ਪਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਸੜ ਗਏ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ੀਰ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਤੇ ਸੋਮ ਨੇ ਅਟੱਲ ਸੋਮ ਅਸਤਰ ਚਲਾਇਆ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅਸਤਰ ਜਦ ਡਿੱਗੇ, ਸਮੁੰਦਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਡਰ ਵਿਆਪ ਗਿਆ; ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਭਰ ਰਹੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?" "ਤੂੰ, ਸੋਮ, ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਲਈ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਾਪੀ ਗ੍ਰਹਿ ਬਣੇਗਾ, ਤੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵੇਗਾ। ਹੁਣ, ਜੰਗ ਮੁਕਣ ਤੇ, ਇਹ ਪਤਨੀ ਵਾਕਪਤੀ (ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ) ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ।" "ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ," ਚੰਦ੍ਰਮਾਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਸੋਮ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਇਕ ਸਾਲ ਪਿਛੋਂ, ਇਕ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਜਨਮਿਆ। ਤਾਰਾ ਦੀ ਕੋਖੋਂ ਸੋਮ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਆਦਿ ਕਰਤਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਹਾਥੀ-ਚਿਕਿਤਸਾ ਦੀ ਰਾਜ ਵਿਦਿਆ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, "ਗਜਵੈਦ" ਸੀ; ਸੋਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ "ਬੁਧ" ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਤੇਜਸਵੀਤਾ ਸਭ ਦੀਆਂ ਚਮਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈ। ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਆਏ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ?" ਤਾਰਾ, ਲਜਜਾ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੁੱਛਣ ਤੇ ਵੀ ਚੁੱਪ ਰਹੀ। ਆਖਰ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੋਮ ਦਾ," ਅਤੇ ਮੂਨ-ਦੇਵ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ "ਬੁਧ" ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਸੌਂਪਿਆ। ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸੋਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘਰ-ਸਵਾਮੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਇਲਾ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿਚ, ਬੁਧ ਨੇ ਇਕ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।