ଚତ୍ଵାରି ନିଯୁତାନି ସ୍ଯୁର୍ ଵର୍ଷାଣି ତୁ କଲିର୍ଯୁଗମ୍ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଚ୍ଚ ତଥାନ୍ଯାନି ସହସ୍ରାଣି ତୁ ସଂଖ୍ଯଯା ଏତତ୍କଲିଯୁଗଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମାନୁଷେଣ ପ୍ରମାଣତଃ
କଳିଯୁଗ ପାଇଁ ଚାରି ନିୟୁତ ବର୍ଷ ଅଟେ, ଏବଂ ତେଇଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଅଉ ଯୋଗ କଲେ, ଏହି ମାନବ ମାପରେ କଳିଯୁଗର ସମୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଏଷା ଚତୁର୍ଯୁଗାଵସ୍ଥା ମାନୁଷେଣ ପ୍ରକୀର୍ତିତା ଚତୁର୍ଯୁଗସ୍ଯ ସଂଖ୍ଯାତା ସଂଧ୍ଯା ସଂଧ୍ଯାଂଶକୈଃ ସହ
ଏହି ହେଉଛି ଚାରିଯୁଗର ଅବସ୍ଥା, ଯାହାକୁ ମାନବ ଗଣନାରେ କୁହାଯାଇଛି, ଏଠାରେ ସଂଧି ଓ ସଂଧିଅଂଶ ସହିତ ଚାରିଯୁଗ ଗଣାଯାଇଛି।
ଏଷା ଚତୁର୍ଯୁଗାଖ୍ଯା ତୁ ସାଧିକା ତ୍ଵେକସପ୍ତତିଃ କୃତତ୍ରେତାଦିଯୁକ୍ତା ସା ମନୋରନ୍ତରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ଚାରିଯୁଗ ଚକ୍ର ସହିତ ଅଧିକ ବର୍ଷ ଯୋଗ କଲେ, ଏହା ଏକାଉଣ୍ଠି ହୁଏ; କୃତ, ତ୍ରେତା ଓ ଅନ୍ୟ ଯୁଗ ସହିତ ଏହାକୁ ମନ୍ବନ୍ତର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ମନ୍ଵନ୍ତରସ୍ଯ ସଂଖ୍ଯା ତୁ ମାନୁଷେଣ ନିବୋଧତ ଏକତ୍ରିଂଶତ୍ତଥା କୋଟ୍ଯଃ ସଂଖ୍ଯାତାଃ ସଂଖ୍ଯଯା ଦ୍ଵିଜୈଃ
ମନ୍ବନ୍ତରର ମାନବ ବର୍ଷର ଗଣନା ଶୁଣ, ଏକତିସ କୋଟି ବର୍ଷ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଏହାର ସଂଖ୍ୟା କହନ୍ତି।
ତଥା ଶତସହସ୍ରାଣି ଦଶ ଚାନ୍ଯାନି ଭାଗଶଃ ସହସ୍ରାଣି ତୁ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଚ୍ ଛତାନ୍ଯଷ୍ଟାଧିକାନି ଚ
ଏହା ସହିତ ଦଶ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଅଉ ଯୋଗ, ଏବଂ ବାଉତି ହଜାର ଓ ଆଠ ଶହ ବର୍ଷ ଅଉ ଯୋଗ କରାଯାଏ।
ଅଶୀତିଶ୍ଚୈଵ ଵର୍ଷାଣି ମାସାଶ୍ଚୈଵାଧିକାସ୍ତୁ ଷଟ୍ ମନ୍ଵନ୍ତରସ୍ଯ ସଂଖ୍ଯୈଷା ମାନୁଷେଣ ପ୍ରକୀର୍ତିତା
ଏହା ସହିତ ଅସୀ ବର୍ଷ ଏବଂ ଛଅ ଅଧିକ ମାସ ଯୋଗ କଲେ, ଏହି ହେଉଛି ମାନବ ମାପରେ ମନ୍ବନ୍ତରର ଗଣନା।
ଦିଵ୍ଯେନ ଚ ପ୍ରମାଣେନ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯନ୍ତରଂ ମନୋଃ ସହସ୍ରାଣାଂ ଶତାନ୍ଯାହୁଃ ସ ଚ ଵୈ ପରିସଂଖ୍ଯଯା
ଏବେ ଦିବ୍ୟ ମାପରେ ମୁଁ ମନୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଅନ୍ତରାଳ କଥା କହିବି, ଏହା ଏକ ଲକ୍ଷ ହଜାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ସହସ୍ରାଣି ମନୋରନ୍ତରମୁଚ୍ଯତେ ମନ୍ଵନ୍ତରସ୍ଯ କାଲସ୍ତୁ ଯୁଗୈଃ ସହ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ଚାଳିଶି ହଜାର ବର୍ଷକୁ ମନ୍ବନ୍ତରର ଅବଧି ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ମନ୍ବନ୍ତରର ସମୟ ଯୁଗମାନେ ସହିତ ଗଣାଯାଇଛି।
ଏଷା ଚତୁର୍ଯୁଗାଖ୍ଯା ତୁ ସାଧିକା ହ୍ଯେକସପ୍ତତିଃ କ୍ରମେଣ ପରିଵୃତ୍ତା ସା ମନୋରନ୍ତରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ଚାରିଯୁଗ ଚକ୍ର ସହିତ ଅଧିକ ବର୍ଷ ଯୋଗ କଲେ, ଏହା ଏକାଉଣ୍ଠି ହୁଏ; ଏହିପରି କ୍ରମରେ ଘଟିଲେ ଏହାକୁ ମନ୍ବନ୍ତର କୁହାଯାଏ।
ଏତଚ୍ଚତୁର୍ଦଶଗୁଣଂ କଲ୍ପମାହୁସ୍ତୁ ତଦ୍ଵିଦଃ ତତସ୍ତୁ ପ୍ରଲଯଃ କୃତ୍ସ୍ନଃ ସ ତୁ ସଂପ୍ରଲଯୋ ମହାନ୍
ଯେମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ କହନ୍ତି ଯେ ଏହାର ଚଉଦ ଗୁଣ ହେଉଛି ଏକ କଳ୍ପ; ତାପରେ ସମସ୍ତ ନାଶ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ମହାପ୍ରଳୟ କୁହାଯାଏ।
କଲ୍ପପ୍ରମାଣୋ ଦ୍ଵିଗୁଣୋ ଯଥା ଭଵତି ସଂଖ୍ଯଯା ଚତୁର୍ଯୁଗାଖ୍ଯା ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତା କୃତଂ ତ୍ରେତାଯୁଗଂ ଚ ଵୈ
କଳ୍ପର ମାପ ଦୁଇ ଗୁଣ ହୁଏ, ଯେପରି ସଂଖ୍ୟାରେ ଗଣାଯାଏ; ଚାରିଯୁଗ ଚକ୍ର, କୃତ ଓ ତ୍ରେତାଯୁଗ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାରିତ କରାଯାଇଛି।
ତ୍ରେତାସୃଷ୍ଟଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦ୍ଵାପରଂ କଲିମେଵ ଚ ଯୁଗପତ୍ସମଵେତୌ ଦ୍ଵୌ ଦ୍ଵିଧା ଵକ୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ଯତେ
ଏବେ ମୁଁ ତ୍ରେତାଯୁଗର ସୃଷ୍ଟି, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳିଯୁଗ ବିଷୟରେ କହିବି; ଏହି ଦୁଇଯୁଗ ଏକାସାଥି ଘଟେ, ଏହାକୁ ଅଲଗା କରି କହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
କ୍ରମାଗତଂ ମଯାପ୍ଯେତତ୍ ତୁଭ୍ଯଂ ନୋକ୍ତଂ ଯୁଗଦ୍ଵଯମ୍ ଋଷିଵଂଶପ୍ରସଙ୍ଗେନ ଵ୍ଯାକୁଲତ୍ଵାତ୍ତଥା କ୍ରମାତ୍
ପ୍ରକ୍ରମାନୁସାରେ ଏହି କଥା ମୁଁ ଦୁଇ ଯୁଗ ଧରି ତୁମକୁ କହିନଥିଲି, ଋଷିବଂଶ ନେଇ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବାରୁ ଏପରି ହେଇଥିଲା ।
ନୋକ୍ତଂ ତ୍ରେତାଯୁଗେ ଶେଷଂ ତଦ୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନିବୋଧତ ଅଥ ତ୍ରେତାଯୁଗସ୍ଯାଦୌ ମନୁଃ ସପ୍ତର୍ଷଯଶ୍ଚ ଯେ ଶ୍ରୌତସ୍ମାର୍ତଂ ବ୍ରୁଵନ୍ଧର୍ମଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ତୁ ପ୍ରଚୋଦିତାଃ
ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଏହାର ଶେଷ ଅଂଶ କହାଯାଇନଥିଲା; ଏବେ ମୁଁ କହିବି, ଶୁଣ। ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ମନୁ ଓ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ବେଦ ଓ ପାରମ୍ପରିକ ଧର୍ମ କଥା କହିଥିଲେ ।
ଦାରାଗ୍ନିହୋତ୍ରସମ୍ବନ୍ଧମ୍ ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମସଂହିତାଃ ଇତ୍ଯାଦିବହୁଲଂ ଶ୍ରୌତଂ ଧର୍ମଂ ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ଽବ୍ରୁଵନ୍
ବିବାହ, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଓ ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଓ ସଂହିତା ଆଦି ବିଷୟରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରୌତ ଧର୍ମ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ ।
ପରମ୍ପରାଗତଂ ଧର୍ମଂ ସ୍ମାର୍ତଂ ତ୍ଵାଚାରଲକ୍ଷଣମ୍ ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଚାରଯୁତଂ ମନୁଃ ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍
କିନ୍ତୁ ମନୁ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁଭ ଚଳଚଳ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥିବା ପାରମ୍ପରିକ ଧର୍ମ, ଯାହା ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ଆଚରଣ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ତାହା କହିଥିଲେ ।
ସତ୍ଯେନ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଶ୍ରୁତେନ ତପସା ତଥା ତେଷାଂ ସୁତପ୍ତତପସାମ୍ ଆର୍ଷେଣାନୁକ୍ରମେଣ ହ
ସତ୍ୟବାଦି, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ସେହିପରି ଏହି ଋଷିମାନଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ଧର୍ମ ଚାଲିଥିଲା ।
ସପ୍ତର୍ଷୀଣାଂ ମନୋଶ୍ଚୈଵ ଆଦୌ ତ୍ରେତାଯୁଗେ ତତଃ ଅବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵକଂ ତେନ ସକୃତ୍ପୂର୍ଵକମେଵ ଚ
ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ମନୁଙ୍କ ଠାରୁ, କେବଳ ଅଜାଣି ଏବଂ କେବଳ ଏକଥର ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭାବେ ଏହି ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା ।
ଅଭିଵୃତ୍ତାସ୍ତୁ ତେ ମନ୍ତ୍ରା ଦର୍ଶନୈସ୍ତାରକାଦିଭିଃ ଆଦିକଲ୍ପେ ତୁ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତାସ୍ତୁ ତେ ସ୍ଵଯମ୍
ସେଇ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ତାରକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ବଢ଼ିଗଲେ; ପ୍ରଥମ କଳ୍ପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ସ୍ୱୟଂ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ।
ପ୍ରମାଣେଷ୍ଵଥ ସିଦ୍ଧାନାମ୍ ଅନ୍ଯେଷାଂ ଚ ପ୍ରଵର୍ତତେ ମନ୍ତ୍ରଯୋଗୋ ଵ୍ଯତୀତେଷୁ କଲ୍ପେଷ୍ଵଥ ସହସ୍ରଶଃ ତେ ମନ୍ତ୍ରା ଵୈ ପୁନସ୍ତେଷାଂ ପ୍ରତିମାଯାମୁପସ୍ଥିତାଃ
ଏହାପରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନ୍ତ୍ରଯୋଗ ଚଳିଥାଏ; ପୂର୍ବ କଳ୍ପମାନେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ହଜାର-ହଜାର ଭାବରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ପୁନି ସେମାନେ ପ୍ରତିମାରେ ଉପସ୍ଥିତ ।
ଋଚୋ ଯଜୂଂଷି ସାମାନି ମନ୍ତ୍ରାଶ୍ଚାଥର୍ଵଣାସ୍ତୁ ଯେ ସପ୍ତର୍ଷିଭିଶ୍ଚ ଯେ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସ୍ମାର୍ତଂ ତୁ ମନୁରବ୍ରଵୀତ୍
ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଓ ଅଥର୍ବଣ ମନ୍ତ୍ର, ଏବଂ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ କହିଥିବା ମନ୍ତ୍ରମାନେ—ମନୁ ପାରମ୍ପରିକ ଧର୍ମ କହିଥିଲେ ।
ତ୍ରେତାଦୌ ସଂହତା ଵେଦାଃ କେଵଲଂ ଧର୍ମସେତଵଃ ସଂରୋଧାଦାଯୁଷଶ୍ଚୈଵ ଵ୍ଯସ୍ଯନ୍ତେ ଦ୍ଵାପରେ ଚ ତେ ଋଷଯସ୍ତପସା ଵେଦାନ୍ ଅହୋରାତ୍ରମଧୀଯତେ
ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ବେଦମାନେ ଏକତ୍ର ଥିଲେ, ଏହିମାନେ ଧର୍ମର ମୂଳ ଆଧାର; କିନ୍ତୁ ଆୟୁଷ୍ୟ ହ୍ରାସ ହେବାରୁ ଦ୍ୱାପରରେ ସେମାନେ ବିଭକ୍ତ ହେଲେ । ଋଷିମାନେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦିନ ରାତି ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିଲେ ।
ଅନାଦିନିଧନା ଦିଵ୍ଯାଃ ପୂର୍ଵଂ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵା ସ୍ଵଧର୍ମସଂଵୃତାଃ ସାଙ୍ଗା ଯଥାଧର୍ମଂ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଵିକ୍ରିଯନ୍ତେ ସ୍ଵଧର୍ମଂ ତୁ ଵେଦଵାଦାଦ୍ଯଥାଯୁଗମ୍
ଅନାଦି ଓ ଅନନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ବେଦମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ସ୍ୱଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠିତ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ସେମାନେ ବଦଳିଯାନ୍ତି, ବେଦ ଶିଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ୱଧର୍ମ ଯୁଗ ପ୍ରମାଣେ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ହୁଏ ।
ଆରମ୍ଭଯଜ୍ଞଃ କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ହଵିର୍ଯଜ୍ଞା ଵିଶଃ ସ୍ମୃତାଃ ପରିଚାରଯଜ୍ଞାଃ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚ ଜପଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆରମ୍ଭ ଯଜ୍ଞ, ବୈଶ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହବିର୍ ଯଜ୍ଞ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ସେବା ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜପ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ।
ତତଃ ସମୁଦିତା ଵର୍ଣାସ୍ ତ୍ରେତାଯାଂ ଧର୍ମଶାଲିନଃ କ୍ରିଯାଵନ୍ତଃ ପ୍ରଜାଵନ୍ତଃ ସମୃଦ୍ଧାଃ ସୁଖିନଶ୍ଚ ଵୈ
ତାପରେ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଜାତିମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ସେମାନେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା, କ୍ରିୟାଶୀଳ, ସନ୍ତାନବାନ୍ତ, ସମୃଦ୍ଧ ଓ ସୁଖୀ ଥିଲେ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈଶ୍ଚ ଵିଧୀଯନ୍ତେ କ୍ଷତ୍ରିଯାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ଵିଶଃ ଵୈଶ୍ଯାଞ୍ଛୂଦ୍ରା ଅନୁଵର୍ତନ୍ତେ ପରସ୍ପରମନୁଗ୍ରହାତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ବୈଶ୍ୟମାନେ ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ; ଶୂଦ୍ରମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ପରସ୍ପର ସହଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ।
ଶୁଭାଃ ପ୍ରକୃତଯସ୍ତେଷାଂ ଧର୍ମା ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଶ୍ରଯାଃ ସଂକଲ୍ପିତେନ ମନସା ଵାଚା ଵା ହସ୍ତକର୍ମଣା ତ୍ରେତାଯୁଗେ ହ୍ଯଵିକଲେ କର୍ମାରମ୍ଭଃ ପ୍ରସିଧ୍ଯତି
ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ ମଙ୍ଗଳମୟ ଥିଲା, ଧର୍ମ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ଉପରେ ଆଧାରିତ; ମନ, କଥା କିମ୍ବା ହସ୍ତକାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ତ୍ରେତାଯୁଗରେ କର୍ମ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଓ ସଫଳ ହୁଏ ।
ଆଯୂରୂପଂ ବଲଂ ମେଧା ଆରୋଗ୍ଯଂ ଧର୍ମଶୀଲତା ସର୍ଵସାଧାରଣଂ ହ୍ଯେତଦ୍ ଆସୀତ୍ତ୍ରେତାଯୁଗେ ତୁ ଵୈ
ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଭଲ ଆକୃତି, ବଳ, ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା—ଏହି ସବୁ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ସାଧାରଣ ଥିଲା ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵ୍ଯଵସ୍ଥାନମ୍ ଏଷାଂ ବ୍ରହ୍ମା ତଥାକରୋତ୍ ସଂହିତାଶ୍ଚ ତଥା ମନ୍ତ୍ରା ଆରୋଗ୍ଯଂ ଧର୍ମଶୀଲତା
ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସଂହିତା ଓ ମନ୍ତ୍ର, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ।
ସଂହିତାଶ୍ଚ ତଥା ମନ୍ତ୍ରା ଋଷିଭିର୍ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତୈଃ ଯଜ୍ଞଃ ପ୍ରଵର୍ତିତଶ୍ଚୈଵ ତଦା ହ୍ଯେଵ ତୁ ଦୈଵତୈଃ
ସଂହିତା ଓ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତାହାବେଳେ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।