ତତଃ ପ୍ରମୁଦିତା ଦେଵା ଋଷଯଶ୍ଚ ତପୋଧନାଃ ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ନାମଭିର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ ଆଦିଦେଵଂ ସନାତନମ୍
ତାପରେ ଖୁସି ହୋଇ ଦେବତାମାନେ ଓ ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ ଆଦିଦେବ ସନାତନଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ନାମରେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଯତ୍ତ୍ଵଯା ଵିହିତଂ ଦେଵ ନାରସିଂହମିଦଂ ଵପୁଃ ଏତଦେଵାର୍ଚଯିଷ୍ଯନ୍ତି ପରାଵରଵିଦୋ ଜନାଃ
ହେ ଦେବ, ଆପଣ ଯେ ନରସିଂହ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଉପର ଓ ତଳ ସବୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ରୂପକୁ ମାତ୍ର ପୂଜିବେ।
ଭଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଦେଵସତ୍ତମଃ ଭଵାନ୍କର୍ତା ଵିକର୍ତା ଚ ଲୋକାନାଂ ପ୍ରଭଵୋ ଽଵ୍ଯଯଃ
ଆପଣ, ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ମହେନ୍ଦ୍ର, ହେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବ, ଆପଣ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂହାରକ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅବିନାଶୀ ମୂଳ।
ପରାଂ ଚ ସିଦ୍ଧିଂ ଚ ପରଂ ଚ ଦେଵଂ ପରଂ ଚ ମନ୍ତ୍ରଂ ପରମଂ ହଵିଶ୍ଚ ପରଂ ଚ ଧର୍ମଂ ପରମଂ ଚ ଵିଶ୍ଵଂ ତ୍ଵାମାହୁରଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମନ୍ତ୍ର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହବି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିଶ୍ୱ—ଏହି ସବୁକୁ ଲୋକେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ପରଂ ଶରୀରଂ ପରମଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମ ପରଂ ଚ ଯୋଗଂ ପରମାଂ ଚ ଵାଣୀମ୍ ପରଂ ରହସ୍ଯଂ ପରମାଂ ଗତିଂ ଚ ତ୍ଵାମାହୁରଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେହ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯୋଗ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବାଣୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତି—ଏହି ସବୁକୁ ଲୋକେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଏଵଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ପଦଂ ଯତ୍ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ଚ ଦେଵମ୍ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ଚ ଭୂତଂ ତ୍ଵାମାହୁରଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭୂତ—ଏହି ସବୁ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଲୋକେ ପ୍ରଥମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ରହସ୍ଯଂ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ମହତ୍ତ୍ଵମ୍ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ମହଦ୍ଯତ୍ ତ୍ଵାମାହୁରଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହତ୍ତ୍ୱ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିଶାଳତା—ଏହି ସବୁ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଲୋକେ ପ୍ରଥମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ନିଧାନଂ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ପଵିତ୍ରମ୍ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ଚ ଦାନ୍ତଂ ତ୍ଵାମାହୁରଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପବିତ୍ରତା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦମନ—ଏହି ସବୁ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଲୋକେ ପ୍ରଥମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଭଗଵାନ୍ ସର୍ଵଲୋକପିତାମହଃ ସ୍ତୁତ୍ଵା ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଗତଃ ପ୍ରଭୁଃ
ଏଭଳି କହି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ଭଗବାନ୍ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଚଲିଗଲେ।
ତତୋ ନଦତ୍ସୁ ତୂର୍ଯେଷୁ ନୃତ୍ଯନ୍ତୀଷ୍ଵପ୍ସରଃସୁ ଚ କ୍ଷୀରୋଦସ୍ଯୋତ୍ତରଂ କୂଲଂ ଜଗାମ ହରିରୀଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ, ବାଜା ଉଠୁଥିବାବେଳେ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ହରି ଭଗବାନ୍ କ୍ଷୀରସାଗରର ଉତ୍ତର କୂଳକୁ ଗଲେ।
ନାରସିଂହଂ ଵପୁର୍ଦେଵଃ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ସୁଦୀପ୍ତିମତ୍ ପୌରାଣଂ ରୂପମାସ୍ଥାଯ ପ୍ରଯଯୌ ଗରୁଡଧ୍ଵଜଃ
ଦେବତା ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ନରସିଂହ ରୂପକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ପୁରାତନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ୍ ଚଲିଗଲେ।
ଅଷ୍ଟଚକ୍ରେଣ ଯାନେନ ଭୂତଯୁତେନ ଭାସ୍ଵତା ଅଵ୍ଯକ୍ତପ୍ରକୃତିର୍ଦେଵଃ ସ୍ଵସ୍ଥାନଂ ଗତଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ଅଷ୍ଟଚକ୍ର ବିମାନରେ, ଅଦୃଶ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ ଥିବା ଭୂତମାନେ ସହିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଭାରେ, ପ୍ରଭୁ ନିଜ ନିବାସକୁ ଫେରିଗଲେ।
କଥିତଂ ନରସିଂହସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଵିସ୍ତରେଣ ଚ ପୁନସ୍ତସ୍ଯୈଵ ମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଅନ୍ଯଦ୍ଵିସ୍ତରତୋ ଵଦ
ନରସିଂହଙ୍କ ମହିମାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି; ଏବେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଏକ ମହିମା ବିସ୍ତାରରେ କୁହ।
ପଦ୍ମରୂପମଭୂଦେତତ୍ କଥଂ ହେମମଯଂ ଜଗତ୍ କଥଂ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ସୃଷ୍ଟିଃ ପଦ୍ମମଧ୍ଯେ ଽଭଵତ୍ପୁରା
ଏହି ପଦ୍ମ ରୂପ କିପରି ହେଲା? ସମସ୍ତ ଜଗତ କିପରି ସୁନା ହେଲା? ଏବଂ ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ବୈଷ୍ଣବ ସୃଷ୍ଟି କିପରି ହେଲା?
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ନରସିଂହସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ରଵିନନ୍ଦନଃ ଵିସ୍ମଯୋତ୍ଫୁଲ୍ଲନଯନଃ ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ କେଶଵମ୍
ନରସିଂହଙ୍କ ମହିମା ଶୁଣି, ରାବିନନ୍ଦନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଚକିତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପୁଣି କେଶବଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
କଥଂ ପାଦ୍ମେ ମହାକଲ୍ପେ ତଵ ପଦ୍ମମଯଂ ଜଗତ୍ ଜଲାର୍ଣଵଗତସ୍ଯେହ ନାଭୌ ଜାତଂ ଜନାର୍ଦନ
ମହାକଳ୍ପରେ, ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କ ପଦ୍ମରୂପୀ ଜଗତ ଜଳରେ ଶୟନ କରୁଥିବାବେଳେ କିପରି ନାଭିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ?
ପ୍ରଭାଵାତ୍ପଦ୍ମନାଭସ୍ଯ ସ୍ଵପତଃ ସାଗରାମ୍ଭସି ପୁଷ୍କରେ ଚ କଥଂ ଭୂତା ଦେଵାଃ ସର୍ଷିଗଣାଃ ପୁରା
ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ସାଗର ଉପରେ ଶୁଅଥିବା ସମୟରେ, ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ କିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ?
ଏତଦାଖ୍ଯାହି ନିଖିଲଂ ଯୋଗଂ ଯୋଗଵିଦାଂ ପତେ ଶୃଣ୍ଵତସ୍ତସ୍ଯ ମେ କୀର୍ତିଂ ନ ତୃପ୍ତିରୁପଜାଯତେ
ଏହି ସବୁ ଯୋଗ ମୋତେ କୁହ, ହେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ; ଆପଣଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ଶୁଣିଲେ ମୋର ତୃପ୍ତି ହୁଏ ନାହିଁ।
କିଯତା ଚୈଵ କାଲେନ ଶେତେ ଵୈ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ କିଯନ୍ତଂ ଵା ସ୍ଵପିତି ଚ କୋ ଽସ୍ଯ କାଲସ୍ଯ ସଂଭଵଃ
ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ କେତେ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଏ? ସେ କେତେ ସମୟ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ? ଏହି ସମୟର ଆରମ୍ଭ କେଉଁଠୁ ହେଲା?
କିଯତା ଵାଥ କାଲେନ ହ୍ଯ୍ ଉତ୍ତିଷ୍ଠତି ମହାଯଶାଃ କଥଂ ଚୋତ୍ଥାଯ ଭଗଵାନ୍ ସୃଜତେ ନିଖିଲଂ ଜଗତ୍
ମହାମାନ୍ୟ ଭଗବାନ୍ କେତେ ସମୟ ପରେ ଉଠନ୍ତି? ଉଠିବା ପରେ କିପରି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି?
କେ ପ୍ରଜାପତଯସ୍ତାଵଦ୍ ଆସନ୍ପୂର୍ଵଂ ମହାମୁନେ କଥଂ ନିର୍ମିତଵାଂଶ୍ଚୈଵ ଚିତ୍ରଂ ଲୋକଂ ସନାତନମ୍
ହେ ମହାମୁନି, ପୂର୍ବେ କେଉଁମାନେ ପ୍ରଜାପତି ଥିଲେ? ସେମାନେ କିପରି ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଚିରନ୍ତନ ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ?
କଥମେକାର୍ଣଵେ ଶୂନ୍ଯେ ନଷ୍ଟସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମେ ଦଗ୍ଧେ ଦେଵାସୁରନରେ ପ୍ରନଷ୍ଟୋରଗରାକ୍ଷସେ
ଏକମାତ୍ର ଶୂନ୍ୟ ସମୁଦ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ଜିନିଷ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲାବେଳେ, ଦେବତା, ଦାନବ, ମଣିଷ, ସର୍ପ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲେ, କିପରି ଘଟିଲା?
ନଷ୍ଟାନିଲାନଲେ ଲୋକେ ନଷ୍ଟାକାଶମହୀତଲେ କେଵଲଂ ଗହ୍ଵରୀଭୂତେ ମହାଭୂତଵିପର୍ଯଯେ
ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା, ଆକାଶ ଓ ଭୂମି ମିଶିଗଲା, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅନ୍ଧକାରରେ ବିଲୀନ ହୋଇଥିଲା, ମହାଭୂତମାନଙ୍କ ଉଲଟାପାଲଟି ହେଇଥିଲାବେଳେ—
ଵିଭୁର୍ମହାଭୂତପତିର୍ ମହାତେଜା ମହାକୃତିଃ ଆସ୍ତେ ସୁରଵରଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵିଧିମାସ୍ଥାଯ ଯୋଗଵିତ୍
ସେଇ ସମୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାପିଥିବା, ମହାଭୂତମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଅପାର ତେଜ ଓ ବିଶାଳ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୋଗ ଜାଣିଥିବା ଭଗବାନ୍ ନିୟମରେ ବସିଥିଲେ କି?
ଶୃଣୁଯାଂ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍ନେତଦଶେଷତଃ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ଧର୍ମିଷ୍ଠ ଯଶୋ ନାରାଯଣାତ୍ମକମ୍
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣ, ମୁଁ ଏହି କଥାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିବା ଆପଣ, ନାରାୟଣଙ୍କର ଯଶସ୍ୱୀ ଗୁଣକୁ କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଚୋପଵିଷ୍ଟାନାଂ ଭଗଵନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ହେ ଭଗବାନ୍, ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବସିଛୁ, ଆପଣ ଆମକୁ ଏହି କଥା କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ନାରାଯଣସ୍ଯ ଯଶସଃ ଶ୍ରଵଣେ ଯା ତଵ ସ୍ପୃହା ତଦ୍ଵଂଶ୍ଯାନ୍ଵଯଭୂତସ୍ଯ ନ୍ଯାଯ୍ଯଂ ରଵିକୁଲର୍ଷଭ
ନାରାୟଣଙ୍କର ଯଶ ଶୁଣିବା ପ୍ରତି ଆପଣଙ୍କର ଆଗ୍ରହ ଉଚିତ, ହେ ସୂର୍ୟବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାରଣ ଆପଣ ସେମାନଙ୍କ ବଂଶର ଅଂଶ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵାଦିପୁରାଣେଷୁ ଵେଦେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଯଥା ଶ୍ରୁତମ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ଵଦତାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵୈ ସୁମହାତ୍ମନାମ୍
ପ୍ରାଚୀନ ପୁରାଣ ଓ ବେଦରେ ଯେପରି ଶୁଣାଯାଇଛି, ଏବଂ ମହାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେପରି କହିଛନ୍ତି, ତାହା ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଯଥା ଚ ତପସା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବୃହସ୍ପତିସମଦ୍ଯୁତିଃ ପରାଶରସୁତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଗୁରୁର୍ଦ୍ଵୈପାଯନୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍
ଯେପରି ପରାଶରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶ୍ରୀମାନ୍ ଦ୍ୱୈପାୟନ ଗୁରୁ, ଯାହାଙ୍କ ତେଜ ବୃହସ୍ପତି ସମାନ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦେଖି ଏହି କଥା କହିଥିଲେ—
ତତ୍ତେ ଽହଂ କଥଯିଷ୍ଯାମି ଯଥାଶକ୍ତି ଯଥାଶ୍ରୁତି ଯଦ୍ଵିଜ୍ଞାତୁଂ ମଯା ଶକ୍ଯମ୍ ଋଷିମାତ୍ରେଣ ସତ୍ତମାଃ
ମୋର ଶକ୍ତି ଏବଂ ଶୁଣିଥିବା ଅନୁଯାୟୀ, ମୁଁ ଏହି କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କହିବି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ, ଯେପରି ମୁଁ ଜାଣିପାରିଛି।