କଲହଂ ଵର୍ଜଯନ୍ତଶ୍ଚ ଅର୍ଜଯନ୍ତସ୍ ତଥାର୍ଜଵମ୍ ସ୍ଵପ୍ନୋଦଯଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷଧ୍ଵଂ କାଲୋଦଯମଥାପି ଚ
ବିବାଦକୁ ଏଡ଼ି ଏବଂ ସତ୍ୟତା ଅର୍ଜନ କର; ଏହି ସ୍ୱପ୍ନର ଫଳ ଏବଂ ସମୟର ଘଟଣା ଆସିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କର।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦାକ୍ଷାଯଣୀପୁତ୍ରା ଇତ୍ଯେଵଂ ମଯଭାଷିତମ୍ କ୍ରୋଧେର୍ଷ୍ଯାଵସ୍ଥଯା ଯୁକ୍ତା ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଚ ଵିନାଶଗାଃ
ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହେ ଦକ୍ଷକନ୍ୟାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧ ଏବଂ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଭରିଆ, ସେମାନେ ନଶ୍ୱରତାରେ ପଡ଼ୁଛନ୍ତି।
ଵିନାଶମ୍ ଉପପଶ୍ଯନ୍ତୋ ହ୍ଯ୍ ଅଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଵ୍ଯାପିତାସୁରାଃ ତତ୍ରୈଵ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ଽନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ସକ୍ରୋଧାପୂରିତେକ୍ଷଣାଃ
ନିଜ ନାଶ ଦେଖି ଏବଂ ଅପଶକୁନରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ସେଠାରେ ଅସୁରମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଥିବା ଦୃଷ୍ଟିରେ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଅଥ ଦୈଵପରିଧ୍ଵସ୍ତା ଦାନଵାସ୍ତ୍ରିପୁରାଲଯାଃ ହିତ୍ଵା ସତ୍ଯଂ ଚ ଧର୍ମଂ ଚ ଅକାର୍ଯାଣ୍ଯୁପଚକ୍ରମୁଃ
ତାପରେ, ଭାଗ୍ୟରେ ହାରି, ତ୍ରିପୁରରେ ବସୁଥିବା ଦାନବମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟାୟ କାମ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଦ୍ଵିଷନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ପୁଣ୍ଯାନ୍ ନ ଚାର୍ଚନ୍ତି ହି ଦେଵତାଃ ଗୁରୁଂ ଚୈଵ ନ ମନ୍ଯନ୍ତେ ହ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଚାପି ଚୁକ୍ରୁଧୁଃ
ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ପରସ୍ପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି।
କଲହେଷୁ ଚ ସଜ୍ଜନ୍ତେ ସ୍ଵଧର୍ମେଷୁ ହସନ୍ତି ଚ ପରସ୍ପରଂ ଚ ନିନ୍ଦନ୍ତି ଅହମିତ୍ଯେଵ ଵାଦିନଃ
ସେମାନେ ବିବାଦରେ ଲିପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ଉପହାସ କରନ୍ତି, ପରସ୍ପରକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି ଏବଂ ସବୁବେଳେ 'ମୁଁ' ବୋଲି କଥା କହନ୍ତି।
ଉଚ୍ଚୈର୍ଗୁରୂନ୍ପ୍ରଭାଷନ୍ତେ ନାଭିଭାଷନ୍ତି ପୂଜିତାଃ ଅକସ୍ମାତ୍ସାଶ୍ରୁନଯନା ଜାଯନ୍ତେ ଚ ସମୁତ୍ସୁକାଃ
ସେମାନେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦରେ ବଡ଼ମାନ୍ୟଙ୍କୁ କଥା କହନ୍ତି, ସମ୍ମାନ ପାଇଲେ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ହଠାତ୍ ଆଖିରେ ଲୁହ ଆସେ ଏବଂ ଆଶାରେ ଭରିଯାନ୍ତି।
ଦଧିସକ୍ତୂନ୍ପଯଶ୍ଚୈଵ କପିତ୍ଥାନି ଚ ରାତ୍ରିଷୁ ଭକ୍ଷଯନ୍ତି ଚ ଶେରନ୍ତ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟାଃ ସଂଵୃତାସ୍ତଥା
ସେମାନେ ରାତିରେ ଦହି, ଚାଟୁଆ, ଦୁଧ ଏବଂ କପିଥ ଫଳ ଖାନ୍ତି, ଏବଂ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ରଖି ଢାକି ଶୁଅନ୍ତି।
ମୂତ୍ରଂ କୃତ୍ଵୋପସ୍ପୃଶନ୍ତି ଚାକୃତ୍ଵା ପାଦଧାଵନମ୍ ସଂଵିଶନ୍ତି ଚ ଶଯ୍ଯାସୁ ଶୌଚାଚାରଵିଵର୍ଜିତାଃ
ମୁତ୍ର କରିବା ପରେ ପାଦ ଧୋଇନାହିଁ ଶୁଧ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଶୈଯ୍ୟାରେ ଶୁଅନ୍ତି, ଶୌଚାଚାର ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସଂକୁଚନ୍ତି ଭଯାଚ୍ଚୈଵ ମାର୍ଜାରାଣାଂ ଯଥାଖୁକଃ ଭାର୍ଯାଂ ଗତ୍ଵା ନ ଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ରହୋଵୃତ୍ତିଷୁ ନିସ୍ତ୍ରପାଃ
ଭୟରେ ମାଉସ ଯେପରି ମେଉଁକୁ ଦେଖି ଶିଉଁଥାଏ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏପରି ହୁଅନ୍ତି; ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳିତ ହେବା ପରେ ଶୁଧ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଗୁପ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଜ୍ଜା ନାହିଁ।
ପୁରା ସୁଶୀଲା ଭୂତ୍ଵା ଚ ଦୁଃଶୀଲତ୍ଵମୁପାଗତାଃ ଦେଵାଂସ୍ତପୋଧନାଂଶ୍ଚୈଵ ବାଧନ୍ତେ ତ୍ରିପୁରାଲଯାଃ
ପୂର୍ବେ ଭଲ ଚରିତ୍ର ଥିଲେ, ଏବେ ଖରାପ ଚରିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି; ତ୍ରିପୁରବାସୀମାନେ ଦେବତା ଓ ତପସ୍ୱୀମାନେକୁ ଉତ୍ପୀଡ଼ନ କରୁଛନ୍ତି।
ମଯେନ ଵାର୍ଯମାଣା ଅପି ତେ ଵିନାଶମୁପସ୍ଥିତାଃ ଵିପ୍ରିଯାଣ୍ଯେଵ ଵିପ୍ରାଣାଂ କୁର୍ଵାଣାଃ କଲହୈଷିଣଃ
ମାୟାଙ୍କ ନିଷେଧ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ନାଶ ପଥରେ ଚାଲିଗଲେ, ବିବାଦ ଚାହିଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ କ୍ଷତି କରୁଛନ୍ତି।
ଵୈଭ୍ରାଜଂ ନନ୍ଦନଂ ଚୈଵ ତଥା ଚୈତ୍ରରଥଂ ଵନମ୍ ଅଶୋକଂ ଚ ଵରାଶୋକଂ ସର୍ଵର୍ତୁକମଥାପି ଚ
ଵୈଭ୍ରାଜ, ନନ୍ଦନ ଓ ଚୈତ୍ରରଥ ଉଦ୍ୟାନ, ଅଶୋକ ଓ ବରାଶୋକ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଋତୁରେ ଫୁଲିଥିବା ଉଦ୍ୟାନ—
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ଦେଵତାଵାସଂ ପୂର୍ଵଦେଵଵଶାନୁଗାଃ ଵିଧ୍ଵଂସଯନ୍ତି ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧାସ୍ ତପୋଧନଵନାନି ଚ
ସ୍ୱର୍ଗ ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ବସନ୍ତି, ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ଦେବତାଙ୍କ ଅଧିନରେ ଥିବା ତାପସମାନଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ, ଏସବୁକୁ କ୍ରୋଧିତ ଦାନବମାନେ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ।
ଵିଧ୍ଵସ୍ତଦେଵାଯତନାଶ୍ରମଂ ଚ ସଂଭଗ୍ନଦେଵଦ୍ଵିଜପୂଜକଂ ତୁ ଜଗଦ୍ବଭୂଵାମରରାଜଦୁଷ୍ଟୈର୍ ଅଭିଦ୍ରୁତଂ ସସ୍ଯମିଵାଲିଵୃନ୍ଦୈଃ
ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଓ ଆଶ୍ରମ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଗଲା, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୂଜାରୀମାନେ ଚିଥରିଗଲେ, ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଅମର ରାଜାଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଏମିତି ଆକ୍ରମିତ ହେଲା, ଯେପରି ଫସଲ ଉପରେ ପୋକା ଝୁଣ୍ଡ ଚଢ଼ିଯାଏ।
ଅଶୀଲେଷୁ ପ୍ରଦୁଷ୍ଟେଷୁ ଦାନଵେଷୁ ଦୁରାତ୍ମସୁ ଲୋକେଷୂତ୍ସାଦ୍ଯମାନେଷୁ ତପୋଧନଵନେଷୁ ଚ
ଯେତେବେଳେ ଅଧର୍ମିକ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦୁର୍ମନା ଦାନବମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ତାପସମାନଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ ଧ୍ୱଂସ ହେଉଥିଲା—
ସିଂହନାଦେ ଵ୍ଯୋମଗାନାଂ ତେଷୁ ଭୀତେଷୁ ଜନ୍ତୁଷୁ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଭଯସଂମୂଢେ ତମୋନ୍ଧନ୍ଵମ୍ ଉପାଗତେ
ଆକାଶରେ ଦେବମାନେ ଘୋର ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲେ, ତିନି ଲୋକ ଭୟରେ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ଅନ୍ଧକାରରେ ବିଲିନ ହେଉଥିଲା—
ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵଃ ସାଧ୍ଯାଃ ପିତରୋ ମରୁତାଂ ଗଣାଃ ଭୀତାଃ ଶରଣମାଜଗ୍ମୁର୍ ବ୍ରହ୍ମାଣାଂ ପ୍ରପିତାମହମ୍
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ସାଧ୍ୟ, ପିତୃ ଓ ମରୁତମାନେ—ସମସ୍ତେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ପ୍ରପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସିଲେ।
ତେ ତଂ ସ୍ଵର୍ଣୋତ୍ପଲାସୀନଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ସମୁପାଗତାଃ ନେମୁରୂଚୁଶ୍ଚ ସହିତାଃ ପଞ୍ଚାସ୍ଯଂ ଚତୁରାନନମ୍
ସେମାନେ ସୁଵର୍ଣ୍ଣ କମଳ ଉପରେ ବସିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତେ ମିଶି ଶିର ନମାଇ, ପଞ୍ଚମୁଖ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଵରଗୁପ୍ତାସ୍ତଵୈଵେହ ଦାନଵାସ୍ତ୍ରିପୁରାଲଯାଃ ବାଧନ୍ତେ ଽସ୍ମାନ୍ଯଥା ପ୍ରେଷ୍ଯାନ୍ ଅନୁଶାଧି ତତୋ ଽନଘ
ଆପଣଙ୍କ ଦିଆ ଵର୍ଦ୍ଦାନରେ ରକ୍ଷିତ ଥିବା ଏହି ତ୍ରିପୁରବାସୀ ଦାନବମାନେ ଆମକୁ ଅତ୍ୟାଚାର କରୁଛନ୍ତି; ଏହିଠାରେ ନିର୍ମଳ, ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।
ମେଘାଗମେ ଯଥା ହଂସା ମୃଗାଃ ସିଂହଭଯାଦିଵ ଦାନଵାନାଂ ଭଯାତ୍ତଦ୍ଵଦ୍ ଭ୍ରମାମୋ ହି ପିତାମହ
ଯେପରି ମେଘ ଆସିଲେ ହଂସମାନେ ଚିଥରିଯାନ୍ତି, ବା ସିଂହ ଆସିଲେ ହରିଣମାନେ ଭୟରେ ଭଗିଯାନ୍ତି, ସେପରି ଦାନବମାନେ ଭୟରେ ଆମେ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛୁ, ପିତାମହ।
ପୁତ୍ରାଣାଂ ନାମଧେଯାନି କଲତ୍ରାଣାଂ ତଥୈଵ ଚ ଦାନଵୈର୍ଭ୍ରାମ୍ଯମାଣାନାଂ ଵିସ୍ମୃତାନି ତତୋ ଽନଘ
ଦାନବମାନେ ଆମକୁ ଚିଥରାଇ ଦେବାରୁ, ଆମ ପୁଅମାନେ ଓ ଜଣେ ଜଣେ ଗୃହଣୀଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଭୁଲିଯାଇଛୁ, ନିର୍ମଳ।
ଦେଵଵେଶ୍ମପ୍ରଭଙ୍ଗାଶ୍ଚ ଆଶ୍ରମଭ୍ରଂଶନାନି ଚ ଦାନଵୈର୍ଲୋମମୋହାନ୍ଧୈଃ କ୍ରିଯନ୍ତେ ଚ ଭ୍ରମନ୍ତି ଚ
ଦେବତାଙ୍କ ଗୃହ ଭଙ୍ଗ ଓ ଆଶ୍ରମ ଧ୍ୱଂସ, ଏସବୁ ଦାନବମାନେ ଅହଂକାର ଅନ୍ଧରେ ପଡ଼ି କରୁଛନ୍ତି ଓ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ଯଦି ନ ତ୍ରାଯସେ ଲୋକଂ ଦାନଵୈର୍ଵିଦ୍ରୁତଂ ଦ୍ରୁତମ୍ ଧର୍ଷଣାନେନ ନିର୍ଦେଵଂ ନିର୍ମନୁଷ୍ଯାଶ୍ରମଂ ଜଗତ୍
ଯଦି ଆପଣ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଦାନବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମିତ ଏହି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ଜଗତ ଦେବତା, ମଣିଷ ଓ ଆଶ୍ରମ ବିନା ହୋଇଯିବ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ତ୍ରିଦଶୈରୁକ୍ତଃ ପଦ୍ମଯୋନିଃ ପିତାମହଃ ପ୍ରତ୍ଯାହ ତ୍ରିଦଶାନ୍ ସେନ୍ଦ୍ରାନ୍ ଇନ୍ଦୁତୁଲ୍ଯାନନଃ ପ୍ରଭୁଃ
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, ପଦ୍ମଯୋନି ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ମୁହଁ ଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଭଯସ୍ଯ ଯୋ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ମଯା ମତିମତାଂ ଵରାଃ ତସ୍ଯାନ୍ତ ଏଷ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତୋ ଯଃ ପୁରୋକ୍ତୋ ମଯା ସୁରାଃ
ମୁଁ ଯେଉଁ ଭୟମୁକ୍ତିର ବର୍ଦ୍ଦାନ ଦେଇଥିଲି, ହେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଥିର ଶେଷ ସମୟ ଏବେ ଆସିଛି, ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଦେବତାମାନେ କୁହିଥିଲି।
ତଚ୍ଚ ତେଷାମଧିଷ୍ଠାନଂ ତ୍ରିପୁରଂ ତ୍ରିଦଶର୍ଷଭାଃ ଏକେଷୁପାତମୋକ୍ଷେଣ ହନ୍ତଵ୍ଯଂ ନେଷୁଵୃଷ୍ଟିଭିଃ
ସେମାନଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଗଢ଼, ତ୍ରିପୁର, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହାକୁ ତୀର ବର୍ଷା ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ଏକ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ହେବ।
ଭଵତାଂ ଚ ନ ପଶ୍ଯାମି କମପ୍ଯତ୍ର ସୁରର୍ଷଭାଃ ଯସ୍ତୁ ଚୈକପ୍ରହାରେଣ ପୁରଂ ହନ୍ଯାତ୍ ସଦାନଵମ୍
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଏଠାରେ ଏମିତି କାହାକୁ ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ, ଯିଏ ଏକ ଆଘାତରେ ଦାନବସହିତ ସହରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବ।
ତ୍ରିପୁରଂ ନାଲ୍ପଵୀର୍ଯେଣ ଶକ୍ଯଂ ହନ୍ତୁଂ ଶରେଣ ତୁ ଏକଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ମହେଶାନଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍
ତ୍ରିପୁରକୁ ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତି ଥିବା ଜଣେ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ମହାଦେବ, ମହେଶ୍ୱର, ପ୍ରଜାପତି ଛାଡ଼ି, ଆଉ କେହି ଏହା କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତେ ଯୂଯଂ ଯଦି ଅନ୍ଯେ ଚ କ୍ରତୁଵିଧ୍ଵଂସକଂ ହରମ୍ ଯାଚାମଃ ସହିତା ଦେଵଂ ତ୍ରିପୁରଂ ସ ହନିଷ୍ଯତି
ତେଣୁ ତୁମେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞ ଧ୍ୱଂସକାରୀ ହରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କର; ସେ ଦେବତା ତ୍ରିପୁରକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବେ।