ପୁରାଣଵେତ୍ତା ଧର୍ମଜ୍ଞଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଜପତତ୍ପରଃ ଶିଵଭକ୍ତଃ ପିତୃପରଃ ସୂର୍ଯଭକ୍ତୋ ଽଥ ଵୈଷ୍ଣଵଃ
ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, ନିଜ ପାଠ ପଢ଼ିବାରେ ନିଷ୍ଠା, ଶିବ ଭକ୍ତ, ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ଯୋଗଵିଚ୍ଛାନ୍ତୋ ଵିଜିତାତ୍ମା ଚ ଶୀଲଵାନ୍ ଭୋଜଯେଚ୍ଚାପି ଦୌହିତ୍ରଂ ଯତ୍ନତଃ ସ୍ଵସୁହୃଦ୍ଗୁରୂନ୍
ବ୍ରହ୍ମ ଭକ୍ତ, ଯୋଗରେ ଶାନ୍ତ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରବାନ୍; ଏହା ସହିତ ଦୌହିତ୍ର, ନିଜ ମିତ୍ର ଓ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଟ୍ପୀତଂ ମାତୁଲଂ ବନ୍ଧୁମ୍ ଋତ୍ଵିଗାଚାର୍ଯସୋମପାନ୍ ଯଶ୍ଚ ଵ୍ଯାକୁରୁତେ ଵାକ୍ଯଂ ଯଶ୍ଚ ମୀମାଂସତେ ଽଧ୍ଵରମ୍
ହାସ୍ୟକର, ମାମା, ବନ୍ଧୁ, ଋତ୍ୱିଜ୍, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ସୋମପାନୀ, ଶାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରୁଥିବା ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ପରୀକ୍ଷା କରୁଥିବା।
ସାମସ୍ଵରଵିଧିଜ୍ଞଶ୍ଚ ପଙ୍କ୍ତିପାଵନପାଵନଃ ସାମଗୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଚ ଵେଦଯୁକ୍ତୋ ଽଥ ବ୍ରହ୍ମଵିତ୍
ସାମବେଦ ରାଗ ଓ ବିଧି ଜ୍ଞାନୀ, ପଙ୍କ୍ତିକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ସାମ ଗାୟକ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀ।
ଯତ୍ରୈତେ ଭୁଞ୍ଜତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ତଦେଵ ପରମାର୍ଥଵତ୍ ଏତେ ଭୋଜ୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵର୍ଜନୀଯାନ୍ନିବୋଧ ମେ
ଯେଉଁଠି ଏହି ଲୋକମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେଠିକି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ। ଏମାନେକୁ ଯତ୍ନରେ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ; ବର୍ଜନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ କିଏ, ଏହା ଏବେ ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।
ପତିତୋ ଽଭିଶସ୍ତଃ କ୍ଲୀବଃ ପିଶୁନଵ୍ଯଙ୍ଗରୋଗିଣଃ କୁନଖୀ ଶ୍ଯାଵଦନ୍ତଶ୍ଚ କୁଣ୍ଡଗୋଲାଶ୍ଵପାଲକାଃ
ପତିତ, ଅଭିଯୁକ୍ତ, କ୍ଳୀବ, ନିନ୍ଦାକାରୀ, ଅଙ୍ଗବିକଳ, ରୋଗୀ, ଖରାପ ନଖ ଥିବା, କଳା ଦାନ୍ତ ଥିବା ଏବଂ ଶୁଅ, ଗଧା, ଘୋଡ଼ା ପାଳନ କରୁଥିବା।
ପରିଵିତ୍ତିର୍ନିଯୁକ୍ତାତ୍ମା ପ୍ରମତ୍ତୋନ୍ମତ୍ତଦାରୁଣାଃ ବୈଡାଲୀ ବକଵୃତ୍ତିଶ୍ଚ ଦମ୍ଭୀ ଦେଵଲକାଦଯଃ
ଅନ୍ୟଙ୍କର ଧନରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା, ଅସାବଧାନ, ପାଗଳ, ରୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱଭାବର, ବିଲେଇ ଓ ମାଛ ଧରିବା ପାଖିର ଭଳି ଚଳନା କରୁଥିବା, ମିଥ୍ୟା ଆଚରଣ କରୁଥିବା, ଦେବଳକ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟମାନେ—ଏମାନେ ଅନୁଚିତ ।
କୃତଘ୍ନାନ୍ନାସ୍ତିକାଂସ୍ ତଦ୍ଵନ୍ ମ୍ଲେଚ୍ଛଦେଶନିଵାସିନଃ ତ୍ରିଶଙ୍କୁର୍ ବର୍ବରଦ୍ରାଵଵୀତଦ୍ରଵିଡକୋଙ୍କଣାନ୍
ଯେଉଁମାନେ କୃତଘ୍ନ, ନାସ୍ତିକ, ଏବଂ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଦେଶରେ ବସୁଥିବା—ତ୍ରିଶଙ୍କୁ, ବର୍ବର, ଦ୍ରାବିଡ, ଦ୍ରାବିଡ ଓ କୋଙ୍କଣ ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ପଡନ୍ତି ।
ଵର୍ଜଯେଲ୍ଲିଙ୍ଗିନଃ ସର୍ଵାଞ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ଵିଶେଷତଃ ପୂର୍ଵେଦ୍ଯୁରପରେଦ୍ଯୁର୍ଵା ଵିନୀତାତ୍ମା ନିମନ୍ତ୍ରଯେତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଅପସଂପ୍ରଦାୟର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଶେଷକରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାଳରେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବ ଦିନ କିମ୍ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ ଶିଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟ ସେମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବେ ।
ନିମନ୍ତ୍ରିତାନ୍ହି ପିତର ଉପତିଷ୍ଠନ୍ତି ତାନ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଵାଯୁଭୂତା ନୁ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ତଥାସୀନାନୁପାସତେ
ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇଲେ, ପିତୃମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଠାକୁ ଆସନ୍ତି; ବାୟୁ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସିଲେ, ସେମାନେ ସେଠି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଦକ୍ଷିଣଂ ଜାନୁମାଲଭ୍ଯ ତ୍ଵଂ ମଯା ତୁ ନିମନ୍ତ୍ରିତଃ ଏଵଂ ନିମନ୍ତ୍ର୍ଯ ନିଯମଂ ଶ୍ରାଵଯେତ୍ପିତୃବାନ୍ଧଵାନ୍
ଡାହାଣ ହାଟୁକୁ ଛୁଇଁ, 'ମୁଁ ତୁମକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଛି' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ । ଏଭଳି ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପିତୃବନ୍ଧୁମାନେଙ୍କୁ ନିୟମ ବିଷୟରେ ଅବଗତ କରାଯିବା ଦରକାର ।
ଅକ୍ରୋଧନୈଃ ଶୌଚପରୈଃ ସତତଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିଃ ଭଵିତଵ୍ଯଂ ଭଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ ମଯା ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାରିଣା
ତୁମେ ଓ ମୁଁ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଛୁ, ସବୁବେଳେ କ୍ରୋଧ ରହିତ, ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରହିବା ଉଚିତ ।
ପିତୃଯଜ୍ଞଂ ଵିନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ ତର୍ପଣାଖ୍ଯଂ ତୁ ଯୋ ଽଗ୍ନିମାନ୍ ପିଣ୍ଡାନ୍ଵାହାର୍ଯକଂ କୁର୍ଯାଚ୍ ଛ୍ରାଦ୍ଧମିନ୍ଦୁକ୍ଷଯେ ସଦା
ପିତୃଯଜ୍ଞ ନାମକ ତର୍ପଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଯିଏ ଅଗ୍ନି ରଖେ, ସେ ସଦା ଚନ୍ଦ୍ର ଅଷ୍ଟମୀରେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ ।
ଗୋମଯେନୋପଲିପ୍ତେ ତୁ ଦକ୍ଷିଣପ୍ରଵଣେ ସ୍ଥଲେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମାଚରେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୋଷ୍ଠେ ଵା ଜଲସଂନିଧୌ
ଗୋବର ଲେପା ଦକ୍ଷିଣ ଢାଳ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ, କିମ୍ବା ଗୋଶାଳାରେ କିମ୍ବା ପାଣି ନିକଟରେ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଗ୍ନିମାନ୍ନିର୍ଵପେତ୍ପିତ୍ର୍ଯଂ ଚରୁଂ ଚ ସମମୁଷ୍ଟିଭିଃ ପିତୃଭ୍ଯୋ ନିର୍ଵପାମୀତି ସର୍ଵଂ ଦକ୍ଷିଣତୋ ନ୍ଯସେତ୍
ଅଗ୍ନି ଥିଲେ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ହାତରେ ସମାନ ମାପର ଚାଉଳ ଦେଇ, 'ମୁଁ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦେଉଛି' ବୋଲି କହି, ସବୁକିଛି ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ ।
ଅଭିଘାର୍ଯଂ ତତଃ କୁର୍ଯାନ୍ ନିର୍ଵାପତ୍ରଯମଗ୍ରତଃ ତେ ଽପି ତସ୍ଯାଯତାଃ କାର୍ଯାଶ୍ ଚତୁରଙ୍ଗୁଲଵିସ୍ତୃତାଃ
ତାପରେ ଛିଟା ଦେଇ, ସାମ୍ନାରେ ତିନିଟି ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ; ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଲମ୍ବା ଏବଂ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼ା କରିବା ଦରକାର ।
ଦର୍ଵୀତ୍ରଯଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଖାଦିରଂ ରଜତାନ୍ଵିତମ୍ ରତ୍ନିମାତ୍ରଂ ପରିଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଂ ହସ୍ତାକାରାଗ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ଖାଦିର କାଠର ତିନିଟି ଚମଚ, ରୂପା ଲଗାଇଥିବା, ଆଙ୍ଗୁଠି ମାପର, ଭଲ ଭାବରେ ଘସିଥିବା ଏବଂ ହାତ ଆକାର ହାଣ୍ଡଲ୍ ଥିବା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ ।
ଉଦପାତ୍ରଂ ଚ କାଂସ୍ଯଂ ଚ ମେକ୍ଷଣଂ ଚ ସମିତ୍କୁଶାନ୍ ତିଲାଃ ପାତ୍ରାଣି ସଦ୍ଵାସୋ ଗନ୍ଧଧୂପାନୁଲେପନମ୍
ପାଣି ରଖିବା ପାତ୍ର, କାଂସାର ପାତ୍ର, ଛାଣି, କୁଶ ଓ ଦର୍ଭ, ତିଳ, ବିଭିନ୍ନ ପାତ୍ର, ସଫା ବସ୍ତ୍ର, ସୁଗନ୍ଧ ଧୂପ ଓ ଲେପ ଆଣିବା ଦରକାର ।
ଆହରେଦପସଵ୍ଯଂ ତୁ ସର୍ଵଂ ଦକ୍ଷିଣତଃ ଶନୈଃ ଏଵମାସାଦ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଭଵନସ୍ଯାଗ୍ରତୋ ଭୁଵି
ଏସବୁକୁ ବାମ ହାତରେ ଧରି, ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଣିବା ଉଚିତ; ଏଭଳି ଆଣି, ଘରର ସାମ୍ନାରେ ଭୂମିରେ ରଖିବା ଦରକାର ।
ଗୋମଯେନୋପଲିପ୍ତାଯାଂ ଗୋମୂତ୍ରେଣ ତୁ ମଣ୍ଡଲମ୍ ଅକ୍ଷତାଭିଃ ସପୁଷ୍ପାଭିସ୍ ତଦଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯାପସଵ୍ଯଵତ୍
ଗୋବର ଲେପା ସ୍ଥାନରେ, ଗୋମୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ମଣ୍ଡଳ ଆଙ୍କି, ଅକ୍ଷତ ଓ ଫୁଲରେ ବାମ ହାତରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ।
ଵିପ୍ରାଣାଂ କ୍ଷାଲଯେତ୍ ପାଦାଵ୍ ଅଭିନନ୍ଦ୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ ଆସନେଷୂପକୢପ୍ତେଷୁ ଦର୍ଭଵତ୍ସୁ ଵିଧାନଵତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କର ପାଦ ଧୋଇ, ପୁନଃପୁନଃ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦର୍ଭା ଉପରେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବସାଇବା ଉଚିତ ।
ଉପସ୍ପୃଷ୍ଟୋଦକାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ ଉପଵେଶ୍ଯାନୁମନ୍ତ୍ରଯେତ୍ ଦ୍ଵୌ ଦୈଵେ ପିତୃକୃତ୍ଯେ ତ୍ରୀନ୍ ଏକୈକମୁଭଯତ୍ର ଚ
ପାଣି ଛିଟି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ବସାଇ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦୁଇଜଣ ଏବଂ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତିନିଜଣ—ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ଏକଜଣ କିମ୍ବା ଉଭୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ।
ଭୋଜଯେଦୀଶ୍ଵରୋ ଽପୀହ ନ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିସ୍ତରଂ ବୁଧଃ ଦୈଵପୂର୍ଵଂ ନିଯୋଜ୍ଯାଥ ଵିପ୍ରାନର୍ଘ୍ଯାଦିନା ବୁଧଃ
ଏଠାରେ ମହାପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ ବିସ୍ତୃତ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ପ୍ରଥମେ ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଇ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଗ୍ନୌ କୁର୍ଯାଦନୁଜ୍ଞାତୋ ଵିପ୍ରୈର୍ ଵିପ୍ରୋ ଯଥାଵିଧି ସ୍ଵଗୃହ୍ଯୋକ୍ତଵିଧାନେନ କାଂସ୍ଯେ କୃତ୍ଵା ଚରୁଂ ତତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କର ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ନିଜ ଗୃହ୍ୟସୂତ୍ରର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ କରି, ପରେ କାଂସା ପାତ୍ରରେ ଚାଉଳ ପକାଇବା ଉଚିତ ।
ଅଗ୍ନୀଷୋମଯମାଭ୍ଯାଂ ତୁ କୁର୍ଯାଦାପ୍ଯାଯନଂ ବୁଧଃ ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ନୌ ପ୍ରତୀତେ ଵା ଯ ଏକାଗ୍ନିର୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ସହିତ ଆପ୍ୟାୟନ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏକମାତ୍ର ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଅଛି, ତେବେ ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଅଗ୍ନିରେ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଜଳିବା ପରେ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଯଜ୍ଞୋପଵୀତୀ ନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ ତତଃ ପର୍ଯୁକ୍ଷଣାଦିକମ୍ ପ୍ରାଚୀନାଵୀତିନା କାର୍ଯମ୍ ଅତଃ ସର୍ଵଂ ଵିଜାନତା
ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ଧାରଣ କରି ସାରିଲା ପରେ, ତାପରେ ସମସ୍ତ ଛିଟାଯିବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟାଗୁଡିକୁ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଡାହାଣ ଆଉ ଡେବେ ଉପରେ ତାଗ ରଖି କରିବା ଉଚିତ।
ଷଟ୍ ଚ ତସ୍ମାଦ୍ଧଵିଃଶେଷାତ୍ ପିଣ୍ଡାନ୍କୃତ୍ଵା ତତୋଦକମ୍ ଦଦ୍ଯାଦୁଦକପାତ୍ରୈସ୍ ତୁ ସତିଲଂ ସଵ୍ଯପାଣିନା
ତାପରେ ହବିଷ୍ୟର ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗରୁ ଛଅଟି ଉଠା କରି, ପାଣିପାତ୍ରରେ ତିଳ ଦେଇ, ବାଉଁ ହାତରେ ଧରି, ଏହାକୁ ଜଳ ଦେଇ ଦେବା ଉଚିତ।
ଜାନ୍ଵ୍ ଆଚ୍ଯ ସଵ୍ଯଂ ଯତ୍ନେନ ଦର୍ଭଯୁକ୍ତୋ ଵିମତ୍ସରଃ ଵିଧାଯ ଲେଖା ଯତ୍ନେନ ନିର୍ଵାପେଷ୍ଵଵନେଜନମ୍
ସାବଧାନ ଭାବରେ, ଦର୍ଭା ଘାସକୁ ବାଉଁ ଘୁଁଡି ପାଖରେ ରଖି, ମନରେ କୌଣସି ଦ୍ୱେଷ ନ ରଖି, ଭଲ ଭାବରେ ରେଖା ଆଙ୍କି, ନିର୍ବାପନ ଓ ପରିଶୁଧ୍ଧି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖଃ କୁର୍ଯାତ୍ କରେ ଦର୍ଵୀଂ ନିଧାଯ ଵୈ ନିଧାଯ ପିଣ୍ଡମ୍ ଏକୈକଂ ସର୍ଵଦର୍ଭେଷ୍ଵନୁକ୍ରମାତ୍
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ହାତରେ ଦାରୁଆ ରଖି, ପରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉଠାକୁ ଦର୍ଭା ଉପରେ ଏକ ଏକ କରି ରଖିବା ଉଚିତ।
ନିନଯେଦଥ ଦର୍ଭେଷୁ ନାମଗୋତ୍ରାନୁକୀର୍ତନୈଃ ତେଷୁ ଦର୍ଭେଷୁ ତଂ ହସ୍ତଂ ଵିମୃଜ୍ଯାଲ୍ଲେପଭାଗିନାମ୍
ତାପରେ ଦର୍ଭା ଉପରେ ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେହି ଦର୍ଭାକୁ ଛୁଇଁ, ଯେଉଁମାନେ ଉଠା ଭୋଗ କରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହାତ ପୋଛିବା ଉଚିତ।