ଯଜ୍ଜଗଦ୍ଦଲନାଦାପ୍ତଂ କିଲ୍ବିଷଂ ଦାନଵ ତ୍ଵଯା ତସ୍ଯାହଂ ଶାସକସ୍ତେ ଽଦ୍ଯ ରାଜାସ୍ମି ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ହେ ଦାନବ, ତୁମେ ଯେଉଁ ପାପ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦୁଃଖ ଦେଇ ସଂଚୟ କରିଛ, ଆଜି ମୁଁ ଏହାର ଦଣ୍ଡଦାତା ଓ ତିନି ଲୋକର ରାଜା ହେଲି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୈତଦ୍ଦୂତଵଚନଂ କୋପସଂରକ୍ତଲୋଚନଃ ଉଵାଚ ଦୂତଂ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ନଷ୍ଟପ୍ରାଯଵିଭୂତିକଃ
ଦୂତର କଥା ଶୁଣି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକୁ ହୋଇ, ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ଓ ପ୍ରାୟ ଶ୍ରୀହୀନ ହୋଇଥିବା ସେ ଦୂତକୁ କହିଲା।
ଦୃଷ୍ଟଂ ତେ ପୌରୁଷଂ ଶକ୍ର ରଣେଷୁ ଶତଶୋ ମଯା ନିସ୍ତ୍ରପତ୍ଵାନ୍ନ ତେ ଲଜ୍ଜା ଵିଦ୍ଯତେ ଶକ୍ର ଦୁର୍ମତେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୋର ପୁରୁଷକାର ଶତଶଃ ଦେଖିଛି; ତୁ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଥିବାରୁ ତୋର କୌଣସି ଲଜ୍ଜା ନାହିଁ, ହେ ଦୁଷ୍ଟମନା ଇନ୍ଦ୍ର।
ଏଵମୁକ୍ତେ ଗତେ ଦୂତେ ଚିନ୍ତଯାମାସ ଦାନଵଃ ନାଲବ୍ଧସଂଶ୍ରଯଃ ଶକ୍ରୋ ଵକ୍ତୁମେଵଂ ହି ଚାର୍ହତି
ଏପରି କହି ଦୂତ ଚାଲିଗଲାପରେ, ଦାନବ ଚିନ୍ତା କରିଲା: 'ଇନ୍ଦ୍ର ଆଶ୍ରୟ ନ ପାଇ ଏପରି କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।'
ଜିତଃ ସ ଶକ୍ରୋ ନାକସ୍ମାଜ୍ ଜାଯତେ ସଂଶ୍ରଯାଶ୍ରଯଃ ନିମିତ୍ତାନି ଚ ଦୁଷ୍ଟାନି ସୋ ଽପଶ୍ଯଦ୍ଦୁଷ୍ଟଚେଷ୍ଟିତଃ
ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ହାରିଗଲା, କିନ୍ତୁ କେବଳ ଆଶ୍ରୟ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ଆସେ; ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ଖରାପ ଶକୁନ ଓ ନିଜ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲା।
ପାଂଶୁଵର୍ଷମସୃକ୍ପାତଂ ଗଗନାଦଵନୀତଲେ ଭୁଜନେତ୍ରପ୍ରକମ୍ପଂ ଚ ଵକ୍ତ୍ରଶୋଷମନୋଭ୍ରମମ୍
ସେ ଦେଖିଲା ମାଟିର ବର୍ଷା, ଆକାଶରୁ ରକ୍ତ ବର୍ଷା ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ୁଛି, ବାହୁ ଓ ଚକୁ କମ୍ପିତ, ମୁଁହ ଶୁଷ୍କ ଓ ମନ ଭ୍ରମିତ।
ସ୍ଵକାନ୍ତାଵକ୍ତ୍ରପଦ୍ମାନାଂ ମ୍ଲାନତାଂ ଚ ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍ ଦୁଷ୍ଟାଂଶ୍ଚ ପ୍ରାଣିନୋ ରୌଦ୍ରାନ୍ ସୋ ଽପଶ୍ଯଦ୍ଦୁଷ୍ଟଵେଦିନଃ
ସେ ନିଜ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ମୁଁହର ପଦ୍ମ ମୁଲାଇଯିବା ଦେଖିଲା, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଦୁଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ ଥିବାମାନେ ଦେଖିଲା।
ତଦଚିନ୍ତ୍ଵୈଵ ଦିତିଜୋ ନ୍ଯସ୍ତଚିନ୍ତୋ ଽଭଵତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଯାଵଦ୍ଗଜଘଟାଘଣ୍ଟାରଣତ୍କାରରଵୋତ୍କଟାମ୍
ଏପରି ଭାବି, ଦିତିପୁତ୍ର ତୁରନ୍ତ ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ିଦେଲା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହାତୀ ଦଳର ଘଂଟା ରବ ଓ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
ତଦ୍ଵତ୍ତୁରଗସଂଘାତକ୍ଷୁଣ୍ଣଭୂରେଣୁପିଞ୍ଜରାମ୍ ଚଞ୍ଚଲସ୍ଯନ୍ଦନୋଦଗ୍ରଧ୍ଵଜରାଜିଵିରାଜିତାମ୍
ଘୋଡ଼ା ଦଳରେ ଭୂମି ଧୂଳି ହେଇ ପିତା ଦେଖିଲା, ତେଜସ୍ବୀ ରଥ ଓ ତାହାର ପତାକାରେ ଭୂଷିତ ହୋଇଛି।
ଵିମାନୈଶ୍ଚାଦ୍ଭୁତାକାରୈଶ୍ ଚଲିତାମରଚାମରୈଃ ତାଂ ଭୂଷଣନିବଦ୍ଧାଂ ଚ କିଂନରୋଦ୍ଗତିନାଦିତାମ୍
ବିଚିତ୍ର ଆକୃତିର ବିମାନ, ଦେବତାଙ୍କର ଚାମର ଡୁଲୁଛି, ଶୋଭାମୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ସେନା, କିନ୍ନରଙ୍କ ଗୀତରେ ଗୁଞ୍ଜିତ।
ନାନାନାକତରୂତ୍ଫୁଲ୍ଲକୁସୁମାପୀଡଧାରିଣୀମ୍ ଵିକୋଶାସ୍ତ୍ରପରିଷ୍କାରାଂ ଵର୍ମନିର୍ମଲଦର୍ଶନାମ୍
ନାନା ପ୍ରକାର ଗଛର ଫୁଲ ଗୁଛ ଧରିଥିବା, ଖୋଲା ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଜିଥିବା, ଏବଂ ନିର୍ମଳ କବଚରେ ଚମକୁଥିବା ସେନାକୁ ଦେଖିଲା।
ବନ୍ଦ୍ଯୁଦ୍ଘୁଷ୍ଟସ୍ତୁତିରଵାଂ ନାନାଵାଦ୍ଯନିନାଦିତାମ୍ ସେନାଂ ନାକସଦାଂ ଦୈତ୍ଯଃ ପ୍ରାସାଦସ୍ଥୋ ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍
ବନ୍ଦୀମାନେ ଯଶୋଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟର ଶବ୍ଦରେ ଗୁଞ୍ଜିତ ଦେବସେନାକୁ, ସେ ଦାୟତ୍ୟ ନିଜ ମହଳରୁ ଦେଖିଲା।
ଚିନ୍ତଯାମାସ ସ ତଦା କିଂଚିଦୁଦ୍ଭ୍ରାନ୍ତମାନସଃ ଅପୂର୍ଵଃ କୋ ଭଵେଦ୍ଯୋଦ୍ଧା ଯୋ ମଯା ନ ଵିନିର୍ଜିତଃ
ତାପରେ, ମନ ଅଳ୍ପ ଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଚିନ୍ତା କରିଲା: 'ଏହି ଅପୂର୍ବ ଯୋଦ୍ଧା କିଏ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଜିତିପାରିନାହିଁ?'
ତତଶ୍ଚିନ୍ତାକୁଲୋ ଦୈତ୍ଯଃ ଶୁଶ୍ରାଵ କଟୁକାକ୍ଷରମ୍ ସିଦ୍ଧବନ୍ଦିଭିରୁଦ୍ଘୁଷ୍ଟମ୍ ଇଦଂ ହୃଦଯଦାରଣମ୍
ତାପରେ, ଚିନ୍ତାରେ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଦାୟତ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ଏହି କଠିନ କଥା ଶୁଣିଲା, ଯାହା ତାହାର ହୃଦୟକୁ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା।
ଜଯାତୁଲଶକ୍ତିଦୀଧିତିପିଞ୍ଜର ଭୁଜଦଣ୍ଡଚଣ୍ଡରଣରଭସ । ସୁରଵଦନ କୁମୁଦକାନନ-ଵିକାସନେନ୍ଦୋ କୁମାର ଜଯ ଦିତିଜକୁଲମହୋଦଧିଵଡଵାନଲ
ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିର ତେଜରେ ଚମକୁଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର, ଦେବତାଙ୍କର ମୁଁହ ପଦ୍ମ ମଧୁର ଚାନ୍ଦ୍ର, ଦିତିଜ ଜାତିର ମହାସାଗରକୁ ଶୁଷ୍କ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ହେ କୁମାର, ତୁମକୁ ବିଜୟ ହେଉ।
ଷଣ୍ମୁଖ ମଧୁରରଵମଯୂରରଥ ସୁରମୁକୁଟକୋଟିଘଟ୍ଟିତଚରଣନଖାଙ୍କୁରମହାସନ । ଜଯ ଲଲିତଚୂଡାକଲାପନଵଵିମଲଦଲକମଲକାନ୍ତ ଦୈତ୍ଯଵଂଶଦୁଃସହଦାଵାନଲ
ଛଅମୁଖୀ, ମଧୁର ସ୍ୱରର ମୟୂର ରଥରେ ବସିଥିବା, ଦେବତାଙ୍କର ମୁକୁଟ ଉପରେ ତୁମର ପାଦନଖର ତାପରେ ମହାସନ ହୋଇଛି, ନୂତନ ଏବଂ ନିର୍ମଳ କମଳ ଦଳରେ ଶୋଭିତ ଚୂଡ଼ା, ଦାୟତ୍ୟ ଜାତି ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ ଦାବାନଳ, ତୁମକୁ ବିଜୟ ହେଉ।
ଜଯ ଵିଶାଖ ଵିଭୋ ଜଯ ସକଲଲୋକତାରକ ଜଯ ଦେଵସେନାନାଯକ । ସ୍କନ୍ଦ ଜଯ ଗୌରୀନନ୍ଦନ ଘଣ୍ଟାପ୍ରିଯ ପ୍ରିଯ ଵିଶାଖ ଵିଭୋ ଧୃତପତାକପ୍ରକୀର୍ଣପଟଲ । କନକଭୂଷଣ ଭାସୁରଦିନକରଚ୍ଛାଯ
ହେ ବିଶାଖ, ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଥିବା, ଦେବସେନାର ନାୟକ, ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ଗୌରୀଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଘଂଟା ପ୍ରିୟ, ବିଶାଖ, ପ୍ରଭୁ, ପତାକା ଓ ଶୋଭାମୟ ପଟରେ ଭୂଷିତ, ସୁନାର ଭୂଷଣ ଓ ଦିନକର ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ତୁମକୁ ବିଜୟ ହେଉ।
ଜଯ ଜନିତସଂଭ୍ରମ ଲୀଲାଲୂନାଖିଲାରାତେ ଜଯ ସକଲଲୋକତାରକ ଦିତିଜାସୁରଵରତାରକାନ୍ତକ । ସ୍କନ୍ଦ ଜଯ ବାଲ ସପ୍ତଵାସର ଜଯ ଭୁଵନାଵଲିଶୋକଵିନାଶନ
ଖେଳ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଥିବା, ଦିତିଜ ଓ ତାରକ ନାଶକ, ସ୍କନ୍ଦ, ସପ୍ତ ଦିନର ଶିଶୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଦୁଃଖ ନାଶକ, ତୁମକୁ ବିଜୟ ହେଉ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୈତତ୍ତାରକଃ ସର୍ଵମ୍ ଉଦ୍ଘୁଷ୍ଟଂ ଦେଵବନ୍ଦିଭିଃ ସସ୍ମାର ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵାକ୍ଯଂ ଵଧଂ ବାଲାଦୁପସ୍ଥିତମ୍
ଦେବଗାୟକମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କହିବାକୁ ଶୁଣି, ତାରକ ମନେ ପକାଇଲେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଏବଂ ବୁଝିଲେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ସମୟ ଏବେ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।
ସ୍ମୃତ୍ଵା ଘର୍ମାର୍ଦ୍ରସର୍ଵାଙ୍ଗଃ ପଦାତିରପଦାନୁଗଃ ମନ୍ଦିରାନ୍ନିର୍ଜଗାମାଶୁ ଶୋକଗ୍ରସ୍ତେନ ଚେତସା
ଏହି କଥା ମନେ ପକାଇ, ଘରମରେ ଭିଜିଥିବା ଏକ ପଦାତି, ଯିଏ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁନଥିଲେ, ଦୁଃଖରେ ଭରିଥିବା ମନ ନେଇ ତୁରନ୍ତ ମହଳରୁ ବାହାରିଗଲେ।
କାଲନେମିମୁଖା ଦୈତ୍ଯାଃ ସଂରମ୍ଭାଦ୍ଭ୍ରାନ୍ତଚେତସଃ ସ୍ଵେ ସ୍ଵେ ସ୍ଵନୀକେଷୁ ତଦା ତ୍ଵରାଵିସ୍ମିତଚେତସଃ ଯୋଧା ଧାଵତ ଗୃହୀତ ଯୋଜଯଧ୍ଵଂ ଵରୂଥିନୀମ୍
କାଳନେମିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେତ୍ୟମାନେ, କ୍ରୋଧରେ ଅସ୍ଥିର ମନ ନେଇ, ନିଜ ନିଜ ସେନା ଶିବିରରେ ଦୌଡ଼ିଲେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଭରିଥିଲେ, ଚିତ୍କାର କଲେ: "ଯୋଦ୍ଧାମାନେ, ଦୌଡ଼! ଧର! ଯୁଦ୍ଧ ଶୃଙ୍ଖଳା ଗଠନ କର!"
କୁମାରଂ ତାରକୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବଭାଷେ ଭୀଷଣାକୃତିଃ କିଂ ବାଲ ଯୋଦ୍ଧୁକାମୋ ଽସି କ୍ରୀଡ କନ୍ଦୁକଲୀଲଯା
ତାରକ, ଭୟଙ୍କର ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ସେଇ ଶିଶୁକୁ ଦେଖି କହିଲେ: "ହେ ଶିଶୁ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆସିଛ, କିମ୍ବା କେବଳ ଖେଳିବା ପାଇଁ ବଲ ନେଇ ଆସିଛ?"
ତ୍ଵଯା ନ ଦାନଵା ଦୃଷ୍ଟା ଯତ୍ସଙ୍ଗରଵିଭୀଷକାଃ ବାଲତ୍ଵାଦଥ ତେ ବୁଦ୍ଧିର୍ ଏଵଂ ସ୍ଵଲ୍ପାର୍ଥଦର୍ଶିନୀ
"ତୁମେ ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖିନାହ, ଯାହାଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଭୟଙ୍କର ହୁଏ; ତୁମେ ଶିଶୁ ହେବାରୁ, ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଛୋଟ ଜିନିଷ ଦେଖେ।"
କୁମାରୋ ଽପି ତମଗ୍ରସ୍ଥଂ ବଭାଷେ ହର୍ଷଯନ୍ସୁରାନ୍ ଶୃଣୁ ତାରକ ଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥସ୍ ତଵ ଚୈଵ ନିରୂପ୍ଯତେ
କିନ୍ତୁ ଶିଶୁ, ସେଠାରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହେବା ପାଇଁ କହିଲେ: "ତାରକ, ଶୁଣ, ଏବେ ତୁମକୁ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଦେଖାଯିବ।"
ଶାସ୍ତ୍ରୈରର୍ଥା ନ ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ସମରେ ନିର୍ଭଯୈର୍ଭଟୈଃ ଶିଶୁତ୍ଵଂ ମାଵମଂସ୍ଥା ମେ ଶିଶୁଃ କାଲଭୁଜଂଗମଃ
"ଯୁଦ୍ଧରେ ନିର୍ଭୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଜର ଶକ୍ତି ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ, ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ; ମୋର ଶିଶୁତ୍ୱକୁ ଅବହେଳା କରନି—କେବେ କେବେ ଏକ ଶିଶୁ ମଧ୍ୟ ସମୟର ସର୍ପ ହୋଇପାରେ।"
ଦୁଷ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯୋ ଭାସ୍କରୋ ବାଲସ୍ ତଥାହଂ ଦୁର୍ଜଯଃ ଶିଶୁଃ ଅଲ୍ପାକ୍ଷରୋ ନ ମନ୍ତ୍ରଃ କିଂ ସୁସ୍ଫୁରୋ ଦୈତ୍ଯ ଦୃଶ୍ଯତେ
"ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯଦିଓ ଶିଶୁ, ତଥାପି ଦେଖିବାକୁ ଦୁର୍ଲଭ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଅଜୟ ଶିଶୁ। ମନ୍ତ୍ର ଅତି ଛୋଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଦେତ୍ୟ, ତାହା କିପରି ଚମକେ ଦେଖ।"
କୁମାରେ ପ୍ରୋକ୍ତଵତ୍ଯେଵଂ ଦୈତ୍ଯଶ୍ଚିକ୍ଷେପ ମୁଦ୍ଗରମ୍ କୁମାରସ୍ତଂ ନିରସ୍ଯାଥ ଵଜ୍ରେଣାମୋଘଵର୍ଚସା
ଶିଶୁ ଏଭଳି କହିବା ସହିତ, ଦେତ୍ୟ ଏକ ମୁସଳ ଛାଡ଼ିଲେ; କିନ୍ତୁ ଶିଶୁ ତାହାକୁ ଅପରାଜିତ ତେଜର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ପଛେଇଦେଲେ।
ତତଶ୍ଚିକ୍ଷେପ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରୋ ଭିନ୍ଦିପାଲମଯୋମଯମ୍ କରେଣ ତଚ୍ଚ ଜଗ୍ରାହ କାର୍ତିକେଯୋ ଽମରାରିହା
ତାପରେ ଦେତ୍ୟନାୟକ ଏକ ଲୋହା ଗଦା ଛାଡ଼ିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେବଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶକ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ତାହାକୁ ହାତରେ ଧରିଲେ।
ଗଦାଂ ମୁମୋଚ ଦୈତ୍ଯାଯ ଷଣ୍ମୁଖଃ ପରମସ୍ଵନାମ୍ ତଯା ହତସ୍ତତୋ ଦୈତ୍ଯଶ୍ ଚକମ୍ପେ ଽଚଲରାଡିଵ
ଷଣ୍ମୁଖ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ତାଙ୍କର ଗଦା ଦେତ୍ୟ ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱରରେ ଛାଡ଼ିଲେ; ତାହାରେ ଆଘାତ ପାଇ, ଦେତ୍ୟ ପାହାଡ଼ର ରାଜା ପରି କମ୍ପିଗଲେ।
ମେନେ ଚ ଦୁର୍ଜଯଂ ଦୈତ୍ଯସ୍ ତଦା ଷଡ୍ଵଦନଂ ରଣେ ଚିନ୍ତଯାମାସ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଵୈ ପ୍ରାପ୍ତଃ କାଲୋ ନ ସଂଶଯଃ
ତାପରେ ଦେତ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଷଡ୍ମୁଖଙ୍କୁ ଅଜୟ ଦେଖି, ମନେ ଭାବିଲେ: "ନିଶ୍ଚୟ ମୋର ସମୟ ଆସିଗଲା, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।"