ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମାକାଙ୍କ୍ଷନ୍ ପିତୄନ୍ ଯାଚେତ ମାନଵଃ ଦାତାରୋ ନୋ ଽଭିଵର୍ଧନ୍ତାଂ ଵେଦାଃ ସଂତତିରେଵ ଚ
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଆଶା କରି, ମଣିଷ ତାଙ୍କ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ: 'ଆମ ଦାନଦାତାମାନେ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ବେଦ ଓ ଆମ ବଂଶ ଚାଲିଯାଉ।'
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଚ ନୋ ମା ଵ୍ଯଗମଦ୍ ବହୁ ଦେଯଂ ଚ ନୋ ଽସ୍ତ୍ଵିତି ଅନ୍ନଂ ଚ ନୋ ବହୁ ଭଵେଦ୍ ଅତିଥୀଂଶ୍ଚ ଲଭେମହି
'ଆମ ଶ୍ରଦ୍ଧା କେବେ ହ୍ରାସ ନହେଉ, ଆମ ପାଖରେ ବହୁତ ଦେବା ପାଇଁ ଥାଉ, ଆମ ପାଖରେ ପ୍ରଚୁର ଅନ୍ନ ରହୁ, ଆମେ ଅତିଥିମାନେ ପାଉ।'
ଯାଚିତାରଶ୍ଚ ନଃ ସନ୍ତୁ ମା ଚ ଯାଚିଷ୍ମ କଂଚନ ଏତଦସ୍ତ୍ଵିତି ତତ୍ପ୍ରୋକ୍ତମ୍ ଅନ୍ଵାହାର୍ଯଂ ତୁ ପାର୍ଵଣମ୍
ଆମ ପାଖରୁ ଯେଉଁମାନେ ଚାହିବେ, ସେମାନେ ହେଉନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ଆମେ କେହିଠାରୁ କିଛି ଚାହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ନିୟମ ରହିଛି—ପର୍ବ ଦିନରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଏଭଳି ଦେବାକୁ କହାଯାଇଛି।
ଯଥେନ୍ଦୁସଂକ୍ଷଯେ ତଦ୍ଵଦ୍ ଅନ୍ଯତ୍ରାପି ନିଗଦ୍ଯତେ ପିଣ୍ଡାଂସ୍ତୁ ଗୋଜଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦଗ୍ନୌ ଜଲେ ଽପି ଵା
ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କର କ୍ଷୟ ହେବାବେଳେ ନିୟମ ଅଛି, ସେପରି ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ—ପିଣ୍ଡ ଦୁଧାରୁ ଦିଆଯିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା, ଅଗ୍ନିକୁ କିମ୍ବା ପାଣିକୁ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯିପାରିବ।
ଵିପ୍ରାଗ୍ରତୋ ଵା ଵିକିରେଦ୍ ଵଯୋଭିର୍ ଅଭିଵାଶଯେତ୍ ପତ୍ନୀ ତୁ ମଧ୍ଯମଂ ପିଣ୍ଡଂ ପ୍ରାଶଯେଦ୍ ଵିନଯାନ୍ଵିତା
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପିଣ୍ଡ ଛିଟିଯିବା ଉଚିତ୍, ଭଲ ଭାବରେ ଶୁଭ କଥା କହି ଦେବା ଦରକାର। ଘରବଧୂ ନମ୍ରତା ସହିତ ମଧ୍ୟମ ପିଣ୍ଡ ଖାଇବେ।
ଆଧତ୍ତ ପିତରୋ ଗର୍ଭମ୍ ଅତ୍ର ସଂତାନଵର୍ଧନମ୍ ତାଵଦୁଚ୍ଛେଷଣଂ ତିଷ୍ଠେଦ୍ ଯାଵଦ୍ଵିପ୍ରା ଵିସର୍ଜିତାଃ
ପିତୃମାନେ ଏଠି ଗର୍ଭ ରଖନ୍ତି, ଯାହା ଉତ୍ସବଂଶ ବଢ଼ାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାଉଅଯ୍ୟନ୍ତି, ସେଯାଏଁ ପ୍ରସାଦ ଅଂଶ ଅଅଁଶ ରହିବା ଉଚିତ୍।
ଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ତତଃ କୁର୍ଯାନ୍ ନିଵୃତ୍ତେ ପିତୃକର୍ମଣି ଇଷ୍ଟୈଃ ସହ ତତଃ ଶାନ୍ତୋ ଭୁଞ୍ଜୀତ ପିତୃସେଵିତମ୍
ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହେଲେ, ତାପରେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କରିବା ଉଚିତ୍। ତାପରେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ଅତିଥିମାନେ ସହିତ ଶାନ୍ତିରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଜନ ଖାଇବେ।
ପୁନର୍ ଭୋଜନମଧ୍ଵାନଂ ଯାନମାଯାସମୈଥୁନମ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧକୃଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧଭୁକ୍ଚୈଵ ସର୍ଵମେତଦ୍ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ପୁନି ଖାଇବା, ଯାତ୍ରା କରିବା, ଶରୀରିକ କ୍ଲେଶ କିମ୍ବା ସଂଗମ, ଏବଂ ଆଉ ଏକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା କିମ୍ବା ଖାଇବା—ଏସବୁ କଥା ଏହି ଦିନ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯକଲହଂ ଚୈଵ ଦିଵାସ୍ଵପ୍ନଂ ଚ ସର୍ଵଦା ଅନେନ ଵିଧିନା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ନିରୁଦ୍ଵାସ୍ଯେହ ନିର୍ଵପେତ୍
ପଢ଼ା, ଝଗଡ଼ା କିମ୍ବା ଦିନେ ଶୁଅଁଥିବା କଥା ସବୁବେଳେ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ଏହି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯିବା ପରେ ଏଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଦରକାର।
କନ୍ଯାକୁମ୍ଭଵୃଷସ୍ଥେ ଽର୍କେ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେଷୁ ସର୍ଵଦା ଯତ୍ର ଯତ୍ର ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଂ ସପିଣ୍ଡୀକରଣାତ୍ ପରମ୍ ତତ୍ରାନେନ ଵିଧାନେନ ଦେଯମ୍ ଅଗ୍ନିମତା ସଦା
କନ୍ୟା, କୁମ୍ଭ, ବୃଷ ରାଶିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିବାବେଳେ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ, ସପିଣ୍ଡୀକରଣ ପରେ ଯେଉଁଠି ଦାନ ଦେବାକୁ ହୁଏ, ସେଠି ସବୁବେଳେ ଏହି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିଷ୍ଣୁନା ଯଦୁଦୀରିତମ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସାଧାରଣଂ ନାମ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏବେ ମୁଁ କହିବି, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କଥା—ସାଧାରଣ ନାମକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଦେଇଥାଏ।
ଅଯନେ ଵିଷୁଵେ ଯୁଗ୍ମେ ସାମାନ୍ଯେ ଚାର୍କସଂକ୍ରମେ ଅମାଵାସ୍ଯାଷ୍ଟକାକୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ପଞ୍ଚଦଶୀଷୁ ଚ
ଉତ୍ତରାୟଣ, ଦକ୍ଷିଣାୟଣ, ବିଷୁବ, ଯୁଗଳ ମାସ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗତି ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଅମାବାସ୍ୟା, ଅଷ୍ଟକା, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ପଂଚଦଶୀ—ଏହି ସମୟରେ।
ଆର୍ଦ୍ରାମଘାରୋହିଣୀଷୁ ଦ୍ରଵ୍ଯବ୍ରାହ୍ମଣସଂଗମେ ଗଜଚ୍ଛାଯାଵ୍ଯତୀପାତେ ଵିଷ୍ଟିଵୈଧୃତିଵାସରେ
ଆର୍ଦ୍ରା, ମଘା, ରୋହିଣୀ ତିଥି, ଉପଯୁକ୍ତ ଦାନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିବା ସମୟ, ହାତୀ ଛାୟା, ବ୍ୟତୀପାତ, ବଡ଼ କ୍ଷୟ ଓ ବୈଧୃତି ଦିନରେ।
ଵୈଶାଖସ୍ଯ ତୃତୀଯାଯାଂ ନଵମୀ କାର୍ତ୍ତିକସ୍ଯ ଚ ପଞ୍ଚଦଶୀ ଚ ମାଘସ୍ଯ ନଭସ୍ଯେ ଚ ତ୍ରଯୋଦଶୀ
ବୈଶାଖ ମାସର ତୃତୀୟା, କାର୍ତ୍ତିକର ନବମୀ, ମାଘ ଓ ନଭସ୍ୟର ପଂଚଦଶୀ, ଏବଂ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ।
ଯୁଗାଦଯଃ ସ୍ମୃତା ହ୍ଯ୍ ଏତା ଦତ୍ତସ୍ଯାକ୍ଷଯ୍ଯକାରିକାଃ ତଥା ମନ୍ଵନ୍ତରାଦୌ ଚ ଦେଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିଜାନତା
ଏହି ସବୁ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ଦିନ ଭାବେ ମନାଯାଏ; ଏଠି ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି ମନ୍ବନ୍ତର ଆରମ୍ଭରେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଶ୍ଵଯୁକ୍ଛୁକ୍ଲନଵମୀ ଦ୍ଵାଦଶୀ କାର୍ତ୍ତିକେ ତଥା ତୃତୀଯା ଚୈତ୍ରମାସସ୍ଯ ତଥା ଭାଦ୍ରପଦସ୍ଯ ଚ
ଆଶ୍ୱୟୁଜ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ନବମୀ, କାର୍ତ୍ତିକ ଦ୍ୱାଦଶୀ, ଚୈତ୍ର ତୃତୀୟା ଏବଂ ଭାଦ୍ରପଦରେ ମଧ୍ୟ।
ଫାଲ୍ଗୁନସ୍ଯ ହ୍ଯ୍ ଅମାଵାସ୍ଯା ପୌଷସ୍ଯୈକାଦଶୀ ତଥା ଆଷାଢସ୍ଯାପି ଦଶମୀ ମାଘମାସସ୍ଯ ସପ୍ତମୀ
ଫାଲ୍ଗୁନ ଅମାବାସ୍ୟା, ପୌଷ ଏକାଦଶୀ, ଆଷାଢ଼ ଦଶମୀ ଏବଂ ମାଘ ମାସର ସପ୍ତମୀ।
ଶ୍ରାଵଣସ୍ଯାଷ୍ଟମୀ କୃଷ୍ଣା ତଥାଷାଢୀ ଚ ପୂର୍ଣିମା କାର୍ତ୍ତିକୀ ଫାଲ୍ଗୁନୀ ଚୈତ୍ରୀ ଜ୍ଯେଷ୍ଠପଞ୍ଚଦଶୀ ସିତା ମନ୍ଵନ୍ତରାଦଯଶ୍ ଚୈତା ଦତ୍ତସ୍ଯାକ୍ଷଯ୍ଯକାରିକାଃ
ଶ୍ରାବଣ କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ, ଆଷାଢ଼ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, କାର୍ତ୍ତିକ, ଫାଲ୍ଗୁନ, ଚୈତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ଳ ପଂଚଦଶୀ, ଏବଂ ମନ୍ବନ୍ତର ଆରମ୍ଭ—ଏହି ସମୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଯସ୍ଯାଂ ମନ୍ଵନ୍ତରସ୍ଯାଦୌ ରଥମାସ୍ତେ ଦିଵାକରଃ ମାଘମାସସ୍ଯ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ସା ତୁ ସ୍ଯାଦ୍ରଥସପ୍ତମୀ
ଯେଉଁ ଦିନ ମନ୍ବନ୍ତର ଆରମ୍ଭରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଥରେ ବସିଥାନ୍ତି, ମାଘ ମାସର ସପ୍ତମୀ ଦିନ ସେହି 'ରଥସପ୍ତମୀ' ଭାବେ ପରିଚିତ।
ପାନୀଯମପ୍ଯତ୍ର ତିଲୈର୍ଵିମିଶ୍ରଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ପିତୃଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯତୋ ମନୁଷ୍ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତଂ ତେନ ସମାଃ ସହସ୍ରଂ ରହସ୍ଯମେତତ୍ପିତରୋ ଵଦନ୍ତି
ଏଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ତିଳ ମିଶା ଜଳ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ହଜାର ବର୍ଷର ଫଳ ମିଳେ—ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ପିତୃମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ଵୈଶାଖ୍ଯାମୁପରାଗେଷୁ ତଥୋତ୍ସଵମହାଲଯେ ତୀର୍ଥାଯତନଗୋଷ୍ଠେଷୁ ଦୀପୋଦ୍ଯାନଗୃହେଷୁ ଚ
ବୈଶାଖ ମାସର ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣ, ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଓ ପବିତ୍ର ସଭା, ତୀର୍ଥ, ଦେଉଳ, ଗୋଷ୍ଠୀ, ଘର, ବଗିଚା ଓ ଦୀପ ଜଳାଉଥିବା ମନ୍ଦିରରେ—
ଵିଵିକ୍ତେଷୂପଲିପ୍ତେଷୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦେଯଂ ଵିଜାନତା ଵିପ୍ରାନ୍ପୂର୍ଵେ ପରେ ଚାହ୍ନି ଵିନୀତାତ୍ମା ନିମନ୍ତ୍ରଯେତ୍
ଏମିତି ଶାନ୍ତ ଓ ସୁସଂସ୍କୃତ ସ୍ଥାନରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଭଲ ଭାବରେ ଚିତା ଲଗାଯାଇଛି, ଜଣେ ବୁଝିବାକୁ ସକ୍ଷମ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍। ପୂର୍ବ ଦିନ କିମ୍ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ, ନମ୍ର ମନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଶୀଲଵୃତ୍ତଗୁଣୋପେତାନ୍ ଵଯୋରୂପସମନ୍ଵିତାନ୍ ଦ୍ଵୌ ଦୈଵେ ତ୍ରୀଂସ୍ତଥା ପିତ୍ର୍ଯ ଏକୈକମୁଭଯତ୍ର ଵା
ସଦ୍ଚରିତ୍ର, ଭଲ ଆଚରଣ ଓ ଗୁଣ ଥିବା, ଯଥାଯଥିକ ବୟସ ଓ ଦେହ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଜଣ, ପିତୃପୂଜା ପାଇଁ ତିନିଜଣ, କିମ୍ବା ଦୁହିଁ ପାଇଁ ଏକେକ ଜଣ କିମ୍ବା ଉଭୟ ପାଇଁ ଏହିପରି ନିମନ୍ତ୍ରଣ ହେଉ।
ଭୋଜଯେତ୍ସୁସମୃଦ୍ଧୋ ଽପି ନ ପ୍ରସଜ୍ଜତେ ଵିସ୍ତରେ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଦେଵାନ୍ଯଵୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ ଅଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯାସନପୂର୍ଵକମ୍
ଅତ୍ୟଧିକ ଧନୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅତିରିକ୍ତ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ପ୍ରଥମେ ନୂତନ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱଦେବତାଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ପୂଜା କରି, ଯଥାଯଥିକ ଆସନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୂରଯେତ୍ପାତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ତୁ ସ୍ଥାପ୍ଯ ଦର୍ଭପଵିତ୍ରକମ୍ ଶଂ ନୋ ଦେଵୀତ୍ଯ୍ ଅପଃ କୁର୍ଯାଦ୍ ଯଵୋ ଽସୀତି ଯଵାନପି
ଏକ ଯୁଗଳ ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ତା'ପରେ ଦର୍ଭା ଘାସ ରଖିବା ଉଚିତ୍। 'ଶଂ ନଃ ଦେବୀ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜଳ ଦେଇବା ଓ 'ଯବ' ବୋଲି ଯବ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ପ୍ରତି ନ୍ଯସେତ୍ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ ଇତ୍ଯାଭ୍ଯାମ୍ ଆଵାହ୍ଯ ଵିକିରେଦ୍ଯଵାନ୍
ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ବୈଶ୍ୱଦେବ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଅଲଗା କରି ରଖିବା ଉଚିତ୍। 'ବିଶ୍ୱେ ଦେବାଃ' ଏହି ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଯବ ଛିଟାଇବା ଉଚିତ୍।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈର୍ ଅଲଂକୃତ୍ଯ ଯା ଦିଵ୍ଯେତ୍ଯର୍ଘ୍ଯମୁତ୍ସୃଜେତ୍ ଅଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତାଭ୍ଯାମୁତ୍ସୃଷ୍ଟଂ ପିତୃକାର୍ଯଂ ସମାରଭେତ୍
ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ସଜାଇ, 'ଯା ଦିବ୍ୟା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍। ସେହି ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଅର୍ପଣ କରି, ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଦର୍ଭାସନଂ ତୁ ଦତ୍ତ୍ଵାଦୌ ତ୍ରୀଣି ପାତ୍ରାଣି ପୂରଯେତ୍ ଖପଵିତ୍ରାଣି କୃତ୍ଵାଦୌ ଶଂ ନୋ ଦେଵୀତ୍ଯ୍ ଅପଃ କ୍ଷିପେତ୍
ପ୍ରଥମେ ଦର୍ଭା ଘାସର ଆସନ ଦେଇ, ତିନିଟି ପାତ୍ର ପୂରିବା ଉଚିତ୍। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପବିତ୍ର କରି, 'ଶଂ ନଃ ଦେବୀ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ତିଲୋ ଽସୀତି ତିଲାନ୍କୁର୍ଯାଦ୍ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦିକଂ ପୁନଃ ପାତ୍ରଂ ଵନସ୍ପତିମଯଂ ତଥା ପର୍ଣମଯଂ ପୁନଃ
‘ତିଳାଃ’ ବୋଲି ତିଳ ଦେଇବା, ପୁଣି ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ପାତ୍ର କାଠ, ଗଛର ପତ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରକୃତିକ ଜିନିଷର ହେବା ଉଚିତ୍।
ଜଲଜଂ ଵାଥ କୁର୍ଵୀତ ତଥା ସାଗରସମ୍ଭଵମ୍ ସୌଵର୍ଣଂ ରାଜତଂ ଵାପି ପିତୄଣାଂ ପାତ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଜଳଜ ଉପକରଣ କିମ୍ବା ସାଗରରୁ ଆସିଥିବା ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ। ସୁନା କିମ୍ବା ଚାଁଦିର ପାତ୍ର ମଧ୍ୟ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।