ଯାମମାତ୍ରେ ଗତେ ରାତ୍ରୌ ଵିନିର୍ଗତ୍ଯ ଗୁହାମୁଖାତ୍ ଆଵସନ୍ସଂଯୁତାଃ କାନ୍ତୈଃ ପରର୍ଦ୍ଧିରଚିତାଂ ଗୁହାମ୍
ରାତିର ଏକ ଯାମ ଯିବା ପରେ, ସେମାନେ ଗୁହା ମୁହଁରୁ ବାହାରି ଆସି, ପ୍ରିୟଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଭବ୍ୟ ଶୋଭାରେ ଶୋଭିତ ଗୁହାରେ ବସିଲେ।
ନାନାଗନ୍ଧାନ୍ଵିତଲତାଂ ନାନାଗନ୍ଧସୁଗନ୍ଧିନୀମ୍ ନାନାଵିଚିତ୍ରଶଯନାଂ କୁସୁମୋତ୍କରମଣ୍ଡିତାମ୍
ସେ ଗୁହା ବିଭିନ୍ନ ଗନ୍ଧ ଥିବା ଲତା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ବିଭିନ୍ନ ଗନ୍ଧର ସୁଗନ୍ଧିରେ ମନ୍ମୋହିତ, ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଶୟନ ଏବଂ ଫୁଲର ତୁଳା ଦ୍ୱାରା ସଜିଥିଲା।
ଏଵମ୍ ଅପ୍ସରସାଂ ପଶ୍ଯନ୍ କ୍ରୀଡିତାନି ସ ପର୍ଵତେ ତପସ୍ତେପେ ମହାରାଜନ୍ କେଶଵାର୍ପିତମାନସଃ
ଏଭଳି ପର୍ବତରେ ଅପସରାମାନଙ୍କର କ୍ରୀଡା ଦେଖି, ସେ ମହାରାଜା କେଶବଙ୍କୁ ମନ ଦେଇ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ।
ତମୂଚୁର୍ନୃପତିଂ ଗତ୍ଵା ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ଗଣାଃ ରାଜନ୍ସ୍ଵର୍ଗୋପମଂ ଦେଶମ୍ ଇମଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଽସ୍ଯରିଂଦମ
ତାପରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପସରାମାନଙ୍କ ଦଳ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ, 'ରାଜା, ଶତ୍ରୁ ଜୟ କରିଥିବା, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ ଏହି ଦେଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇଛ।'
ଵଯଂ ହି ତେ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମୋ ମନସଃ କାଙ୍କ୍ଷିତାନ୍ଵରାନ୍ ତାନାଦାଯ ଗୃହଂ ଗଚ୍ଛ ତିଷ୍ଠେହ ଯଦି ଵା ପୁନଃ
'ଆମେ ତୁମକୁ ମନରେ ଚାହିଁଥିବା ଭଲ ଦେବା, ସେଗୁଡିକୁ ନେଇ ଘରକୁ ଫେରିଯାଅ, କିମ୍ବା ଚାହିଲେ ପୁଣି ଏଠାରେ ରୁହ।'
ଅମୋଘଦର୍ଶନାଃ ସର୍ଵେ ଭଵନ୍ତସ୍ତ୍ଵମିତୌଜସଃ ଵରଂ ଵିତରତାଦ୍ଯୈଵ ପ୍ରସାଦଂ ମଧୁସୂଦନାତ୍
'ତୁମେ ଏଠାରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆଜି ମଧୁସୂଦନଙ୍କର କୃପାରେ ଏକ ଭଲ ଦେବା ଦିଅ।'
ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତ୍ଯଥୋକ୍ତସ୍ତୈଃ ସ ତୁ ରାଜା ପୁରୂରଵାଃ ତତ୍ରୋଵାସ ସୁଖୀ ମାସଂ ପୂଜଯାନୋ ଜନାର୍ଦନମ୍
ସେମାନେ ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ରାଜା ପୁରୁରବା କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ,' ଏବଂ ସେ ଏଠାରେ ଏକ ମାସ ସୁଖରେ ରହିଲେ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି।
ପ୍ରିଯ ଏଵ ସଦୈଵାସୀଦ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ନୃପଃ ତୁତୋଷ ସ ଜନୋ ରାଜ୍ଞସ୍ ତସ୍ଯାଲୌଲ୍ଯେନ କର୍ମଣା
ରାଜା ସଦା ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପସରାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଲୋଭ ନଥିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜନମାନେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଫାଲ୍ଗୁନାମଲପକ୍ଷାନ୍ତେ ରାଜା ସ୍ଵପ୍ନେ ପୁରୂରଵାଃ ତସ୍ଯୈଵ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶ୍ରୁତଵାନ୍ଗଦିତଂ ଶୁଭମ୍
ଫାଲ୍ଗୁନ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଶେଷରେ, ରାଜା ପୁରୁରବା ନିଜ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଏହି ଦେବଦେବଙ୍କର ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଲେ।
ରାତ୍ର୍ଯାମସ୍ଯାଂ ଵ୍ଯତୀତାଯାମ୍ ଅତ୍ରିଣା ତ୍ଵଂ ସମେଷ୍ଯସି ତେନ ରାଜନ୍ସମାଗମ୍ଯ କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
'ଏହି ରାତିର ଏକ ଯାମ ଯିବା ପରେ, ତୁମେ ଅତ୍ରିଙ୍କ ସହିତ ମିଳିବା; ରାଜା, ତାଙ୍କ ସହିତ ମିଳି ତୁମର କାମନା ପୂରଣ ହେବ।'
ସ୍ଵପ୍ନମେଵଂ ସ ରାଜର୍ଷିର୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵେନ୍ଦ୍ରଵିକ୍ରମଃ ପ୍ରତ୍ଯୂଷକାଲେ ଵିଧିଵତ୍ ସ୍ନାତଃ ସ ପ୍ରଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ଏଭଳି ଦେଖି, ରାଜା ଅନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ଥିବା ମୁନି, ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ବିଧିମତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ।
କୃତକୃତ୍ଯୋ ଯଥାକାମଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଜନାର୍ଦନମ୍ ଦଦର୍ଶାତ୍ରିଂ ମୁନିଂ ରାଜା ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ତପସାଂ ନିଧିମ୍
ନିଜ କାମନା ପୂରଣ କରି ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଯଥାଇଚ୍ଛା ପୂଜା କରି, ରାଜା ଅତ୍ରି ମୁନିଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ ଦେଖିଲେ, ତପସ୍ୟାର ଧାରା।
ସ୍ଵପ୍ନଂ ତୁ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ନ୍ଯଵେଦଯତ ଧାର୍ମିକଃ ତତଃ ଶୁଶ୍ରାଵ ଵଚନଂ ଦେଵତାନାଂ ସମୀରିତମ୍
ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି ଦେବଦେବଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନ କଥା ଜଣାଇଲେ; ପରେ ସେ ଦେବତାମାନେ କହିଥିବା ଉକ୍ତି ଶୁଣିଲେ।
ଏଵମେତନ୍ମହୀପାଲ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ଏଵଂ ପ୍ରସାଦଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଦେଵଦେଵାଜ୍ଜନାର୍ଦନାତ୍
ଏହିପରି ହେଲା, ରାଜା; ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ଦେବଦେବ ଜନାର୍ଦନଙ୍କର କୃପା ମିଳିଥିବା ପରେ—
କୃତଦେଵାର୍ଚନୋ ରାଜା ତଥା ହୁତହୁତାଶନଃ ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ତୋ ଽସୌ ଵରଦାନେନ କେଶଵାତ୍
ରାଜା ଦେବମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରି, କେଶବଙ୍କର ଦିଆ ଦାନରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଲେ।
ତସ୍ଯାଶ୍ରମସ୍ଯୋତ୍ତରତସ୍ ତ୍ରିପୁରାରିନିଷେଵିତଃ ନାନାରତ୍ନମଯୈଃ ଶୃଙ୍ଗୈଃ କଲ୍ପଦ୍ରୁମସମନ୍ଵିତୈଃ
ସେ ଆଶ୍ରମର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ତ୍ରିପୁରାରିଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତ ଏକ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯାହାର ଶୃଙ୍ଗଗୁଡିକ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ କଳ୍ପବୃକ୍ଷରେ ଭରିଆ।
ମଧ୍ଯେ ହିମଵତଃ ପୃଷ୍ଠେ କୈଲାସୋ ନାମ ପର୍ଵତଃ ତସ୍ମିନ୍ନିଵସତି ଶ୍ରୀମାନ୍ କୁବେରଃ ସହ ଗୁହ୍ଯକୈଃ
ହିମାଳୟର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ତାହାର ପିଠରେ, କୈଳାସ ନାମକ ପାହାଡ଼ ଅଛି; ସେଠି ଶ୍ରୀମାନ୍ କୁବେର ଗୁହ୍ୟକମାନେ ସହିତ ବସିଛନ୍ତି।
ଅପ୍ସରୋ ଽନୁଗୁପ୍ତୋ ରାଜା ମୋଦତେ ହ୍ଯଲକାଧିପଃ କୈଲାସପାଦସମ୍ଭୂତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶୀତଜଲଂ ଶୁଭମ୍
ଅପ୍ସରାମାନେ ଅଟକାଇ ନପାରି, ଅଲକାର ରାଜା ସେଠି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; କୈଳାସ ପାଦରେ ପବିତ୍ର, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଶୀତଳ ଜଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ମନ୍ଦୋଦକଂ ନାମ ସରଃ ପଯସ୍ତୁ ଦଧିସଂନିଭମ୍ ତସ୍ମାତ୍ ପ୍ରଵହତେ ଦିଵ୍ଯା ନଦୀ ମନ୍ଦାକିନୀ ଶୁଭା
ସେଠି ମଣ୍ଡୋଦକ ନାମକ ଏକ ସରୋବର ଅଛି, ଯାହାର ଜଳ ଦୁଧ ଓ ଦହି ପରି; ଏଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ ବହିଯାଏ।
ଦିଵ୍ଯଂ ଚ ନନ୍ଦନଂ ତତ୍ର ତସ୍ଯାସ୍ତୀରେ ମହଦ୍ଵନମ୍ ପ୍ରାଗୁତ୍ତରେଣ କୈଲାସାଦ୍ ଦିଵ୍ଯଂ ସୌଗନ୍ଧିକଂ ଗିରିମ୍
ସେଠି, ସରୋବର ତୀରରେ, ଦିବ୍ୟ ନନ୍ଦନ ନାମକ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି; କୈଳାସର ପୂର୍ବ-ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଦିବ୍ୟ ସୌଗନ୍ଧିକ ପାହାଡ଼ ଅଛି।
ସର୍ଵଧାତୁମଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସୁଵେଲଂ ପର୍ଵତଂ ପ୍ରତି ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭୋ ନାମ ଗିରିଃ ଯଃ ଶୁଭ୍ରୋ ରତ୍ନସଂନିଭଃ
ସମସ୍ତ ଧାତୁରେ ତିଆରି ଦିବ୍ୟ ସୁବେଳ ପାହାଡ଼ ଅଛି; ଏହା ସାମ୍ନାରେ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ନାମକ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯାହା ରତ୍ନ ପରି ଧଳା ଚମକୁଛି।
ତତ୍ସମୀପେ ସରୋ ଦିଵ୍ଯମ୍ ଅଚ୍ଛୋଦଂ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତମ୍ ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରଭଵତେ ଦିଵ୍ଯା ନଦୀ ହ୍ଯଚ୍ଛୋଦକା ଶୁଭା
ସେଠି ନିକଟରେ ଆଚ୍ଛୋଦ ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦିବ୍ୟ ସରୋବର ଅଛି; ଏଠାରୁ ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆଚ୍ଛୋଦକା ନଦୀ ବହିଯାଏ।
ତସ୍ଯାସ୍ତୀରେ ଵନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ମହଚ୍ଚୈତ୍ରରଥଂ ଶୁଭମ୍ ତସ୍ମିନ୍ଗିରୌ ନିଵସତି ମଣିଭଦ୍ରଃ ସହାନୁଗଃ
ସରୋବର ତୀରରେ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ବଡ଼ ଚୈତ୍ରରଥ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି; ସେଇ ପାହାଡ଼ରେ ମଣିଭଦ୍ର ତାଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ସହିତ ବସିଛନ୍ତି।
ଯକ୍ଷସେନାପତିଃ କ୍ରୂରୋ ଗୁହ୍ଯକୈଃ ପରିଵାରିତଃ ପୁଣ୍ଯା ମନ୍ଦାକିନୀ ନାମ ନଦୀ ହ୍ଯଚ୍ଛୋଦକା ଶୁଭା
ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର କ୍ରୂର ସେନାପତି ଗୁହ୍ୟକମାନେ ସହିତ ଘିରି ରହିଛନ୍ତି; ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ ସେଠି ବହିଯାଏ।
ମହୀମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯେ ତୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟେ ତୁ ମହୋଦଧିମ୍ କୈଲାସଦକ୍ଷିଣେ ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ଶିଵଂ ସର୍ଵୌଷଧିଂ ଗିରିମ୍
ପୃଥିବୀର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ସାଗର ପ୍ରବେଶ କରିଛି, କୈଳାସର ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଶିବ ନାମକ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଔଷଧିରେ ଭରିଆ।
ମନଃଶିଲାମଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସୁଵେଲଂ ପର୍ଵତଂ ପ୍ରତି ଲୋହିତୋ ହେମଶୃଙ୍ଗସ୍ତୁ ଗିରିଃ ସୂର୍ଯପ୍ରଭୋ ମହାନ୍
ମନ:ଶିଳାରେ ତିଆରି ଦିବ୍ୟ ସୁବେଳ ପାହାଡ଼ ଅଛି; ଏହା ସାମ୍ନାରେ ଲାଲ୍ ଏବଂ ସୁନା ଶୃଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ବଡ଼ ସୂର୍ୟପ୍ରଭା ପାହାଡ଼ ଅଛି।
ତସ୍ଯ ପାଦେ ମହଦ୍ଦିଵ୍ଯଂ ଲୋହିତଂ ସୁମହତ୍ସରଃ ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରଭଵତେ ପୁଣ୍ଯୋ ଲୌହିତ୍ଯଶ୍ଚ ନଦୋ ମହାନ୍
ଏହାର ପାଦରେ ବଡ଼ ଦିବ୍ୟ ଲାଲ୍ ସରୋବର ଅଛି; ଏଠାରୁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରବଳ ଲୌହିତ୍ୟ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଦିଵ୍ଯାରଣ୍ଯଂ ଵିଶୋକଂ ଚ ତସ୍ଯ ତୀରେ ମହଦ୍ଵନମ୍ ତସ୍ମିନ୍ଗିରୌ ନିଵସତି ଯକ୍ଷୋ ମଣିଧରୋ ଵଶୀ
ସରୋବର ତୀରରେ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ବିନା ଦୁଃଖର ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି; ସେଇ ପାହାଡ଼ରେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଯକ୍ଷ ମଣିଧର ବସିଛନ୍ତି।
ସୌମ୍ଯୈଃ ସୁଧାର୍ମିକୈଶ୍ଚୈଵ ଗୁହ୍ଯକୈଃ ପରିଵାରିତଃ କୈଲାସାତ୍ପଶ୍ଚିମୋଦୀଚ୍ଯାଂ କକୁଦ୍ମାନୌଷଧୀଗିରିଃ
ସେ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସୁଧାର୍ମିକ ଗୁହ୍ୟକମାନେ ସହିତ ଘିରି ରହିଛନ୍ତି; କୈଳାସର ପଶ୍ଚିମ-ଉତ୍ତର ଦିଗରେ କକୁଦ୍ମାନ ଔଷଧି ପାହାଡ଼ ଅଛି।
କକୁଦ୍ମତି ଚ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଉତ୍ପତ୍ତିଶ୍ଚ କକୁଦ୍ମିନଃ ତଦଞ୍ଜନଂ ତ୍ରୈକକୁଦଂ ଶୈଲଂ ତ୍ରିକକୁଦଂ ପ୍ରତି
କକୁଦ୍ମାନ ପାହାଡ଼ରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଏବଂ କକୁଦ୍ମିନଙ୍କ ଜନ୍ମ ହୋଇଛି; ସେଠି ଅଞ୍ଜନ ନାମକ ପାହାଡ଼ ଏବଂ ତିନି ଶୃଙ୍ଗର ତ୍ରିକକୁଦ ପାହାଡ଼ ଅଛି।