ତଦାଶ୍ରମଂ ସମନ୍ତାଚ୍ଚ ହିମସଂରୁଦ୍ଧକନ୍ଦରୈଃ ଶୈଲଵାଟୈଃ ପରିଵୃତମ୍ ଅଗମ୍ଯଂ ମନୁଜୈଃ ସଦା
ସେ ଆଶ୍ରମ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ହିମରେ ଭରିଥିବା ଗୁହା ଓ ପାହାଡ଼ ଘେରା ଥିଲା, ସଦା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଅପହ୍ରାପ୍ୟ ଥିଲା ।
ପୂର୍ଵାରାଧିତଭାଵୋ ଽସୌ ମହାରାଜଃ ପୁରୂରଵାଃ ତଦାଶ୍ରମପଦଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଦେଵଦେଵପ୍ରସାଦତଃ
ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ପିତ ଭକ୍ତି ଥିବା ମହାରାଜା ପୁରୁରବା, ଦେବଦେବଙ୍କ ଦୟାରେ ସେ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ।
ତଦାଶ୍ରମଂ ଶ୍ରମଶମନଂ ମନୋହରଂ ମନୋହରୈଃ କୁସୁମଶତୈରଲଂକୃତମ୍ କୃତଂ ସ୍ଵଯଂ ରୁଚିରମଥାତ୍ରିଣା ଶୁଭଂ ଶୁଭାଵହଂ ଚ ହି ଦଦୃଶେ ସ ମଦ୍ରରାଟ୍
ତେବେ ମଦ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏକ ଆଶ୍ରମ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ଯାହା କ୍ଲାନ୍ତିକୁ ଦୂର କରେ, ମନକୁ ଆକର୍ଷଣ କରେ, ଶତାଧିକ ସୁନ୍ଦର ଫୁଲରେ ଭରି ରହିଛି, ଏହି ଆଶ୍ରମଟି ଅତ୍ରି ନିଜେ ଚମତ୍କାର ଭାବରେ ଏବଂ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥିବା ଭଲ ଲକ୍ଷଣ ନେଇ ସଜାଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ଯୌ ତୌ ମହାଶୃଙ୍ଗୌ ମହାଵର୍ଣୌ ମହାହିମୌ ତୃତୀଯଂ ତୁ ତଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ଶୃଙ୍ଗମତ୍ଯନ୍ତମୁଚ୍ଛ୍ରିତମ୍
ସେଠାରେ ଦୁଇଟି ବଡ଼ ପର୍ବତ ଶିଖର ଥିଲା, ଏହାମାନେ ରଙ୍ଗରେ ବଡ଼ ଏବଂ ବରଫରେ ଢକା, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୃତୀୟ ଏକ ଶିଖର ଅତ୍ୟଧିକ ଉଚ୍ଚତାରେ ଉଠି ରହିଛି।
ନିତ୍ଯାତପ୍ତଶିଲାଜାତଂ ସଦାଭ୍ରପରିଵର୍ଜିତମ୍ ତସ୍ଯାଧସ୍ତାଦ୍ଵୃକ୍ଷଗଣେ ଦିଶାଂ ଭାଗେ ଚ ପଶ୍ଚିମେ
ସେ ଶିଖର ନିତ୍ୟ ତାପିତ ପଥରରୁ ଗଠିତ, ସଦା ମେଘ ହିନ୍ଦା, ଏହାର ତଳେ, ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ।
ଜାତୀଲତାପରିକ୍ଷିପ୍ତଂ ଵିଵରଂ ଚାରୁଦର୍ଶନମ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ କୌତୁକାଵିଷ୍ଟସ୍ ତଂ ଵିଵେଶ ମହୀପତିଃ
ଯାସ୍ମିନ୍ ଲତାରେ ଘିରିଥିବା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଗୁହା ଦେଖିଲେ; ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରି, ରାଜା ସେଠିକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତମସା ଚାତିନିବିଡଂ ନଲ୍ଵମାତ୍ରଂ ସୁସଂକଟମ୍ ନଲ୍ଵମାତ୍ରମତିକ୍ରମ୍ଯ ସ୍ଵପ୍ରଭାଭରଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ସେ ଗୁହା ଅତି ଘନ ଅନ୍ଧାରରେ ଭରି, ଏକ ନଲ୍ବା ମାତ୍ର ତଳି, ଏହି ଦୂରତା ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପରେ, ନିଜ ଭୂଷଣର ଚମକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇ ଦେଖାଗଲା।
ତମ୍ ଉଚ୍ଛ୍ରିତମ୍ ଅଥାତ୍ଯନ୍ତଂ ଗମ୍ଭୀରଂ ପରିଵର୍ତୁଲମ୍ ନ ତତ୍ର ସୂର୍ଯସ୍ତପତି ନ ଵିରାଜତି ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ
ସେଠି ବଡ଼ ଉଚ୍ଚ, ଗଭୀର ଏବଂ ଘୁଞ୍ଚି ଯାଉଥିବା ଏକ ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକିତ କରେନି, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଚମକେନି।
ତଥାପି ଦିଵସାକାରଂ ପ୍ରକାଶଂ ତଦହର୍ନିଶମ୍ କ୍ରୋଶାଧିକପରୀମାଣଂ ସରସା ଚ ଵିରାଜିତମ୍
ତଥାପି, ସେଠି ସଦା ଦିନ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଦିନ ଓ ରାତି ଦୁଇଟି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏହାର ଆକାର ଏକ କ୍ରୋଶ ଠାରୁ ବେଶି, ଏବଂ ଏକ ଝିଅ ଜଳାଶୟରେ ଚମକୁଥିଲା।
ସମନ୍ତାତ୍ସରସସ୍ତସ୍ଯ ଶୈଲଲଗ୍ନା ତୁ ଵେଦିକା ସୌଵର୍ଣୈ ରାଜତୈର୍ଵୃକ୍ଷୈର୍ ଵିଦ୍ରୁମୈରୁପଶୋଭିତମ୍
ସେ ଝିଅ ଜଳାଶୟର ଚାରିପାଖରେ, ପର୍ବତକୁ ଲଗା ଥିବା ବେଦିକା, ସୁନା, ଚାନ୍ଦି ଏବଂ ପ୍ରବାଳ ଗଛରେ ସଜିଥିଲା।
ନାନାମାଣିକ୍ଯକୁସୁମୈଃ ସୁପ୍ରଭାଭରଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ ତସ୍ମିନ୍ସରସି ପଦ୍ମାନି ପଦ୍ମରାଗଚ୍ଛଦାନି ତୁ
ବିଭିନ୍ନ ମଣି ଫୁଲରେ, ଚମତ୍କାର ଭୂଷଣର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ, ସେ ଝିଅ ଜଳାଶୟରେ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଥିଲା, ଯାହାର ପତ୍ର ପଦ୍ମରାଗ ମଣିରେ ତିଆରି।
ଵଜ୍ରକେସରଜାଲାନି ସୁଗନ୍ଧୀନି ତଥା ଯୁତମ୍ ପତ୍ତ୍ରୈର୍ ମରକତୈର୍ ନୀଲୈର୍ ଵୈଡୂର୍ଯସ୍ଯ ମହୀପତେ
ବଜ୍ର ତନ୍ତୁର ଗୁଛ, ସୁଗନ୍ଧ ଭରି, ଏବଂ ମାରକତ ଓ ନୀଳ ମଣିର ପତ୍ର ସହିତ, ମହାରାଜ।
କର୍ଣିକାଶ୍ଚ ତଥା ତେଷାଂ ଜାତରୂପସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵ ତସ୍ମିନ୍ସରସି ଯା ଭୂମିର୍ ନ ସା ଵଜ୍ରସମାକୁଲା
ଏହି ପଦ୍ମମାନଙ୍କର କର୍ଣ୍ଣିକା ସୁନାର, ମହାରାଜ; ସେ ଝିଅ ଜଳାଶୟର ଭୂମି ବଜ୍ରରେ ଭରି ନଥିଲା।
ନାନାରତ୍ନୈରୁପଚିତା ଜଲଜାନାଂ ସମାଶ୍ରଯଃ କପର୍ଦିକାନାଂ ଶୁକ୍ତୀନାଂ ଶଙ୍ଖାନାଂ ଚ ମହୀପତେ
ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନରେ ଢକା, ଜଳଜ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ—କପର୍ଦିକା, ଶୁକ୍ତି ଓ ଶଂଖ, ମହାରାଜ।
ମକରାଣାଂ ଚ ମତ୍ସ୍ଯାନାଂ ଚଣ୍ଡାନାଂ କଚ୍ଛପୈଃ ସହ ତତ୍ର ମରକତଖଣ୍ଡାନି ଵଜ୍ରାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରଶଃ
ମକର, ମାଛ, ଭୟଙ୍କର କଚ୍ଛପ ସହିତ; ମାରକତ ଖଣ୍ଡ ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ବଜ୍ର ଥିଲା।
ପଦ୍ମରାଗେନ୍ଦ୍ରନୀଲାନି ମହାନୀଲାନି ପାର୍ଥିଵ ପୁଷ୍ପରାଗାଣି ସର୍ଵାଣି ତଥା କର୍କୋଟକାନି ଚ
ପଦ୍ମରାଗ, ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ, ବଡ଼ ନୀଳ ମଣି, ମହାରାଜ, ସମସ୍ତ ପୁଷ୍ପରାଗ ଏବଂ କର୍କୋଟକ ମଣି ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ତୁତ୍ଥକସ୍ଯ ତୁ ଖଣ୍ଡାନି ତଥା ଶେଷସ୍ଯ ଭାଗଶଃ ରାଜାଵର୍ତସ୍ଯ ମୁଖ୍ଯସ୍ଯ ରୁଚିରାକ୍ଷସ୍ଯ ଚାପ୍ଯଥ
ତୁତ୍ଥକ ଖଣ୍ଡ, ଶେଷ ମଣିର ଅଂଶ, ମୁଖ୍ୟ ରାଜାବର୍ତ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଆଖି ମଣି ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ସୂର୍ଯେନ୍ଦୁକାନ୍ତଯଶ୍ଚୈଵ ନୀଲୋ ଵର୍ଣାନ୍ତିମଶ୍ଚ ଯଃ ଜ୍ଯୋତୀରସସ୍ଯ ରମ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ଯମନ୍ତସ୍ଯ ଚ ଭାଗଶଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ମଣି, ଏବଂ ଗଭୀର ନୀଳ ରଙ୍ଗର ମଣି, ଚମକୁଥିବା ଏବଂ ରମ୍ୟ ସ୍ୟମନ୍ତକ ମଣିର ଅଂଶ।
ସୁରୋରଗଵଲକ୍ଷାଣାଂ ସ୍ଫଟିକସ୍ଯ ତଥୈଵ ଚ ଗୋମେଦପିତ୍ତକାନାଂ ଚ ଧୂଲୀମରକତସ୍ଯ ଚ
ଦେବତା ଓ ନାଗମାନଙ୍କର ରତ୍ନ, ସ୍ଫଟିକ, ଗୋମେଦ, ପିତ୍ତକ ମଣି ଏବଂ ମାରକତ ଧୂଳି।
ଵୈଡୂର୍ଯସୌଗନ୍ଧିକଯୋସ୍ ତଥା ରାଜମଣେର୍ନୃପ ଵଜ୍ରସ୍ଯୈଵ ଚ ମୁଖ୍ଯସ୍ଯ ତଥା ବ୍ରହ୍ମମଣେରପି
ବୈଡୂର୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିକ ମଣି, ରାଜମଣି, ମହାରାଜ, ମୁଖ୍ୟ ବଜ୍ର ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମମଣି ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ମୁକ୍ତାଫଲାନି ମୁକ୍ତାନାଂ ତାରାଵିଗ୍ରହଧାରିଣାମ୍
ମୁକ୍ତା ମଣି ତାରା ଆକାର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଇଥାଏ ।
ସୁଖୋଷ୍ଣଂ ଚୈଵ ତତ୍ତୋଯଂ ସ୍ନାନାଚ୍ଛୀତଵିନାଶନମ୍ ଵୈଡୂର୍ଯସ୍ଯ ଶିଲା ମଧ୍ଯେ ସରସସ୍ତସ୍ଯ ଶୋଭନା
ସେ ଝିଅ ଜଳ ଗରମ ଓ ସୁଖଦ, ସ୍ନାନର ଥଣ୍ଡା ହଟାଇ ଦେଇଥାଏ । ବୈଡୂର୍ୟ ପଥର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ତାଳ ଝିଅ ଅତି ସୁନ୍ଦର ।
ପ୍ରମାଣେନ ତଥା ସା ଚ ଦ୍ଵେ ଚ ରାଜନ୍ଧନୁଃଶତେ ଚତୁରସ୍ରା ତଥା ରମ୍ଯା ତପସା ନିର୍ମିତାତ୍ରିଣା
ହେ ରାଜା, ଏହାର ଆକାର ଦୁଇଶ ଧନୁର ଲମ୍ବ, ଚତୁର୍ସ୍ର ଓ ମନୋହର । ଏହି ତାଳ ତିନି ଜଣ ତପସ୍ୟାରେ ତିଆରି ।
ବିଲଦ୍ଵାରସମୋ ଦେଶୋ ଯତ୍ର ଯତ୍ର ହିରଣ୍ମଯଃ ପ୍ରଦେଶଃ ସ ତୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଵୀପେ ତସ୍ମିନ୍ମନୋହରେ
ସେ ମନୋହର ଦ୍ୱୀପରେ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଗୁହା ଦ୍ୱାର ପରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାରେ ମଡ଼ି ।
ତଥା ପୁଷ୍କରିଣୀ ରମ୍ଯା ତସ୍ମିନ୍ରାଜଞ୍ଶିଲାତଲେ ସୁଶୀତାମଲପାନୀଯା ଜଲଜୈଶ୍ଚ ଵିରାଜିତା
ସେଠି ପଥର ତଳେ ଏକ ରମ୍ୟ ପଦ୍ମପୋକରୀ ଅଛି, ଶୀତଳ ଓ ପରିସ୍କାର ପାଣି, ଜଳଜ ଫୁଲରେ ସଜିତ ।
ଆକାଶପ୍ରତିମା ରାଜଂଶ୍ ଚତୁରସ୍ରା ମନୋହରା ତସ୍ଯାସ୍ତଦୁଦକଂ ସ୍ଵାଦୁ ଲଘୁ ଶୀତଂ ସୁଗନ୍ଧିକମ୍
ହେ ରାଜା, ସେ ପୋକରୀ ଆକାଶ ପରି, ଚତୁର୍ସ୍ର ଓ ମନୋହର । ତାର ପାଣି ମିଠା, ହାଲୁକା, ଶୀତଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ।
ନ କ୍ଷିଣୋତି ଯଥା କଣ୍ଠଂ କୁକ୍ଷିଂ ନାପୂରଯତ୍ଯପି ତୃପ୍ତିଂ ଵିଧତ୍ତେ ପରମାଂ ଶରୀରେ ଚ ମହତ୍ସୁଖମ୍
ଏହି ପାଣି କଣ୍ଠ ଶୁଖାଇ ନାହିଁ, ପେଟ ଭରି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଶରୀରକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତୃପ୍ତି ଓ ବଡ଼ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ ।
ମଧ୍ଯେ ତୁ ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରାସାଦଂ ନିର୍ମିତଂ ତପସାତ୍ରିଣା ରୁକ୍ମସେତୁପ୍ରଵେଶାନ୍ତଂ ସର୍ଵରତ୍ନମଯଂ ଶୁଭମ୍
ତାଳ ମଧ୍ୟରେ ତିନି ଜଣ ତପସ୍ୟାରେ ତିଆରି ଏକ ମହଲ ଅଛି, ତାର ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରରେ ସୁନାର ସେତୁ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ।
ଶଶାଙ୍କରଶ୍ମେଃ ସଂକାଶଂ ପ୍ରାସାଦଂ ରାଜତଂ ହିତମ୍ ରମ୍ଯଵୈଡୂର୍ଯସୋପାନଂ ଵିଦ୍ରୁମାମଲସାରକମ୍
ମହଲ ଚନ୍ଦ୍ରର କିରଣ ପରି ଚମକୁଛି, ରୂପାରେ ତିଆରି, ବୈଡୂର୍ୟ ପଥରର ସୁନ୍ଦର ସିଢ଼ି ଓ ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରବାଳର ରେଲିଂ ।
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲମହାସ୍ତମ୍ଭଂ ମରକତାସକ୍ତଵେଦିକମ୍ ଵଜ୍ରାଂଶୁଜାଲୈଃ ସ୍ଫୁରିତଂ ରମ୍ଯଂ ଦୃଷ୍ଟିମନୋରମମ୍
ଏଠାରେ ବଡ଼ ନୀଳମଣିର ଥମ୍ଭ, ପନ୍ନାରେ ତିଆରି ବେଦି, ହୀରାର କିରଣ ଜାଲରେ ଚମକୁଥିବା ଏହି ମହଲ ଦେଖିବାକୁ ଅତି ରମ୍ୟ ।