ଗିରିପୁଷ୍ପିତକଶ୍ଚୈଵ ଲକ୍ଷ୍ମୀଵାନ୍ପ୍ରିଯଦର୍ଶନଃ ଉତ୍ଥିତଃ ସାଗରଂ ଭିତ୍ତ୍ଵା ଵିଶ୍ରାମଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯଯୋଃ ରରାଜ ସୁମହାଶୃଙ୍ଗୈର୍ ଗଗନଂ ଵିଲିଖନ୍ନିଵ
ଗିରିପୁଷ୍ପିତକ ପାହାଡ଼, ଧନରେ ଭରପୂର ଓ ଦେଖିବାକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ; ସାଗରକୁ ଭେଦି ଉଠିଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ, ବଡ଼ ଶିଖରରେ ଆକାଶକୁ ଛୁଁଉଥିବା।
ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯାଂଶୁସଂକାଶୈଃ ସାଗରାମ୍ବୁସମାଵୃତୈଃ ଵିଦ୍ଯୁତ୍ଵାନ୍ସର୍ଵତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଆଯତଃ ଶତଯୋଜନମ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କିରଣ ସମାନ, ସାଗର ଜଳରେ ଘେରାଯାଇଥିବା; ସବୁଠାରେ ବିଦ୍ୟୁତରେ ଶୋଭିତ, ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା।
ଵିଦ୍ଯୁତାଂ ଯତ୍ର ସଂପାତା ନିପାତ୍ଯନ୍ତେ ନଗୋତ୍ତମେ ଋଷଭଃ ପର୍ଵତଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ରୀମାନ୍ଵୃଷଭସଂଜ୍ଞିତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଚମକ ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ପଡ଼େ, ସେଠି ରହିଛି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଋଷଭ ପାହାଡ଼।
କୁଞ୍ଜରଃ ପର୍ଵତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଯତ୍ରାଗସ୍ତ୍ଯଗୃହଂ ଶୁଭମ୍ ଵିଶାଲାକ୍ଷଶ୍ଚ ଦୁର୍ଧର୍ଷଃ ସର୍ପାଣାମାଲଯଃ ପୁରୀ
ସେଠି ଅଛି ଶୋଭାମୟ କୁଞ୍ଜର ପାହାଡ଼, ଯେଉଁଠାରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କର ପବିତ୍ର ଗୃହ ଅଛି; ବଡ଼ ଆଖି ଓ ଭୟଙ୍କର, ଏହି ସ୍ଥାନଟି ସାପମାନଙ୍କର ନିବାସ ସହର।
ତଥା ଭୋଗଵତୀ ଚାପି ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରେଣାଭିକମ୍ପିତା ମହାସେନୋ ଗିରିଶ୍ଚୈଵ ପାରିଯାତ୍ରଶ୍ଚ ପର୍ଵତଃ
ଏଭଳି ଭୋଗବତୀ ସହିତ, ଯାହାକୁ ଦାୟତ୍ୟ ରାଜା ହଲାଇଦେଇଥିଲେ, ମହାସେନ ପାହାଡ଼ ଓ ପାରିୟାତ୍ର ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଚକ୍ରଵାଂଶ୍ଚ ଗିରିଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵାରାହଶ୍ଚୈଵ ପର୍ଵତଃ ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ଯୌତିଷପୁରଂ ଚାପି ଜାତରୂପମଯଂ ଶୁଭମ୍
ଚକ୍ରବାନ୍ ପାହାଡ଼, ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଓ ଭଲି ପାହାଡ଼; ଏହିଠାରେ ଅଛି ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷପୁର, ସୁନାରେ ତିଆରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସହର।
ଯସ୍ମିନ୍ଵସତି ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ନରକୋ ନାମ ଦାନଵଃ ମେଘଶ୍ଚ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମେଘଗମ୍ଭୀରନିଃସ୍ଵନଃ
ଏଠି ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ଥିବା ନରକ ନାମକ ଦାନବ ବସୁଥିଲେ; ମେଘ ପାହାଡ଼, ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗଭୀର ଗର୍ଜନରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠେ।
ଷଷ୍ଟିସ୍ତତ୍ର ସହସ୍ରାଣି ପର୍ଵତାନାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ତରୁଣାଦିତ୍ଯସଂକାଶୋ ମେରୁସ୍ତତ୍ର ମହାଗିରିଃ
ଏଠି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସାଠି ହଜାର ପାହାଡ଼ ଅଛି; ମେରୁ ମହାପାହାଡ଼ ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ନିତ୍ଯଂ ସେଵିତକଂଦରଃ ହେମଗର୍ଭୋ ମହାଶୈଲସ୍ ତଥା ହେମସଖୋ ଗିରିଃ
ଏଠିର କନ୍ଦରାଗୁଡ଼ିକୁ ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସଦା ଆସନ୍ତି; ଏଠି ଅଛି ହେମଗର୍ଭ ମହାପାହାଡ଼ ଓ ହେମସଖ ପାହାଡ଼।
କୈଲାସଶ୍ଚୈଵ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରୋ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରେଣ କମ୍ପିତଃ ହେମପୁଷ୍କରସଂଛନ୍ନଂ ତେନ ଵୈଖାନସଂ ସରଃ
କୈଳାଶ ପାହାଡ଼, ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ରାଜା, ଦାନବରାଜ ଦ୍ୱାରା ହଲାଇଦିଆଯାଇଥିଲା; ସେଠି ଅଛି ସୁନାର ପଦ୍ମରେ ଢାକା ଭୈଖାନସ ସରୋବର।
କମ୍ପିତଂ ମାନସଂ ଚୈଵ ହଂସକାରଣ୍ଡଵାକୁଲମ୍ ତ୍ରିଶୃଙ୍ଗପର୍ଵତଶ୍ଚୈଵ କୁମାରୀ ଚ ସରିଦ୍ଵରା
ମାନସ ସରୋବର ମଧ୍ୟ ହଲାଇଦିଆଯାଇଥିଲା, ହଂସ ଓ କରଣ୍ଡବ ପକ୍ଷୀରେ ଭରିଥିଲା; ତିନିଶିଖର ପାହାଡ଼ ଓ କୁମାରୀ ନଦୀ, ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତୁଷାରଚଯସଂଛନ୍ନୋ ମନ୍ଦରଶ୍ଚାପି ପର୍ଵତଃ ଉଶୀରବିନ୍ଦୁଶ୍ଚ ଗିରିଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥସ୍ତଥାଦ୍ରିରାଟ୍
ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ତୁଷାର ତଳ ରେ ଢାକା; ଉଶୀରବିନ୍ଦୁ ପାହାଡ଼ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥ, ଶିଖରମାନଙ୍କର ରାଜା।
ପ୍ରଜାପତିଗିରିଶ୍ଚୈଵ ତଥା ପୁଷ୍କରପର୍ଵତଃ ଦେଵାଭ୍ରପର୍ଵତଶ୍ଚୈଵ ତଥା ଵୈ ରେଣୁକୋ ଗିରିଃ
ପ୍ରଜାପତି ପାହାଡ଼ ଓ ପୁଷ୍କର ପାହାଡ଼, ଦେବାଭ୍ର ପାହାଡ଼ ଓ ରେଣୁକା ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛି।
କ୍ରୌଞ୍ଚଃ ସପ୍ତର୍ଷିଶୈଲଶ୍ଚ ଧୂମ୍ରଵର୍ଣଶ୍ଚ ପର୍ଵତଃ ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ଗିରଯୋ ଦେଶା ଜନପଦାସ୍ତଥା
କ୍ରଉଞ୍ଚ ପାହାଡ଼, ସପ୍ତର୍ଷି ପାହାଡ଼ ଓ ଧୂମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼; ଏମିତି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାହାଡ଼, ଦେଶ ଓ ଜନପଦମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ନଦ୍ଯଃ ସସାଗରାଃ ସର୍ଵାଃ ସୋ ଽକମ୍ପଯତ ଦାନଵଃ କପିଲଶ୍ଚ ମହୀପୁତ୍ରୋ ଵ୍ଯାଘ୍ରଵାଂଶ୍ଚୈଵ କମ୍ପିତଃ
ସମସ୍ତ ନଦୀ ଓ ସାଗରମାନେ ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ହଲାଇଦିଆଯାଇଥିଲେ; କପିଳ, ମାଟିର ପୁଅ, ଓ ବ୍ୟାଘ୍ରବାନ୍ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ଖେଚରାଶ୍ଚ ସତୀପୁତ୍ରାଃ ପାତାଲତଲଵାସିନଃ ଗଣସ୍ତଥା ପରୋ ରୌଦ୍ରୋ ମେଘନାମାଙ୍କୁଶାଯୁଧଃ
ଆକାଶରେ ରହୁଥିବା ଏବଂ ସତୀଙ୍କର ପୁଅମାନେ, ପାତାଳ ତଳରେ ବସୁଥିବାମାନେ; ଏବଂ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦଳ, ମେଘ ନାମକ, ଅଙ୍କୁଶ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଊର୍ଧ୍ଵଗୋ ଭୀମଵେଗଶ୍ଚ ସର୍ଵ ଏଵାଭିକମ୍ପିତାଃ ଗଦୀ ଶୂଲୀ କରାଲଶ୍ଚ ହିରଣ୍ଯକଶିପୁସ୍ତଦା
ଉପରକୁ ଚଳା ଭୟଙ୍କର ତ୍ୱରା ଥିବା ସମସ୍ତେ ହଲାଇଦିଆଯାଇଥିଲେ; ଗଦାଧାରୀ, ଶୂଳଧାରୀ, କରାଳ ଓ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ସେ ସମୟରେ।
ଜୀମୂତଘନସଂକାଶୋ ଜୀମୂତଘନନିଃସ୍ଵନଃ ଜୀମୂତଘନନିର୍ଘୋଷୋ ଜୀମୂତ ଇଵ ଵେଗଵାନ୍
ସେ ଘନ ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ମେଘର ଗର୍ଜନର ଶବ୍ଦ ଥିଲା, ମେଘର ଗୁଞ୍ଜନ ଥିଲା, ମେଘ ପରି ତ୍ୱରା ଥିଲା।
ଦେଵାରିର୍ଦିତିଜୋ ଵୀରୋ ନୃସିଂହଂ ସମୁପାଦ୍ରଵତ୍ ସମୁତ୍ପତ୍ଯ ତତସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈର୍ ମୃଗେନ୍ଦ୍ରେଣ ମହାନଖୈଃ ତଦୋଂକାରସହାଯେନ ଵିଦାର୍ଯ ନିହତୋ ଯୁଧି
ଦେବମାନେଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ଦିତିର ପୁଅ, ବୀର ନରକ, ନରସିଂହଙ୍କ ଉପରେ ଧାଉଥିଲେ; ସେ ଲମ୍ବି ଶୀଘ୍ର ମୃଗରାଜଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନଖ ଓ ଓଁକାର ଶବ୍ଦ ସହାୟତାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଚିରି ମାରାଗଲେ।
ମହୀ ଚ କାଲଶ୍ଚ ଶଶୀ ନଭଶ୍ଚ ଗ୍ରହାଶ୍ଚ ସୂର୍ଯଶ୍ଚ ଦିଶଶ୍ଚ ସର୍ଵାଃ ନଦ୍ଯଶ୍ଚ ଶୈଲାଶ୍ଚ ମହାର୍ଣଵାଶ୍ଚ ଗତାଃ ପ୍ରସାଦଂ ଦିତିପୁତ୍ରନାଶାତ୍
ପୃଥିବୀ, କାଳ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଆକାଶ, ଗ୍ରହମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦିଗ, ନଦୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ବଡ଼ ସାଗରମାନେ, ଦିତିପୁତ୍ର ନାଶ ପରେ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ।
ତତଃ ପ୍ରମୁଦିତା ଦେଵା ଋଷଯଶ୍ଚ ତପୋଧନାଃ ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ନାମଭିର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ ଆଦିଦେଵଂ ସନାତନମ୍
ତାପରେ ଖୁସି ହୋଇ ଦେବତାମାନେ ଓ ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ ଆଦିଦେବ ସନାତନଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ନାମରେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଯତ୍ତ୍ଵଯା ଵିହିତଂ ଦେଵ ନାରସିଂହମିଦଂ ଵପୁଃ ଏତଦେଵାର୍ଚଯିଷ୍ଯନ୍ତି ପରାଵରଵିଦୋ ଜନାଃ
ହେ ଦେବ, ଆପଣ ଯେ ନରସିଂହ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଉପର ଓ ତଳ ସବୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ରୂପକୁ ମାତ୍ର ପୂଜିବେ।
ଭଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଦେଵସତ୍ତମଃ ଭଵାନ୍କର୍ତା ଵିକର୍ତା ଚ ଲୋକାନାଂ ପ୍ରଭଵୋ ଽଵ୍ଯଯଃ
ଆପଣ, ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ମହେନ୍ଦ୍ର, ହେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବ, ଆପଣ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂହାରକ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅବିନାଶୀ ମୂଳ।
ପରାଂ ଚ ସିଦ୍ଧିଂ ଚ ପରଂ ଚ ଦେଵଂ ପରଂ ଚ ମନ୍ତ୍ରଂ ପରମଂ ହଵିଶ୍ଚ ପରଂ ଚ ଧର୍ମଂ ପରମଂ ଚ ଵିଶ୍ଵଂ ତ୍ଵାମାହୁରଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମନ୍ତ୍ର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହବି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିଶ୍ୱ—ଏହି ସବୁକୁ ଲୋକେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ପରଂ ଶରୀରଂ ପରମଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମ ପରଂ ଚ ଯୋଗଂ ପରମାଂ ଚ ଵାଣୀମ୍ ପରଂ ରହସ୍ଯଂ ପରମାଂ ଗତିଂ ଚ ତ୍ଵାମାହୁରଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେହ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯୋଗ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବାଣୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତି—ଏହି ସବୁକୁ ଲୋକେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଏଵଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ପଦଂ ଯତ୍ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ଚ ଦେଵମ୍ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ଚ ଭୂତଂ ତ୍ଵାମାହୁରଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭୂତ—ଏହି ସବୁ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଲୋକେ ପ୍ରଥମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ରହସ୍ଯଂ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ମହତ୍ତ୍ଵମ୍ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ମହଦ୍ଯତ୍ ତ୍ଵାମାହୁରଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହତ୍ତ୍ୱ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିଶାଳତା—ଏହି ସବୁ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଲୋକେ ପ୍ରଥମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ନିଧାନଂ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ପଵିତ୍ରମ୍ ପରଂ ପରସ୍ଯାପି ପରଂ ଚ ଦାନ୍ତଂ ତ୍ଵାମାହୁରଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପବିତ୍ରତା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦମନ—ଏହି ସବୁ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଲୋକେ ପ୍ରଥମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଭଗଵାନ୍ ସର୍ଵଲୋକପିତାମହଃ ସ୍ତୁତ୍ଵା ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଗତଃ ପ୍ରଭୁଃ
ଏଭଳି କହି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ଭଗବାନ୍ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଚଲିଗଲେ।
ତତୋ ନଦତ୍ସୁ ତୂର୍ଯେଷୁ ନୃତ୍ଯନ୍ତୀଷ୍ଵପ୍ସରଃସୁ ଚ କ୍ଷୀରୋଦସ୍ଯୋତ୍ତରଂ କୂଲଂ ଜଗାମ ହରିରୀଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ, ବାଜା ଉଠୁଥିବାବେଳେ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ହରି ଭଗବାନ୍ କ୍ଷୀରସାଗରର ଉତ୍ତର କୂଳକୁ ଗଲେ।