ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିଷ୍ଣୁନା ଯଦୁଦୀରିତମ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସାଧାରଣଂ ନାମ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏବେ ମୁଁ କହିବି, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କଥା—ସାଧାରଣ ନାମକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଦେଇଥାଏ।
ଅଯନେ ଵିଷୁଵେ ଯୁଗ୍ମେ ସାମାନ୍ଯେ ଚାର୍କସଂକ୍ରମେ ଅମାଵାସ୍ଯାଷ୍ଟକାକୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ପଞ୍ଚଦଶୀଷୁ ଚ
ଉତ୍ତରାୟଣ, ଦକ୍ଷିଣାୟଣ, ବିଷୁବ, ଯୁଗଳ ମାସ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗତି ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଅମାବାସ୍ୟା, ଅଷ୍ଟକା, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ପଂଚଦଶୀ—ଏହି ସମୟରେ।
ଆର୍ଦ୍ରାମଘାରୋହିଣୀଷୁ ଦ୍ରଵ୍ଯବ୍ରାହ୍ମଣସଂଗମେ ଗଜଚ୍ଛାଯାଵ୍ଯତୀପାତେ ଵିଷ୍ଟିଵୈଧୃତିଵାସରେ
ଆର୍ଦ୍ରା, ମଘା, ରୋହିଣୀ ତିଥି, ଉପଯୁକ୍ତ ଦାନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିବା ସମୟ, ହାତୀ ଛାୟା, ବ୍ୟତୀପାତ, ବଡ଼ କ୍ଷୟ ଓ ବୈଧୃତି ଦିନରେ।
ଵୈଶାଖସ୍ଯ ତୃତୀଯାଯାଂ ନଵମୀ କାର୍ତ୍ତିକସ୍ଯ ଚ ପଞ୍ଚଦଶୀ ଚ ମାଘସ୍ଯ ନଭସ୍ଯେ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶୀ
ବୈଶାଖ ମାସର ତୃତୀୟା, କାର୍ତ୍ତିକର ନବମୀ, ମାଘ ଓ ନଭସ୍ୟର ପଂଚଦଶୀ, ଏବଂ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ।
ଯୁଗାଦଯଃ ସ୍ମୃତା ହ୍ଯ୍ ଏତା ଦତ୍ତସ୍ଯାକ୍ଷଯ୍ଯକାରିକାଃ ତଥା ମନ୍ଵନ୍ତରାଦୌ ଚ ଦେଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିଜାନତା
ଏହି ସବୁ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ଦିନ ଭାବେ ମନାଯାଏ; ଏଠି ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି ମନ୍ବନ୍ତର ଆରମ୍ଭରେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଶ୍ଵଯୁକ୍ଛୁକ୍ଲନଵମୀ ଦ୍ଵାଦଶୀ କାର୍ତ୍ତିକେ ତଥା ତୃତୀଯା ଚୈତ୍ରମାସସ୍ଯ ତଥା ଭାଦ୍ରପଦସ୍ଯ ଚ
ଆଶ୍ୱୟୁଜ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ନବମୀ, କାର୍ତ୍ତିକ ଦ୍ୱାଦଶୀ, ଚୈତ୍ର ତୃତୀୟା ଏବଂ ଭାଦ୍ରପଦରେ ମଧ୍ୟ।
ଫାଲ୍ଗୁନସ୍ଯ ହ୍ଯ୍ ଅମାଵାସ୍ଯା ପୌଷସ୍ଯୈକାଦଶୀ ତଥା ଆଷାଢସ୍ଯାପି ଦଶମୀ ମାଘମାସସ୍ଯ ସପ୍ତମୀ
ଫାଲ୍ଗୁନ ଅମାବାସ୍ୟା, ପୌଷ ଏକାଦଶୀ, ଆଷାଢ଼ ଦଶମୀ ଏବଂ ମାଘ ମାସର ସପ୍ତମୀ।
ଶ୍ରାଵଣସ୍ଯାଷ୍ଟମୀ କୃଷ୍ଣା ତଥାଷାଢୀ ଚ ପୂର୍ଣିମା କାର୍ତ୍ତିକୀ ଫାଲ୍ଗୁନୀ ଚୈତ୍ରୀ ଜ୍ଯେଷ୍ଠପଞ୍ଚଦଶୀ ସିତା ମନ୍ଵନ୍ତରାଦଯଶ୍ ଚୈତା ଦତ୍ତସ୍ଯାକ୍ଷଯ୍ଯକାରିକାଃ
ଶ୍ରାବଣ କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ, ଆଷାଢ଼ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, କାର୍ତ୍ତିକ, ଫାଲ୍ଗୁନ, ଚୈତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ଳ ପଂଚଦଶୀ, ଏବଂ ମନ୍ବନ୍ତର ଆରମ୍ଭ—ଏହି ସମୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଯସ୍ଯାଂ ମନ୍ଵନ୍ତରସ୍ଯାଦୌ ରଥମାସ୍ତେ ଦିଵାକରଃ ମାଘମାସସ୍ଯ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ସା ତୁ ସ୍ଯାଦ୍ରଥସପ୍ତମୀ
ଯେଉଁ ଦିନ ମନ୍ବନ୍ତର ଆରମ୍ଭରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଥରେ ବସିଥାନ୍ତି, ମାଘ ମାସର ସପ୍ତମୀ ଦିନ ସେହି 'ରଥସପ୍ତମୀ' ଭାବେ ପରିଚିତ।
ପାନୀଯମପ୍ଯତ୍ର ତିଲୈର୍ଵିମିଶ୍ରଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ପିତୃଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯତୋ ମନୁଷ୍ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତଂ ତେନ ସମାଃ ସହସ୍ରଂ ରହସ୍ଯମେତତ୍ପିତରୋ ଵଦନ୍ତି
ଏଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ତିଳ ମିଶା ଜଳ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ହଜାର ବର୍ଷର ଫଳ ମିଳେ—ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ପିତୃମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ଵୈଶାଖ୍ଯାମୁପରାଗେଷୁ ତଥୋତ୍ସଵମହାଲଯେ ତୀର୍ଥାଯତନଗୋଷ୍ଠେଷୁ ଦୀପୋଦ୍ଯାନଗୃହେଷୁ ଚ
ବୈଶାଖ ମାସର ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣ, ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଓ ପବିତ୍ର ସଭା, ତୀର୍ଥ, ଦେଉଳ, ଗୋଷ୍ଠୀ, ଘର, ବଗିଚା ଓ ଦୀପ ଜଳାଉଥିବା ମନ୍ଦିରରେ—
ଵିଵିକ୍ତେଷୂପଲିପ୍ତେଷୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦେଯଂ ଵିଜାନତା ଵିପ୍ରାନ୍ପୂର୍ଵେ ପରେ ଚାହ୍ନି ଵିନୀତାତ୍ମା ନିମନ୍ତ୍ରଯେତ୍
ଏମିତି ଶାନ୍ତ ଓ ସୁସଂସ୍କୃତ ସ୍ଥାନରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଭଲ ଭାବରେ ଚିତା ଲଗାଯାଇଛି, ଜଣେ ବୁଝିବାକୁ ସକ୍ଷମ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍। ପୂର୍ବ ଦିନ କିମ୍ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ, ନମ୍ର ମନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଶୀଲଵୃତ୍ତଗୁଣୋପେତାନ୍ ଵଯୋରୂପସମନ୍ଵିତାନ୍ ଦ୍ଵୌ ଦୈଵେ ତ୍ରୀଂସ୍ତଥା ପିତ୍ର୍ଯ ଏକୈକମୁଭଯତ୍ର ଵା
ସଦ୍ଚରିତ୍ର, ଭଲ ଆଚରଣ ଓ ଗୁଣ ଥିବା, ଯଥାଯଥିକ ବୟସ ଓ ଦେହ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଜଣ, ପିତୃପୂଜା ପାଇଁ ତିନିଜଣ, କିମ୍ବା ଦୁହିଁ ପାଇଁ ଏକେକ ଜଣ କିମ୍ବା ଉଭୟ ପାଇଁ ଏହିପରି ନିମନ୍ତ୍ରଣ ହେଉ।
ଭୋଜଯେତ୍ସୁସମୃଦ୍ଧୋ ଽପି ନ ପ୍ରସଜ୍ଜତେ ଵିସ୍ତରେ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଦେଵାନ୍ଯଵୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ ଅଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯାସନପୂର୍ଵକମ୍
ଅତ୍ୟଧିକ ଧନୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅତିରିକ୍ତ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ପ୍ରଥମେ ନୂତନ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱଦେବତାଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ପୂଜା କରି, ଯଥାଯଥିକ ଆସନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୂରଯେତ୍ପାତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ତୁ ସ୍ଥାପ୍ଯ ଦର୍ଭପଵିତ୍ରକମ୍ ଶଂ ନୋ ଦେଵୀତ୍ଯ୍ ଅପଃ କୁର୍ଯାଦ୍ ଯଵୋ ଽସୀତି ଯଵାନପି
ଏକ ଯୁଗଳ ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ତା'ପରେ ଦର୍ଭା ଘାସ ରଖିବା ଉଚିତ୍। 'ଶଂ ନଃ ଦେବୀ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜଳ ଦେଇବା ଓ 'ଯବ' ବୋଲି ଯବ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ପ୍ରତି ନ୍ଯସେତ୍ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ ଇତ୍ଯାଭ୍ଯାମ୍ ଆଵାହ୍ଯ ଵିକିରେଦ୍ଯଵାନ୍
ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ବୈଶ୍ୱଦେବ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଅଲଗା କରି ରଖିବା ଉଚିତ୍। 'ବିଶ୍ୱେ ଦେବାଃ' ଏହି ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଯବ ଛିଟାଇବା ଉଚିତ୍।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈର୍ ଅଲଂକୃତ୍ଯ ଯା ଦିଵ୍ଯେତ୍ଯର୍ଘ୍ଯମୁତ୍ସୃଜେତ୍ ଅଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତାଭ୍ଯାମୁତ୍ସୃଷ୍ଟଂ ପିତୃକାର୍ଯଂ ସମାରଭେତ୍
ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ସଜାଇ, 'ଯା ଦିବ୍ୟା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍। ସେହି ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଅର୍ପଣ କରି, ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଦର୍ଭାସନଂ ତୁ ଦତ୍ତ୍ଵାଦୌ ତ୍ରୀଣି ପାତ୍ରାଣି ପୂରଯେତ୍ ଖପଵିତ୍ରାଣି କୃତ୍ଵାଦୌ ଶଂ ନୋ ଦେଵୀତ୍ଯ୍ ଅପଃ କ୍ଷିପେତ୍
ପ୍ରଥମେ ଦର୍ଭା ଘାସର ଆସନ ଦେଇ, ତିନିଟି ପାତ୍ର ପୂରିବା ଉଚିତ୍। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପବିତ୍ର କରି, 'ଶଂ ନଃ ଦେବୀ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ତିଲୋ ଽସୀତି ତିଲାନ୍କୁର୍ଯାଦ୍ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦିକଂ ପୁନଃ ପାତ୍ରଂ ଵନସ୍ପତିମଯଂ ତଥା ପର୍ଣମଯଂ ପୁନଃ
‘ତିଳାଃ’ ବୋଲି ତିଳ ଦେଇବା, ପୁଣି ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ପାତ୍ର କାଠ, ଗଛର ପତ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରକୃତିକ ଜିନିଷର ହେବା ଉଚିତ୍।
ଜଲଜଂ ଵାଥ କୁର୍ଵୀତ ତଥା ସାଗରସମ୍ଭଵମ୍ ସୌଵର୍ଣଂ ରାଜତଂ ଵାପି ପିତୄଣାଂ ପାତ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଜଳଜ ଉପକରଣ କିମ୍ବା ସାଗରରୁ ଆସିଥିବା ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ। ସୁନା କିମ୍ବା ଚାଁଦିର ପାତ୍ର ମଧ୍ୟ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ରଜତସ୍ଯ କଥା ଵାପି ଦର୍ଶନଂ ଦାନମେଵ ଵା ରାଜତୈର୍ ଭାଜନୈରେଷାମ୍ ଅଥଵା ରଜତାନ୍ଵିତୈଃ
ଚାଁଦି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କଥା, ଦର୍ଶନ କିମ୍ବା ଦାନ, ଚାଁଦିର ପାତ୍ର କିମ୍ବା ଚାଁଦି ଲଗାଯାଇଥିବା ପାତ୍ର—ଏହାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଵାର୍ଯପି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଦତ୍ତମ୍ ଅକ୍ଷଯାଯୋପକଲ୍ପତେ ତଥାର୍ଘ୍ଯପିଣ୍ଡଭୋଜ୍ଯାଦୌ ପିତୄଣାଂ ରାଜତଂ ମତମ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭାବରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜଳ, ଚାଁଦିର ପାତ୍ରରେ ଦିଆଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ଏହିପରି ଅର୍ଘ୍ୟ, ପିଣ୍ଡ ଓ ଭୋଜନ ଦାନରେ ମଧ୍ୟ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଚାଁଦି ଉପଯୁକ୍ତ।
ଶିଵନେତ୍ରୋଦ୍ଭଵଂ ଯସ୍ମାତ୍ ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ପିତୃଵଲ୍ଲଭମ୍ ଅମଙ୍ଗଲଂ ତଦ୍ଯତ୍ନେନ ଦେଵକାର୍ଯେଷୁ ଵର୍ଜଯେତ୍
ଚାଁଦି ଶିବଙ୍କ ଆଖିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ତେଣୁ ଏହା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ। କିନ୍ତୁ ଏହା ଅଶୁଭ ହେଉଥିବାରୁ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଏହାକୁ ସାବଧାନରେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏଵଂ ପାତ୍ରାଣି ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ଯଥାଲାଭଂ ଵିମତ୍ସରଃ ଯା ଦିଵ୍ଯେତି ପିତୁର୍ନାମ ଗୋତ୍ରୈର୍ଦର୍ଭକରୋ ନ୍ଯସେତ୍
ଏଭଳି, ଯେଉଁପରି ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ, ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି ପାତ୍ର ବାଛିବା ଉଚିତ୍। 'ଯା ଦିବ୍ୟା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପିତୃଙ୍କ ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ସହିତ ଦର୍ଭା ଧରି ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ପିତୄନ୍ ଆଵାହଯିଷ୍ଯାମି କୁର୍ଵିତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତୁ ତୈଃ ପୁନଃ ଉଶନ୍ତସ୍ତ୍ଵା ତଥାଯନ୍ତୁ ଋଗ୍ଭ୍ଯାମ୍ ଆଵାହଯେତ୍ପିତୄନ୍
‘ମୁଁ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବି’ ବୋଲି କହି, ସେହି ଦୁଇଟି ଋଗ୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ର—‘ଉଶନ୍ତସ୍ତ୍ୱା’ ଓ ‘ତଥାୟନ୍ତୁ’—ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଯା ଦିଵ୍ଯେତ୍ଯର୍ଘ୍ଯମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗନ୍ଧାଦିକାଂସ୍ତତଃ ହସ୍ତାତ୍ତଦୁଦକଂ ପୂର୍ଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସଂସ୍ରଵମାଦିତଃ
‘ଯା ଦିବ୍ୟା’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ପରେ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନସମଗ୍ରୀ ଦେବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଥମେ ହାତରୁ ଜଳ ଢାଳି, ତା'ପରେ ତର୍ପଣ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପିତୃପାତ୍ରେ ନିଧାଯାଥ ନ୍ଯୁବ୍ଜମୁତ୍ତରତୋ ନ୍ଯସେତ୍ ପିତୃଭ୍ଯଃ ସ୍ଥାନମସୀତି ନିଧାଯ ପରିଷେଚଯେତ୍
ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପାତ୍ର ରଖି, ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ରଖିବା ଉଚିତ୍। ‘ପିତୃଭ୍ୟଃ ସ୍ଥାନମ୍’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପାତ୍ର ଚାରିପାଖରେ ଜଳ ଢାଳିବା ଉଚିତ୍।
ତତ୍ରାପି ପୂର୍ଵଵତ୍କୁର୍ଯାଦ୍ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ଵିମତ୍ସରଃ ଉଭାଭ୍ଯାମପି ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ ଆହୃତ୍ଯ ପରିଵେଷଯେତ୍
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବପରି ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦୁଇହାତରେ ଭୋଜନ ନେଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପରିବେଶନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପ୍ରଶାନ୍ତଚିତ୍ତଃ ସତତଂ ଦର୍ଭପାଣିରଶେଷତଃ ଗୁଣାଢ୍ଯୈଃ ସୂପଶାକୈସ୍ତୁ ନାନାଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ଵିଶେଷତଃ
ସଦା ଶାନ୍ତ ମନ ରଖି, ହାତରେ ଦର୍ଭା ଧରି, ସମସ୍ତ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ଗୁଣବତ୍ତା ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ତରକାରୀ, ଶାକ ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନଂ ତୁ ସଦଧିକ୍ଷୀରଂ ଗୋଘୃତଂ ଶର୍କରାନ୍ଵିତମ୍ ମାସଂ ପ୍ରୀଣାତି ଵୈ ସର୍ଵାନ୍ ପିତୄନିତ୍ଯାହ କେଶଵଃ
ଦହି, ଦୁଧ, ଗାଈଁ ଘିଅ ଓ ଚିନି ମିଶାଇ ପକାଯାଇଥିବା ଅନ୍ନ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦାନ କଲେ, ସେମାନେ ଏହାରେ ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଲାଭ କରନ୍ତି—ଏହିପରି କହିଛନ୍ତି କେଶବ।