ତତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାତ୍ମାନଂ କାଲଚକ୍ରମିଵାଗତମ୍ ନରସିଂହଵପୁଶ୍ଛନ୍ନଂ ଭସ୍ମଚ୍ଛନ୍ନମିଵାନଲମ୍
ତାପରେ, କାଳଚକ୍ର ପରି ଆସିଥିବା, ସିଂହ ଆକୃତି ଲୁଚାଇଥିବା, ଅଗ୍ନି ଭସ୍ମ ତଳେ ଲୁଚିଥିବା ପରି, ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୋଃ ପୁତ୍ରଃ ପ୍ରହ୍ଲାଦୋ ନାମ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ଦିଵ୍ଯେନ ଚକ୍ଷୁଷା ସିଂହମ୍ ଅପଶ୍ଯଦ୍ଦେଵମାଗତମ୍
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଆସିଥିବା ସିଂହ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରୁକ୍ମଶୈଲାଭମ୍ ଅପୂର୍ଵାଂ ତନୁମାଶ୍ରିତମ୍ ଵିସ୍ମିତା ଦାନଵାଃ ସର୍ଵେ ହିରଣ୍ଯକଶିପୁଶ୍ଚ ସଃ
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେହ, ସୁନା ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦାନବ ଓ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ମହାବାହୋ ମହାରାଜ ଦୈତ୍ଯାନାମାଦିସଂଭଵ ନ ଶ୍ରୁତଂ ନ ଚ ନୋ ଦୃଷ୍ଟଂ ନାରସିଂହମିଦଂ ଵପୁଃ
ହେ ମହାବାହୁ ରାଜା, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଦି, ଏହି ସିଂହ ଆକୃତି ଆମେ କେବେ ଶୁଣିନାହିଁ, କେବେ ଦେଖିନାହିଁ।
ଅଵ୍ଯକ୍ତପ୍ରଭଵଂ ଦିଵ୍ଯଂ କିମିଦଂ ରୂପମାଗତମ୍ ଦୈତ୍ଯାନ୍ତକରଣଂ ଘୋରଂ ସଂଶତୀଵ ମନୋ ମମ
ଏହି ଅଦୃଶ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ରୂପ କଣ? ଏହା ଦେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ କରିବା ସମର୍ଥ, ଦେମନମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର। ଏହା ମୋ ମନକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଉଛି।
ଅସ୍ଯ ଦେଵାଃ ଶରୀରସ୍ଥାଃ ସାଗରାଃ ସରିତଶ୍ଚ ଯାଃ ହିମଵାନ୍ପାରିଯାତ୍ରଶ୍ଚ ଯେ ଚାନ୍ଯେ କୁଲପର୍ଵତାଃ
ଏହି ରୂପ ଭିତରେ ଦେବତାମାନେ, ସମସ୍ତ ସାଗର ଓ ନଦୀମାନେ, ହିମାଳୟ, ପାରିୟାତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୂର୍ବଜ ପାହାଡ଼ମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଚନ୍ଦ୍ରମାଶ୍ଚ ସନକ୍ଷତ୍ରୈର୍ ଆଦିତ୍ଯୈର୍ ଵସୁଭିଃ ସହ ଧନଦୋ ଵରୁଣଶ୍ଚୈଵ ଯମଃ ଶକ୍ରଃ ଶଚୀପତିଃ
ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ତାରାମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବସୁମାନେ, ଧନଦେବ କୁବେର, ଜଳଦେବ ଭରୁଣ, ଯମ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଶଚୀପତି ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ମରୁତୋ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵା ଋଷଯଶ୍ଚ ତପୋଧନାଃ ନାଗା ଯକ୍ଷାଃ ପିଶାଚାଶ୍ଚ ରାକ୍ଷସା ଭୀମଵିକ୍ରମାଃ
ମାରୁତମାନେ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ପିଶାଚ ଓ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏହି ରୂପ ଭିତରେ ଅଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵଃ ପଶୁପତିର୍ ଲଲାଟସ୍ଥା ଭ୍ରମନ୍ତି ଵୈ ସ୍ଥାଵରାଣି ଚ ସର୍ଵାଣି ଜଙ୍ଗମାନି ତଥୈଵ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା ଦେବ ଓ ପଶୁପତି ଏହି ରୂପର ଲଳାଟ ଉପରେ ଘୁଞ୍ଚିବା କରୁଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଭଵାଂଶ୍ଚ ସହିତୋ ଽସ୍ମାଭିଃ ସର୍ଵୈର୍ଦୈତ୍ଯଗଣୈର୍ଵୃତଃ ଵିମାନଶତସଂକୀର୍ଣା ତଥୈଵ ଭଵତଃ ସଭା
ତୁମେ ଆମେ ଓ ସମସ୍ତ ଦେମନମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ଶତ-ଶତ ବିମାନ ଘେରି ରହିଛି; ତୁମର ସଭା ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛି।
ସର୍ଵଂ ତ୍ରିଭୁଵନଂ ରାଜଂଲ୍ ଲୋକଧର୍ମାଶ୍ଚ ଶାଶ୍ଵତାଃ ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ନାରସିଂହେ ଽସ୍ମିଂସ୍ ତଥେଦମଖିଲଂ ଜଗତ୍
ଓ ରାଜା, ସମସ୍ତ ତିନି ଜଗତ ଓ ଲୋକର ନିତ୍ୟ ନୀତିମାନେ ଏହି ନରସିଂହ ଭିତରେ ଦେଖାଯାଉଛି; ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଏଠାରେ ଅଛି।
ପ୍ରଜାପତିଶ୍ଚାତ୍ର ମନୁର୍ ମହାତ୍ମା ଗ୍ରହାଶ୍ଚ ଯୋଗାଶ୍ଚ ମହୀରୁହାଶ୍ଚ ଉତ୍ପାତକାଲଶ୍ଚ ଧୃତିର୍ମତିଶ୍ଚ ରତିଶ୍ଚ ସତ୍ଯଂ ଚ ତପୋ ଦମଶ୍ଚ
ଏଠାରେ ପ୍ରଜାପତି, ମହାତ୍ମା ମନୁ, ଗ୍ରହମାନେ, ଯୋଗଶକ୍ତି, ଗଛମାନେ, ବିପଦର ସମୟ, ଧୃତି, ବୁଦ୍ଧି, ରତି, ସତ୍ୟ, ତପ, ଦମ ଅଛନ୍ତି।
ସନତ୍କୁମାରଶ୍ଚ ମହାନୁଭାଵୋ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵା ଋଷଯଶ୍ଚ ସର୍ଵେ କ୍ରୋଧଶ୍ଚ କାମଶ୍ଚ ତଥୈଵ ହର୍ଷୋ ଧର୍ମଶ୍ଚ ମୋହଃ ପିତରଶ୍ଚ ସର୍ଵେ
ମହାନ ବିଭାବ ସନତ୍କୁମାର, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଋଷି, କ୍ରୋଧ, କାମ, ହର୍ଷ, ଧର୍ମ, ମୋହ ଓ ସମସ୍ତ ପିତୃମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ପ୍ରହ୍ଲାଦସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହିରଣ୍ଯକଶିପୁଃ ପ୍ରଭୁଃ ଉଵାଚ ଦାନଵାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ଗଣାଂଶ୍ଚ ସ ଗଣାଧିପଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଦାନବ ଓ ତାଙ୍କର ନେତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମୃଗେନ୍ଦ୍ରୋ ଗୃହ୍ଯତାମେଷ ଅପୂର୍ଵାଂ ତନୁମାସ୍ଥିତଃ ଯଦି ଵା ସଂଶଯଃ କଶ୍ଚିଦ୍ ଵଧ୍ଯତାଂ ଵନଗୋଚରଃ
ଏହି ସିଂହକୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର; ଏହା ଅପୂର୍ବ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛି। ଯଦି କିଛି ସନ୍ଦେହ ଅଛି, ତେବେ ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିବା ସିଂହକୁ ମାରିଦିଅ।
ତେ ଦାନଵଗଣା ସର୍ଵେ ମୃଗେନ୍ଦ୍ରଂ ଭୀମଵିକ୍ରମମ୍ ପରିକ୍ଷିପନ୍ତୋ ମୁଦିତାସ୍ ତ୍ରାସଯାମାସୁରୋଜସା
ସମସ୍ତ ଦାନବ ଦଳ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସିଂହକୁ ଘେରି ରହିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦେଖାଇ ଭୟଭୀତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ସିଂହନାଦଂ ଵିମୁଚ୍ଯାଥ ନରସିଂହୋ ମହାବଲଃ ବଭଞ୍ଜ ତାଂ ସଭାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ଵ୍ଯାଦିତାସ୍ଯ ଇଵାନ୍ତକଃ
ତାପରେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ନରସିଂହ ସିଂହର ଦ୍ବନି କରି, ଦିବ୍ୟ ସଭାକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ; ତାଙ୍କର ମୁହଁ ବଡ଼ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସଭାଯାଂ ଭଜ୍ଯମାନାଯାଂ ହିରଣ୍ଯକଶିପୁଃ ସ୍ଵଯମ୍ ଚିକ୍ଷେପାସ୍ତ୍ରାଣି ସିଂହସ୍ଯ ରୋଷାଦ୍ଵ୍ଯାକୁଲଲୋଚନଃ
ସଭା ଭଙ୍ଗ ହେଉଥିବାବେଳେ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନିଜେ ରୋଷରେ ଆକୁଳ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖାଇ, ସିଂହକୁ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରାଣାମଥ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଦଣ୍ଡମନ୍ତ୍ରଂ ସୁଦାରୁଣମ୍ କାଲଚକ୍ରଂ ତଥାଘୋରଂ ଵିଷ୍ଣୁଚକ୍ରଂ ତଥା ପରମ୍
ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ; ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାରୁଣ ଦଣ୍ଡମନ୍ତ୍ର, ଭୟଙ୍କର କାଳଚକ୍ର ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବିଷ୍ଣୁଚକ୍ର ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ପୈତାମହଂ ତଥାତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦହନଂ ମହତ୍ ଵିଚିତ୍ରାମଶନୀଂ ଚୈଵ ଶୁଷ୍କାର୍ଦ୍ରଂ ଚାଶନିଦ୍ଵଯମ୍
ପିତାମହଙ୍କର ଅତି ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର, ତିନି ଲୋକକୁ ଜଳାଇଦେଇଥିବା ବଡ଼ ଅଗ୍ନି, ଅଦ୍ଭୁତ ଆଶନୀ, ଶୁଷ୍କ ଓ ଆର୍ଦ୍ର ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଆଶନୀ ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ରୌଦ୍ରଂ ତଥୋଗ୍ରଂ ଶୂଲଂ ଚ କଙ୍କାଲଂ ମୁସଲଂ ତଥା ମୋହନଂ ଶୋଷଣଂ ଚୈଵ ସଂତାପନଵିଲାପନମ୍
ଭୟଙ୍କର ଓ ଦାରୁଣ ତ୍ରିଶୂଳ, କଙ୍କାଳ, ମୁସଳ, ମୋହନ, ଶୋଷଣ, ତାପ ଓ ବିଲାପ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ଵାଯଵ୍ଯଂ ମଥନଂ ଚୈଵ କାପାଲମଥ କୈଙ୍କରମ୍ ତଥାପ୍ରତିହତାଂ ଶକ୍ତିଂ କ୍ରୌଞ୍ଚମସ୍ତ୍ରଂ ତଥୈଵ ଚ
ବାୟୁ ଅସ୍ତ୍ର, ମଥନ ଅସ୍ତ୍ର, କପାଳ ଅସ୍ତ୍ର, କୈଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର, ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତି ଓ କ୍ରଉଞ୍ଚ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ଅସ୍ତ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମଶିରଶ୍ଚୈଵ ସୋମାସ୍ତ୍ରଂ ଶିଶିରଂ ତଥା କମ୍ପନଂ ଶାତନଂ ଚୈଵ ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚୈଵ ସୁଭୈରଵମ୍
ବ୍ରହ୍ମଶିର, ସୋମ, ଶିଶିର, କମ୍ପନ, ଶାତନ, ଟ୍ୱାଷ୍ଟ୍ର ଓ ସୁଭୈରବ ଏହି ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ—
କାଲମୁଦ୍ଗରମକ୍ଷୋଭ୍ଯଂ ତପନଂ ଚ ମହାବଲମ୍ ସଂଵର୍ତନଂ ମୋହନଂ ଚ ତଥା ମାଯାଧରଂ ପରମ୍
କାଳମୁଦ୍ଗର, ଅକ୍ଷୋଭ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାପନ, ସଂବର୍ତନ, ମୋହନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାୟାଧର ଅସ୍ତ୍ର—
ଗାନ୍ଧର୍ଵମସ୍ତ୍ରଂ ଦଯିତମ୍ ଅସିରତ୍ନଂ ଚ ନନ୍ଦକମ୍ ପ୍ରସ୍ଵାପନଂ ପ୍ରମଥନଂ ଵାରୁଣଂ ଚାସ୍ତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍ ଅସ୍ତ୍ରଂ ପାଶୁପତଂ ଚୈଵ ଯସ୍ଯାପ୍ରତିହତା ଗତିଃ
ଗାନ୍ଧର୍ବ ଅସ୍ତ୍ର, ପ୍ରିୟ ଅସିରତ୍ନ, ନନ୍ଦକ, ପ୍ରସ୍ୱାପନ, ପ୍ରମଥନ, ଉତ୍ତମ ବାରୁଣ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର, ଯାହାର ଗତିକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ—
ଅସ୍ତ୍ରଂ ହଯଶିରଶ୍ଚୈଵ ବ୍ରାହ୍ମମସ୍ତ୍ରଂ ତଥୈଵ ଚ ନାରାଯଣାସ୍ତ୍ରମୈନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ସାର୍ପମସ୍ତ୍ରଂ ତଥାଦ୍ଭୁତମ୍
ହୟଶିର ଅସ୍ତ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମ ଅସ୍ତ୍ର, ନାରାୟଣ ଅସ୍ତ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ସାର୍ପ ଅସ୍ତ୍ର—
ପୈଶାଚମସ୍ତ୍ରମଜିତଂ ଶୋଷଦଂ ଶାମନଂ ତଥା ମହାବଲଂ ଭାଵନଂ ଚ ପ୍ରସ୍ଥାପନଵିକମ୍ପନେ
ଅଜିତ ପୈଶାଚ ଅସ୍ତ୍ର, ଶୋଷଣ, ଶାମନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବନ ଓ ପ୍ରସ୍ଥାପନ ଓ ବିକମ୍ପନ ଅସ୍ତ୍ର—
ଏତାନ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ଦିଵ୍ଯାନି ହିରଣ୍ଯକଶିପୁସ୍ତଦା ଅସୃଜନ୍ନରସିଂହସ୍ଯ ଦୀପ୍ତସ୍ଯାଗ୍ନେରିଵାହୁତିମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ସେ ସମୟରେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ, ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରିବା ପରି, ନରସିଂହଙ୍କ ଉପରେ ଛାଡିଦେଲେ।
ଅସ୍ତ୍ରୈଃ ପ୍ରଜ୍ଵଲିତୈଃ ସିଂହମ୍ ଆଵୃଣୋଦସୁରୋତ୍ତମଃ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ ଘର୍ମସମଯେ ହିମଵନ୍ତମିଵାଂଶୁଭିଃ
ଏହି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ଦେଉଳ ଅସୁର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସିଂହକୁ ଏପରି ଭାବେ ଆବୃତ କଲେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାହାର କିରଣରେ ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ହିମବତକୁ ଢାକି ଦେଇଥାଏ।
ସ ହ୍ଯମର୍ଷାନିଲୋଦ୍ଭୂତୋ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ସୈନ୍ଯସାଗରଃ କ୍ଷଣେନ ପ୍ଲାଵଯାମାସ ମୈନାକମିଵ ସାଗରଃ
ତାପରେ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ସେନା ସମୁଦ୍ର, କ୍ରୋଧର ପବନରେ ଉତ୍ପାତ ହୋଇ, ମାଇନାକ ପାହାଡକୁ ସମୁଦ୍ର ଡୁବାଇ ଦେଇଥିବା ପରି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉପଚାରିଗଲା।