ଶାନ୍ତାତ୍ମାନଃ ଶୌଚପରାଃ ସତତଂ ପ୍ରିଯଵାଦିନଃ ଭକ୍ତାନୁରକ୍ତାଃ ସୁଖଦାଃ ପିତରଃ ପୂର୍ଵଦେଵତାଃ
ପିତୃମାନେ ଶାନ୍ତ ମନ, ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠା, ସଦା ମିଠା କଥା କହୁଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା ଏବଂ ସୁଖ ଦେଉଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତା।
ହଵିଷ୍ମତାମାଧିପତ୍ଯେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେଵଃ ସ୍ମୃତୋ ରଵିଃ ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ପିତୃଵଂଶାନୁକୀର୍ତନମ୍ ପୁଣ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରମ୍ ଆଯୁଷ୍ଯଂ କୀର୍ତନୀଯଂ ସଦା ନୃଭିଃ
ଅନ୍ନ ଓ ହବିଷ୍ୟର ଅର୍ପଣର ଦେବତା ଭାବେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗଣାଯାଏ; ପିତୃବଂଶର ଏହି ପବିତ୍ର, ଶୁଭ, ଆୟୁ ଦେଇଥିବା କଥା ସମସ୍ତଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ସଦା ମଣିଷମାନେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୈତତ୍ ସର୍ଵମ୍ ଅଖିଲଂ ମନୁଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ କେଶଵମ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲଂ ଚ ଵିଵିଧଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଭେଦଂ ତଥୈଵ ଚ
ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି, ମନୁ ଭଗବାନ କେଶବଙ୍କୁ ନିଜେ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ—ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାର ବିଭିନ୍ନ ସମୟ ଏବଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ପ୍ରକାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ଭୋଜନୀଯା ଯେ ଯେ ଚ ଵର୍ଜ୍ଯା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ କସ୍ମିନ୍ଵାସରଭାଗେ ଵା ପିତୃଭ୍ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧମାଚରେତ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ କେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କେଉଁମାନେ ଦିଅଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ? ପିତୃମାନେ ପାଇଁ କେଉଁ ସମୟରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ?
କସ୍ମିନ୍ଦତ୍ତଂ କଥଂ ଯାତି ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତୁ ମଧୁସୂଦନ ଵିଧିନା କେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ କଥଂ ପ୍ରୀଣାତି ତତ୍ପିତୄନ୍
ହେ ମଧୁସୂଦନ, କେବେ ଏବଂ କିପରି ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଦାନ ଲକ୍ଷ୍ୟସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚେ? କେଉଁ ବିଧିରେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କିପରି ଏହା ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ?
କୁର୍ଯାଦହରହଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧମ୍ ଅନ୍ନାଦ୍ଯେନୋଦକେନ ଵା ପଯୋମୂଲଫଲୈର୍ ଵାପି ପିତୃଭ୍ଯଃ ପ୍ରୀତିମାଵହନ୍
ଏକ ମଣିଷ ଦିନେ ଦିନେ ଅନ୍ନ, ପାଣି, ଦୁଧ, ମୂଳ ଅଥବା ଫଳ ଦେଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯଂ ନୈମିତ୍ତିକଂ କାମ୍ଯଂ ତ୍ରିଵିଧଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧମୁଚ୍ଯତେ ନିତ୍ଯଂ ତାଵତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଅର୍ଘ୍ଯାଵାହନଵର୍ଜିତମ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ତିନି ପ୍ରକାରର—ନିତ୍ୟ, ନିମିତ୍ତିକ ଏବଂ କାମ୍ୟ। ଏଠାରେ ମୁଁ ନିତ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯେଉଁଥିରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଆବାହନ ନଥାଏ।
ଅଦୈଵଂ ତଦ୍ଵିଜାନୀଯାତ୍ ପାର୍ଵଣଂ ପର୍ଵସୁ ସ୍ମୃତମ୍ ପାର୍ଵଣଂ ତ୍ରିଵିଧଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଶୃଣୁ ତାଵନ୍ମହୀପତେ
ଏହା ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ନୁହେଁ; ଏହାକୁ ପାର୍ବଣ ଭାବରେ ପର୍ବଦିନରେ କୁହାଯାଏ। ପାର୍ବଣ ତିନି ପ୍ରକାରର, ଏହି କଥା ଶୁଣ, ରାଜା।
ପାର୍ଵଣେ ଯେ ନିଯୋଜ୍ଯାସ୍ତୁ ତାଞ୍ଶୃଣୁଷ୍ଵ ନରାଧିପ ପଞ୍ଚାଗ୍ନିଃ ସ୍ନାତକଶ୍ଚୈଵ ତ୍ରିସୁପର୍ଣଃ ଷଡଙ୍ଗଵିତ୍
ହେ ନରେଶ, ପାର୍ବଣ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ କେଉଁମାନେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବେ, ଏହା ଶୁଣ—ପଞ୍ଚାଗ୍ନି, ସ୍ନାତକ, ତିନି ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଷଡଅଙ୍ଗ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ।
ଶ୍ରୋତ୍ରିଯଃ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯସୁତୋ ଵିଧିଵାକ୍ଯଵିଶାରଦଃ ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ଵେଦଵିନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଜ୍ଞାତଵଂଶଃ କୁଲାନ୍ଵିତଃ
ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟଙ୍କ ପୁଅ, ବିଧି ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ, ବେଦ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ନିଜ ବଂଶ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଉତ୍ତମ କୁଳର।
ପୁରାଣଵେତ୍ତା ଧର୍ମଜ୍ଞଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଜପତତ୍ପରଃ ଶିଵଭକ୍ତଃ ପିତୃପରଃ ସୂର୍ଯଭକ୍ତୋ ଽଥ ଵୈଷ୍ଣଵଃ
ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, ନିଜ ପାଠ ପଢ଼ିବାରେ ନିଷ୍ଠା, ଶିବ ଭକ୍ତ, ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ଯୋଗଵିଚ୍ଛାନ୍ତୋ ଵିଜିତାତ୍ମା ଚ ଶୀଲଵାନ୍ ଭୋଜଯେଚ୍ଚାପି ଦୌହିତ୍ରଂ ଯତ୍ନତଃ ସ୍ଵସୁହୃଦ୍ଗୁରୂନ୍
ବ୍ରହ୍ମ ଭକ୍ତ, ଯୋଗରେ ଶାନ୍ତ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରବାନ୍; ଏହା ସହିତ ଦୌହିତ୍ର, ନିଜ ମିତ୍ର ଓ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଟ୍ପୀତଂ ମାତୁଲଂ ବନ୍ଧୁମ୍ ଋତ୍ଵିଗାଚାର୍ଯସୋମପାନ୍ ଯଶ୍ଚ ଵ୍ଯାକୁରୁତେ ଵାକ୍ଯଂ ଯଶ୍ଚ ମୀମାଂସତେ ଽଧ୍ଵରମ୍
ହାସ୍ୟକର, ମାମା, ବନ୍ଧୁ, ଋତ୍ୱିଜ୍, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ସୋମପାନୀ, ଶାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରୁଥିବା ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ପରୀକ୍ଷା କରୁଥିବା।
ସାମସ୍ଵରଵିଧିଜ୍ଞଶ୍ଚ ପଙ୍କ୍ତିପାଵନପାଵନଃ ସାମଗୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଚ ଵେଦଯୁକ୍ତୋ ଽଥ ବ୍ରହ୍ମଵିତ୍
ସାମବେଦ ରାଗ ଓ ବିଧି ଜ୍ଞାନୀ, ପଙ୍କ୍ତିକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ସାମ ଗାୟକ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀ।
ଯତ୍ରୈତେ ଭୁଞ୍ଜତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ତଦେଵ ପରମାର୍ଥଵତ୍ ଏତେ ଭୋଜ୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵର୍ଜନୀଯାନ୍ନିବୋଧ ମେ
ଯେଉଁଠି ଏହି ଲୋକମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେଠିକି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ। ଏମାନେକୁ ଯତ୍ନରେ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ; ବର୍ଜନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ କିଏ, ଏହା ଏବେ ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।
ପତିତୋ ଽଭିଶସ୍ତଃ କ୍ଲୀବଃ ପିଶୁନଵ୍ଯଙ୍ଗରୋଗିଣଃ କୁନଖୀ ଶ୍ଯାଵଦନ୍ତଶ୍ଚ କୁଣ୍ଡଗୋଲାଶ୍ଵପାଲକାଃ
ପତିତ, ଅଭିଯୁକ୍ତ, କ୍ଳୀବ, ନିନ୍ଦାକାରୀ, ଅଙ୍ଗବିକଳ, ରୋଗୀ, ଖରାପ ନଖ ଥିବା, କଳା ଦାନ୍ତ ଥିବା ଏବଂ ଶୁଅ, ଗଧା, ଘୋଡ଼ା ପାଳନ କରୁଥିବା।
ପରିଵିତ୍ତିର୍ନିଯୁକ୍ତାତ୍ମା ପ୍ରମତ୍ତୋନ୍ମତ୍ତଦାରୁଣାଃ ବୈଡାଲୀ ବକଵୃତ୍ତିଶ୍ଚ ଦମ୍ଭୀ ଦେଵଲକାଦଯଃ
ଅନ୍ୟଙ୍କର ଧନରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା, ଅସାବଧାନ, ପାଗଳ, ରୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱଭାବର, ବିଲେଇ ଓ ମାଛ ଧରିବା ପାଖିର ଭଳି ଚଳନା କରୁଥିବା, ମିଥ୍ୟା ଆଚରଣ କରୁଥିବା, ଦେବଳକ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟମାନେ—ଏମାନେ ଅନୁଚିତ ।
କୃତଘ୍ନାନ୍ନାସ୍ତିକାଂସ୍ ତଦ୍ଵନ୍ ମ୍ଲେଚ୍ଛଦେଶନିଵାସିନଃ ତ୍ରିଶଙ୍କୁର୍ ବର୍ବରଦ୍ରାଵଵୀତଦ୍ରଵିଡକୋଙ୍କଣାନ୍
ଯେଉଁମାନେ କୃତଘ୍ନ, ନାସ୍ତିକ, ଏବଂ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଦେଶରେ ବସୁଥିବା—ତ୍ରିଶଙ୍କୁ, ବର୍ବର, ଦ୍ରାବିଡ, ଦ୍ରାବିଡ ଓ କୋଙ୍କଣ ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ପଡନ୍ତି ।
ଵର୍ଜଯେଲ୍ଲିଙ୍ଗିନଃ ସର୍ଵାଞ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ଵିଶେଷତଃ ପୂର୍ଵେଦ୍ଯୁରପରେଦ୍ଯୁର୍ଵା ଵିନୀତାତ୍ମା ନିମନ୍ତ୍ରଯେତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଅପସଂପ୍ରଦାୟର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଶେଷକରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାଳରେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବ ଦିନ କିମ୍ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ ଶିଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟ ସେମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବେ ।
ନିମନ୍ତ୍ରିତାନ୍ହି ପିତର ଉପତିଷ୍ଠନ୍ତି ତାନ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଵାଯୁଭୂତା ନୁ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ତଥାସୀନାନୁପାସତେ
ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇଲେ, ପିତୃମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଠାକୁ ଆସନ୍ତି; ବାୟୁ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସିଲେ, ସେମାନେ ସେଠି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଦକ୍ଷିଣଂ ଜାନୁମାଲଭ୍ଯ ତ୍ଵଂ ମଯା ତୁ ନିମନ୍ତ୍ରିତଃ ଏଵଂ ନିମନ୍ତ୍ର୍ଯ ନିଯମଂ ଶ୍ରାଵଯେତ୍ପିତୃବାନ୍ଧଵାନ୍
ଡାହାଣ ହାଟୁକୁ ଛୁଇଁ, 'ମୁଁ ତୁମକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଛି' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ । ଏଭଳି ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପିତୃବନ୍ଧୁମାନେଙ୍କୁ ନିୟମ ବିଷୟରେ ଅବଗତ କରାଯିବା ଦରକାର ।
ଅକ୍ରୋଧନୈଃ ଶୌଚପରୈଃ ସତତଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିଃ ଭଵିତଵ୍ଯଂ ଭଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ ମଯା ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାରିଣା
ତୁମେ ଓ ମୁଁ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଛୁ, ସବୁବେଳେ କ୍ରୋଧ ରହିତ, ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରହିବା ଉଚିତ ।
ପିତୃଯଜ୍ଞଂ ଵିନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ ତର୍ପଣାଖ୍ଯଂ ତୁ ଯୋ ଽଗ୍ନିମାନ୍ ପିଣ୍ଡାନ୍ଵାହାର୍ଯକଂ କୁର୍ଯାଚ୍ ଛ୍ରାଦ୍ଧମିନ୍ଦୁକ୍ଷଯେ ସଦା
ପିତୃଯଜ୍ଞ ନାମକ ତର୍ପଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଯିଏ ଅଗ୍ନି ରଖେ, ସେ ସଦା ଚନ୍ଦ୍ର ଅଷ୍ଟମୀରେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ ।
ଗୋମଯେନୋପଲିପ୍ତେ ତୁ ଦକ୍ଷିଣପ୍ରଵଣେ ସ୍ଥଲେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମାଚରେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୋଷ୍ଠେ ଵା ଜଲସଂନିଧୌ
ଗୋବର ଲେପା ଦକ୍ଷିଣ ଢାଳ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ, କିମ୍ବା ଗୋଶାଳାରେ କିମ୍ବା ପାଣି ନିକଟରେ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଗ୍ନିମାନ୍ନିର୍ଵପେତ୍ପିତ୍ର୍ଯଂ ଚରୁଂ ଚ ସମମୁଷ୍ଟିଭିଃ ପିତୃଭ୍ଯୋ ନିର୍ଵପାମୀତି ସର୍ଵଂ ଦକ୍ଷିଣତୋ ନ୍ଯସେତ୍
ଅଗ୍ନି ଥିଲେ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ହାତରେ ସମାନ ମାପର ଚାଉଳ ଦେଇ, 'ମୁଁ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦେଉଛି' ବୋଲି କହି, ସବୁକିଛି ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ ।
ଅଭିଘାର୍ଯଂ ତତଃ କୁର୍ଯାନ୍ ନିର୍ଵାପତ୍ରଯମଗ୍ରତଃ ତେ ଽପି ତସ୍ଯାଯତାଃ କାର୍ଯାଶ୍ ଚତୁରଙ୍ଗୁଲଵିସ୍ତୃତାଃ
ତାପରେ ଛିଟା ଦେଇ, ସାମ୍ନାରେ ତିନିଟି ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ; ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଲମ୍ବା ଏବଂ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼ା କରିବା ଦରକାର ।
ଦର୍ଵୀତ୍ରଯଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଖାଦିରଂ ରଜତାନ୍ଵିତମ୍ ରତ୍ନିମାତ୍ରଂ ପରିଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଂ ହସ୍ତାକାରାଗ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ଖାଦିର କାଠର ତିନିଟି ଚମଚ, ରୂପା ଲଗାଇଥିବା, ଆଙ୍ଗୁଠି ମାପର, ଭଲ ଭାବରେ ଘସିଥିବା ଏବଂ ହାତ ଆକାର ହାଣ୍ଡଲ୍ ଥିବା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ ।
ଉଦପାତ୍ରଂ ଚ କାଂସ୍ଯଂ ଚ ମେକ୍ଷଣଂ ଚ ସମିତ୍କୁଶାନ୍ ତିଲାଃ ପାତ୍ରାଣି ସଦ୍ଵାସୋ ଗନ୍ଧଧୂପାନୁଲେପନମ୍
ପାଣି ରଖିବା ପାତ୍ର, କାଂସାର ପାତ୍ର, ଛାଣି, କୁଶ ଓ ଦର୍ଭ, ତିଳ, ବିଭିନ୍ନ ପାତ୍ର, ସଫା ବସ୍ତ୍ର, ସୁଗନ୍ଧ ଧୂପ ଓ ଲେପ ଆଣିବା ଦରକାର ।
ଆହରେଦପସଵ୍ଯଂ ତୁ ସର୍ଵଂ ଦକ୍ଷିଣତଃ ଶନୈଃ ଏଵମାସାଦ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଭଵନସ୍ଯାଗ୍ରତୋ ଭୁଵି
ଏସବୁକୁ ବାମ ହାତରେ ଧରି, ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଣିବା ଉଚିତ; ଏଭଳି ଆଣି, ଘରର ସାମ୍ନାରେ ଭୂମିରେ ରଖିବା ଦରକାର ।
ଗୋମଯେନୋପଲିପ୍ତାଯାଂ ଗୋମୂତ୍ରେଣ ତୁ ମଣ୍ଡଲମ୍ ଅକ୍ଷତାଭିଃ ସପୁଷ୍ପାଭିସ୍ ତଦଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯାପସଵ୍ଯଵତ୍
ଗୋବର ଲେପା ସ୍ଥାନରେ, ଗୋମୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ମଣ୍ଡଳ ଆଙ୍କି, ଅକ୍ଷତ ଓ ଫୁଲରେ ବାମ ହାତରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ।