ବାଲାନାଂ ଵ୍ଯାଧିଜୁଷ୍ଟାନାଂ ରାଜଦ୍ଵାରଂ ଚ ସେଵତାମ୍ ଇଦଂ ତତ୍ପରମଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଦା ସର୍ଵକାମଦମ୍ ତନୁକ୍ଷଯେ ଚ ସାଯୁଜ୍ଯଂ ଷଣ୍ମୁଖସ୍ଯ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ଶିଶୁମାନେ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, କିମ୍ବା ରାଜଦ୍ୱାରରେ ସେବା କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ସବୁବେଳେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ; ଏବଂ ଶରୀର ଛାଡ଼ିବାବେଳେ, ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କ ସାମୀପ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଇଦାନୀଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମୋ ହିରଣ୍ଯକଶିପୋର୍ଵଧମ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତଥା ପାପଵିନାଶନମ୍
ଏବେ ଆମେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ବଧ, ନରସିଂହଙ୍କର ମହିମା ଓ ପାପ ନାଶ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛୁ।
ପୁରା କୃତଯୁଗେ ଵିପ୍ରା ହିରଣ୍ଯକଶିପୁଃ ପ୍ରଭୁଃ ଦୈତ୍ଯାନାମାଦିପୁରୁଷଶ୍ ଚକାର ସ ମହତ୍ତପଃ
ପୁରୁଣା କୃତଯୁଗରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ନାୟକ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଦଶ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଦଶ ଵର୍ଷଶତାନି ଚ ଜଲଵାସୀ ସମଭଵତ୍ ସ୍ନାନମୌନଧୃତଵ୍ରତଃ
ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଦଶ ଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ, ସେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ରହି, ସ୍ନାନ, ମୌନ ଓ ସଂଯମ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ।
ତତଃ ଶମଦମାଭ୍ଯାଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଚୈଵ ହି ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରୀତୋ ଽଭଵତ୍ତସ୍ଯ ତପସା ନିଯମେନ ଚ
ତାହାପରେ ତାଙ୍କର ଶାନ୍ତି, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଏବଂ ନିର୍ମଳ ଜୀବନ ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମରେ ଖୁସି ହେଲେ।
ତତଃ ସ୍ଵଯଂଭୂର୍ଭଗଵାନ୍ ସ୍ଵଯମାଗମ୍ଯ ତତ୍ର ହ ଵିମାନେନାର୍କଵର୍ଣେନ ହଂସଯୁକ୍ତେନ ଭାସ୍ଵତା
ତାହାପରେ ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମା, ପବିତ୍ର ପ୍ରଭୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଙ୍ଗର ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ରଥରେ, ହଂସ ଯୁକ୍ତ ରଥ ଉପରେ, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଆଦିତ୍ଯୈର୍ଵସୁଭିଃ ସାଧ୍ଯୈର୍ ମରୁଦ୍ଭିର୍ଦୈଵତୈସ୍ତଥା ରୁଦ୍ରୈର୍ଵିଶ୍ଵସହାଯୈଶ୍ଚ ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସପନ୍ନଗୈଃ
ସେଙ୍କୁ ସହିତ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ସାଧ୍ୟ, ମାରୁତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ରୁଦ୍ର, ବିଶ୍ୱ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ଦିଗ୍ଭିଶ୍ ଚୈଵ ଵିଦିଗ୍ଭିଶ୍ ଚ ନଦୀଭିଃ ସାଗରୈସ୍ତଥା ନକ୍ଷତ୍ରୈଶ୍ଚ ମୁହୂର୍ତୈଶ୍ଚ ଖେଚରୈଶ୍ଚ ମହାଗ୍ରହୈଃ
ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ, ନଦୀ ଓ ସାଗର, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଆକାଶର ଜୀବ ଓ ବଡ଼ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟ ସହିତ ଆସିଲେ।
ଦେଵୈର୍ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ସିଦ୍ଧୈଃ ସପ୍ତର୍ଷିଭିସ୍ତଥା ରାଜର୍ଷିଭିଃ ପୁଣ୍ଯକୃଦ୍ଭିର୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ
ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ସିଦ୍ଧ, ସପ୍ତର୍ଷି, ପୁଣ୍ୟ କରିଥିବା ରାଜର୍ଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଏକଠି ହେଲେ।
ଚରାଚରଗୁରୁଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଵୃତଃ ସର୍ଵୈର୍ଦିଵୌକସୈଃ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମଵିଦାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଦୈତ୍ଯଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଚରାଚର ଗୁରୁ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ସମସ୍ତ ଦିବଲୋକବାସୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେମନ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରୀତୋ ଽସ୍ମି ତଵ ଭକ୍ତସ୍ଯ ତପସାନେନ ସୁଵ୍ରତ ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଯଥେଷ୍ଟଂ କାମମାପ୍ନୁହି
ତୁମର ଭକ୍ତି ଓ ଏହି ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି, ନିର୍ମଳ ମନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି। ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର, ଭଲ ହେଉ, ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ରହିଛି, ସେଉଁ ଲାଭ କର।
ନ ଦେଵାସୁରଗନ୍ଧର୍ଵା ନ ଯକ୍ଷୋରଗରାକ୍ଷସାଃ ନ ମାନୁଷାଃ ପିଶାଚା ଵା ହନ୍ଯୁର୍ମାଂ ଦେଵସତ୍ତମ
ଦେବ, ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ସର୍ପ, ରାକ୍ଷସ, ମାନବ ଓ ପିଶାଚ — ଏମାନେ ମୋତେ ମାରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଋଷଯୋ ଵା ନ ମାଂ ଶାପୈଃ ଶପେଯୁଃ ପ୍ରପିତାମହ ଯଦି ମେ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରୀତୋ ଵର ଏଷ ଵୃତୋ ମଯା
ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାପ ଦେଇ ମୋତେ କଷ୍ଟ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ପ୍ରପିତାମହ। ଯଦି ଆପଣ ଖୁସି ହେଲେ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମୁଁ ଚୟନ କରିଛି।
ନ ଚାସ୍ତ୍ରେଣ ନ ଶସ୍ତ୍ରେଣ ଗିରିଣା ପାଦପେନ ଚ ନ ଶୁଷ୍କେଣ ନ ଚାର୍ଦ୍ରେଣ ନ ଦିଵା ନ ନିଶାଥ ଵା
କୌଣସି ଅସ୍ତ୍ର, ଶସ୍ତ୍ର, ପାହାଡ଼, ଗଛ, ଶୁଖିଲା କିମ୍ବା ଭିଜା, ଦିନ କିମ୍ବା ରାତି — ଏମାନେ ମୋତେ ହନନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଭଵେଯମହମେଵାର୍କଃ ସୋମୋ ଵାଯୁର୍ହୁତାଶନଃ ସଲିଲଂ ଚାନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଚ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଦିଶୋ ଦଶ
ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ପବନ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ଆକାଶ, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଦଶ ଦିଗ ହେଇପାରିବି।
ଅହଂ କ୍ରୋଧଶ୍ଚ କାମଶ୍ଚ ଵରୁଣୋ ଵାସଵୋ ଯମଃ ଧନଦଶ୍ଚ ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଯକ୍ଷଃ କିଂପୁରୁଷାଧିପଃ
ମୁଁ କ୍ରୋଧ ଓ କାମ, ଵରୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, ଧନର ମାଲିକ, ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷ, ଯକ୍ଷ ଓ କିମ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ହେଇପାରିବି।
ଏତେ ଦିଵ୍ଯା ଵରାସ୍ତାତ ମଯା ଦତ୍ତାସ୍ତଵାଦ୍ଭୁତାଃ ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ସଦା ଵତ୍ସ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ତ୍ଵଂ ନ ସଂଶଯଃ
ଏହି ଦିବ୍ୟ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ, ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇଛି। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସଦା ପାଇପାରିବ, ମୋ ଶିଶୁ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଭଗଵାଞ୍ ଜଗାମାକାଶ ଏଵ ହି ଵୈରାଜଂ ବ୍ରହ୍ମସଦନଂ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଗଣସେଵିତମ୍
ଏପରି କହି, ପବିତ୍ର ପ୍ରଭୁ ଆକାଶକୁ ଯାଇଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ନିବାସକୁ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ।
ତତୋ ଦେଵାଶ୍ଚ ନାଗାଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଋଷିଭିଃ ସହ ଵରପ୍ରଦାନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵ ପିତାମହମୁପସ୍ଥିତାଃ
ତାହାପରେ ଦେବତା, ନାଗ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯିବା ଶୁଣି, ପ୍ରପିତାମହଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଵରପ୍ରଦାନାଦ୍ଭଗଵନ୍ ଵଧିଷ୍ଯତି ସ ନୋ ଽସୁରଃ ତତ୍ପ୍ରସୀଦାଶୁ ଭଗଵନ୍ ଵଧୋ ଽପ୍ଯସ୍ଯ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯତାମ୍
ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇବାରୁ, ପ୍ରଭୁ, ସେ ଅସୁର ଆମକୁ ହତ୍ୟା କରିବ। ତେଣୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ, ପ୍ରଭୁ, ତାଙ୍କର ବିନାଶ ଶୀଘ୍ର ବିଚାର କରନ୍ତୁ।
ଭଗଵନ୍ସର୍ଵଭୂତାନାମ୍ ଆଦିକର୍ତା ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଭୁଃ ସ୍ରଷ୍ଟା ତ୍ଵଂ ହଵ୍ଯକଵ୍ଯାନାମ୍ ଅଵ୍ଯକ୍ତପ୍ରକୃତିର୍ ବୁଧଃ
ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆଦି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସ୍ୱୟଂ ନିୟନ୍ତା, ଦେବ ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହବି ଓ କବି ଦେଇଥିବା, ଅପ୍ରକଟ ପ୍ରକୃତିର ଜ୍ଞାନୀ।
ସର୍ଵଲୋକହିତଂ ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵଃ ପ୍ରଜାପତିଃ ଆଶ୍ଵାସଯାମାସ ସୁରାନ୍ ସୁଶୀତୈର୍ଵଚନାମ୍ବୁଭିଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ କହାଯିଥିବା ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବ ପ୍ରଜାପତି ଦେବମାନେ ଉପରେ ଜଳ ଭଳି ଶୀତଳ କଥାରେ ଆଶ୍ୱସନ ଦେଲେ।
ଅଵଶ୍ଯଂ ତ୍ରିଦଶାସ୍ତେନ ପ୍ରାପ୍ତଵ୍ଯଂ ତପସଃ ଫଲମ୍ ତପସୋ ଽନ୍ତେ ଽସ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ ଵଧଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ କରିଷ୍ଯତି
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଫଳ ପାଇବେ; ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଶେଷରେ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵିବୁଧା ଵାକ୍ଯଂ ସର୍ଵେ ପଙ୍କଜଜନ୍ମନଃ ସ୍ଵାନି ସ୍ଥାନାନି ଦିଵ୍ଯାନି ଵିପ୍ରଜଗ୍ମୁର୍ମୁଦାନ୍ଵିତାଃ
ପଦ୍ମଯୋନିଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ନିବାସକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଲବ୍ଧମାତ୍ରେ ଵରେ ଚାଥ ସର୍ଵାଃ ସୋ ଽବାଧତ ପ୍ରଜାଃ ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯୋ ଵରଦାନେନ ଦର୍ପିତଃ
ବର ପାଇଥିବା ସାଥି ସାଥି, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଦାନବ ବରର ଗର୍ବରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ପୀଡନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଆଶ୍ରମେଷୁ ମହାଭାଗାନ୍ ସ ମୁନୀଞ୍ଛଂସିତଵ୍ରତାନ୍ ସତ୍ଯଧର୍ମପରାନ୍ଦାନ୍ତାନ୍ ଧର୍ଷଯାମାସ ଦାନଵଃ
ଅଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକରେ, ସେ ଦାନବ ମହାମୁନିମାନେ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠ, ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବର ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ଅପମାନ କଲେ।
ଦେଵାଂସ୍ତ୍ରିଭୁଵନସ୍ଥାଂଶ୍ଚ ପରାଜିତ୍ଯ ମହାସୁରଃ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଵଶମାନୀଯ ସ୍ଵର୍ଗେ ଵସତି ଦାନଵଃ
ତିନି ଜଗତରେ ବସୁଥିବା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ହରାଇ, ସେ ମହାସୁର ତିନି ଲୋକକୁ ନିଜ ଅଧିନରେ ନେଇ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଲେ।
ଯଦା ଵରମଦୋତ୍ସିକ୍ତଶ୍ ଚୋଦିତଃ କାଲଧର୍ମତଃ ଯଜ୍ଞିଯାନକରୋଦ୍ଦୈତ୍ଯାନ୍ ଅଯଜ୍ଞିଯାଶ୍ଚ ଦେଵତାଃ
ବରର ଗର୍ବରେ ଓ କାଳର ନିୟମରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ସେ ଦାନବ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ କଲେ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଅଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ କଲେ।
ତଦାଦିତ୍ଯାଶ୍ଚ ସାଧ୍ଯାଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଵସଵସ୍ତଥା ସେନ୍ଦ୍ରା ଦେଵଗଣା ଯକ୍ଷାଃ ସିଦ୍ଧଦ୍ଵିଜମହର୍ଷଯଃ
ତାପରେ ଆଦିତ୍ୟ, ସାଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ବସୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାମାନେ, ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, ଦ୍ୱିଜ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ—
ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣଂ ଵିଷ୍ଣୁମ୍ ଉପତସ୍ଥୁର୍ମହାବଲମ୍ ଦେଵଦେଵଂ ଯଜ୍ଞମଯଂ ଵାସୁଦେଵଂ ସନାତନମ୍
ସମସ୍ତେ ମହାବଳୀ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟକୁ, ଦେବତାଙ୍କର ଦେବ, ଯଜ୍ଞମୟ, ସନାତନ ବାସୁଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଗଲେ।