କଲ୍ପପ୍ରମାଣୋ ଦ୍ଵିଗୁଣୋ ଯଥା ଭଵତି ସଂଖ୍ଯଯା ଚତୁର୍ଯୁଗାଖ୍ଯା ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତା କୃତଂ ତ୍ରେତାଯୁଗଂ ଚ ଵୈ
କଳ୍ପର ମାପ ଦୁଇ ଗୁଣ ହୁଏ, ଯେପରି ସଂଖ୍ୟାରେ ଗଣାଯାଏ; ଚାରିଯୁଗ ଚକ୍ର, କୃତ ଓ ତ୍ରେତାଯୁଗ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାରିତ କରାଯାଇଛି।
ତ୍ରେତାସୃଷ୍ଟଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦ୍ଵାପରଂ କଲିମେଵ ଚ ଯୁଗପତ୍ସମଵେତୌ ଦ୍ଵୌ ଦ୍ଵିଧା ଵକ୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ଯତେ
ଏବେ ମୁଁ ତ୍ରେତାଯୁଗର ସୃଷ୍ଟି, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳିଯୁଗ ବିଷୟରେ କହିବି; ଏହି ଦୁଇଯୁଗ ଏକାସାଥି ଘଟେ, ଏହାକୁ ଅଲଗା କରି କହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
କ୍ରମାଗତଂ ମଯାପ୍ଯେତତ୍ ତୁଭ୍ଯଂ ନୋକ୍ତଂ ଯୁଗଦ୍ଵଯମ୍ ଋଷିଵଂଶପ୍ରସଙ୍ଗେନ ଵ୍ଯାକୁଲତ୍ଵାତ୍ତଥା କ୍ରମାତ୍
ପ୍ରକ୍ରମାନୁସାରେ ଏହି କଥା ମୁଁ ଦୁଇ ଯୁଗ ଧରି ତୁମକୁ କହିନଥିଲି, ଋଷିବଂଶ ନେଇ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବାରୁ ଏପରି ହେଇଥିଲା ।
ନୋକ୍ତଂ ତ୍ରେତାଯୁଗେ ଶେଷଂ ତଦ୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନିବୋଧତ ଅଥ ତ୍ରେତାଯୁଗସ୍ଯାଦୌ ମନୁଃ ସପ୍ତର୍ଷଯଶ୍ଚ ଯେ ଶ୍ରୌତସ୍ମାର୍ତଂ ବ୍ରୁଵନ୍ଧର୍ମଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ତୁ ପ୍ରଚୋଦିତାଃ
ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଏହାର ଶେଷ ଅଂଶ କହାଯାଇନଥିଲା; ଏବେ ମୁଁ କହିବି, ଶୁଣ। ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ମନୁ ଓ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ବେଦ ଓ ପାରମ୍ପରିକ ଧର୍ମ କଥା କହିଥିଲେ ।
ଦାରାଗ୍ନିହୋତ୍ରସମ୍ବନ୍ଧମ୍ ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମସଂହିତାଃ ଇତ୍ଯାଦିବହୁଲଂ ଶ୍ରୌତଂ ଧର୍ମଂ ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ଽବ୍ରୁଵନ୍
ବିବାହ, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଓ ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଓ ସଂହିତା ଆଦି ବିଷୟରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରୌତ ଧର୍ମ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ ।
ପରମ୍ପରାଗତଂ ଧର୍ମଂ ସ୍ମାର୍ତଂ ତ୍ଵାଚାରଲକ୍ଷଣମ୍ ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଚାରଯୁତଂ ମନୁଃ ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍
କିନ୍ତୁ ମନୁ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁଭ ଚଳଚଳ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥିବା ପାରମ୍ପରିକ ଧର୍ମ, ଯାହା ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ଆଚରଣ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ତାହା କହିଥିଲେ ।
ସତ୍ଯେନ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଶ୍ରୁତେନ ତପସା ତଥା ତେଷାଂ ସୁତପ୍ତତପସାମ୍ ଆର୍ଷେଣାନୁକ୍ରମେଣ ହ
ସତ୍ୟବାଦି, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ସେହିପରି ଏହି ଋଷିମାନଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ଧର୍ମ ଚାଲିଥିଲା ।
ସପ୍ତର୍ଷୀଣାଂ ମନୋଶ୍ଚୈଵ ଆଦୌ ତ୍ରେତାଯୁଗେ ତତଃ ଅବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵକଂ ତେନ ସକୃତ୍ପୂର୍ଵକମେଵ ଚ
ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ମନୁଙ୍କ ଠାରୁ, କେବଳ ଅଜାଣି ଏବଂ କେବଳ ଏକଥର ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭାବେ ଏହି ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା ।
ଅଭିଵୃତ୍ତାସ୍ତୁ ତେ ମନ୍ତ୍ରା ଦର୍ଶନୈସ୍ତାରକାଦିଭିଃ ଆଦିକଲ୍ପେ ତୁ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତାସ୍ତୁ ତେ ସ୍ଵଯମ୍
ସେଇ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ତାରକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ବଢ଼ିଗଲେ; ପ୍ରଥମ କଳ୍ପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ସ୍ୱୟଂ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ।
ପ୍ରମାଣେଷ୍ଵଥ ସିଦ୍ଧାନାମ୍ ଅନ୍ଯେଷାଂ ଚ ପ୍ରଵର୍ତତେ ମନ୍ତ୍ରଯୋଗୋ ଵ୍ଯତୀତେଷୁ କଲ୍ପେଷ୍ଵଥ ସହସ୍ରଶଃ ତେ ମନ୍ତ୍ରା ଵୈ ପୁନସ୍ତେଷାଂ ପ୍ରତିମାଯାମୁପସ୍ଥିତାଃ
ଏହାପରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନ୍ତ୍ରଯୋଗ ଚଳିଥାଏ; ପୂର୍ବ କଳ୍ପମାନେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ହଜାର-ହଜାର ଭାବରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ପୁନି ସେମାନେ ପ୍ରତିମାରେ ଉପସ୍ଥିତ ।
ଋଚୋ ଯଜୂଂଷି ସାମାନି ମନ୍ତ୍ରାଶ୍ଚାଥର୍ଵଣାସ୍ତୁ ଯେ ସପ୍ତର୍ଷିଭିଶ୍ଚ ଯେ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସ୍ମାର୍ତଂ ତୁ ମନୁରବ୍ରଵୀତ୍
ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଓ ଅଥର୍ବଣ ମନ୍ତ୍ର, ଏବଂ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ କହିଥିବା ମନ୍ତ୍ରମାନେ—ମନୁ ପାରମ୍ପରିକ ଧର୍ମ କହିଥିଲେ ।
ତ୍ରେତାଦୌ ସଂହତା ଵେଦାଃ କେଵଲଂ ଧର୍ମସେତଵଃ ସଂରୋଧାଦାଯୁଷଶ୍ଚୈଵ ଵ୍ଯସ୍ଯନ୍ତେ ଦ୍ଵାପରେ ଚ ତେ ଋଷଯସ୍ତପସା ଵେଦାନ୍ ଅହୋରାତ୍ରମଧୀଯତେ
ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ବେଦମାନେ ଏକତ୍ର ଥିଲେ, ଏହିମାନେ ଧର୍ମର ମୂଳ ଆଧାର; କିନ୍ତୁ ଆୟୁଷ୍ୟ ହ୍ରାସ ହେବାରୁ ଦ୍ୱାପରରେ ସେମାନେ ବିଭକ୍ତ ହେଲେ । ଋଷିମାନେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦିନ ରାତି ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିଲେ ।
ଅନାଦିନିଧନା ଦିଵ୍ଯାଃ ପୂର୍ଵଂ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵା ସ୍ଵଧର୍ମସଂଵୃତାଃ ସାଙ୍ଗା ଯଥାଧର୍ମଂ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଵିକ୍ରିଯନ୍ତେ ସ୍ଵଧର୍ମଂ ତୁ ଵେଦଵାଦାଦ୍ଯଥାଯୁଗମ୍
ଅନାଦି ଓ ଅନନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ବେଦମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ସ୍ୱଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠିତ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ସେମାନେ ବଦଳିଯାନ୍ତି, ବେଦ ଶିଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ୱଧର୍ମ ଯୁଗ ପ୍ରମାଣେ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ହୁଏ ।
ଆରମ୍ଭଯଜ୍ଞଃ କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ହଵିର୍ଯଜ୍ଞା ଵିଶଃ ସ୍ମୃତାଃ ପରିଚାରଯଜ୍ଞାଃ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚ ଜପଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆରମ୍ଭ ଯଜ୍ଞ, ବୈଶ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହବିର୍ ଯଜ୍ଞ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ସେବା ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜପ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ।
ତତଃ ସମୁଦିତା ଵର୍ଣାସ୍ ତ୍ରେତାଯାଂ ଧର୍ମଶାଲିନଃ କ୍ରିଯାଵନ୍ତଃ ପ୍ରଜାଵନ୍ତଃ ସମୃଦ୍ଧାଃ ସୁଖିନଶ୍ଚ ଵୈ
ତାପରେ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଜାତିମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ସେମାନେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା, କ୍ରିୟାଶୀଳ, ସନ୍ତାନବାନ୍ତ, ସମୃଦ୍ଧ ଓ ସୁଖୀ ଥିଲେ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈଶ୍ଚ ଵିଧୀଯନ୍ତେ କ୍ଷତ୍ରିଯାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ଵିଶଃ ଵୈଶ୍ଯାଞ୍ଛୂଦ୍ରା ଅନୁଵର୍ତନ୍ତେ ପରସ୍ପରମନୁଗ୍ରହାତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ବୈଶ୍ୟମାନେ ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ; ଶୂଦ୍ରମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ପରସ୍ପର ସହଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ।
ଶୁଭାଃ ପ୍ରକୃତଯସ୍ତେଷାଂ ଧର୍ମା ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଶ୍ରଯାଃ ସଂକଲ୍ପିତେନ ମନସା ଵାଚା ଵା ହସ୍ତକର୍ମଣା ତ୍ରେତାଯୁଗେ ହ୍ଯଵିକଲେ କର୍ମାରମ୍ଭଃ ପ୍ରସିଧ୍ଯତି
ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ ମଙ୍ଗଳମୟ ଥିଲା, ଧର୍ମ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ଉପରେ ଆଧାରିତ; ମନ, କଥା କିମ୍ବା ହସ୍ତକାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ତ୍ରେତାଯୁଗରେ କର୍ମ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଓ ସଫଳ ହୁଏ ।
ଆଯୂରୂପଂ ବଲଂ ମେଧା ଆରୋଗ୍ଯଂ ଧର୍ମଶୀଲତା ସର୍ଵସାଧାରଣଂ ହ୍ଯେତଦ୍ ଆସୀତ୍ତ୍ରେତାଯୁଗେ ତୁ ଵୈ
ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଭଲ ଆକୃତି, ବଳ, ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା—ଏହି ସବୁ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ସାଧାରଣ ଥିଲା ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵ୍ଯଵସ୍ଥାନମ୍ ଏଷାଂ ବ୍ରହ୍ମା ତଥାକରୋତ୍ ସଂହିତାଶ୍ଚ ତଥା ମନ୍ତ୍ରା ଆରୋଗ୍ଯଂ ଧର୍ମଶୀଲତା
ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସଂହିତା ଓ ମନ୍ତ୍ର, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ।
ସଂହିତାଶ୍ଚ ତଥା ମନ୍ତ୍ରା ଋଷିଭିର୍ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତୈଃ ଯଜ୍ଞଃ ପ୍ରଵର୍ତିତଶ୍ଚୈଵ ତଦା ହ୍ଯେଵ ତୁ ଦୈଵତୈଃ
ସଂହିତା ଓ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତାହାବେଳେ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଯାମୈଃ ଶୁକ୍ଲୈର୍ଜଯୈଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵସାଧନସଂଭୃତୈଃ ଵିଶ୍ଵସୃଡ୍ଭିସ୍ ତଥା ସାର୍ଧଂ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରେଣ ମହୌଜସା ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵେ ଽନ୍ତରେ ଦେଵୈସ୍ ତେ ଯଜ୍ଞାଃ ପ୍ରାକ୍ପ୍ରଵର୍ତିତାଃ
ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ସାଧନ ସହିତ, ଶୁଭ୍ର ପୋଷାକ ପିଣ୍ଧିଥିବା ପୁରୋହିତମାନେ ଓ ବିଜୟୀ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରଚଳିତ କରିଥିଲେ । ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାମାନେ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଏହି ଯଜ୍ଞଗୁଡିକ ପ୍ରଥମେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସତ୍ଯଂ ଜପସ୍ତପୋ ଦାନଂ ପୂର୍ଵଧର୍ମୋ ଯ ଉଚ୍ଯତେ ଯଦା ଧର୍ମସ୍ଯ ହ୍ରସତେ ଶାଖାଧର୍ମସ୍ଯ ଵର୍ଧତେ
ସତ୍ୟ, ଜପ, ତପ, ଦାନ — ଏହିମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ଧର୍ମ ଭାବରେ କହାଯାଏ । ଯେତେବେଳେ ମୁଖ୍ୟ ଧର୍ମ କ୍ଷୟ ହୁଏ, ଶାଖା ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ।
ଜାଯନ୍ତେ ଚ ତଦା ଶୂରା ଆଯୁଷ୍ମନ୍ତୋ ମହାବଲାଃ ନ୍ଯସ୍ତଦଣ୍ଡା ମହାଯୋଗା ଯଜ୍ଵାନୋ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ
ସେ ସମୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ନାୟକମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦଣ୍ଡ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା, ବଡ଼ ଯୋଗୀ, ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଉପଦେଶ କରୁଥିବା ଲୋକ ।
ପଦ୍ମପତ୍ତ୍ରାଯତାକ୍ଷାଶ୍ଚ ପୃଥୁଵକ୍ତ୍ରାଃ ସୁସଂହତାଃ ସିଂହୋରସ୍କା ମହାସତ୍ତ୍ଵା ମତ୍ତମାତଂଗଗାମିନଃ
ସେମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି, ମୁହଁ ଚଉଡ଼ା, ଦେହ ଭଲ ଗଠିତ, ଛାତି ସିଂହ ପରି, ଶକ୍ତି ବଡ଼, ଏବଂ ମଦ ହାତୀ ପରି ଚାଲିଥିବା ।
ମହାଧନୁର୍ଧରାଶ୍ଚୈଵ ତ୍ରେତାଯାଂ ଚକ୍ରଵର୍ତିନଃ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣପୂର୍ଣାସ୍ତେ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧପରିମଣ୍ଡଲାଃ
ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସମ୍ରାଟମାନେ ବଡ଼ ଧନୁର୍ଧର, ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ଦେହ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ ବୃକ୍ଷର ପରି ପ୍ରସାରିତ ।
ନ୍ଯଗ୍ରୋଧୌ ତୁ ସ୍ମୃତୌ ବାହୂ ଵ୍ଯାମୋ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧ ଉଚ୍ଯତେ ଵ୍ଯାମେନ ସୂଚ୍ଛ୍ରଯୋ ଯସ୍ଯ ଅତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ତୁ ଦେହିନଃ ସମୁଚ୍ଛ୍ରଯଃ ପରୀଣାହୋ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧପରିମଣ୍ଡଲଃ
ପାରମ୍ପରିକ ମତାନୁସାରେ, ଦେହର ବାହୁକୁ 'ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ' ଭାବରେ କୁହାଯାଏ । 'ବ୍ୟାମ' ହେଉଛି ନ୍ୟଗ୍ରୋଧର ମାପ । ଯାହାର ଉଚ୍ଚତା ଏହି ମାପରେ ଥାଏ, ସେମାନଙ୍କର ଦେହର ଉଚ୍ଚତା ଓ ପରିଣାହ 'ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ ପରିମଣ୍ଡଳ' ଭାବରେ କୁହାଯାଏ ।
ଚକ୍ରଂ ରଥୋ ମଣିର୍ଭାର୍ଯା ନିଧିରଶ୍ଵୋ ଗଜସ୍ତଥା ପ୍ରୋକ୍ତାନି ସପ୍ତ ରତ୍ନାନି ପୂର୍ଵଂ ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵେ ଽନ୍ତରେ
ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ସପ୍ତ ରତ୍ନ କୁହାଯାଏ — ଚକ୍ର, ରଥ, ମଣି, ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଧନ, ଅଶ୍ୱ ଓ ଗଜ ।
ଵିଷ୍ଣୋରଂଶେନ ଜାଯନ୍ତେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଚକ୍ରଵର୍ତିନଃ ମନ୍ଵନ୍ତରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ହ୍ଯ୍ ଅତୀତାନାଗତେଷୁ ଵୈ
ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ଗତ ଓ ଆଗାମୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶରୁ ସମ୍ରାଟମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି ।
ଭୂତଭଵ୍ଯାନି ଯାନୀହ ଵର୍ତମାନାନି ଯାନି ଚ ତ୍ରେତାଯୁଗାନି ତେଷ୍ଵତ୍ର ଜାଯନ୍ତେ ଚକ୍ରଵର୍ତିନଃ
ଏଠାରେ ଯେଉଁଠି ଯାହା ଥିଲା, ଅଛି କିମ୍ବା ହେବ, ସମସ୍ତ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସମ୍ରାଟମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି ।
ଭଦ୍ରାଣୀମାନି ତେଷାଂ ଚ ଵିଭାଵ୍ଯନ୍ତେ ମହୀକ୍ଷିତାମ୍ ଅତ୍ଯଦ୍ଭୁତାନି ଚତ୍ଵାରି ବଲଂ ଧର୍ମଂ ସୁଖଂ ଧନମ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରିଟି ଭଲ ଓ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ — ଶକ୍ତି, ଧର୍ମ, ସୁଖ ଓ ଧନ ।