ମେଘାଗମେ ଯଥା ହଂସା ମୃଗାଃ ସିଂହଭଯାଦିଵ ଦାନଵାନାଂ ଭଯାତ୍ତଦ୍ଵଦ୍ ଭ୍ରମାମୋ ହି ପିତାମହ
ଯେପରି ମେଘ ଆସିଲେ ହଂସମାନେ ଚିଥରିଯାନ୍ତି, ବା ସିଂହ ଆସିଲେ ହରିଣମାନେ ଭୟରେ ଭଗିଯାନ୍ତି, ସେପରି ଦାନବମାନେ ଭୟରେ ଆମେ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛୁ, ପିତାମହ।
ପୁତ୍ରାଣାଂ ନାମଧେଯାନି କଲତ୍ରାଣାଂ ତଥୈଵ ଚ ଦାନଵୈର୍ଭ୍ରାମ୍ଯମାଣାନାଂ ଵିସ୍ମୃତାନି ତତୋ ଽନଘ
ଦାନବମାନେ ଆମକୁ ଚିଥରାଇ ଦେବାରୁ, ଆମ ପୁଅମାନେ ଓ ଜଣେ ଜଣେ ଗୃହଣୀଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଭୁଲିଯାଇଛୁ, ନିର୍ମଳ।
ଦେଵଵେଶ୍ମପ୍ରଭଙ୍ଗାଶ୍ଚ ଆଶ୍ରମଭ୍ରଂଶନାନି ଚ ଦାନଵୈର୍ଲୋମମୋହାନ୍ଧୈଃ କ୍ରିଯନ୍ତେ ଚ ଭ୍ରମନ୍ତି ଚ
ଦେବତାଙ୍କ ଗୃହ ଭଙ୍ଗ ଓ ଆଶ୍ରମ ଧ୍ୱଂସ, ଏସବୁ ଦାନବମାନେ ଅହଂକାର ଅନ୍ଧରେ ପଡ଼ି କରୁଛନ୍ତି ଓ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ଯଦି ନ ତ୍ରାଯସେ ଲୋକଂ ଦାନଵୈର୍ଵିଦ୍ରୁତଂ ଦ୍ରୁତମ୍ ଧର୍ଷଣାନେନ ନିର୍ଦେଵଂ ନିର୍ମନୁଷ୍ଯାଶ୍ରମଂ ଜଗତ୍
ଯଦି ଆପଣ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଦାନବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମିତ ଏହି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ଜଗତ ଦେବତା, ମଣିଷ ଓ ଆଶ୍ରମ ବିନା ହୋଇଯିବ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ତ୍ରିଦଶୈରୁକ୍ତଃ ପଦ୍ମଯୋନିଃ ପିତାମହଃ ପ୍ରତ୍ଯାହ ତ୍ରିଦଶାନ୍ ସେନ୍ଦ୍ରାନ୍ ଇନ୍ଦୁତୁଲ୍ଯାନନଃ ପ୍ରଭୁଃ
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, ପଦ୍ମଯୋନି ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ମୁହଁ ଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଭଯସ୍ଯ ଯୋ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ମଯା ମତିମତାଂ ଵରାଃ ତସ୍ଯାନ୍ତ ଏଷ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତୋ ଯଃ ପୁରୋକ୍ତୋ ମଯା ସୁରାଃ
ମୁଁ ଯେଉଁ ଭୟମୁକ୍ତିର ବର୍ଦ୍ଦାନ ଦେଇଥିଲି, ହେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଥିର ଶେଷ ସମୟ ଏବେ ଆସିଛି, ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଦେବତାମାନେ କୁହିଥିଲି।
ତଚ୍ଚ ତେଷାମଧିଷ୍ଠାନଂ ତ୍ରିପୁରଂ ତ୍ରିଦଶର୍ଷଭାଃ ଏକେଷୁପାତମୋକ୍ଷେଣ ହନ୍ତଵ୍ଯଂ ନେଷୁଵୃଷ୍ଟିଭିଃ
ସେମାନଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଗଢ଼, ତ୍ରିପୁର, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହାକୁ ତୀର ବର୍ଷା ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ଏକ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ହେବ।
ଭଵତାଂ ଚ ନ ପଶ୍ଯାମି କମପ୍ଯତ୍ର ସୁରର୍ଷଭାଃ ଯସ୍ତୁ ଚୈକପ୍ରହାରେଣ ପୁରଂ ହନ୍ଯାତ୍ ସଦାନଵମ୍
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଏଠାରେ ଏମିତି କାହାକୁ ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ, ଯିଏ ଏକ ଆଘାତରେ ଦାନବସହିତ ସହରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବ।
ତ୍ରିପୁରଂ ନାଲ୍ପଵୀର୍ଯେଣ ଶକ୍ଯଂ ହନ୍ତୁଂ ଶରେଣ ତୁ ଏକଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ମହେଶାନଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍
ତ୍ରିପୁରକୁ ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତି ଥିବା ଜଣେ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ମହାଦେବ, ମହେଶ୍ୱର, ପ୍ରଜାପତି ଛାଡ଼ି, ଆଉ କେହି ଏହା କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତେ ଯୂଯଂ ଯଦି ଅନ୍ଯେ ଚ କ୍ରତୁଵିଧ୍ଵଂସକଂ ହରମ୍ ଯାଚାମଃ ସହିତା ଦେଵଂ ତ୍ରିପୁରଂ ସ ହନିଷ୍ଯତି
ତେଣୁ ତୁମେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞ ଧ୍ୱଂସକାରୀ ହରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କର; ସେ ଦେବତା ତ୍ରିପୁରକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବେ।
କୃତଃ ପୁରାଣାଂ ଵିଷ୍କମ୍ଭୋ ଯୋଜମାନାଂ ଶତଂ ଶତମ୍ ଯଥା ଚୈକପ୍ରହାରେଣ ହନ୍ଯତେ ଵୈ ଭଵେନ ତୁ ପୁଷ୍ଯଯୋଗେଣ ଯୁକ୍ତାନି ତାନି ଚୈକକ୍ଷଣେନ ତୁ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଦୀର୍ଘ ବଡ଼ ବାଧା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଯେପରି ଭବ ଏକ ଘାଏଁ ସେଠାରେ ତାହାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରନ୍ତି, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ର ସଂଯୋଗ ହେଲେ, ସେହି ସମସ୍ତ ବାଧା ମଧ୍ୟ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।
ତତୋ ଦେଵୈଶ୍ଚ ସମ୍ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଯାସ୍ଯାମ ଇତି ଦୁଃଖିତୈଃ ପିତାମହଶ୍ଚ ତୈଃ ସାର୍ଧଂ ଭଵସଂସଦମାଗତଃ
ତାପରେ, ଦେବତାମାନେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ କହିଲେ, 'ଚଳିବାକୁ ଦରକାର', ଏବଂ ପିତାମହଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ଭବଙ୍କ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।
ତଂ ଭଵଂ ଭୂତଭଵ୍ଯେଶଂ ଗିରିଶଂ ଶୂଲପାଣିନମ୍ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଚୋମଯା ସାର୍ଧଂ ନନ୍ଦିନା ଚ ମହାତ୍ମନା
ସେମାନେ ଭୂତ ଭବିଷ୍ୟତ୍ର ନାଥ, ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଭବଙ୍କୁ, ମୋ ଏବଂ ମହାତ୍ମା ନନ୍ଦିଙ୍କ ସହିତ ଦେଖିଲେ ।
ଅଗ୍ନିଵର୍ଣମଜଂ ଦେଵମ୍ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡନିଭେକ୍ଷଣମ୍ ଅଗ୍ନ୍ଯାଦିତ୍ଯସହସ୍ରାଭମ୍ ଅଗ୍ନିଵର୍ଣଵିଭୂଷିତମ୍
ସେମାନେ ଅଜନ୍ମା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ୱଳ, ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ପରି, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ହଜାର ଆଲୋକରେ ତୁଳନୀୟ, ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ।
ଚନ୍ଦ୍ରାଵଯଵଲକ୍ଷ୍ମାଣଂ ଚନ୍ଦ୍ରସୌମ୍ଯତରାନନମ୍ ଆଗମ୍ଯ ତମଜଂ ଦେଵମ୍ ଅଥ ତଂ ନୀଲଲୋହିତମ୍ ଅସ୍ତୁଵନ୍ଗୋପତିଂ ଶମ୍ଭୁଂ ଵରଦଂ ପାର୍ଵତୀପତିମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶୁର ଭାସ୍କର୍ୟ ଥିବା, ମୁହଁ ଚନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ମଧୁର, ସେହି ଅଜନ୍ମା ଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ନୀଳ ଓ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ, ଗୋପାଳକ ଶମ୍ଭୁ, ଦୟାଳୁ, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ ।
ନମୋ ଭଵାଯ ଶର୍ଵାଯ ରୁଦ୍ରାଯ ଵରଦାଯ ଚ ପଶୂନାଂ ପତଯେ ନିତ୍ଯମ୍ ଉଗ୍ରାଯ ଚ କପର୍ଦିନେ
ଭବ, ଶର୍ବ, ରୁଦ୍ର, ଦୟାଳୁ, ସଦା ପଶୁମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଭୟଙ୍କର, ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ମହାଦେଵାଯ ଭୀମାଯ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକାଯ ଚ ଶାନ୍ତଯେ ଈଶାନାଯ ଭଯଘ୍ନାଯ ନମସ୍ତ୍ଵନ୍ଧକଘାତିନେ
ମହାଦେବ, ଭୀମ, ତ୍ରୟମ୍ବକ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ, ଈଶାନ, ଭୟ ନାଶକ, ଅନ୍ଧକ ଦଳନକୁ ନମସ୍କାର ।
ନୀଲଗ୍ରୀଵାଯ ଭୀମାଯ ଵେଧସେ ଵେଧସା ସ୍ତୁତେ କୁମାରଶତ୍ରୁନିଘ୍ନାଯ କୁମାରଜନକାଯ ଚ
ନୀଳ କଣ୍ଠ, ଭୀମ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, କୁମାର ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, କୁମାରଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ଵିଲୋହିତାଯ ଧୂମ୍ରାଯ ଵରାଯ କ୍ରଥନାଯ ଚ ନିତ୍ଯଂ ନୀଲଶିଖଣ୍ଡାଯ ଶୂଲିନେ ଦିଵ୍ଯଶାଯିନେ
ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର, ଧୂସର, ଉତ୍ତମ, ଭୟଙ୍କର, ସଦା ନୀଳ ପିଛ ଧାରୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଦିବ୍ୟ ଶୟନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ଉରଗାଯ ତ୍ରିନେତ୍ରାଯ ହିରଣ୍ଯଵସୁରେତସେ ଅଚିନ୍ତ୍ଯାଯାମ୍ବିକାଭର୍ତ୍ରେ ସର୍ଵଦେଵସ୍ତୁତାଯ ଚ
ସର୍ପ, ତିନି ଆଖି ଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବୀର୍ୟ ଧାରୀ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ଵୃଷଧ୍ଵଜାଯ ମୁଣ୍ଡାଯ ଜଟିନେ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣେ ତପ୍ଯମାନାଯ ସଲିଲେ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯାଯାଜିତାଯ ଚ
ବୃଷଭ ଧ୍ୱଜ ଧାରୀ, ମୁଣ୍ଡ ଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଜଳରେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟ, ଅଜୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନେ ଵିଶ୍ଵସୃଜେ ଵିଶ୍ଵମାଵୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଠତେ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଦିଵ୍ଯରୂପାଯ ପ୍ରଭଵେ ଦିଵ୍ଯଶମ୍ଭଵେ
ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପି ରହୁଥିବା, ଦିବ୍ୟ ରୂପୀ, ପ୍ରଭୁ, ଦିବ୍ୟ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ଅଭିଗମ୍ଯାଯ କାମ୍ଯାଯ ସ୍ତୁତ୍ଯାଯାର୍ଚ୍ଯାଯ ସର୍ଵଦା ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପିନେ ନିତ୍ଯଂ ଦିଶତେ ଯନ୍ମନୋଗତମ୍
ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ୟ, ଆକାଂକ୍ଷିତ, ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ, ସଦା ପୂଜ୍ୟ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସଦା କୃପା କରୁଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କ ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈଃ ସ୍ତୂଯମାନସ୍ତୁ ଦେଵୈର୍ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ପ୍ରଜାପତିମୁଵାଚେଦଂ ଦେଵାନାଂ କ୍ଵ ଭଯଂ ମହତ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦେବ ମହେଶ୍ୱର ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ଦେବତାମାନେ ଏତେ ଭୟ କାହିଁକି ?'
ଭୋ ଦେଵାଃ ସ୍ଵାଗତଂ ଵୋ ଽସ୍ତୁ ବ୍ରୂତ ଯଦ୍ଵୋ ମନୋଗତମ୍ ତାଵଦେଵ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ନାସ୍ତ୍ଯଦେଯଂ ମଯା ହି ଵଃ
'ହେ ଦେବମାନେ, ଆପଣମାନେ ସ୍ୱାଗତ, ମନରେ ଯାହା ଅଛି କହନ୍ତୁ । ମୁଁ ଏହି କ୍ଷଣରେ ଦେଇଦେବି, ମୋ ପାଖରୁ କିଛି ଅପେକ୍ଷା ନାହିଁ ।'
ଯୁଷ୍ମାକଂ ନିତରାଂ ଶଂ ଵୈ କର୍ତାହଂ ଵିବୁଧର୍ଷଭାଃ ଚରାମି ମହଦତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ଯଚ୍ଚାପି ପରମଂ ତପଃ
'ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆପଣମାନଙ୍କ ଭଲ କରିବି, ହେ ଦେବମାନେ । ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରୁଛି ।'
ଵିଦ୍ଵିଷ୍ଟା ଵୋ ମମ ଦ୍ଵିଷ୍ଟାଃ କଷ୍ଟାଃ କଷ୍ଟପରାକ୍ରମାଃ ତେଷାମଭାଵଃ ସଂପାଦ୍ଯୋ ଯୁଷ୍ମାକଂ ଭଵ ଏଵ ଚ
'ଯେମାନେ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱିଷ୍ଟ; ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ସେମାନଙ୍କ ନାଶ ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଦରକାର ।'
ଏଵମୁକ୍ତାସ୍ତୁ ଦେଵେନ ପ୍ରେମ୍ଣା ସବ୍ରହ୍ମକାଃ ସୁରାଃ ରୁଦ୍ରମାହୁର୍ମହାଭାଗଂ ଭାଗାର୍ହାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ତେ
ଏଭଳି ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନେହରେ କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସବୁଠୁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଭାଗ ଦେବାଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି କହିଲେ ।
ଭଗଵଂସ୍ତୈସ୍ତପସ୍ତପ୍ତଂ ରୌଦ୍ରଂ ରୌଦ୍ରପରାକ୍ରମୈଃ ଅସୁରୈର୍ଵଧ୍ଯମାନାଃ ସ୍ମ ଵଯଂ ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଦେବତାମାନେ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଛୁ। ଦେମନମାନେ ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି। ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛୁ।
ମଯୋ ନାମ ଦିତେଃ ପୁତ୍ରସ୍ ତ୍ରିନେତ୍ର କଲହପ୍ରିଯଃ ତ୍ରିପୁରଂ ଯେନ ତଦ୍ଦୁର୍ଗଂ କୃତଂ ପାଣ୍ଡୁରଗୋପୁରମ୍
ଦିତିଙ୍କର ପୁଅ ମୟା ନାମକ ଏକ ଦେମନ ଅଛନ୍ତି, ତିନିଟି ଆଖି ଥିବା ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି। ସେ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର ଗୋପୁର ଥିବା ତିପୁରା ନାମକ ଦୁର୍ଗ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।