ଅଗ୍ନୀଷୋମଯମାନାଂ ତୁ କାର୍ଯମାପ୍ଯାଯନଂ ବୁଧଃ ଅଗ୍ନ୍ଯଭାଵେ ଽପି ଵିପ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରାଣାଵ୍ ଅପି ଜଲେ ଽଥଵା
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଅଗ୍ନିଷୋମୀୟ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଆପ୍ୟାୟନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଅଗ୍ନି ନଥାଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ ପ୍ରାଣ କିମ୍ବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି।
ଅଜାକର୍ଣେ ଽଶ୍ଵକର୍ଣେ ଵା ଗୋଷ୍ଠେ ଵା ସଲିଲାନ୍ତିକେ ପିତୄଣାମ୍ ଅମ୍ବରଂ ସ୍ଥାନଂ ଦକ୍ଷିଣା ଦିକ୍ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
ଅଜାକର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଅଶ୍ୱକର୍ଣ୍ଣ ଗଛ ତଳେ, ଗୋଶାଳାରେ କିମ୍ବା ଜଳ ନିକଟରେ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ।
ପ୍ରାଚୀନାଵୀତମୁଦକଂ ତିଲାଃ ସଵ୍ଯାଙ୍ଗମେଵ ଚ ଦର୍ଭା ମାଂସଂ ଚ ପାଠୀନଂ ଗୋକ୍ଷୀରଂ ମଧୁରା ରସାଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ହାତ ଦେଇ ଦିଆଯାଇଥିବା ପାଣି, ତିଳ, ଦର୍ଭା, ପାଠୀନ ମାଛ, ଗୋଦୁଧ ଓ ମିଠା ସ୍ୱାଦ—ଏସବୁ ଉଚିତ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଖଡ୍ଗଲୋହାମିଷମଧୁକୁଶଶ୍ଯାମାକଶାଲଯଃ ଯଵନୀଵାରମୁଦ୍ଗେକ୍ଷୁଶୁକ୍ଲପୁଷ୍ପଘୃତାନି ଚ
ଖଡ୍ଗା ଶିମ୍ବି, ମାଂସ, ମଧୁ, କୁଶ ଘାସ, କଳା ଧାନ୍ୟ, ଚାଉଳ, ଯବ, ଗହମ, ମୁଗ, ଆଖୁ, ଧଳା ଫୁଲ ଓ ଘିଅ—
ଵଲ୍ଲଭାନି ପ୍ରଶସ୍ତାନି ପିତୄଣାମିହ ସର୍ଵଦା ଦ୍ଵେଷ୍ଯାଣି ସମ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଵର୍ଜ୍ଯାନି ଯାନି ତୁ
ଏସବୁ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ସଦା ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରଶଂସନୀୟ। ଏବେ ମୁଁ ଯେଉଁସବୁ ଅପ୍ରିୟ ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବର୍ଜ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ସେଗୁଡ଼ିକ କହିବି।
ମସୂରଶଣନିଷ୍ପାଵରାଜମାଷକୁସୁମ୍ଭିକାଃ ପଦ୍ମବିଲ୍ଵାର୍କଧତ୍ତୂରପାରିଭଦ୍ରାଟରୂଷକାଃ
ମସୁର ଡାଲି, ଶଣ, ନିଷ୍ପାବ, ରାଜମା, କୁସୁମ୍ଭ, ପଦ୍ମ, ବେଲ, ଅର୍କ, ଧତୁରା, ପାରିଭଦ୍ର ଓ ଅଟରୁଷକ—
ନ ଦେଯାଃ ପିତୃକାର୍ଯେଷୁ ପଯଶ୍ଚାଜାଵିକଂ ତଥା କୋଦ୍ରଵୋଦାରଚଣକାଃ କପିତ୍ଥଂ ମଧୁକାତସୀ
ଏସବୁ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହାସହିତ ଛେଗା ଦୁଧ, କୋଦୋ, ଉଡ଼ାଦ, ଚଣା, କପିଥ, ମଧୁକ ଓ ଅତସୀ ମଧ୍ୟ।
ଏତାନ୍ଯପି ନ ଦେଯାନି ପିତୃଭ୍ଯଃ ପ୍ରିଯମିଚ୍ଛତା ପିତୄନ୍ ପ୍ରୀଣାତି ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ତେ ପୁନଃ ପ୍ରୀଣଯନ୍ତି ତମ୍
ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଛନ୍ତି ଯାହାଁକି ଏହି ବସ୍ତୁ ଦେଇ ନାହିଁ। ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ପିତୃମାନେକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି।
ଯଚ୍ଛନ୍ତି ପିତରଃ ପୁଷ୍ଟିଂ ସ୍ଵର୍ଗାରୋଗ୍ଯଂ ପ୍ରଜାଫଲମ୍ ଦେଵକାର୍ଯାଦପି ପୁନଃ ପିତୃକାର୍ଯଂ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ପିତୃମାନେ ଆମକୁ ପୋଷଣ, ସ୍ୱର୍ଗ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଠାରୁ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଦେଵତାନାଂ ଚ ପିତରଃ ପୂର୍ଵମାପ୍ଯାଯନଂ ସ୍ମୃତମ୍ ଶୀଘ୍ରପ୍ରସାଦାସ୍ତ୍ଵକ୍ରୋଧା ନିଃଶସ୍ତ୍ରାଃ ସ୍ଥିରସୌହୃଦାଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ତୃପ୍ତିର ଉତ୍ସ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି; ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଦୟାଳୁ, କ୍ରୋଧ ରହିତ, ଅସ୍ତ୍ର ନଥିବା ଏବଂ ଦୃଢ଼ ମିତ୍ରତା ରଖନ୍ତି।
ଶାନ୍ତାତ୍ମାନଃ ଶୌଚପରାଃ ସତତଂ ପ୍ରିଯଵାଦିନଃ ଭକ୍ତାନୁରକ୍ତାଃ ସୁଖଦାଃ ପିତରଃ ପୂର୍ଵଦେଵତାଃ
ପିତୃମାନେ ଶାନ୍ତ ମନ, ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠା, ସଦା ମିଠା କଥା କହୁଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା ଏବଂ ସୁଖ ଦେଉଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତା।
ହଵିଷ୍ମତାମାଧିପତ୍ଯେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେଵଃ ସ୍ମୃତୋ ରଵିଃ ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ପିତୃଵଂଶାନୁକୀର୍ତନମ୍ ପୁଣ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରମ୍ ଆଯୁଷ୍ଯଂ କୀର୍ତନୀଯଂ ସଦା ନୃଭିଃ
ଅନ୍ନ ଓ ହବିଷ୍ୟର ଅର୍ପଣର ଦେବତା ଭାବେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗଣାଯାଏ; ପିତୃବଂଶର ଏହି ପବିତ୍ର, ଶୁଭ, ଆୟୁ ଦେଇଥିବା କଥା ସମସ୍ତଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ସଦା ମଣିଷମାନେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୈତତ୍ ସର୍ଵମ୍ ଅଖିଲଂ ମନୁଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ କେଶଵମ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲଂ ଚ ଵିଵିଧଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଭେଦଂ ତଥୈଵ ଚ
ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି, ମନୁ ଭଗବାନ କେଶବଙ୍କୁ ନିଜେ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ—ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାର ବିଭିନ୍ନ ସମୟ ଏବଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ପ୍ରକାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ଭୋଜନୀଯା ଯେ ଯେ ଚ ଵର୍ଜ୍ଯା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ କସ୍ମିନ୍ଵାସରଭାଗେ ଵା ପିତୃଭ୍ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧମାଚରେତ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ କେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କେଉଁମାନେ ଦିଅଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ? ପିତୃମାନେ ପାଇଁ କେଉଁ ସମୟରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ?
କସ୍ମିନ୍ଦତ୍ତଂ କଥଂ ଯାତି ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତୁ ମଧୁସୂଦନ ଵିଧିନା କେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ କଥଂ ପ୍ରୀଣାତି ତତ୍ପିତୄନ୍
ହେ ମଧୁସୂଦନ, କେବେ ଏବଂ କିପରି ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଦାନ ଲକ୍ଷ୍ୟସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚେ? କେଉଁ ବିଧିରେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କିପରି ଏହା ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ?
କୁର୍ଯାଦହରହଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧମ୍ ଅନ୍ନାଦ୍ଯେନୋଦକେନ ଵା ପଯୋମୂଲଫଲୈର୍ ଵାପି ପିତୃଭ୍ଯଃ ପ୍ରୀତିମାଵହନ୍
ଏକ ମଣିଷ ଦିନେ ଦିନେ ଅନ୍ନ, ପାଣି, ଦୁଧ, ମୂଳ ଅଥବା ଫଳ ଦେଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯଂ ନୈମିତ୍ତିକଂ କାମ୍ଯଂ ତ୍ରିଵିଧଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧମୁଚ୍ଯତେ ନିତ୍ଯଂ ତାଵତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଅର୍ଘ୍ଯାଵାହନଵର୍ଜିତମ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ତିନି ପ୍ରକାରର—ନିତ୍ୟ, ନିମିତ୍ତିକ ଏବଂ କାମ୍ୟ। ଏଠାରେ ମୁଁ ନିତ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯେଉଁଥିରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଆବାହନ ନଥାଏ।
ଅଦୈଵଂ ତଦ୍ଵିଜାନୀଯାତ୍ ପାର୍ଵଣଂ ପର୍ଵସୁ ସ୍ମୃତମ୍ ପାର୍ଵଣଂ ତ୍ରିଵିଧଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଶୃଣୁ ତାଵନ୍ମହୀପତେ
ଏହା ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ନୁହେଁ; ଏହାକୁ ପାର୍ବଣ ଭାବରେ ପର୍ବଦିନରେ କୁହାଯାଏ। ପାର୍ବଣ ତିନି ପ୍ରକାରର, ଏହି କଥା ଶୁଣ, ରାଜା।
ପାର୍ଵଣେ ଯେ ନିଯୋଜ୍ଯାସ୍ତୁ ତାଞ୍ଶୃଣୁଷ୍ଵ ନରାଧିପ ପଞ୍ଚାଗ୍ନିଃ ସ୍ନାତକଶ୍ଚୈଵ ତ୍ରିସୁପର୍ଣଃ ଷଡଙ୍ଗଵିତ୍
ହେ ନରେଶ, ପାର୍ବଣ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ କେଉଁମାନେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବେ, ଏହା ଶୁଣ—ପଞ୍ଚାଗ୍ନି, ସ୍ନାତକ, ତିନି ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଷଡଅଙ୍ଗ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ।
ଶ୍ରୋତ୍ରିଯଃ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯସୁତୋ ଵିଧିଵାକ୍ଯଵିଶାରଦଃ ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ଵେଦଵିନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଜ୍ଞାତଵଂଶଃ କୁଲାନ୍ଵିତଃ
ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟଙ୍କ ପୁଅ, ବିଧି ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ, ବେଦ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ନିଜ ବଂଶ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଉତ୍ତମ କୁଳର।
ପୁରାଣଵେତ୍ତା ଧର୍ମଜ୍ଞଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଜପତତ୍ପରଃ ଶିଵଭକ୍ତଃ ପିତୃପରଃ ସୂର୍ଯଭକ୍ତୋ ଽଥ ଵୈଷ୍ଣଵଃ
ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, ନିଜ ପାଠ ପଢ଼ିବାରେ ନିଷ୍ଠା, ଶିବ ଭକ୍ତ, ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ଯୋଗଵିଚ୍ଛାନ୍ତୋ ଵିଜିତାତ୍ମା ଚ ଶୀଲଵାନ୍ ଭୋଜଯେଚ୍ଚାପି ଦୌହିତ୍ରଂ ଯତ୍ନତଃ ସ୍ଵସୁହୃଦ୍ଗୁରୂନ୍
ବ୍ରହ୍ମ ଭକ୍ତ, ଯୋଗରେ ଶାନ୍ତ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରବାନ୍; ଏହା ସହିତ ଦୌହିତ୍ର, ନିଜ ମିତ୍ର ଓ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଟ୍ପୀତଂ ମାତୁଲଂ ବନ୍ଧୁମ୍ ଋତ୍ଵିଗାଚାର୍ଯସୋମପାନ୍ ଯଶ୍ଚ ଵ୍ଯାକୁରୁତେ ଵାକ୍ଯଂ ଯଶ୍ଚ ମୀମାଂସତେ ଽଧ୍ଵରମ୍
ହାସ୍ୟକର, ମାମା, ବନ୍ଧୁ, ଋତ୍ୱିଜ୍, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ସୋମପାନୀ, ଶାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରୁଥିବା ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ପରୀକ୍ଷା କରୁଥିବା।
ସାମସ୍ଵରଵିଧିଜ୍ଞଶ୍ଚ ପଙ୍କ୍ତିପାଵନପାଵନଃ ସାମଗୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଚ ଵେଦଯୁକ୍ତୋ ଽଥ ବ୍ରହ୍ମଵିତ୍
ସାମବେଦ ରାଗ ଓ ବିଧି ଜ୍ଞାନୀ, ପଙ୍କ୍ତିକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ସାମ ଗାୟକ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀ।
ଯତ୍ରୈତେ ଭୁଞ୍ଜତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ତଦେଵ ପରମାର୍ଥଵତ୍ ଏତେ ଭୋଜ୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵର୍ଜନୀଯାନ୍ନିବୋଧ ମେ
ଯେଉଁଠି ଏହି ଲୋକମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେଠିକି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ। ଏମାନେକୁ ଯତ୍ନରେ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ; ବର୍ଜନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ କିଏ, ଏହା ଏବେ ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।
ପତିତୋ ଽଭିଶସ୍ତଃ କ୍ଲୀବଃ ପିଶୁନଵ୍ଯଙ୍ଗରୋଗିଣଃ କୁନଖୀ ଶ୍ଯାଵଦନ୍ତଶ୍ଚ କୁଣ୍ଡଗୋଲାଶ୍ଵପାଲକାଃ
ପତିତ, ଅଭିଯୁକ୍ତ, କ୍ଳୀବ, ନିନ୍ଦାକାରୀ, ଅଙ୍ଗବିକଳ, ରୋଗୀ, ଖରାପ ନଖ ଥିବା, କଳା ଦାନ୍ତ ଥିବା ଏବଂ ଶୁଅ, ଗଧା, ଘୋଡ଼ା ପାଳନ କରୁଥିବା।
ପରିଵିତ୍ତିର୍ନିଯୁକ୍ତାତ୍ମା ପ୍ରମତ୍ତୋନ୍ମତ୍ତଦାରୁଣାଃ ବୈଡାଲୀ ବକଵୃତ୍ତିଶ୍ଚ ଦମ୍ଭୀ ଦେଵଲକାଦଯଃ
ଅନ୍ୟଙ୍କର ଧନରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା, ଅସାବଧାନ, ପାଗଳ, ରୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱଭାବର, ବିଲେଇ ଓ ମାଛ ଧରିବା ପାଖିର ଭଳି ଚଳନା କରୁଥିବା, ମିଥ୍ୟା ଆଚରଣ କରୁଥିବା, ଦେବଳକ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟମାନେ—ଏମାନେ ଅନୁଚିତ ।
କୃତଘ୍ନାନ୍ନାସ୍ତିକାଂସ୍ ତଦ୍ଵନ୍ ମ୍ଲେଚ୍ଛଦେଶନିଵାସିନଃ ତ୍ରିଶଙ୍କୁର୍ ବର୍ବରଦ୍ରାଵଵୀତଦ୍ରଵିଡକୋଙ୍କଣାନ୍
ଯେଉଁମାନେ କୃତଘ୍ନ, ନାସ୍ତିକ, ଏବଂ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଦେଶରେ ବସୁଥିବା—ତ୍ରିଶଙ୍କୁ, ବର୍ବର, ଦ୍ରାବିଡ, ଦ୍ରାବିଡ ଓ କୋଙ୍କଣ ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ପଡନ୍ତି ।
ଵର୍ଜଯେଲ୍ଲିଙ୍ଗିନଃ ସର୍ଵାଞ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ଵିଶେଷତଃ ପୂର୍ଵେଦ୍ଯୁରପରେଦ୍ଯୁର୍ଵା ଵିନୀତାତ୍ମା ନିମନ୍ତ୍ରଯେତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଅପସଂପ୍ରଦାୟର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଶେଷକରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାଳରେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବ ଦିନ କିମ୍ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ ଶିଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟ ସେମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବେ ।
ନିମନ୍ତ୍ରିତାନ୍ହି ପିତର ଉପତିଷ୍ଠନ୍ତି ତାନ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଵାଯୁଭୂତା ନୁ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ତଥାସୀନାନୁପାସତେ
ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇଲେ, ପିତୃମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଠାକୁ ଆସନ୍ତି; ବାୟୁ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସିଲେ, ସେମାନେ ସେଠି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି ।