ରଜତସ୍ଯ କଥା ଵାପି ଦର୍ଶନଂ ଦାନମେଵ ଵା ରାଜତୈର୍ ଭାଜନୈରେଷାମ୍ ଅଥଵା ରଜତାନ୍ଵିତୈଃ
ଚାଁଦି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କଥା, ଦର୍ଶନ କିମ୍ବା ଦାନ, ଚାଁଦିର ପାତ୍ର କିମ୍ବା ଚାଁଦି ଲଗାଯାଇଥିବା ପାତ୍ର—ଏହାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଵାର୍ଯପି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଦତ୍ତମ୍ ଅକ୍ଷଯାଯୋପକଲ୍ପତେ ତଥାର୍ଘ୍ଯପିଣ୍ଡଭୋଜ୍ଯାଦୌ ପିତୄଣାଂ ରାଜତଂ ମତମ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭାବରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜଳ, ଚାଁଦିର ପାତ୍ରରେ ଦିଆଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ଏହିପରି ଅର୍ଘ୍ୟ, ପିଣ୍ଡ ଓ ଭୋଜନ ଦାନରେ ମଧ୍ୟ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଚାଁଦି ଉପଯୁକ୍ତ।
ଶିଵନେତ୍ରୋଦ୍ଭଵଂ ଯସ୍ମାତ୍ ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ପିତୃଵଲ୍ଲଭମ୍ ଅମଙ୍ଗଲଂ ତଦ୍ଯତ୍ନେନ ଦେଵକାର୍ଯେଷୁ ଵର୍ଜଯେତ୍
ଚାଁଦି ଶିବଙ୍କ ଆଖିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ତେଣୁ ଏହା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ। କିନ୍ତୁ ଏହା ଅଶୁଭ ହେଉଥିବାରୁ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଏହାକୁ ସାବଧାନରେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏଵଂ ପାତ୍ରାଣି ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ଯଥାଲାଭଂ ଵିମତ୍ସରଃ ଯା ଦିଵ୍ଯେତି ପିତୁର୍ନାମ ଗୋତ୍ରୈର୍ଦର୍ଭକରୋ ନ୍ଯସେତ୍
ଏଭଳି, ଯେଉଁପରି ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ, ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି ପାତ୍ର ବାଛିବା ଉଚିତ୍। 'ଯା ଦିବ୍ୟା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପିତୃଙ୍କ ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ସହିତ ଦର୍ଭା ଧରି ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ପିତୄନ୍ ଆଵାହଯିଷ୍ଯାମି କୁର୍ଵିତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତୁ ତୈଃ ପୁନଃ ଉଶନ୍ତସ୍ତ୍ଵା ତଥାଯନ୍ତୁ ଋଗ୍ଭ୍ଯାମ୍ ଆଵାହଯେତ୍ପିତୄନ୍
‘ମୁଁ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବି’ ବୋଲି କହି, ସେହି ଦୁଇଟି ଋଗ୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ର—‘ଉଶନ୍ତସ୍ତ୍ୱା’ ଓ ‘ତଥାୟନ୍ତୁ’—ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଯା ଦିଵ୍ଯେତ୍ଯର୍ଘ୍ଯମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗନ୍ଧାଦିକାଂସ୍ତତଃ ହସ୍ତାତ୍ତଦୁଦକଂ ପୂର୍ଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସଂସ୍ରଵମାଦିତଃ
‘ଯା ଦିବ୍ୟା’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ପରେ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନସମଗ୍ରୀ ଦେବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଥମେ ହାତରୁ ଜଳ ଢାଳି, ତା'ପରେ ତର୍ପଣ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପିତୃପାତ୍ରେ ନିଧାଯାଥ ନ୍ଯୁବ୍ଜମୁତ୍ତରତୋ ନ୍ଯସେତ୍ ପିତୃଭ୍ଯଃ ସ୍ଥାନମସୀତି ନିଧାଯ ପରିଷେଚଯେତ୍
ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପାତ୍ର ରଖି, ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ରଖିବା ଉଚିତ୍। ‘ପିତୃଭ୍ୟଃ ସ୍ଥାନମ୍’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପାତ୍ର ଚାରିପାଖରେ ଜଳ ଢାଳିବା ଉଚିତ୍।
ତତ୍ରାପି ପୂର୍ଵଵତ୍କୁର୍ଯାଦ୍ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ଵିମତ୍ସରଃ ଉଭାଭ୍ଯାମପି ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ ଆହୃତ୍ଯ ପରିଵେଷଯେତ୍
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବପରି ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦୁଇହାତରେ ଭୋଜନ ନେଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପରିବେଶନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପ୍ରଶାନ୍ତଚିତ୍ତଃ ସତତଂ ଦର୍ଭପାଣିରଶେଷତଃ ଗୁଣାଢ୍ଯୈଃ ସୂପଶାକୈସ୍ତୁ ନାନାଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ଵିଶେଷତଃ
ସଦା ଶାନ୍ତ ମନ ରଖି, ହାତରେ ଦର୍ଭା ଧରି, ସମସ୍ତ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ଗୁଣବତ୍ତା ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ତରକାରୀ, ଶାକ ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନଂ ତୁ ସଦଧିକ୍ଷୀରଂ ଗୋଘୃତଂ ଶର୍କରାନ୍ଵିତମ୍ ମାସଂ ପ୍ରୀଣାତି ଵୈ ସର୍ଵାନ୍ ପିତୄନିତ୍ଯାହ କେଶଵଃ
ଦହି, ଦୁଧ, ଗାଈଁ ଘିଅ ଓ ଚିନି ମିଶାଇ ପକାଯାଇଥିବା ଅନ୍ନ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦାନ କଲେ, ସେମାନେ ଏହାରେ ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଲାଭ କରନ୍ତି—ଏହିପରି କହିଛନ୍ତି କେଶବ।
ଦ୍ଵୌ ମାସୌ ମତ୍ସ୍ଯମାଂସେନ ତ୍ରୀନ୍ମାସାନ୍ହାରିଣେନ ତୁ ଔରଭ୍ରେଣାଥ ଚତୁରଃ ଶାକୁନେନାଥ ପଞ୍ଚ ଵୈ
ମାଛ ମାଂସ ଦେଲେ ପିତୃମାନେ ଦୁଇ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହରିଣ ମାଂସ ଦେଲେ ତିନି ମାସ, ଛାଗ ବା ମେଷ ମାଂସ ଦେଲେ ଚାରି ମାସ, ଓ ପକ୍ଷୀ ମାଂସ ଦେଲେ ପାଞ୍ଚ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି।
ଷଣ୍ମାସଂ ଛାଗମାଂସେନ ତୃପ୍ଯନ୍ତି ପିତରସ୍ତଥା ସପ୍ତ ପାର୍ଷତମାଂସେନ ତଥାଷ୍ଟାଵ୍ ଏଣଜେନ ତୁ
ଛାଗ ମାଂସ ଦେଲେ ପିତୃମାନେ ଛଅ ମାସ, ପାର୍ଷତ ମାଛ ମାଂସ ଦେଲେ ସାତ ମାସ, ଏଣ ମୃଗ ମାଂସ ଦେଲେ ଆଠ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଦଶ ମାସାଂସ୍ତୁ ତୃପ୍ଯନ୍ତି ଵରାହମହିଷାମିଷୈଃ ଶଶକୂର୍ମଜମାଂସେନ ମାସାନେକାଦଶୈଵ ତୁ
ବନଶୁଆ ଓ ମହିଷ ମାଂସ ଦେଲେ ପିତୃମାନେ ଦଶ ମାସ, ଖରା ଓ କୁମ୍ଭୀର ମାଂସ ଦେଲେ ଏକାଦଶ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି।
ସଂଵତ୍ସରଂ ତୁ ଗଵ୍ଯେନ ପଯସା ପାଯସେନ ଚ ରୌରଵେଣ ଚ ତୃପ୍ଯନ୍ତି ମାସାନ୍ପଞ୍ଚଦଶୈଵ ତୁ
ଗାଈଁ ଦୁଧ, ଦୁଧରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖିର ଓ ରୌରବ ଜନ୍ତୁ ମାଂସ ଦେଲେ ପିତୃମାନେ ପୂରା ବର୍ଷ ଓ ପନ୍ଦର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଵାର୍ଧ୍ରୀଣସସ୍ଯ ମାଂସେନ ତୃପ୍ତିର୍ ଦ୍ଵାଦଶଵାର୍ଷିକୀ କାଲଶାକେନ ଚାନନ୍ତା ଖଡ୍ଗମାଂସେନ ଚୈଵ ହି
ବନ ବୃଷଭ ମାଂସ ଦେଲେ ପିତୃମାନେ ବାରୋ ବର୍ଷ, କାଳା ଶାକ ଦେଲେ ଅନନ୍ତ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ ଖଡ୍ଗ ମାଛ ମାଂସ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି।
ଯତ୍କିଂଚିନ୍ମଧୁସମ୍ମିଶ୍ରଂ ଗୋକ୍ଷୀରଂ ଘୃତପାଯସମ୍ ଦତ୍ତମକ୍ଷଯମିତ୍ଯାହୁଃ ପିତରଃ ପୂର୍ଵଦେଵତାଃ
ମଧୁ ମିଶାଇଥିବା ଗାଈଁ ଦୁଧ, ଘିଅ କିମ୍ବା ପାୟସ ଯେଉଁଠି ଦିଆଯାଏ, ପୂର୍ବଜ ପିତୃମାନେ ଏହାକୁ ଅକ୍ଷୟ ଦାନ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ଶ୍ରାଵଯେତ୍ପିତ୍ର୍ଯଂ ପୁରାଣାନ୍ଯଖିଲାନି ଚ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣ୍ଵର୍କରୁଦ୍ରାଣାଂ ସୂକ୍ତାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ପିତୃସ୍ମୃତି, ସମସ୍ତ ପୁରାଣ ଓ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ସୂକ୍ତ ପଢ଼ିବାକୁ ଦେଉଁଥିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନିସୋମସୂକ୍ତାନି ପାଵନାନି ସ୍ଵଶକ୍ତିତଃ ବୃହଦ୍ରଥଂତରଂ ତଦ୍ଵଜ୍ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସାମ ସରୌହିଣମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ସୂକ୍ତ, ବୃହତ୍, ରଥନ୍ତର, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସାମ ଓ ସରୌହିଣ ସାମ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ତଥୈଵ ଶାନ୍ତିକାଧ୍ଯାଯଂ ମଧୁବ୍ରାହ୍ମଣମେଵ ଚ ମଣ୍ଡଲଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ତଦ୍ଵତ୍ ପ୍ରୀତିକାରି ତୁ ଯତ୍ପୁନଃ
ଏଭଳି ଶାନ୍ତିକାଧ୍ୟାୟ, ମଧୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମଣ୍ଡଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଯେଉଁଠି ପ୍ରୀତି ଦେଇଥାଏ ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଵିପ୍ରାଣାମାତ୍ମନଶ୍ଚୈଵ ତତ୍ସର୍ଵଂ ସମୁଦୀରଯେତ୍ ଭୁକ୍ତଵତ୍ସୁ ତତସ୍ତେଷୁ ଭୋଜନୋପାନ୍ତିକେ ନୃପ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ନିଜେ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଭୋଜନ କରିଥିବା ଅତିଥିମାନେ ଖାଦ୍ୟ ନିକଟରେ ଥିବାବେଳେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ, ରାଜା।
ସାର୍ଵଵର୍ଣିକମନ୍ନାଦ୍ଯଂ ସଂନୀଯାପ୍ଲାଵ୍ଯ ଵାରିଣା ସମୁତ୍ସୃଜେଦ୍ଭୁକ୍ତଵତାମ୍ ଅଗ୍ରତୋ ଵିକିରେଦ୍ଭୁଵି
ସମସ୍ତ ଜାତି ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ଅନ୍ନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥକୁ ପାଣି ଛିଟି ଶୁଦ୍ଧ କରି, ଭୋଜନ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଆଗରେ ଭୂମିରେ ଛିଟିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନିଦଗ୍ଧାସ୍ତୁ ଯେ ଜୀଵା ଯେ ଽପ୍ଯଦଗ୍ଧାଃ କୁଲେ ମମ ଭୂମୌ ଦତ୍ତେନ ତୃପ୍ଯନ୍ତୁ ପ୍ରଯାନ୍ତୁ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ମୋ ଗୋତ୍ରରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଦାହିତ ହୋଇଛନ୍ତି କିମ୍ବା ଦାହିତ ହୋଇନାହାନ୍ତି, ଭୂମିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯେଷାଂ ନ ମାତା ନ ପିତା ନ ବନ୍ଧୁର୍ ନ ଗୋତ୍ରଶୁଦ୍ଧିର୍ନ ତଥାନ୍ନମ୍ ଅସ୍ତି ତତ୍ତୃପ୍ତଯେ ଽନ୍ନଂ ଭୁଵି ଦତ୍ତମେତତ୍ ପ୍ରଯାନ୍ତୁ ଲୋକେଷୁ ସୁଖାଯ ତଦ୍ଵତ୍
ଯେଉଁମାନେ ମାଆ, ବାପା, ଆତ୍ମୀୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଗୋତ୍ର କିମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ ନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଁ ଏହି ଭୂମିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅନ୍ନ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସୁଖ ପାଉନ୍ତୁ।
ଅସଂସ୍କୃତପ୍ରମୀତାନାଂ ତ୍ଯକ୍ତାନାଂ କୁଲଯୋଷିତାମ୍ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଭାଗଧେଯଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଦର୍ଭେ ଵିକିରଯୋଶ୍ଚ ଯଃ
ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ସଂସ୍କାର ବିନା ଚାଲିଗଲେ, କିମ୍ବା ପରିବାରରେ ତ୍ୟାଗିତ ଜନନୀମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଓ ଦର୍ଭା ଉପରେ ଛିଟାଯାଇଥିବା ଅଂଶ ହିଁ ଉପଯୋଗୀ।
ତୃପ୍ତାଞ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵୋଦକଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସକୃଦ୍ଵିପ୍ରକରେ ତଥା ଉପଲିପ୍ତେ ମହୀପୃଷ୍ଠେ ଗୋଶକୃନ୍ମୂତ୍ରଵାରିଣା
ଅଜ୍ଞାତ ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଜଳ ଏକଥର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରରେ ଦେବା ଉଚିତ, ଗୋମୟ, ମୁତ୍ର ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଲିପ୍ତ ଭୂମିରେ।
ନିଧାଯ ଦର୍ଭାନ୍ଵିଧିଵଦ୍ ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ରାନ୍ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ ସର୍ଵଵର୍ଣେନ ଚାନ୍ନେନ ପିଣ୍ଡାଂସ୍ତୁ ପିତୃଯଜ୍ଞଵତ୍
ଦର୍ଭାକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ସଜାଇ, ସମସ୍ତ ଜାତି ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ଅନ୍ନ ଦ୍ୱାରା ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ, ପିତୃଯଜ୍ଞ ପ୍ରକାରେ।
ଅଵନେଜନପୂର୍ଵଂ ତୁ ନାମଗୋତ୍ରେଣ ମାନଵଃ ଗନ୍ଧଧୂପାଦିକଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ କୃତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯଵନେଜନମ୍
ପୂଜାର ପୂର୍ବରୁ ଏକ ମାନବ ନିଜର ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର କହି, ଗନ୍ଧ, ଧୂପ ଓ ଏହା ପରି ସାମଗ୍ରୀ ଦେଇ, ପରେ ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଜାନ୍ଵାଚ୍ଯ ସଵ୍ଯଂ ସଵ୍ଯେନ ପାଣିନାଥ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ ପିତ୍ର୍ଯମାନୀଯ ତତ୍କାର୍ଯଂ ଵିଧିଵଦ୍ଦର୍ଭପାଣିନା
ବାମ ହାତରେ ଦର୍ଭା ଧରି, ପିତୃମାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବାମ ଦିଗକୁ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦର୍ଭା ହାତରେ ରଖି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଦୀପପ୍ରଜ୍ଵାଲନଂ ତଦ୍ଵତ୍ କୁର୍ଯାତ୍ପୁଷ୍ପାର୍ଚନଂ ବୁଧଃ ଅଥାଚାନ୍ତେଷୁ ଚାଚମ୍ଯ ଵାରି ଦଦ୍ଯାତ୍ସକୃତ୍ସକୃତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୀପ ଜଳାଇ ଫୁଲ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ପରେ ମୁଁହ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରି, ଏକଥର କିମ୍ବା ପୁନିପୁନି ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଥ ପୁଷ୍ପାକ୍ଷତାନ୍ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଅକ୍ଷଯ୍ଯୋଦକମ୍ ଏଵ ଚ ସତିଲଂ ନାମଗୋତ୍ରେଣ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛକ୍ତ୍ଯା ଚ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଏହା ପରେ ଫୁଲ, ଅକ୍ଷତ ଓ ତିଳ ମିଶିତ ଅକ୍ଷୟ ଜଳ ନିଜର ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର କହି ଦେବା ଉଚିତ; ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।