କସ୍ତେ ସଖାଭଵଚ୍ଚାଗ୍ରେ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଵଧେ ଵିଭୋ ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯୋ ଵୀର୍ଯଶାଲୀ ମଦୋଦ୍ଧତଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କୁ ମାରିବା ବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ସାଙ୍ଗୀ କିଏ ଥିଲେ? ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅହଙ୍କାରୀ ଦାନବ।
ତ୍ଵାଂ ପ୍ରାପ୍ଯାପଶ୍ଯଦସୁରୋ ଵିଷମଂ ସ୍ମୃତିଵିଭ୍ରମମ୍ ପୂର୍ଵେ ଽପ୍ଯତିବଲା ଯେ ଚ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରାଃ ସୁରଵିଦ୍ଵିଷଃ
ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଦାନବ ଦୁଃଖ ଓ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଗଲା; ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ରାଜାମାନେ ଥିଲେ, ଯେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ହେଇଥିଲେ।
ଵିନାଶମାଗତାଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଶଲଭା ଇଵ ପାଵକମ୍ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଚ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ତ୍ଵମେଵାନ୍ତକରୋ ହରେ
ସେମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିଯିବା ପୋକମାନେ ପରି ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲେ; ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ, ହେ ହରି, ଆପଣ ଏକା ଦାନବମାନେଙ୍କ ନାଶକ।
ତଥୈଵାଦ୍ଯେହ ମଗ୍ନାନାଂ ଭଵ ଵିଷ୍ଣୋ ସୁରାଶ୍ରଯଃ ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଵ୍ଯଵର୍ଧତ ମହାଭୁଜଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ଏବେ ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଦେବତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ହୁଅ; ଏଭଳି କୁହିବା ପରେ, ମହାବାହୁ ବିଷ୍ଣୁ ଶକ୍ତିରେ ବଢ଼ିଗଲେ।
ଋଦ୍ଧ୍ଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତଃ ସର୍ଵଭୂତାଶ୍ରଯୋ ଽରିହା ଅଥୋଵାଚ ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ କାଲକ୍ଷମମ୍ ଅଧୋକ୍ଷଜଃ
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶ୍ରୀରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଏବଂ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶକ, ସେ ଅଧୋକ୍ଷଜ ତାପସରେ ଧୈର୍ୟଶୀଳ ସହସ୍ରାକ୍ଷଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରାଃ ସ୍ଵୈର୍ଵଧୋପାଯୈଃ ଶକ୍ଯା ହନ୍ତୁଂ ହି ନାନ୍ଯତଃ ଦୁର୍ଜଯସ୍ତାରକୋ ଦୈତ୍ଯୋ ମୁକ୍ତ୍ଵା ସପ୍ତଦିନଂ ଶିଶୁମ୍
ଦାନବରାଜମାନେ ନିଜ ଉପାୟରେ ମାତ୍ର ମରିପାରନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ନୁହେଁ; ତାରକ ନାମକ ଦାନବ ସପ୍ତଦିନ ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥା ବ୍ୟତୀତ ଅଜୟ।
କଶ୍ଚିତ୍ସ୍ତ୍ରୀଵଧ୍ଯତାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵଧେ ଽନ୍ଯସ୍ଯ କୁମାରିକା ଜମ୍ଭସ୍ତୁ ଵଧ୍ଯତାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଦାନଵଃ କ୍ରୂରଵିକ୍ରମଃ
କେହି ନାରୀଙ୍କ ହାତରେ ବଧ୍ୟ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ କୌମାରୀ ମୃତ୍ୟୁର ଉପାୟ; ଜମ୍ଭ ନାମକ କ୍ରୂର ଦାନବ ମଧ୍ୟ ବଧ୍ୟ ହୋଇଛି।
ତସ୍ମାଦ୍ଵୀର୍ଯେଣ ଦିଵ୍ଯେନ ଜହି ଜମ୍ଭଂ ଜଗଦ୍ଵରମ୍ ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତ୍ଵାଂ ଵିନା ସ ତୁ ଦାନଵଃ
ଏହିଯୋଗୁଁ, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଜମ୍ଭ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦେଉଥିବାକୁ ମାର; ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅଜୟ, କିନ୍ତୁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି।
ମଯା ଗୁପ୍ତୋ ରଣେ ଜମ୍ଭଂ ଜଗତ୍କଣ୍ଟକମୁଦ୍ଧର ତଦ୍ଵୈକୁଣ୍ଠଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ଽମରାରିହା
ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବି, ତୁମେ ଏହି ଜମ୍ଭ ନାମକ ଜଗତର କଣ୍ଟକୁ ଉପଡ଼; ବୈକୁଣ୍ଠଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଅମରମାନେଙ୍କ ଶତ୍ରୁ,
ସମାଦିଶତ୍ସୁରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ରଚନାଂ ପ୍ରତି ଯତ୍ସାରଂ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଵୀର୍ଯସ୍ଯ ତପସୋ ଽପି ଚ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେନା ଗଠନ ନେଇ ଆଦେଶ ଦେଲେ; ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଯେଉଁ ଶୌର୍ୟ ଓ ତପସ୍ୟାର ସାର, ସେ ସବୁ।
ତଦେକାଦଶ ରୁଦ୍ରାଂସ୍ତୁ ଚକାରାଗ୍ରେସରାନ୍ହରିଃ ଵ୍ଯାଲଭୋଗାଙ୍ଗସଂନଦ୍ଧା ବଲିନୋ ନୀଲକଂଧରାଃ
ହରି ଏଗାରୋଟି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସେନାର ଆଗରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଲେ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନୀଳ କଣ୍ଠ, ଶରୀରରେ ସର୍ପ ଗୁଞ୍ଜିକା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଚନ୍ଦ୍ରଖଣ୍ଡନୃମୁଣ୍ଡାଲୀମଣ୍ଡିତୋରୁଶିଖଣ୍ଡିନଃ ଶୂଲଜ୍ଵାଲାଵଲିପ୍ତାଙ୍ଗା ଭୁଜମଣ୍ଡଲଭୈରଵାଃ
ଚନ୍ଦ୍ରଖଣ୍ଡ ଓ ମଣିଷ ଖପର ଦ୍ୱାରା ଶିର ଶୋଭିତ, ଶୂଳର ଅଗ୍ନିରେ ଦେହ ଲିପ୍ତ, ଭୟଙ୍କର ଭୁଜବଳ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ପିଙ୍ଗୋତ୍ତୁଙ୍ଗଜଟାଜୂଟାଃ ସିଂହଚର୍ମାନୁଷଙ୍ଗିଣଃ କପାଲୀଶାଦଯୋ ରୁଦ୍ରା ଵିଦ୍ରାଵିତମହାସୁରାଃ
ପିଙ୍ଗଳ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ଜଟା, ସିଂହଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, କପାଳୀ ଆଦି ରୁଦ୍ରମାନେ, ଯେମାନେ ମହାଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିଥିଲେ।
କପାଲୀ ପିଙ୍ଗଲୋ ଭୀମୋ ଵିରୂପାକ୍ଷୋ ଵିଲୋହିତଃ ଅଜେଶଃ ଶାସନଃ ଶାସ୍ତା ଶଂଭୁଶ୍ଚଣ୍ଡୋ ଧ୍ରୁଵସ୍ତଥା
କପାଳୀ, ପିଙ୍ଗଳ, ଭୀମ, ବିରୂପାକ୍ଷ, ବିଲୋହିତ, ଅଜେଶ, ଶାସନ, ଶାସ୍ତା, ଶମ୍ଭୁ, ଚଣ୍ଡ ଓ ଧ୍ରୁବ।
ଏତ ଏକାଦଶାନନ୍ତବଲା ରୁଦ୍ରାଃ ପ୍ରଭାଵିଣଃ ପାଲଯନ୍ତୋ ବଲସ୍ଯାଗ୍ରେ ଦାରଯନ୍ତଶ୍ଚ ଦାନଵାନ୍
ଏହି ଏଗାରୋଟି ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରୁଦ୍ର, ସେନାର ଆଗରେ ରହି ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଚିରି ଦେଉଥିଲେ।
ଆପ୍ଯାଯଯନ୍ତସ୍ତ୍ରିଦଶାନ୍ ଗର୍ଜନ୍ତ ଇଵ ଚାମ୍ବୁଦାଃ ହିମାଚଲାଭେ ମହତି କାଞ୍ଚନାମ୍ବୁରୁହସ୍ରଜି
ସେମାନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଉଥିଲେ, ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ, ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ପରି ବିଶାଳ ଏବଂ ସୁନା ଲୋଟସ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ପ୍ରଚଲଚ୍ଚାମରେ ହେମଘଣ୍ଟାସଂଘାତମଣ୍ଡିତେ ଐରାଵତେ ଚତୁର୍ଦନ୍ତେ ମାତଙ୍ଗେ ଽଚଲସଂସ୍ଥିତେ
ଏଇରାବତ ନାମକ ଚାରିଦନ୍ତି ହାତୀରେ, ଚଳିତ ଚାମର ଓ ସୁନାର ଘଣ୍ଟିର ଝୁଡା ଲଗାଇ ରହିଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ଅଚଳ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ମହାମଦଜଲସ୍ରାଵେ କାମରୂପେ ଶତକ୍ରତୁଃ ତସ୍ଥୌ ହିମଗିରେଃ ଶୃଙ୍ଗେ ଭାନୁମାନିଵ ଦୀପ୍ତିମାନ୍
ଏହି ହାତୀରୁ ମଦର ଝରା ବହିଥିଲା, ଇନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁଠି ଚାହିଲେ ରୂପ ନେଇପାରିଥିବା, ହିମପର୍ବତର ଶିଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ତସ୍ଯାରକ୍ଷତ୍ପଦଂ ସଵ୍ଯଂ ମାରୁତୋ ଽମିତଵିକ୍ରମଃ ଜୁଗୋପାପରମଗ୍ନିସ୍ତୁ ଜ୍ଵାଲାପୂରିତଦିଙ୍ମୁଖଃ
ତାଙ୍କର ବାମପାଶେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାୟୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଅଗ୍ନି, ଯାହାର ମୁଖ ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନ୍ୟପାଶେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ପୃଷ୍ଠରକ୍ଷୋ ଽଭଵଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ସସୈନ୍ଯସ୍ଯ ଶତକ୍ରତୋଃ ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ଵିଶ୍ଵେ ମରୁତଶ୍ଚାଶ୍ଵିନାଵପି
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କର ସେନାର ପଛରେ ବିଷ୍ଣୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ବିଶ୍ୱଦେବ, ମାରୁତ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦ୍ୱୟ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵା ରାକ୍ଷସା ଯକ୍ଷାଃ ସକିଂନରମହୋରଗାଃ ନାନାଵିଧାଯୁଧାଶ୍ଚିତ୍ରା ଦଧାନା ହେମଭୂଷଣାଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ, ରାକ୍ଷସ, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ମହାନାଗମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଆୟୁଧ ଓ ସୁନାର ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
କୋଟିଶଃ କୋଟିଶଃ କୃତ୍ଵା ଵୃନ୍ଦଂ ଚିହ୍ନୋପଲକ୍ଷିତମ୍ ଵିଶ୍ରାମଯନ୍ତଃ ସ୍ଵାଂ କୀର୍ତିଂ ବନ୍ଦିଵୃନ୍ଦପୁରଃସରାଃ ଚେରୁର୍ଦୈତ୍ଯଵଧେ ହୃଷ୍ଟାଃ ସହେନ୍ଦ୍ରାଃ ସୁରଜାତଯଃ
କୋଟିକୋଟି ଦଳ, ନିଜ ଚିହ୍ନରେ ଚିହ୍ନିତ, ବାଣୀଗାୟକ ଦଳ ଆଗରେ, ଦେବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଦେବସେନା ଦେଇ, ଦାଇତ୍ୟବଧରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ନିଜ ଗୌରବ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ଉଲ୍ଲାସରେ ପରିଚଳନ କରିଥିଲେ।
ଶତକ୍ରତୋରମରନିକାଯପାଲିତା ପତାକିନୀ ଗଜଶତଵାଜିନାଦିତା ସିତୋନ୍ନତଧ୍ଵଜପଟକୋଟିମଣ୍ଡିତା ବଭୂଵ ସା ଦିତିସୁତଶୋକଵର୍ଧିନୀ
ଅମରମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେନା, ପତାକା, ଶତ ହାତୀ ଓ ଘୋଡାର ଗର୍ଜନ, ଉଚ୍ଚ ଧଳା ଧ୍ୱଜପଟର କୋଟି ଶୋଭାରେ ଶୋଭିତ, ଦିତିପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖର କାରଣ ହେଲା।
ଆଯାନ୍ତୀମ୍ ଅଵଲୋକ୍ଯାଥ ସୁରସେନାଂ ଗଜାସୁରଃ ଗଜରୂପୀ ମହାମ୍ଭୋଦସଂଘାତୋ ଭାତି ଭୈରଵଃ
ଦେବସେନା ଆଗକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ହାତୀ ଆକାରର ଦାସୁର, ମହାମେଘ ଦଳ ପରି ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଇଲା।
ପରଶ୍ଵଧାଯୁଧୋ ଦୈତ୍ଯୋ ଦଂଶିତୋଷ୍ଠକସଂପୁଟଃ ମମର୍ଦ ଚ ରଣେ ଦେଵାଂଶ୍ ଚିକ୍ଷେପାନ୍ଯାନ୍କରେଣ ତୁ
ଯୁଦ୍ଧକୁଲାଡି ହାତିରେ ଦାସୁର, ରୋଷରେ ଟିପି ଓଠରେ, ଦେବମାନେ ରଣରେ ଚେପିଦେଲେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ହାତରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ।
ପରାନ୍ପରଶୁନା ଜଘ୍ନେ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରୋ ରୌଦ୍ରଵିକ୍ରମଃ ତସ୍ଯ ପାତଯତଃ ସେନାଂ ଯକ୍ଷଗନ୍ଧର୍ଵକିଂନରାଃ
ଦାସୁର ରାଜା, ଭୟାନକ ପ୍ରତାପରେ, କୁଲାଡିରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରିଦେଲେ; ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବାବେଳେ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନରମାନେ—
ମୁମୁଚୁଃ ସଂହତାଃ ସର୍ଵେ ଚିତ୍ରଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରସଂହତିମ୍ ପାଶାନ୍ ପରଶ୍ଵଧାଂଶ୍ଚକ୍ରାନ୍ ଭିନ୍ଦିପାଲାନ୍ ସମୁଦ୍ଗରାନ୍
ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହୋଇ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଝଡାଇଲେ: ପାଶ, କୁଲାଡି, ଚକ୍ର, ଭିନ୍ଦିପାଳ, ମୁସଳ।
କୁନ୍ତାନ୍ପ୍ରାସାନ୍ ଅସୀଂସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣାନ୍ ମୁଦ୍ଗରାଂଶ୍ଚାପି ଦୁଃସହାନ୍ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ସୋ ଽଗ୍ରସଦ୍ଦୈତ୍ଯଃ କଵଲାନିଵ ଯୂଥପଃ
ଯୂଥପତି ମାନେ ଖାଇବା ଦଳ ପରି, ଦାସୁର ଏହି କୁଣ୍ତ, ପ୍ରାସ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳୱାର ଓ ଦୁଃସହ ମୁସଳ ସବୁ ଗଳିଗଲା।
କୋପାସ୍ଫାଲିତଦୀର୍ଘାଗ୍ରକରାସ୍ଫୋଟେନ ପାତଯନ୍ ଵିଚଚାର ରଣେ ଦେଵାନ୍ ଦୁଷ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯେ ଗଜଦାନଵଃ
କ୍ରୋଧରେ ଦୀର୍ଘ ଶୁଣ୍ଡ ଫିଙ୍ଗି ଏବଂ ଫେଲାଇ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହାତୀ ଦାନବ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଘୁରୁଥିଲା।
ଯସ୍ମିନ୍ଯସ୍ମିନ୍ନିପତତି ସୁରଵୃନ୍ଦେ ଗଜାସୁରଃ ତସ୍ମିଂସ୍ତସ୍ମିନ୍ମହାଶବ୍ଦୋ ହାହାକାରକୃତୋ ଽଭଵତ୍
ଯେଉଁଠି ହାତୀ ଦାସୁର ଦେବଦଳରେ ପଡିଥିଲା, ସେଉଁଠି ମହାଶବ୍ଦ ଓ 'ହାହା' ରୋଦନ ଉଠିଥିଲା।