ପ୍ରାସାଦେ ତତ୍ର ଭଗଵାନ୍ ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନଃ ଭୋଗିଭୋଗାଵଲୀସୁପ୍ତଃ ସର୍ଵାଲଂକାରଭୂଷିତଃ
ସେ ମହଲରେ ଭଗବାନ, ଦେବଦେବ, ଜନାର୍ଦନ, ସର୍ପର ତାଲରେ ଶୁଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ।
ଜାନୁନାକୁଞ୍ଚିତସ୍ତ୍ଵେକୋ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଚକ୍ରିଣଃ ଫଣୀନ୍ଦ୍ରସଂନିଵିଷ୍ଟୋ ଽଙ୍ଘ୍ରିର୍ ଦ୍ଵିତୀଯଶ୍ଚ ତଥାନଘ
ଏକ ଗୁଡ଼ି ଭାଉରେ ହେଉଛି, ଦେବଦେବଙ୍କ ଚକ୍ରଧାରୀ ପାଦ ସର୍ପର ଫଣରେ ରଖାଯାଇଛି, ଅନ୍ୟ ପାଦ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ।
ଲକ୍ଷଯୁତ୍ସଙ୍ଗଗତୋ ଽଙ୍ଘ୍ରିସ୍ତୁ ଶେଷଭୋଗପ୍ରଶାଯିନଃ ଫଣୀନ୍ଦ୍ରଭୋଗସଂନ୍ଯସ୍ତବାହୁଃ କେଯୂରଭୂଷଣଃ
ଏକ ପାଦ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ଶେଷ ତାଲକୁ ଶାନ୍ତ କରୁଥିବା, ତାଙ୍କ ଭୁଜ ମଣି କଙ୍ଗନରେ ଶୋଭିତ, ସର୍ପର ଫଣରେ ରଖାଯାଇଛି ।
ଅଙ୍ଗୁଲୀପୃଷ୍ଠଵିନ୍ଯସ୍ତଦେଵଶୀର୍ଷଧରଂ ଭୁଜମ୍ ଏକଂ ଵୈ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ତୁ ପ୍ରସାରିତମ୍
ଦେବଦେବଙ୍କ ଏକ ଭୁଜ ମୁଣ୍ଡ ପଛରେ ରଖାଯାଇଛି, ଅନ୍ୟ ଭୁଜ ଏକସା ଫେଲାଯାଇଛି ।
ସମାକୁଞ୍ଚିତଜାନୁସ୍ଥମଣିବନ୍ଧେନ ଶୋଭିତମ୍ କିଂଚିଦାକୁଞ୍ଚିତଂ ଚୈଵ ନାଭିଦେଶକରସ୍ଥିତମ୍
ତାଙ୍କ ଭାଉ ମଣି ବାନ୍ଧରେ ଶୋଭିତ, ଅନ୍ୟ ଭୁଜ ଅଳ୍ପ ଭାଉରେ ନାଭି ନିକଟରେ ରଖାଯାଇଛି ।
ତୃତୀଯଂ ତୁ ଭୁଜଂ ତସ୍ଯ ଚତୁର୍ଥଂ ତୁ ତଥା ଶୃଣୁ ଆତ୍ତସଂତାନକୁସୁମଂ ଘ୍ରାଣଦେଶାନୁସର୍ପିଣମ୍
ଏବେ ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ଭୁଜ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ଏକ ଭୁଜ ପରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳା ଧରିଛି, ନାକର ରେଖା ଅନୁସରି ।
ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ସଂଵାହ୍ଯମାନାଙ୍ଘ୍ରିଃ ପଦ୍ମପତ୍ତ୍ରନିଭୈଃ କରୈଃ ସଂତାନମାଲାମୁକୁଟଂ ହାରକେଯୂରଭୂଷିତମ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କ ପାଦକୁ ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ହାତରେ ମସାଜ କରୁଛନ୍ତି, ମାଳା, ମୁକୁଟ, ହାର ଓ କଙ୍ଗନରେ ଶୋଭିତ ।
ଭୂଷିତଂ ଚ ତଥା ଦେଵମ୍ ଅଙ୍ଗଦୈରଙ୍ଗୁଲୀଯକୈଃ ଫଣୀନ୍ଦ୍ରଫଣଵିନ୍ଯସ୍ତଚାରୁରତ୍ନଶିରୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ଭଗବାନ ଅଙ୍ଗଦ ଓ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଶୋଭିତ, ସର୍ପର ଫଣରେ ରଖାଯାଇଥିବା ରତ୍ନ ମଣିରେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଚମକୁଛି ।
ଅଜ୍ଞାତଵସ୍ତୁଚରିତଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍ ଅଥାତ୍ରିଣା ସିଦ୍ଧାନୁପୂଜ୍ଯଂ ସତତଂ ସଂତାନକୁସୁମାର୍ଚିତମ୍
ଯେଉଁ ସ୍ଥାନର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ଅଜଣା ଥିଲା, ଅତ୍ରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, ସେଠି ସଦା ବିଦ୍ୱାନ ଋଷିମାନେ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ବଂଶର ଫୁଲର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧାନୁଲିପ୍ତାଙ୍ଗଂ ଦିଵ୍ଯଧୂପେନ ଧୂପିତମ୍ ସୁରସୈଃ ସୁଫଲୈର୍ହୃଦ୍ଯୈଃ ସିଦ୍ଧୈରୁପହୃତୈଃ ସଦା
ତାଙ୍କର ଦେହ ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଦିବ୍ୟ ଧୂପରେ ଧୂପିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସଦା ସିଦ୍ଧମାନେ ରସଭରା, ମଧୁର ଫଳ ଉପହାର ଦେଉଥିଲେ।
ଶୋଭିତୋତ୍ତମପାର୍ଶ୍ଵଂ ତଂ ଦେଵମୁତ୍ପଲଶୀର୍ଷକମ୍ ତତଃ ସମ୍ମୁଖମ୍ ଉଦ୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଵଵନ୍ଦେ ସ ନରାଧିପଃ
ଉତ୍ପଳ ଆକୃତିର ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା ସେ ଦେବତା ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅତି ଶୋଭା ପାଇଥିଲେ; ରାଜା ସେଠିକୁ ସାମ୍ନାରୁ ଦେଖି, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଜାନୁଭ୍ଯାଂ ଶିରସା ଚୈଵ ଗତ୍ଵା ଭୂମିଂ ଯଥାଵିଧି ନାମ୍ନାଂ ସହସ୍ରେଣ ତଦା ତୁଷ୍ଟାଵ ମଧୁସୂଦନମ୍
ଯଥାବିଧି ଭୂମିରେ ଗୁଡିଯାଇ ଜାଣୁ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଛୁଇଁ, ରାଜା ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ହଜାର ନାମରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମଥୋ ଚକ୍ରେ ସ ତୂତ୍ଥାଯ ପୁନଃ ପୁନଃ ରମ୍ଯମାଯତନଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ରୋଵାସାଶ୍ରମେ ପୁନଃ
ପୁନିପୁନି ଉଠି, ସେ ରାମ୍ୟ ମନ୍ଦିରକୁ ପରିକ୍ରମା କଲେ, ଏବଂ ପୁନି ସେଠି ଆଶ୍ରମରେ ବସିଲେ।
ବିଲାଦ୍ବହିର୍ଗୁହାଂ କାଂଚିଦ୍ ଆଶ୍ରିତ୍ଯ ସୁମନୋହରାମ୍ ତପଶ୍ଚକାର ତତ୍ରୈଵ ପୂଜଯନ୍ମଧୁସୂଦନମ୍
ଗୁହା ଛାଡି, ସେ ଅନ୍ୟ ମନୋହର ଗୁହାକୁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ, ଏବଂ ସେଠି ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ତପସ୍ୟା କଲେ।
ନାନାଵିଧୈସ୍ତଥା ପୁଷ୍ପୈଃ ଫଲମୂଲୈଃ ସଗୋରସୈଃ ନିତ୍ଯଂ ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାଯୀ ଵହ୍ନିପୂଜାପରାଯଣଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫୁଲ, ଫଳ, ମୂଳ ଓ ଦୁଧରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ସଦା ତିନିବେଳେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ, ଅଗ୍ନିପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ।
ଦେଵଵାପୀଜଲୈଃ କୁର୍ଵନ୍ ସତତଂ ପ୍ରାଣଧାରଣମ୍ ସର୍ଵାହାରପରିତ୍ଯାଗଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ମନୁଜେଶ୍ଵରଃ
ଦେବତାଙ୍କର ତଳା ଜଳ ବ୍ୟବହାର କରି, ସେ ସଦା ପ୍ରାଣୟମ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟର ରାଜା ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ।
ଅନାସ୍ତୃତଗୁହାଶାଯୀ କାଲଂ ନଯତି ପାର୍ଥିଵଃ ତ୍ଯକ୍ତାହାରକ୍ରିଯଶ୍ଚୈଵ କେଵଲଂ ତୋଯତୋ ନୃପଃ ନ ତସ୍ଯ ଗ୍ଲାନିମାଯାତି ଶରୀରଂ ଚ ତଦଦ୍ଭୁତମ୍
ଅସଜା ଗୁହାରେ ଶୁଇ, ରାଜା ସମୟ କାଟୁଥିଲେ; ଖାଦ୍ୟ ନିୟମ ଛାଡି, କେବଳ ଜଳ ଖାଇଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଦେହ କେବେ ଥକି ନଥିଲା, ଏହା ଅଦ୍ଭୁତ ଥିଲା।
ଏଵଂ ସ ରାଜା ତପସି ପ୍ରସକ୍ତଃ ସମ୍ପୂଜଯନ୍ଦେଵଵରଂ ସଦୈଵ ତତ୍ରାଶ୍ରମେ କାଲମୁଵାସ କଂଚିତ୍ ସ୍ଵର୍ଗୋପମେ ଦୁଃଖମ୍ ଅଵିନ୍ଦମାନଃ
ଏଭଳି ରାଜା ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହୋଇ, ସଦା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେ ଆଶ୍ରମରେ କିଛି ସମୟ ରହିଲେ; ସେଠି ସ୍ୱର୍ଗ ସମ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରି, କେବେ ଦୁଃଖ ପାଇନଥିଲେ।
ସ ତ୍ଵାଶ୍ରମପଦେ ରମ୍ଯେ ତ୍ଯକ୍ତାହାରପରିଚ୍ଛଦଃ କ୍ରୀଡାଵିହାରଂ ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ପଶ୍ଯନ୍ନପ୍ସରସାଂ ସହ
ସେ ରମ୍ୟ ଆଶ୍ରମରେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଜିନିଷ ତ୍ୟାଗ କରି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହ କ୍ରୀଡା ଓ ବିହାର ଦେଖୁଥିଲେ।
କୃତ୍ଵା ପୁଷ୍ପୋଚ୍ଚଯଂ ଭୂରି ଗ୍ରନ୍ଥଯିତ୍ଵା ତଥା ସ୍ରଜଃ ଅଗ୍ରଂ ନିଵେଦ୍ଯ ଦେଵାଯ ଗନ୍ଧର୍ଵେଭ୍ଯସ୍ତଦା ଦଦୌ
ଅନେକ ଫୁଲ ଏକତ୍ର କରି, ମାଳା ଗାଁଥି, ସେ ମୁଖ୍ୟ ମାଳା ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ, ତାପରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେକୁ ଦେଲେ।
ପୁଷ୍ପୋଚ୍ଚଯପ୍ରସକ୍ତାନାଂ କ୍ରୀଡନ୍ତୀନାଂ ଯଥାସୁଖମ୍ ଚେଷ୍ଟା ନାନାଵିଧାକାରାଃ ପଶ୍ଯନ୍ନପି ନ ପଶ୍ଯତି
ଫୁଲ ଚୟନ ଓ କ୍ରୀଡାରେ ଲିନ ଥିବା ମାନେ ଯେଉଁପରି ଚାହିଁ କ୍ରୀଡା କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଚଳାପଟ ଦେଖିଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।
କାଚିତ୍ପୁଷ୍ପୋଚ୍ଚଯେ ସକ୍ତା ଲତାଜାଲେନ ଵେଷ୍ଟିତା ସଖୀଜନେନ ସଂତ୍ଯକ୍ତା କାନ୍ତେନାଭିସମୁଜ୍ଝିତା
ଏକ ଅପ୍ସରା ଫୁଲ ଚୟନରେ ଲିନ ଥିଲା, ଲତାର ଜାଲରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ସଖୀମାନେ ଛାଡି ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରିୟଜନ ମଧ୍ୟ ଛାଡି ଦେଇଥିଲେ।
କାଚିତ୍କମଲଗନ୍ଧାଭା ନିଃଶ୍ଵାସପଵନାହୃତୈଃ ମଧୁପୈରାକୁଲମୁଖୀ କାନ୍ତେନ ପରିମୋଚିତା
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅପ୍ସରା ମନୋହର କମଳ ସୁଗନ୍ଧରେ ଲିନ ଥିଲା, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ନିଶ୍ୱାସରେ ଆକର୍ଷିତ ମଧୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ୱସ୍ଥ ହୋଇଥିଲା, ପ୍ରିୟଜନ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ମକରନ୍ଦସଭାକ୍ରାନ୍ତନଯନା କାଚିଦଙ୍ଗନା କାନ୍ତନିଃଶ୍ଵାସଵାତେନ ନୀରଜସ୍କକୃତେକ୍ଷଣା
ଏକ ଅପ୍ସରାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ମଧୁରେ ଭରିଥିବା ମଧୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୋଇଥିଲା, ପ୍ରିୟଜନଙ୍କର ନିଶ୍ୱାସର ପବନରେ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ଧାର ହୋଇଥିଲା।
କାଚିଦ୍ ଉଚ୍ଚୀଯ ପୁଷ୍ପାଣି ଦଦୌ କାନ୍ତସ୍ଯ ଭାମିନୀ କାନ୍ତସଂଗ୍ରଥିତୈଃ ପୁଷ୍ପୈ ରରାଜ କୃତଶେଖରା
ଏକ ଭାମିନୀ ଫୁଲ ଚୟନ କରି, ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ଦେଲେ; ପ୍ରିୟଜନ ଗାଁଥିଥିବା ଫୁଲରେ ତିନି ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି ଅତି ଶୋଭା ପାଇଥିଲେ।
ଉଚ୍ଚୀଯ ସ୍ଵଯମ୍ ଉଦ୍ଗ୍ରଥ୍ଯ କାନ୍ତେନ କୃତଶେଖରା କୃତକୃତ୍ଯମିଵାତ୍ମାନଂ ମେନେ ମନ୍ମଥଵର୍ଧିନୀ
ସେ ନିଜେ ଫୁଲ ଚୟନ ଓ ଗାଁଥି, ପ୍ରିୟଜନ ଦ୍ୱାରା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି, ନିଜକୁ ସଫଳ ଭାବିଲେ, ତାଙ୍କର ମନରେ କାମ ଅଧିକ ହୋଇଗଲା।
ଅସ୍ତ୍ଵସ୍ମିନ୍ଗହନେ କୁଞ୍ଜେ ଵିଶିଷ୍ଟକୁସୁମା ଲତା କାଚିଦେଵଂ ରହୋ ନୀତା ରମଣେନ ରିରଂସୁନା
ଏହି ନିର୍ଜନ କୁଞ୍ଜରେ, ଅଦ୍ଭୁତ ଫୁଲ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଲତାକୁ ତାଙ୍କର ଆତୁର ପ୍ରେମିକ ଗୁପ୍ତରେ ନେଇଗଲେ।
କାନ୍ତସଂନାମିତଲତା କୁସୁମାନି ଵିଚିନ୍ଵତୀ ସର୍ଵାଭ୍ଯଃ କାଚିଦାତ୍ମାନଂ ମେନେ ସର୍ଵଗୁଣାଧିକମ୍
ପ୍ରେମିକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଲିଙ୍ଗିତ ଲତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଫୁଲ ଖୋଜୁଥିବା ଗୋଟିଏ ଜଣେ ଜଣେ ନିଜକୁ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ସବୁ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବିଲେ।
କାଶ୍ଚିତ୍ପଶ୍ଯତି ଭୂପାଲଂ ନଲିନୀଷୁ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ କ୍ରୀଡମାନାସ୍ତୁ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଦେଵରାମା ମନୋରମାଃ
କିଛି ଜଣେ ରାଜାଙ୍କୁ ପଦ୍ମବନରେ ଦେଖିଲେ, ସେଠାରେ ସେ ଗାନ୍ଧର୍ବମାନେ ଓ ଦେବସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ଖେଳୁଥିଲେ।
କାଚିଦ୍ ଆତାଡଯତ୍ କାନ୍ତମ୍ ଉଦକେନ ଶୁଚିସ୍ମିତା ତାଡ୍ଯମାନାଥ କାନ୍ତେନ ପ୍ରୀତିଂ କାଚିଦୁପାଯଯୌ
ହସୁଥିବା ଜଣେ ଜଣେ ନିଜ ପ୍ରେମିକଙ୍କୁ ପାଣି ମାଡ଼ିଲେ; ପ୍ରେମିକ ମଧ୍ୟ ପାଣି ମାଡ଼ିଲେ, ତାହାରେ ସେ ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।