ବାହୁନା ହେମକେଯୂରରୁଚିରେଣ ଷଡାନନଃ ତତୋ ଜଵାନ୍ମହାସେନସ୍ ତାରକଂ ଦାନଵାଧିପମ୍
ତାପରେ, ସୁନାର କେୟୂରର ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିବା ବାହୁ ନେଇ, ଷଡାନନ ମହାସେନ ତୁରନ୍ତ ଦାନବାଧିପତି ତାରକାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତିଷ୍ଠ ତିଷ୍ଠ ସୁଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ଜୀଵଲୋକଂ ଵିଲୋକଯ ହତୋ ଽସ୍ଯଦ୍ଯ ମଯା ଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ମର ଶସ୍ତ୍ରଂ ସୁଶିକ୍ଷିତମ୍
"ଥମ୍, ଥମ୍, ଅତି ମୂର୍ଖ! ଏହି ଜୀବମାନ୍ୟଙ୍କ ଲୋକକୁ ଦେଖ। ଆଜି ମୋର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବ। ତୁମେ ଶିଖିଥିବା ଶସ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କର।"
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ତତଃ ଶକ୍ତିଂ ମୁମୋଚ ଦିତିଜଂ ପ୍ରତି ସା କୁମାରଭୁଜୋତ୍ସୃଷ୍ଟା ତତ୍କେଯୂରରଵାନୁଗା ବିଭେଦ ଦୈତ୍ଯହୃଦଯଂ ଵଜ୍ରଶୈଲେନ୍ଦ୍ରକର୍କଶମ୍
ଏପରି କହି, କୁମାର ନିଜ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଟିକୁ ଦାନବ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ। କେୟୂରର ଧ୍ୱନି ସହିତ ଯାଇ, ଏହା ହୀରା କିମ୍ବା ପାହାଡ଼ ଶିଖର ପରି କଠିନ ଦାନବର ହୃଦୟକୁ ଭେଦିଦେଲା।
ଗତାସୁଃ ସ ପପାତୋର୍ଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଲଯେ ଭୂଧରୋ ଯଥା ଵିକୀର୍ଣମୁକୁଟୋଷ୍ଣୀଷୋ ଵିସ୍ରସ୍ତାଖିଲଭୂଷଣଃ
ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ି, ସେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ପଡ଼ୁଥିବା ପାହାଡ଼ ପରି ଢଳିପଡ଼ିଲେ, ମୁକୁଟ ଓ ଉଷ୍ଣୀଷ ଛିଟିଯିବା, ସମସ୍ତ ଭୂଷଣ ଖସିଯିବା।
ତସ୍ମିନ୍ଵିନିହତେ ଦୈତ୍ଯେ ତ୍ରିଦଶାନାଂ ମହୋତ୍ସଵେ ନାଭୂତ୍ କଶ୍ଚିତ୍ ତଦା ଦୁଃଖୀ ନରକେଷ୍ଵପି ପାପକୃତ୍
ସେଇ ଦାନବ ବିନାଶ ପାଇବା ସହିତ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମହାଉତ୍ସବ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ସେ ସମୟରେ, ନରକରେ ଥିବା ପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କଲେ ନାହିଁ।
ସ୍ତୁଵନ୍ତଃ ଷଣ୍ମୁଖଂ ଦେଵାଃ କ୍ରୀଡନ୍ତଶ୍ଚାଙ୍ଗନାଯୁତାଃ ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵାନେଵ ଭଵନାନ୍ ଭୂରିଧାମାନ ଉତ୍ସୁକାଃ
ଦେବମାନେ, ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ହଜାର ହଜାର ନାରୀ ସହ ଖେଳ କରୁଥିବା, ଆତୁର ହୃଦୟରେ ନିଜ ନିଜ ଅଲୋକିକ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଦଦୁଶ୍ଚାପି ଵରଂ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସ୍କନ୍ଦମୁଖଂ ପ୍ରତି ତୁଷ୍ଟାଃ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତସର୍ଵେଚ୍ଛାଃ ସହ ସିଦ୍ଧୈସ୍ତପୋଧନୈଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଓ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ସହ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଯଃ ପଠେତ୍ସ୍କନ୍ଦସମ୍ବଦ୍ଧାଂ କଥାଂ ମର୍ତ୍ଯୋ ମହାମତିଃ ଶୃଣୁଯାଚ୍ଛ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ସ ଭଵେତ୍କୀର୍ତିମାନ୍ନରଃ
ଯେ କୌଣସି ବୁଦ୍ଧିମାନ ମଣିଷ ସ୍କନ୍ଦ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କଥା ପଢ଼େ, ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୁଣାଏ, ସେ ଲୋକ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ବହ୍ଵାଯୁଃ ସୁଭଗଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ କାନ୍ତିମାଞ୍ଛୁଭଦର୍ଶନଃ ଭୂତେଭ୍ଯୋ ନିର୍ଭଯଶ୍ଚାପି ସର୍ଵଦୁଃଖଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଧନୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଏ, ମଙ୍ଗଳମୟ ଦେଖା, ଭୂତପ୍ରେତରୁ ନିର୍ଭୟ ଓ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ସଂଧ୍ଯାମୁପାସ୍ଯ ଯଃ ପୂର୍ଵାଂ ସ୍କନ୍ଦସ୍ଯ ଚରିତଂ ପଠେତ୍ ସ ମୁକ୍ତଃ କିଲ୍ବିଷୈଃ ସର୍ଵୈର୍ ମହାଧନପତିର୍ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ପ୍ରାଥମିକ ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରି, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର ଚରିତ୍ର ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବଡ଼ ଧନର ମାଲିକ ହୁଏ।
ବାଲାନାଂ ଵ୍ଯାଧିଜୁଷ୍ଟାନାଂ ରାଜଦ୍ଵାରଂ ଚ ସେଵତାମ୍ ଇଦଂ ତତ୍ପରମଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଦା ସର୍ଵକାମଦମ୍ ତନୁକ୍ଷଯେ ଚ ସାଯୁଜ୍ଯଂ ଷଣ୍ମୁଖସ୍ଯ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ଶିଶୁମାନେ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, କିମ୍ବା ରାଜଦ୍ୱାରରେ ସେବା କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ସବୁବେଳେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ; ଏବଂ ଶରୀର ଛାଡ଼ିବାବେଳେ, ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କ ସାମୀପ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଇଦାନୀଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମୋ ହିରଣ୍ଯକଶିପୋର୍ଵଧମ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତଥା ପାପଵିନାଶନମ୍
ଏବେ ଆମେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ବଧ, ନରସିଂହଙ୍କର ମହିମା ଓ ପାପ ନାଶ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛୁ।
ପୁରା କୃତଯୁଗେ ଵିପ୍ରା ହିରଣ୍ଯକଶିପୁଃ ପ୍ରଭୁଃ ଦୈତ୍ଯାନାମାଦିପୁରୁଷଶ୍ ଚକାର ସ ମହତ୍ତପଃ
ପୁରୁଣା କୃତଯୁଗରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ନାୟକ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଦଶ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଦଶ ଵର୍ଷଶତାନି ଚ ଜଲଵାସୀ ସମଭଵତ୍ ସ୍ନାନମୌନଧୃତଵ୍ରତଃ
ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଦଶ ଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ, ସେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ରହି, ସ୍ନାନ, ମୌନ ଓ ସଂଯମ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ।
ତତଃ ଶମଦମାଭ୍ଯାଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଚୈଵ ହି ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରୀତୋ ଽଭଵତ୍ତସ୍ଯ ତପସା ନିଯମେନ ଚ
ତାହାପରେ ତାଙ୍କର ଶାନ୍ତି, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଏବଂ ନିର୍ମଳ ଜୀବନ ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମରେ ଖୁସି ହେଲେ।
ତତଃ ସ୍ଵଯଂଭୂର୍ଭଗଵାନ୍ ସ୍ଵଯମାଗମ୍ଯ ତତ୍ର ହ ଵିମାନେନାର୍କଵର୍ଣେନ ହଂସଯୁକ୍ତେନ ଭାସ୍ଵତା
ତାହାପରେ ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମା, ପବିତ୍ର ପ୍ରଭୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଙ୍ଗର ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ରଥରେ, ହଂସ ଯୁକ୍ତ ରଥ ଉପରେ, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଆଦିତ୍ଯୈର୍ଵସୁଭିଃ ସାଧ୍ଯୈର୍ ମରୁଦ୍ଭିର୍ଦୈଵତୈସ୍ତଥା ରୁଦ୍ରୈର୍ଵିଶ୍ଵସହାଯୈଶ୍ଚ ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସପନ୍ନଗୈଃ
ସେଙ୍କୁ ସହିତ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ସାଧ୍ୟ, ମାରୁତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ରୁଦ୍ର, ବିଶ୍ୱ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ଦିଗ୍ଭିଶ୍ ଚୈଵ ଵିଦିଗ୍ଭିଶ୍ ଚ ନଦୀଭିଃ ସାଗରୈସ୍ତଥା ନକ୍ଷତ୍ରୈଶ୍ଚ ମୁହୂର୍ତୈଶ୍ଚ ଖେଚରୈଶ୍ଚ ମହାଗ୍ରହୈଃ
ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ, ନଦୀ ଓ ସାଗର, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଆକାଶର ଜୀବ ଓ ବଡ଼ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟ ସହିତ ଆସିଲେ।
ଦେଵୈର୍ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ସିଦ୍ଧୈଃ ସପ୍ତର୍ଷିଭିସ୍ତଥା ରାଜର୍ଷିଭିଃ ପୁଣ୍ଯକୃଦ୍ଭିର୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ
ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ସିଦ୍ଧ, ସପ୍ତର୍ଷି, ପୁଣ୍ୟ କରିଥିବା ରାଜର୍ଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଏକଠି ହେଲେ।
ଚରାଚରଗୁରୁଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଵୃତଃ ସର୍ଵୈର୍ଦିଵୌକସୈଃ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମଵିଦାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଦୈତ୍ଯଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଚରାଚର ଗୁରୁ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ସମସ୍ତ ଦିବଲୋକବାସୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେମନ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରୀତୋ ଽସ୍ମି ତଵ ଭକ୍ତସ୍ଯ ତପସାନେନ ସୁଵ୍ରତ ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଯଥେଷ୍ଟଂ କାମମାପ୍ନୁହି
ତୁମର ଭକ୍ତି ଓ ଏହି ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି, ନିର୍ମଳ ମନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି। ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର, ଭଲ ହେଉ, ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ରହିଛି, ସେଉଁ ଲାଭ କର।
ନ ଦେଵାସୁରଗନ୍ଧର୍ଵା ନ ଯକ୍ଷୋରଗରାକ୍ଷସାଃ ନ ମାନୁଷାଃ ପିଶାଚା ଵା ହନ୍ଯୁର୍ମାଂ ଦେଵସତ୍ତମ
ଦେବ, ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ସର୍ପ, ରାକ୍ଷସ, ମାନବ ଓ ପିଶାଚ — ଏମାନେ ମୋତେ ମାରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଋଷଯୋ ଵା ନ ମାଂ ଶାପୈଃ ଶପେଯୁଃ ପ୍ରପିତାମହ ଯଦି ମେ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରୀତୋ ଵର ଏଷ ଵୃତୋ ମଯା
ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାପ ଦେଇ ମୋତେ କଷ୍ଟ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ପ୍ରପିତାମହ। ଯଦି ଆପଣ ଖୁସି ହେଲେ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମୁଁ ଚୟନ କରିଛି।
ନ ଚାସ୍ତ୍ରେଣ ନ ଶସ୍ତ୍ରେଣ ଗିରିଣା ପାଦପେନ ଚ ନ ଶୁଷ୍କେଣ ନ ଚାର୍ଦ୍ରେଣ ନ ଦିଵା ନ ନିଶାଥ ଵା
କୌଣସି ଅସ୍ତ୍ର, ଶସ୍ତ୍ର, ପାହାଡ଼, ଗଛ, ଶୁଖିଲା କିମ୍ବା ଭିଜା, ଦିନ କିମ୍ବା ରାତି — ଏମାନେ ମୋତେ ହନନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଭଵେଯମହମେଵାର୍କଃ ସୋମୋ ଵାଯୁର୍ହୁତାଶନଃ ସଲିଲଂ ଚାନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଚ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଦିଶୋ ଦଶ
ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ପବନ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ଆକାଶ, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଦଶ ଦିଗ ହେଇପାରିବି।
ଅହଂ କ୍ରୋଧଶ୍ଚ କାମଶ୍ଚ ଵରୁଣୋ ଵାସଵୋ ଯମଃ ଧନଦଶ୍ଚ ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଯକ୍ଷଃ କିଂପୁରୁଷାଧିପଃ
ମୁଁ କ୍ରୋଧ ଓ କାମ, ଵରୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, ଧନର ମାଲିକ, ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷ, ଯକ୍ଷ ଓ କିମ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ହେଇପାରିବି।
ଏତେ ଦିଵ୍ଯା ଵରାସ୍ତାତ ମଯା ଦତ୍ତାସ୍ତଵାଦ୍ଭୁତାଃ ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ସଦା ଵତ୍ସ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ତ୍ଵଂ ନ ସଂଶଯଃ
ଏହି ଦିବ୍ୟ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ, ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇଛି। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସଦା ପାଇପାରିବ, ମୋ ଶିଶୁ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଭଗଵାଞ୍ ଜଗାମାକାଶ ଏଵ ହି ଵୈରାଜଂ ବ୍ରହ୍ମସଦନଂ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଗଣସେଵିତମ୍
ଏପରି କହି, ପବିତ୍ର ପ୍ରଭୁ ଆକାଶକୁ ଯାଇଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ନିବାସକୁ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ।
ତତୋ ଦେଵାଶ୍ଚ ନାଗାଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଋଷିଭିଃ ସହ ଵରପ୍ରଦାନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵ ପିତାମହମୁପସ୍ଥିତାଃ
ତାହାପରେ ଦେବତା, ନାଗ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯିବା ଶୁଣି, ପ୍ରପିତାମହଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଵରପ୍ରଦାନାଦ୍ଭଗଵନ୍ ଵଧିଷ୍ଯତି ସ ନୋ ଽସୁରଃ ତତ୍ପ୍ରସୀଦାଶୁ ଭଗଵନ୍ ଵଧୋ ଽପ୍ଯସ୍ଯ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯତାମ୍
ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇବାରୁ, ପ୍ରଭୁ, ସେ ଅସୁର ଆମକୁ ହତ୍ୟା କରିବ। ତେଣୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ, ପ୍ରଭୁ, ତାଙ୍କର ବିନାଶ ଶୀଘ୍ର ବିଚାର କରନ୍ତୁ।